Tibetan
་པ་བསད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དུས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱོར་རོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བས་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པ་དང༌། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ནས་དམ་པ་དང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་མཉན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ཉིད་ཕྱིར་རོལ་པ་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཆོས་འདི་བས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་ ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ཡོད་པས་ཚུལ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བར་སོང་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། དབུས་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཚངས་པའི་དྲན་བའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་ཅི་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཞེས་བ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་ལས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སོ། །ཅི་མངོན་ཞེ་ན། ཞེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིས་ལྷུར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཅུས་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། དངོས་ཀྱི་སྟོན་ནས་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའམ། བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཅུའི་གཉེན་པོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེས་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་ཡོད་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོ
Chinese
杀生等，以及时节的完全变化，和欲望等诸界的处所，都成为有识之相。如何相应就如何结合。在无色界，则成为由快乐等感受所作的有识之相的分别。所谓由他人指示的分别，就是与殊胜和非殊胜的善知识相遇，由听闻殊胜和非殊胜之法的因缘所产生的分别。因此，外道数论派等，以及与此法相比，安乐逝去者们的见解是不如法的。因为与正确和错误的见解相应，所以应各自结合。所谓“如法”，就是道理，因为其中有道理，所以是“如法”。由坏聚见之因所生起的，与六十二见相应的分别，就是对过去、未来、现在的分别之相。如梵天忆念经中所说：“我是否曾在过去时存在？”等等。对见解的执着，就是分别。所谓“已逝”之声，是相的意思。所谓散乱的分别，就是使之散乱，所以是散乱，那就是分别。从何处使之散乱呢？从不分别的智慧中。显现什么呢？因为是胜妙波罗蜜多的不共之品。不分别的智慧就是般若波罗蜜多，如果耽著于此，则以十种分别来遣除。从实事上显示，是证悟那唯一的，或者无法言说。因此，般若波罗蜜多在一切时处都是十种分别的对治。例如，菩萨应如何行于般若波罗蜜多？舍利子，在此，菩萨虽是菩萨，却不真正随见菩萨。也不真正随见菩萨之名。般若波罗
English
Killing and so forth, as well as the complete change of seasons, and the abodes of the realms of desire and so on, all become aspects of consciousness. Combine them as they correspond. In the formless realm, it becomes the discrimination of the aspect of consciousness made by feelings such as pleasure. The so-called discrimination shown by others is the discrimination arising from the cause of encountering superior and non-superior spiritual friends and hearing superior and non-superior Dharma. Therefore, the views of externalists such as Samkhya, and those who have passed into bliss compared to this Dharma, are improper. Because they correspond to correct and incorrect views, they should be combined accordingly. The so-called "proper" is reasoning, and because it contains reasoning, it is "proper." The discrimination arising from the cause of the view of the assembly of destruction, corresponding to the sixty-two views, is the aspect of discrimination on the past, future, and present. As it appears in the Brahma Remembrance Sutra: "Was I something that existed in the past?" and so on. Attachment to views is discrimination itself. The word "gone" means aspect. The so-called distracted discrimination is that which causes distraction, so it is distraction, and that is discrimination. From what does it cause distraction? From non-discriminating wisdom. What is manifested? Because it is the uncommon aspect of the perfection of wisdom. Non-discriminating wisdom is the Prajnaparamita, and if one is attached to it, then it is eliminated by ten types of discrimination. Showing from reality, it is the realization of that one alone, or it is unspeakable. Therefore, the Prajnaparamita always shows the antidote to the ten types of discrimination. For example, how should a Bodhisattva practice the Prajnaparamita? Shariputra, here, although a Bodhisattva is a Bodhisattva, he does not truly see the Bodhisattva. He also does not truly see the name of the Bodhisattva. Prajna Para
