Tibetan
ས་སོ་ཞེས་སླར་གཞིལ་དུ་ མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུས་གནས་པའི་རྒྱུ་གཞན་དག་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དུ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁ་ཟས་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དབུགས་རྒྱུ་བ་མེད་པར་ཡང་དེ་དག་གིས་ལུས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་པ་དང་འདུ་ཤེས་མ་གཏོགས་པར་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་གཞན་དག་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་གཉིས་མེད་པར་དེ་གནས་པར་མི་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞར་ལ་བྱུང་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གོ །མི་དགེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་དགེ་བར་མི་འདོད་ན་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་བཟོའི་གནས་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བར་དམ་འཆའ་ན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྲུབ་བོ། །གང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལྔ་པ་གཞན་དག་གིས་བརྟགས་པ་དེ་ནི་ལུང་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། མདོ་དང་ཆོས་མངོན་པ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་འགྲོ་བ་དེ་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་དེའི་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །གང་ཡང་གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མདོ་སྡེ་པ་རྟོག་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་འབྱུང་ལ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་ཕྱི་མ་འབྱུང་སྟེ། འདིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུར་བརྟག་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་གོང་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞེས་བྱ་བས་སེལ་ཏོ། །གཟུགས་དང་སེམས་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་རེས་འགའ་རྒྱུན་ཆད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་དེའི་ལྟར་ན་གཟུགས་མེད་པ་ནས་ཤི་བའི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་མི་འབྱུང་ སྟེ། འགགས་ནས་ཡུན་རིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཤི་བ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་པའི་སེམས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། འགགས་ནས་ཡུན་རིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གལ་ཏེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་གཞན་གྱི་ས་བོན་ཅན་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ན་ནི། དེས་ན་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཐ་མའི་སེམས་མི་རུང་སྟེ། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོས་སེམས་གཞན་གྱི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ན་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མང་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རང་གི་དོན་ལྷུར་བྱེད་པས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ལྡན་པའི་རིགས་པའོ། །འདི་ལ་བྲལ་བའི་རིགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་སྟེ། རྣམ་པར་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་བཟློག་པའི་རྒྱུས་སྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པ་དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདྲི་སྟེ་ཚིགས་སུ་སྦྱར་བ་བསྡེབས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་པོའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །བསྩལ་བ་མེད་པ་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྩལ་ བ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བསྩལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །གཉེན་པོ་ཉིད་ལ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གཉེན་པོ་ཉིད་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར། སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཉེན་པོ་ནི་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གྱུར་པ་ནི་སྤངས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཉེན་པོ
Chinese
說「薩梭」是不能再推翻的。像這樣，薄伽梵也說了身體存在的其他原因也是身體的造作，像是食物、命根和識。即使沒有呼吸，它們也能使身體存在。除了心和作意之外，沒有在任何地方說過其他的意之造作。因此，沒有這兩者，它就不能存在。因此，它不是意的識，僅僅是順便產生的就足夠了。也不是不善的，因為等持是善的緣故。如果也不認為無想定是不善的，那麼更不用說屬於解脫和漸次住等持之中的滅盡等持了。也不是三種未說明，因為沒有的緣故。那時，工巧處等不會產生。如果立誓說是由異熟所生，那麼阿賴耶識就成立了。其他所考察的第五種未說明，即不是異熟，也不是顯然地投入造作，這是不會從聖教中出現的，因為在經和阿毘達磨中沒有。如果那樣的話，「趨入將會變成退轉」這句話也已經回答了它。有些經部師認為，色和心之後出現的，是諸有為法的因。他們心想，在色之剎那的前一剎那之後，會產生色之剎那的後一剎那；同樣地，在心之剎那的前一剎那之後，也會產生與心之剎那相似且具備的心之剎那的後一剎那。心想，這裡何必考察阿賴耶識作為因呢？這會像前面一樣，用「在不合理之上」來排除。因為色和心在某些時候似乎會間斷，就像所顯示的那樣。此外，如果按照那樣，從無色界死去的色，不會從色的種子產生，因為已經停止很久了。從無想定、死去和滅盡等持中起來的心，也不會從心的種子產生，因為已經停止很久了。
English
