Tibetan
ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་དམིགས་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་བྱེ་བྲག་ཡི་སོགས་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཞན་གྱི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། གནས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་སོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོའང་ཡིན་པའམ། ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའོ། །ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག །སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་སྤངས་པས། །དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཀུན་ ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གནས་བཅུ་པོ་དག་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་དྲུག་གམ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་འཐད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འོག་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་སོ། །མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འགལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྐྱོན་དང་བཅས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ལྟར་གནས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་སྟོན་པའོ། །འདི་ལྟར་གཞན་ལ་མ་མཐོང་ལ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། གྲངས་དང་གོ་རིམས་ཀྱི་དགོས་པ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རེ་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་ངོ༌། །འབྲས་བུ་འདིའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་བསྟན་པ་མེད་པར་ནི་མི་ཤེས་སོ། །རྒྱུ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་སྤངས་ནས་བསྟན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤངས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། མེད་པ་དང་ཡོད་པ་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་འདོགས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །ཡོད་པ་ལ་སྐུར་ཅིང་སེལ་བ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར
Chinese
等等，就以那个为目标。仅仅凭那个，就连差别“意”等等也不会变成佛语，心中想着其他情况的变化。这十个地是成办大菩提的，等等这样说了。那个既是菩提也是大的，或者说是大者们的菩提，所以是大菩提。是智慧和断除的差别的自性。烦恼所知障要断除，因为断除了那个，无垢智慧无有阻碍，这是菩提四种相。就像所说的那样。那个成办并且获得的是这十个地，不是六种事物或者神我等等，所以那些不是佛的教言。所谓非常合理，是因为具有 प्रमाण（pramāṇa，量）。就像下面要确定的那样。所谓相符，是因为能够显现，是随顺的同义词。所谓没有相违，是因为没有过失。就像知道六种事物等等，或者声闻乘有过失并且与佛陀本身不相符一样，这十个地不是那样的。这里提到“偈颂”，是为了显示之前所说和之后将要出现的内容。就像“在其他地方没有见到”等等，详细解释了显现大菩提，以及数量和顺序的必要性以及合理性。就像菩萨最初暂时依靠精通诸法之因，从这个因产生这个果，这个果的因是这个，这样精通缘起。而且，不显示因是无法知道的。因是阿赖耶识，这是在舍弃了无因和不相符的因之后显示的。在那之后，通过舍弃增益和诽谤的边，了解了那些缘起法的体性。将无和有一起执着为一，这是增益。对有进行诽谤和消除，这是诽谤。增益和诽
English
Etc., aim at that. Just by that, even the distinctions like "yi" etc. will not become the words of the Buddha, keeping in mind the changes in other situations. These ten grounds accomplish the great Bodhi, etc., it is said. That is both Bodhi and great, or it is the Bodhi of the great ones, so it is the great Bodhi. It is the nature of the difference between wisdom and abandonment. The obscurations of afflictions and knowledge should be abandoned, because that is abandoned, immaculate wisdom is unobstructed, this is the four aspects of Bodhi. It is like what was said. Those that accomplish and obtain that are these ten grounds, not the six entities or the chief one etc., so those are not the Buddha's teachings. What is called very reasonable is because it possesses प्रमाण (pramāṇa, valid cognition). It will be determined from below in this way. What is called concordant is because it can manifest, it is a synonym for following. What is called without contradiction is because it is without fault. Just as knowing the six entities etc., or the Hearer's Vehicle has faults and does not agree with the Buddha himself, these ten grounds are not like that. Here, mentioning "verses" is to show the meaning of what was said before and what will appear later. Just like "not seen in other places" etc., it explains in detail the manifestation of great Bodhi, and the necessity and reasonableness of the number and order. Just like the Bodhisattva initially relies on being skilled in the causes of all dharmas, from this cause this result arises, the cause of this result is this, thus being skilled in dependent origination. Moreover, without showing the cause, it cannot be known. The cause is the ālaya-vijñāna, which is shown after abandoning the causeless and discordant causes. After that, by abandoning the extremes of superimposition and defamation, the characteristics of those dharmas of dependent origination are understood. Holding non-existence and existence together as one is superimposition. Defaming and eliminating existence is defamation. Superimposition and defa
Tibetan
