Tibetan
་པར་རིག་བྱེད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རེ་ཞིག་ངག་གི་རང་བཞིན་ནི་མདོར་མི་འཐད་དེ། ཡི་གེ་རེ་རེ་ནི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚོགས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མ་ཐོབ་པའི་ངག་ནི་མིང་ལ་འཇུག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་བྱུང་བ་ཡང་མིང་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསལ་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་མིང་གི་རང་བཞིན་ཡང་མདོར་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཉིད་མདོར་རིགས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དེ་ལས་སོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བས་ན་ཁྱད་པར་རམ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། ལྷག་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་བགྲང་བར་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །འདི་དག་གི་གསུང་ནི་རྣམ་པ་བཅུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་བཅུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཏི་མུག་གི་གཉིད་གཉིས་ཟད་པ་དང༌། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཉིད་སད་པ་བཞིན་ནོ། །མེ་ཏོག་ཀུ་མུ་ཏ་རྒྱས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་ཀྱི་སྒྲས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་གནས་པ་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་རྣམས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ཀྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་གནས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང༌། རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཤེས་བྱ་ཉིད་ཤེས་བྱའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མི་འགལ་ལོ། །ཤེས་བྱའི་གནས་ཉིད་ཁྱད་པར་ཡིན་པས། ཤེས་བྱའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེས་འདི་དག་གི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ཤེས་བྱའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གསུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བར་ཐམས་ཅད་དུ་རྣལ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
如果吠陀也被佛陀宣说，那会变成什么样呢？ 暂且不说，言语的自性总体上是不合理的。因为每一个字母都不能使人理解意义。次第产生且不能同时存在的事物，也不可能聚集在一起。这样一来，没有获得自性的言语，是不可能施加于名称之上的。如果产生的声音不是字母的自性，那么对于名称也丝毫不会清晰。这样一来，名称的自性总体上也是不合理的。因此，正如所显示的那样，总体上是合理的。即从名为《法胜论》的大乘经中而来。 种类，是指差别。正是因为这些彼此不混合，才变得特殊，所以是特殊。或者，从声闻等法中最为殊胜和超胜，所以是特殊。因为是为了成就大菩提。 十，是指数字。佛陀所说的应被计数，因为特别殊胜，所以安立论典的体性。 这些的言说是以十种方式超胜的。诸佛薄伽梵的言说是以十种方式超胜的。 佛陀，是指有烦恼和无烦恼的两种愚痴之睡眠都已穷尽，并且对于一切所知境的智慧都已增长，所以是佛陀。就像男子从睡眠中醒来一样。就像睡莲花开放一样。 所知境，是应被知晓的。 由于以处所的词语来区分，所以处所是指有为法，即一切染污和清净的法。无为法不是，因为没有处所的意义。 它们的处所是阿赖耶识，即作为因和作为所依，应各自相应地结合。 所知境本身成为所知境的所依，所知境本身也与异熟识不相违。 所知境的处所本身是特殊，所以是所知境的处所的特殊。因此，这些的言说因为超胜，所以是以所知境的处所的特殊而超胜的言说。在“诸佛薄伽梵”中，应与一切真实结合。 所知境的体相即是所知境的自性。
English
How would it be if the Vedas were also spoken by the Buddha? For the time being, the nature of speech is generally unreasonable. Because each letter cannot make one understand the meaning. Those that arise in sequence and cannot exist simultaneously cannot be assembled together. In this way, speech that has not attained its own nature cannot be applied to names. If the sound that arises is not the nature of letters, then it will not be clear at all for names. In this way, the nature of names is also generally unreasonable. Therefore, as shown, it is generally reasonable. That is, it comes from the Mahayana Sutra called 'Dharma Abhidhamma'. Kind means difference. It is precisely because these do not mix with each other that they become special, so they are special. Or, it is special because it is the most excellent and surpassing among the Dharma of the Shravakas and others. Because it is for the accomplishment of the Great Bodhi. Ten means number. What the Buddha said should be counted, because it is particularly excellent, so the nature of the treatise is established. These speeches are superior in ten ways. The speeches of the Buddhas, the Blessed Ones, are superior in ten ways. Buddha means that the two sleeps of ignorance, both with and without afflictions, have been exhausted, and the wisdom of all knowable objects has increased, so it is Buddha. Just like a man waking up from sleep. Just like a lotus flower blooming. Knowable object is what should be known. Because it is distinguished by the word place, place refers to conditioned dharmas, that is, all defiled and purified dharmas. Unconditioned dharmas are not, because there is no meaning of place. Their place is the Alaya consciousness, which is the cause and the support, and should be combined accordingly. The knowable object itself becomes the support of the knowable object, and the knowable object itself is not contradictory to the Vipaka consciousness. The place of the knowable object itself is special, so it is the specialty of the place of the knowable object. Therefore, these speeches are superior because they are superior to the specialty of the place of the knowable object. In 'Buddhas, Blessed Ones', it should be combined with all reality. The characteristic of the knowable object is the nature of the knowable object.