Tibetan
ལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། གཟུགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མིང་ནི་མིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་མི་འགག །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མིང་བཅོས་མ་ཡིན་ལ་ཆོས་དེ་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་གློ་བུར་གྱི་མིང་གིས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །གཟུགས་ལ་ཇི་ལྟར་བར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་མའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བཀའ་སྩལ། འདི་ལྟར་མིང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་སྟེ། བརྟགས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བཀའ་སྩལ་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དག་པ་དང་མ་
Chinese
去处不能如实照见，行持叫做不能如实照见，不行持叫做不能如实照见，色不能如实照见，受，想，行，识都不能如实照见。那是什么缘故呢？就像这样，名以名的自性空，色以色的自性空， 不是以空性空。色的空性是什么，那不是色。色不是空性之外的，色即是空性。空性即是色。那是什么缘故呢？舍利子，就像这样，叫做色的这个只是个名字，自性不生不灭，不是遍染，不是清净，因为名字是虚假的，对那些法一一观察后，用临时的名字来随后施设，怎样怎样随后施设，就怎样怎样执着。菩萨对那些所有的所有都不能如实照见。因为不能如实照见，所以没有执着。色如何，直到识之间也应如此观察。对于那个没有实物的相的散乱的分别念的对治而开示说，菩萨自身存在等等，因为菩萨具有空性的自性。对于实物的相的分别念的对治而开示说，菩萨不能如实照见等等，因为没有遍计的自性。对于增益的分别念的对治而开示说，就像这样，名以自性空等等之间，是意指所诠释的。对于诽谤的分别念的对治而开示说，不是以空性空，因为有法性。为了遮止一体性的分别念的意义而开示说，色的空性是什么，那不是色等等，清净和不
English
One does not truly see going forth. One does not truly see what is called conduct. One does not truly see what is called non-conduct. One does not truly see form. Feeling, perception, formation, and consciousness are not truly seen. Why is that? Like this, name is empty of the nature of name. Form is empty of the nature of form. It is not empty by emptiness. Whatever is the emptiness of form is not form. Form is not other than emptiness; form itself is emptiness. Emptiness is form. Why is that? Shariputra, like this, what is called form is just a name. By its nature, it does not arise or cease. It is not completely defiled. It is not completely purified. Because names are artificial, and after examining those dharmas individually, one subsequently applies temporary names. As one subsequently applies names, so one becomes attached. Bodhisattvas do not truly see all of those things in their entirety. Because they do not truly see, there is no attachment. Just as with form, so it should be viewed up to consciousness. To counteract the discursive thoughts of distraction regarding the sign of non-things, it was taught, "The bodhisattva exists in himself," and so forth, because the bodhisattva has the nature of emptiness. To counteract discursive thoughts regarding the sign of things, it was taught, "The bodhisattva does not truly see," and so forth, because there is no nature of complete imputation. To counteract discursive thoughts of superimposition, it was taught, "Like this, name is empty of its nature," and so forth, up to, "It is understood by imputation." To counteract discursive thoughts of denigration, it was taught, "It is not empty by emptiness," because there is the nature of dharma. To negate discursive thoughts of oneness, it was taught, "Whatever is the emptiness of form is not form," and so forth, purity and not
Tibetan