་བའི་མཐའ་འདི་གཉིས་ནི་གཡང་ས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། །འདི་གཉིས་ལ་གནས་ན་དབུ་མའི་ལམ་ལས་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་སྤངས་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ། མེད་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སྒྲོ་མི་འདོགས་ཤིང་མི་སྐུར་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ མི་བྱེད་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུར་པར་ཡང་མི་བྱེད་དེ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐུར་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་འདིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པའི་མཐའ་སྤངས་པ་ལ་མཁས་པ་འདི་ནི་གང་གཞན་གྱི་དབང་ལ་ཀུན་བརྟགས་པ་མེད་པས་སྒྲོ་མི་འདོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པས་སྐུར་པར་མི་བྱེད་པའོ། །མཐའ་གཉིས་སྤངས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལ་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། འཇུག་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་གང་གིས་རྟོགས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཇུག་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ་དང་མཐུན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་བྱའོ། །འདུན་པ་དང་མོས་པ་ནི་བསམ་པ་སྟེ། ཤེས་ནས་དད་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་དེ་གཉིས་ལྷག་པར་ཆེའོ། །འཇུག་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དོན་གཅིག་གོ །ས་བཅུ་དག་ཏུ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བསླབ་ཅིང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་དག་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པར་བྱའོ། དེ་ལྟར་ན་གོ་རིམས་དང་གྲངས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་མཐུན་པ་ཡང་དངོས་དང་ཞར་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་གྲངས་ཀྱང་བཅུ་ཁོ་ན་སྟེ། མི་ཉུང་མི་མང་ངོ༌། །འབྲས་བུ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི་གང་དུ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་མེད་དོ། །སངས
Chinese
这两种边见是名为悬崖的词语。如果安住于这二者，就会完全偏离中道。善于舍弃这二者，就是正确地个别观察，对于不存在的遍计所执不妄加增益也不否认，因为它们是不存在的。因为对存在的事物进行诽谤。 不对他起增益，因为它们是存在的。因为对不存在的事物进行增益。也不进行诽谤，因为它们仅仅是错觉。不对圆成实性增益，因为它们是存在的。因此也不进行诽谤。或者说，善于在此舍弃增益和诽谤的边见，就是因为他起对他起的遍计所执不存在，所以不增益，以及因为圆成实性存在，所以不进行诽谤。依靠像这样善于通达舍弃二边而通达三种自性，仅仅依靠唯识就能证悟如前所说的所知之相。通达就是证悟，即进入和现前。或者说，通过什么来证悟呢？在那之后，进入与唯识相符的世俗的六波罗蜜多，要如实地证悟，以清净的增上意乐完全摄持。希求和信乐就是意乐，因为在了解之后以信心来摄持，所以在那个时候这二者更加殊胜。进入与现证圆满菩提是同一个意思。要在十地中修学三学，并在三大阿僧祇劫中修习，从而使它们完全圆满。在那之后，获得它的果实，即断除烦恼障和所知障，以及获得无垢且无碍的遍知智慧。这样，次第和数量的密意，以及与大菩提相符，也是从直接和间接两方面进行阐述的。次第就是这个，数量也仅仅是十，不多也不少。因为果实会变得没有差别，所以声闻道本身不能成为佛道。以菩萨为主，在声闻乘中任何地方都没有宣说佛道。
English
These two extremes are terms called precipices. If one abides in these two, one will completely deviate from the Middle Way. Being skilled in abandoning these two is to correctly and individually examine, not adding or denying what is non-existent, the completely imputed, because they are non-existent. Because one slanders what exists. One does not add to what is other-powered, because they exist. Because one adds to what is non-existent. Nor does one slander, because they exist merely as illusions. One does not add to the perfectly established, because they exist. Therefore, one does not slander. Or, being skilled in abandoning the extremes of addition and slander here is because one does not add to what is other-powered, the completely imputed, because they do not exist, and because the perfectly established exists, one does not slander. Relying on such skill in abandoning the two extremes and understanding the three natures, one should realize the characteristics of knowable objects as mentioned above by means of mere consciousness. Understanding is realization, which is entering and actualizing. Or, through what does one realize? After that, entering into the six perfections of conventional truth that are in accordance with mere consciousness, one should realize them as they are, completely grasping them with pure higher intention. Aspiration and devotion are intention, because after understanding, they are grasped by faith, so at that time these two are even more excellent. Entering is the same meaning as actualizing perfect enlightenment. One should train in the three trainings in the ten grounds and cultivate them for three countless eons, thereby completely perfecting them. After that, one should obtain its fruit, which is abandoning the afflictive obscurations and the obscurations to knowledge, and obtaining the stainless and unobstructed omniscient wisdom. Thus, the intention of order and number, and being in accordance with great enlightenment, are also explained in terms of direct and indirect. The order is just this, and the number is just ten, neither few nor many. Because the fruit will become without difference, the path of the Hearers itself cannot become the path of the Buddha. With the Bodhisattva as the main focus, nowhere in the Hearer's Vehicle is the path of the Buddha taught.