Tibetan
དེ་དེ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འདྲ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་པས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་སའི་ཁམས་སྲ་བར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ན་གཞན་མ་ཡིན་ཡང་སྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང༌། མདོ་སྡེ་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ནི་ཤེས་བྱའང་ཡིན་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེས་འདི་དག་གི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །འདིས་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའམ། འདི་ནི་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། འཇུག་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཁྱད་ པར་ཏེ། དེས་འདི་དག་གི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །འཇུག་པ་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་དག་པ་རྣམས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་དེ་དག་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་དེས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེས་འདི་དག་གི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དེ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ། ས་བཅུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཏེ། དེས་འདི་དག་གི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །ཕ་
Chinese
那是为了表示那个的缘故。所谓的“三种自性”中，圆成实性是事物，所以是自性。遍计所执性与自性相似，所以是自性。是错乱之因，并且是自性的处所，所以是他起自性。其中，圆成实性的特征是进入一切法之中，所以是共同的特征。他起性是身体等错乱的识，因为彼此各不相同，所以是的特征。如同地界等一样。例如，在地界中完全确定坚硬时，虽然不是其他，但也说“坚硬的特征”一样。又如，大丈夫的特征等，以及经部派的生等一样。因此，那是所知也是特征，或者说是所知的特征，所以是所知的特征。因为它不是其他，并且从其他和非其他中解脱出来，所以应适当地结合。因此，这些的说法特别殊胜。以此进入所知的特征，或者这是进入所知的特征，所以是进入所知的特征，进入就是现证。唯识本身就是进入所知的特征。那本身是特殊之处。因此，这些的说法特别殊胜。进入的因和果的差别所造成的殊胜说法，所谓的进入，就是唯识本身。它的因是在胜解行地修习时，不净的世间波罗蜜多。果是在证悟时，那些本身转变为出世间，被殊胜的意乐清净所完全摄持。那些本身就是进入的因和果的差别。因此，这些的说法特别殊胜。所谓的“它的因和果的修习彻底分别”，唯识本身的因和果就是它的因和果。修习就是使它习惯。因此，彻底分别就是它的因和果的修习彻底分别，是十地的自性。那本身是特殊之处。因此，这些的说法特别殊胜。
English
That is because it is to represent that. Among the so-called "three natures," the pariniṣpanna-svabhāva is a thing, so it is a nature. The parikalpita-svabhāva is similar to a nature, so it is a nature. It is the cause of confusion, and it is the place of nature, so it is the paratantra-svabhāva. Among them, the characteristic of the pariniṣpanna-svabhāva is that it enters into all dharmas, so it is a common characteristic. The paratantra-svabhāva is the confused consciousness such as the body, because they are different from each other, so it is a characteristic of. Like the earth element and so on. For example, when hardness is completely determined in the earth element, although it is not other, it is also said to be "the characteristic of hardness." Also, like the characteristics of a great man, and the birth of the Sautrāntika school and so on. Therefore, that is both knowable and a characteristic, or it is the characteristic of the knowable, so it is the characteristic of the knowable. Because it is not other, and because it is liberated from other and non-other, it should be combined appropriately. Therefore, these sayings are particularly excellent. By this, one enters the characteristic of the knowable, or this is entering the characteristic of the knowable, so it is entering the characteristic of the knowable, and entering is realization. Consciousness-only itself is entering the characteristic of the knowable. That itself is a special point. Therefore, these sayings are particularly excellent. The excellent saying caused by the difference between the cause and effect of entering, the so-called entering, is consciousness-only itself. Its cause is the impure worldly pāramitās when practicing on the adhimukti-caryā-bhūmi. The result is that at the time of realization, those themselves are transformed into supramundane, completely grasped by the purity of superior intention. Those themselves are the difference between the cause and effect of entering. Therefore, these sayings are particularly excellent. The so-called "thorough differentiation of the meditation on its cause and effect," the cause and effect of consciousness-only itself are its cause and effect. Meditation is making it familiar. Therefore, thorough differentiation is the thorough differentiation of the meditation on its cause and effect, it is the nature of the ten bhūmis. That itself is a special point. Therefore, these sayings are particularly excellent.