Tibetan
་འཁོར་དེ་དང་དེར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པ་ནི་ཡང་དག་ཡང་སྟོན་པའི་དགོས་པས་རྟག་པ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཟས་སྦྱིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྟག་ཏུ་ཟས་སྦྱིན་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་ཡང་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རྙེད་སླ་བ་ལ་དགོངས་ནས། རྟག་ཏུ་ཟས་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པས་རྟག་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་ཡང་སྟོན་ཏོ། །རྙེད་སླ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་འདུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཀུན་དུ་སྟོན་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པར་རིག་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བསྟན་ན་དེ་ལ་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་བསྟན་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཞུགས་ན་འདི་རྟག་གོ །ཞེས་ཆོས་ཟབ་མོ་བསྟན་པ་ཁོང་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ཀྱང་དུས་ཤིག་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྲང་སྙམ་མོ། །ཡང་དང་ཡང་འདྲི་འམ་འཛིན་ན་བརྙས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གིས་ལོག་པར་ཟིན་ན། དེ་ལ་འདིས་དེ་སྐད་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་བཞུགས་ན་ནི་བརྙས་པ་མི་སྐྱེད་དོ། །དེའི་དགོངས་པ་བདག་ཅག་གིས་མ་ཟིན་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ན། བདག་ཅག་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་སུ་ཡོད་ཅེས་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལྷུར་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །སྟོན་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་ཏེ། སྟོན་པ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རིགས་སོ་སྙམ་མོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོན་པ་འགྲོ་བའི་མགོན་མཛད་དོ་ཞེས་བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་པར་འགྱུར་རོ། །སོ་སོ་རང་བརྩོན་འགྲུས་མི་འདོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་འདོར་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །རྒྱུ་དྲུག་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། མཛད་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་སངས་རྒྱས་ གཏན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཕོ
Chinese
是为了不间断地示现那些化身。化身是为了真实地反复示现的必要，所以是常。如说常施食。譬如，虽然不是常施食，但为了反复施予而容易获得，考虑到容易获得，就像说常施食那样，化身也一样，虽然没有生和灭所以不是常，但如调伏一样真实地反复示现。为了容易获得，所以说是常。为了没有对涅槃的渴望，是为了显示完全从涅槃中解脱的必要。如果认为如来是常，就会追求佛的常身，因为不会倾向于涅槃，所以如果世尊示现那个，就会对那个产生欲望。对于没有领会甚深法的人来说，如果佛住世，就会认为这是常。对于领会甚深法，就不会努力，即使没有领会，也会想总有一天会证悟。如果反复询问或执持，就会产生轻蔑，如果我错误地理解了，他们会说那个人是那样说的。不住世就不会产生轻蔑。我们没有领会那个意思，如果世尊没有完全从涅槃中解脱，谁能让我们领会呢？就会努力去证悟法。所谓不见导师，如果世尊完全从涅槃中解脱，我们也会安住于精进，心想为了没有导师的众生，应该获得导师。否则，世尊是导师，是众生的怙主，就不会努力。各自不舍弃精进，是为了完全避免舍弃已经开始的精进，心想只要世尊住世，就要完全成熟善根。归纳如前所示六因的偈颂是，为了使事业圆满等等。如果以法身佛
English
It is to show those manifestations without interruption. Manifestation is constant because of the need to truly and repeatedly show it. It is like saying constantly giving food. For example, although it is not constantly giving food, but in order to give repeatedly, considering it is easy to obtain, just like saying constantly giving food, the manifestation body is also the same, although it does not have birth and death so it is not constant, but like taming, it truly and repeatedly shows. Because it is easy to obtain, it is said to be constant. In order to have no desire for Nirvana, it is to show the necessity of completely liberating from Nirvana. If one thinks the Tathagata is constant, one will pursue the constant body of the Buddha, because one will not tend towards Nirvana, so if the Blessed One shows that, one will have desire for that. For those who have not comprehended the profound Dharma, if the Buddha dwells in the world, they will think this is constant. For comprehending the profound Dharma, they will not make effort, even if they have not comprehended, they will think they will realize it one day. If one repeatedly asks or holds on, contempt will arise, if I have understood it wrongly, they will say that person said that. If one does not dwell in the world, contempt will not arise. We have not comprehended that meaning, if the Blessed One has not completely liberated from Nirvana, who can make us comprehend? One will strive to realize the Dharma. The so-called not seeing the teacher, if the Blessed One has completely liberated from Nirvana, we will also abide in diligence, thinking that for the sentient beings without a teacher, we should obtain a teacher. Otherwise, the Blessed One is the teacher, the protector of sentient beings, one will not make effort. Each one does not abandon diligence, it is to completely avoid abandoning the diligence that has already begun, thinking that as long as the Blessed One dwells in the world, one must completely mature the roots of virtue. The verses summarizing the six causes as shown before are, in order to make the work complete, etc. If the Buddha with Dharmakaya