It is not permissible to refute "Saso" again. Thus, the Blessed One also stated that other causes for the body's existence are also the body's fabrications, such as food, the life force, and consciousness. Even without breathing, these can cause the body to exist. Apart from mind and attention, no other mental fabrications are mentioned anywhere. Therefore, it cannot exist without these two. Therefore, it is not a mental consciousness; it is sufficient that it arises incidentally. Nor is it unwholesome, because meditative absorption is wholesome. If one does not consider the absorption of non-perception to be unwholesome, then what need is there to mention the absorption of cessation, which belongs to liberation and gradual abiding in meditative absorption? Nor is it any of the three undeclared, because it does not exist. At that time, the arts and so forth do not arise. If one vows that it arises from maturation, then the alaya-consciousness is established. The fifth undeclared, which is neither maturation nor manifestly engaging in fabrication, as examined by others, does not arise from scripture, because it is not in the sutras and abhidharma. If that were the case, then the statement "going will become regression" has already answered it. Some Sutra masters consider that what arises after form and mind is the cause of all conditioned dharmas. They think, after the previous moment of form, the subsequent moment of form arises; similarly, after the previous moment of mind, the subsequent moment of mind, which is similar and endowed with the same qualities, also arises. They think, why is it necessary to examine the alaya-consciousness as a cause here? This is refuted by "on top of being unreasonable," as before. Because form and mind sometimes appear to be interrupted, as has been shown. Furthermore, according to that view, the form of one who dies from the formless realm does not arise from the seed of form, because it has ceased for a long time. The mind that arises from the absorption of non-perception, death, and cessation cannot arise from the seed of mind, because it has ceased for a long time.
Chinese
因为这个缘故。又如果一切心都像阿赖耶识一样，必定成为其他心的种子，那么，在无余涅槃的境界中，阿罗汉的最后心是不允许的，因为紧随其后的因的实物，其他心的种子的实物不会穷尽。如果这样，那么无余涅槃就变成不存在了。这样一来，如果一切种子都没有异熟识，就会有很多大过失，因此，专心致志于自己利益的人，即使不愿意，也必须认识到异熟识，这是具有道理的。对此也有不具道理的，进入的识是与心同时产生的，因为具有形象，就像感觉等一样。感觉等与对境和形象完全断绝的心同时产生，因此，以法性的差别来反驳的理由也不成立，因为像模糊等时候的心所产生的，也是与对境和形象没有完全断绝的心同时产生的，所以没有确定性。另外，如果阿赖耶识不存在，那么进入的识怎么能安住呢？不可能，因此用偈颂来提问，因为偈颂是组合起来表达的，所以是偈颂。菩萨善心等，菩萨已经解释过了。善好是指善良。舍弃五识是指意识。与无漏不同是指，舍弃 是指从不善和未说明中解脱出来的无漏。无漏之外，有漏是指与舍弃不同。对治本身不能成为随顺方的习气。如果认为对治本身会改变，因此说：因为不是舍弃，所以不行。对治不是舍弃。那么是什么呢？是舍弃的原因。改变是舍弃，因为是结果。如果对治
English
For that reason. Furthermore, if all minds, like the ālaya-vijñāna, are necessarily the seeds of other minds, then the final mind of an arhat in the realm of nirvāṇa without remainder is not permissible, because the substance of the immediately preceding cause, the substance of the seeds of other minds, will not be exhausted. If that is the case, then nirvāṇa without remainder will become non-existent. Thus, if all seeds do not have a vipāka-vijñāna, there will be many great faults, therefore, those who are devoted to their own benefit must necessarily realize the vipāka-vijñāna, even if they do not want to, this is a valid reason. There is also an invalid reason for this: the entering vijñānas arise simultaneously with the mind, because they have an image, like feeling, etc. Feeling, etc., arise simultaneously with the mind that has completely ceased from object and image, therefore, the reason for refuting the distinction of the dharma is also not established, because the mental events that arise during times of vagueness, etc., also arise simultaneously with the mind that has not completely ceased from object and image, so there is no certainty. Furthermore, if the ālaya-vijñāna does not exist, how can the entering vijñāna abide? It is impossible, therefore, the verses ask, because the verses are composed and expressed, therefore they are verses. Bodhisattva Good Mind, etc., the bodhisattva has already been explained. Good refers to virtue. Abandoning the five vijñānas refers to the mind-consciousness. Different from the unconditioned means that abandoning refers to the unconditioned that is liberated from the unwholesome and the unspecified. Other than the unconditioned, the conditioned is different from abandoning. The antidote itself cannot be a latent tendency of the conforming side. If it is thought that the antidote itself will change, therefore it is said: Because it is not abandonment, it is not possible. The antidote is not abandonment. What is it then? It is the cause of abandonment. Change is abandonment, because it is the result. If the antidote