Tibetan
འདོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང༌། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཡོན་དེ་ནི་འཇུག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་མ་བྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉེན་པོ་ཡོད་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མི་སྐྱེའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚེར་རབས་སྟོང་དུ་ཡང༌། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན། སྔོན་བྱས་པའི་ཉེས་པར་སྤྱང་པ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པར་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དེངས་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐོག་པ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཉེས་པར་བྱས་པ་དེངས་ པར་བྱེད་པ་ནི་མཐུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྡུས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལུས་སུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བཅིངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དཔེར་ན་གྲོང་མི་ཞིག་ལྕགས་སྒྲོག་ལ་སོགས་པའི་བཅིངས་པ་དང་བྲལ་ན་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་ལས་ལྷག་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་གྱི་ཡོན་ཏན་དུ་མས་བརྒྱན་པ་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པས་རང་དབང་མཆོག་ཐོབ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་བཅིངས་པ་དང་བྲལ་མ་ཐག་ཏུ་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའོ། །གནས་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་བཏང་ནས་རྒྱས་པར་གྱུར་ན་ནད་མེད་པར་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་ས་བོན་མེད་པར་འགྱུར། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་བོན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ
Chinese
欲求也。世间法即是依赖于世间法而生起，并且与阿赖耶识一同运行的缘故。为了生起恭敬心，所以才说即使未生起超世间的心等等的利益。名为烦恼所缠之对治，是因为如果存在，贪欲等就不会普遍生起，因为有对治，不顺品就不会产生。因此，没有因就没有果，所以名为趋入恶趣之对治。即使是世间法，但确实是正见。 大者谁若有。 彼于千百世。 不堕诸恶趣。 如是所说一般。那么，先前所造之罪业成熟，难道不会堕入恶趣吗？因此才说，是能清净一切罪业之对治，清净无始时来所造之罪业，是能摧伏其力量，因此是对治。摄为法身，是因为是法身之因。名为摄为解脱身，也应如是理解。其中，法身与解脱身的差别是，解脱仅仅是脱离烦恼的束缚而已。譬如，一位村民脱离了铁链等束缚，仅仅是痛苦消退的果报而已，除此之外，并不具备更殊胜的自在功德。法身则是从习气以及烦恼障和所知障中解脱，并且以力量和无畏等众多稀有功德所庄严，是一切圆满的处所，能如所愿地行事，获得最胜的自在。譬如，一位王子刚从束缚中解脱，立即从头顶灌顶，并具备最殊胜的圆满自在。名为处所也转变，就像服用药物精华后变得强壮，从而以无病的方式变得强壮一样。一切种子也，变为无种子。等等，是指舍弃一切种子的相
English
It is desired. Worldly phenomena arise dependent on worldly phenomena, and because they operate together with the alaya-vijnana. In order to generate respect, the benefits are mentioned, such as even if a supramundane mind has not arisen. The antidote called 'completely entangled by afflictions' is because if it exists, desires and so on will not universally arise, because if there is an antidote, opposing factors will not arise. Therefore, if there is no cause, there is no result, so it is called the antidote to going to bad migrations. Even if it is worldly, it is truly right view. Whoever has the great one. He, even in a thousand lifetimes. Will not fall into the lower realms. It is like what was said. Well then, won't the maturation of previously committed misdeeds cause one to fall into the lower realms? Therefore, it is said that it is the antidote that purifies all misdeeds, purifying the misdeeds committed since beginningless time, it is able to subdue its power, therefore it is an antidote. Condensed into the Dharmakaya, because it is the cause of the Dharmakaya. The term 'condensed into the Nirmanakaya' should also be understood in the same way. The difference between the Dharmakaya and the Nirmanakaya is that liberation is merely freedom from the bonds of affliction. For example, if a villager is freed from the bonds of iron chains and so on, it is merely the result of the cessation of suffering, but beyond that, he does not possess more excellent qualities of power. The Dharmakaya, on the other hand, is liberated from afflictions together with habitual tendencies, as well as from the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge, and is adorned with many wondrous qualities such as strength and fearlessness. It is the abode of all perfections, and attains supreme freedom by acting as one wishes. For example, a prince who has just been freed from bondage is immediately crowned from the crown of his head, and possesses the most excellent and complete power. The term 'the place also changes' is in the manner of taking medicine and becoming strong, and thus becoming strong in a healthy way. All seeds also, become without seeds. And so on, means abandoning all aspects of seeds.