དག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཡང་ མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། མིང་བཅོས་མ་ལ་ཆོས་དེ་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མིང་གློ་བུར་གྱིས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་བའི་དོན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། དེས་ཀུན་བརྟགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་ཏེ། བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་ཀུན་བརྟགས་པ་པའི་ཆར་སྣང་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིང་གི་སྔོ་རོལ་ན་བློ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་མིང་སྨོས་པ་མེད་པར་ཡང་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་བློ་འབྱུང་བའི་རིགས་སོ། །གང་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་ཡོད་པས་གཞན་གྱི་དབང་ལ་མིང་ལ་མི་ལྟོས་པར་བློ་འབྱུང་བ་ཞི་ན་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགལ་ལོ། །མིང་མང་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་དབང་གིས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་ཉིད་དུ་རྟོག་སྟེ། དོན་གཅིག་ལ་མིང་མང་པོ་ཡོད་པ་ནི་སྒྲ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རྣམ་གྲངས་འབྱུང་བ། འགྲོ་བ་དང་བཟོད་པ་དང་ས་དང་སྲ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཅིག་ལ་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཀུན་བརྟགས་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ ངོ། །མིང་ངེས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་འགྲོ་ལྡིང་བ་རྣམས་རྣ་བ་ལ་མིང་ཅེས་ཟེར་བ་དང༌། འབྲས་ཆན་ལ་ཚོམ་རྐུན
Chinese
是为了清净的缘故。为了遮遣于各别自体而起分别，故而宣说：色不是空性之外的其他，等等。周遍计度的色的事物不存在本身就是空性，是同义词。为了遮遣自性分别，故而宣说：例如，名为色，这只是名称而已，等等。为了遮遣特别的分别，故而宣说：自性是不生不灭，等等。为了遮遣如名一般的真实的义理而起分别，故而宣说：对于虚假的名称，将那些法各自进行观察后，名称是突然随之安立的。为了遮遣如义一般的于名称而起分别，故而宣说：菩萨不会真实地随见所有那些名称。由于不会真实地随见，所以没有显现的执著，这是指如义一般。从“这十种散乱”开始，到“它不是周遍计度”为止，这些话语已经用同样的词语解释过了，只是词语不同而已。为了如实地理解他起显现为周遍计度之分，但并非是它的自性，所以说了“在名称的面前没有智慧”，如果他起本身是周遍计度，那么即使没有说名称，也会有对周遍计度的智慧生起。无论如何，如果因为存在所缘境，而使对他起不依赖于名称而生起的智慧寂灭，那么它就不是存在的，因此他起与周遍计度的自性相违。所谓“以众多名称”，是指凭借名称而将他起的自性执著为义理本身，一个义理有众多名称，这是从确定地结合声音而产生异名，如行走、忍耐、土地和坚硬等等，由于一个没有众多的自性，所以相违，因此他起和周遍计度二者不能成为一体。 所谓“名称不确定”，例如，游荡者们称呼耳朵为“名称”，称呼米饭为“盗贼”。
English
It is for the sake of purity. In order to negate the discrimination arising from individual self-nature, it is said: Form is not other than emptiness, etc. The non-existence of the object of the completely imputed form itself is emptiness, which is a synonym. In order to negate the discrimination of self-nature, it is said: For example, the so-called form is just a name, etc. In order to negate the special discrimination, it is said: Self-nature is neither born nor ceases, etc. In order to negate the discrimination arising from the true meaning like the name, it is said: For false names, after observing those dharmas separately, the name is suddenly applied accordingly. In order to negate the discrimination arising from the name like the meaning, it is said: Bodhisattvas will not truly see all those names accordingly. Because they do not truly see accordingly, there is no manifest attachment, which refers to the meaning as it is. From "these ten distractions" onwards, up to "it is not completely imputed," these words have already been explained with the same words, only the words are different. In order to truly understand that the other-dependent appears as a completely imputed division, but it is not its self-nature, therefore it is said, "There is no wisdom in front of the name." If the other-dependent itself is completely imputed, then even if the name is not mentioned, wisdom about the completely imputed will arise. In any case, if the wisdom that arises in the other-dependent without relying on the name is pacified because of the existence of the object of focus, then it is not existent. Therefore, the other-dependent is contradictory to the self-nature of the completely imputed. The so-called "with many names" refers to the fact that by means of names, the self-nature of the other-dependent is grasped as the meaning itself. One meaning has many names, which arises from the definite combination of sounds, such as walking, patience, earth, and hardness, etc. Since one does not have many self-natures, it is contradictory. Therefore, the other-dependent and the completely imputed cannot become one. The so-called "name is uncertain" is like, for example, wanderers call the ear "name," and call rice "thief."