Tibetan
ངས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི། དེའི་དོན་དུ་འབད་ཅི་དགོས་ཞེས་རྒོལ་བའི་སྐབས་རིག་ནས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གཅིག་པོ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པར་སྤྱོད་ཀྱིས། དེ་ནི་དོན་ལ་འབད་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་བློ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བརྙེས་པ་ཁྱད་མེད་དཔག་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་འབད་པ་ལྡོག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར་བས། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཀྱང་བསྒྲིམ་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་མི་འདོད་ན། རྒྱུའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་རིགས་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི། འབད་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །བཤད་འདི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྨོན་བྱས་ཤིང༌། །ལུང་རིགས་དག་པས་དག་པའི་བློར། །སྙིང་རྗེར་བརྟུལ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱས། །ཐེག་ཆེན་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ནི། །སེམས་ནི་མཉམ་གཞག་མ་ཡིན་ཞིང༌། །ད་ལྟར་གྱི་ནི་ཆ་མཐོང་བའོ། །བདག་འདྲའི་རྟོག་པ་ཅི་ཞིག་འདྲ། །འོན་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས། །དགེ་བ་གོམས་པ་སྔོན་འགྲོ་བའི། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་འཇིག་རྟེན་རྣམས། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་མཁྱེན་ཐོབ་པར་ཤོག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་བཤད་སྦྱར་སློབ་དཔོན་དགེ་བསྙེན་བཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང༌། ཤཱི་ལེན་དྲ་བོ་དྷི་དང༌། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་པན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །འདི་ལ་ཤླཱོ་ཀ་ནི་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད།། །།བམ་པོ་བདུན་དུ་བྱས་སོ།། །། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་བཤད་སྦྱར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ།
Chinese
我丝毫也没有，为此事努力有什么用呢？当认识到有人这样反驳时，就说了诸佛的法身，从无始时等。有些人这样想：仅仅一个佛陀就能成办一切有情的需求，那么实际上努力有什么用呢？为了消除这种想法，就说了“如果证得佛陀没有差别，不可思议”等。如果对于法身而言，获得佛陀之位在任何时候都没有差别，努力成佛反而成为退转之因，那么证得佛陀之位就总是从无因中产生了。如此一来，以前的那些佛陀也会在没有精进的情况下成为佛陀，这将会是荒谬的。如果他们不希望从无因中产生，那么断绝因的延续是不合道理的。证得佛陀之位在任何时候都没有差别，不会成为努力退转之因。此论著由无自性者，发愿成佛，以经论正理清净的智慧，以慈悲调伏的心所造。对于这甚深的大乘，心不是等持，现在只是见到一部分而已。我这样的分别念又算得了什么呢？然而依靠宗派，以串习善根为先导，愿以福德使世间众生，获得一切种智。摄大乘论释，由阿阇黎善知识比丘无自性者，通达诸法如幻之自性而造，至此圆满。印度堪布吉那弥扎和希连扎菩提，以及校勘的译师班智达益西德翻译、校勘并确定。比丘吉祥积校勘并确定。此中有二千七百七十四颂。分为七卷。摄大乘论释，无自性。
English
I have nothing at all, what is the use of striving for this? When it is recognized that someone refutes in this way, it is said that the Dharmakaya of the Buddhas, from beginningless time, etc. Some people think like this: a single Buddha alone practices to accomplish the needs of all sentient beings, so what is the use of actually striving? In order to dispel this thought, it is said, "If attaining Buddhahood is without difference, immeasurable," etc. If, for the Dharmakaya, attaining Buddhahood is without difference at all times, and striving for Buddhahood becomes a cause of regression, then attaining Buddhahood will always arise from no cause. In that case, those previous Buddhas would also become Buddhas without effort, which would be absurd. If they do not wish to arise from no cause, then cutting off the continuity of causes is not reasonable. Attaining Buddhahood is without difference at all times, and will not become a cause of regression of effort. This treatise was composed by the one without inherent existence, aspiring to Buddhahood, with wisdom purified by scripture and reason, and with a mind subdued by compassion. For this profound Mahayana, the mind is not in equipoise, and now only a part is seen. What is the value of my kind of conceptualization? However, relying on the tenets, with the habituation of virtue as a guide, may all beings in the world, through merit, attain omniscience. The commentary on the Compendium of the Mahayana, composed by the Acharya, virtuous friend, and monk Without Inherent Existence, who understood the nature of all phenomena as illusory, is now complete. The Indian Abbot Jinamitra and Shīlendrabodhi, and the translator and reviser Pandit Yeshe De, translated, revised, and finalized it. The monk Pal Tseg revised and finalized it. There are two thousand seven hundred and seventy-four shlokas in this. It is divided into seven volumes. Commentary on the Compendium of the Mahayana, Without Inherent Existence.