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་འདིའི་སྤངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ངང་པས་ཆུ་ལ་འོ་མ་འཐུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ན་མཉམ་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་ས་བའི་བག་ཆགས་འགྲིབས་ཏེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་བག་ཆགས་འཕེལ་ནས་གནས་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མི་འཐད་པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྒྲུབས་ནས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་སྒྲུབ་པོ། །སངས་རྒྱས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ པ་གཞན་རྣམས་ཤི་བ་ལས་བྱེ་བྲག་སྟོན་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོར་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་པའི་ལས་མི་གསལ་བ་ནི་མ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པས་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་གཉེན་པོ་མེད་པ་དེ་ནི་འགོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་ཆད་པས་མ་ཞི་བ་དེའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་སྟེ། དེ་འགག་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་སྟེ་འགགས་ཀྱང་དེས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ལངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ས་མང་པོ་པ་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ
Chinese
是为了这个缘故，要知道，所有烦恼的种子完全灭尽，这才是它的断除。犹如天鹅从水中取乳一样，当远离世间贪欲时，非等持的习气减少，等持的习气增长，就像转变了处所一样。这已经用那个词语本身说过了。这样，由于遍染和净化的不合理性，成立了阿赖耶识，并且也用“入于灭尽定者”等来成立了灭尽定是不可能的。除了佛、独觉、阿罗汉和不退转的菩萨之外，当显示其他入于灭尽定者与死亡的差别时，薄伽梵说：“他的识不离身。”这无非是阿赖耶识。那么，这显示了什么呢？灭尽定不是它的对治。灭尽定不会作为它的对治而生起，因为对境和行相没有完全断绝。识的作用不明显，因为没有完全断除未寂灭的状态，所以不能作为对治，因此灭尽定不是阿赖耶识的对治。对于没有对治的，那不会被断除。进入的识，由于对境和行相完全断绝而未寂灭，会作为它的对治而生起，那就是灭尽。如果有人想说，即使灭尽了，也因为他观察的缘故，所以不离它，因此才说“从那定中起立者”等等，这已经用那个词语本身说过了。因此，那也不是意识，因为不适合入定。因为没有断绝想和受。这是总结性的词语，因为意识不是不与许多地相应者，所以因为想和受没有断绝，所以不适合入定。因此，那也不是意识，因为对境和非对境的缘故。意识
English
It is for this reason that one should know that the complete absence of all seeds of affliction is its abandonment. Just as a swan drinks milk from water, when one is free from worldly desire, the habits of non-meditative states diminish, and the habits of meditative states increase, just like a change of location. This has already been said by that very word. Thus, due to the unreasonableness of being both completely defiled and purified, the ālaya-vijñāna is established, and it is also established that the cessation attainment is impossible by "those who enter into cessation," etc. Except for Buddhas, Pratyekabuddhas, Arhats, and non-retrogressing Bodhisattvas, when showing the difference between others who enter into cessation and death, the Bhagavan said, "His consciousness does not separate from the body." This is none other than the ālaya-vijñāna. So, what does this show? The cessation attainment is not its antidote. The cessation attainment does not arise as its antidote because the object and aspect are not completely cut off. The function of consciousness is not clear, and because it does not completely cut off the state of non-pacification, it cannot act as an antidote, therefore the cessation attainment is not the antidote to the ālaya-vijñāna. That which has no antidote will not be ceased. The entering consciousness, which is not pacified due to the complete cutting off of the object and aspect, arises as its antidote, and that is cessation itself. If one wants to say that even if it is ceased, it is said to be inseparable from it because he observes it, therefore "those who arise from that," etc., has been mentioned, and this has already been said by that very word. Therefore, that is also not the mind consciousness because it is not suitable for entering into meditative absorption. Because there is no cessation of perception and feeling. This is a concluding word, because mind consciousness is not one that does not correspond with many grounds, and therefore because perception and feeling have not ceased, it is not suitable for entering into meditative absorption. Therefore, that is also not the mind consciousness because of the object and non-object. Mind consciousness