Tibetan
ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་ཚིག་གོ །ད་ལྟར་དང་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཤད་དོ། །དོན་གཞན་ཡང་ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རོ། །ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་སྟེ། གང་སྔར་ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ་ལས་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ་དང༌། ཀུན་གཞི་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ལས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཀུན་གཞི་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའོ། །རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། རྩ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤིང་ལྗོན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་དེ་ལ་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་ཤིང་གི་རྩ་བ་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་མེད་ན་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལ་ལར་ཏེ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་གཟུགས་སོ། །རེས་འགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཁ་ཅིག་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དེའི་ས་བོན་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ལས་ཡང་སྲིད་པའི་གཟུགས་དང་སེམས་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ལམ་པོ་ཆེ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་མ་རྨོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དག་ལ་དེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་འཐད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་བས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གཞི་ཉིད་དུ་ཆེས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་ངན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་དགས་དང་དུད་འགྲོ་དང༌། དམྱལ་བ་ནི་ངན་འགྲོའོ། །ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་མི་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ཏེ། གང་ཡང་དེར་རེས་འགའ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་ནི་དེར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡང་ཆད་གོང་མ་ལ་མེད་དེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཆད་གོང་མ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གོང་མ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་རྣམས་སོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནང་གི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་དེ་རྣམ་པར་ཞིག་པོར་འདོད་པ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ལ། དེ་ལ་ནང་གི་བདག་གི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པ་སྨོས་པ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཁས་བླངས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་གཞིག་པར་འདོད་པ་ནི་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་ཏུ་ཆགས་པས་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་གོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ནས་སྲེད་པས་བཅིངས་པའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་སྟོན་པ་ནི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གོམས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་ནི་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་ལྡན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བསྒོ་ཞིང་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཀུན་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་གང་དེ་དག་ཉིད་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད
Chinese
名为“遍喜”是教法的词语。现在和过去，以及未来的三个时期的顺序，其余的词语则是解说。另外，对于阿赖耶识来说，“遍喜”就是那样。对于阿赖耶识的欢喜是在过去的时侯，即从先前对阿赖耶识的欢喜中，那样从阿赖耶识中完全产生。从对阿赖耶识的欢喜和从阿赖耶识中完全产生，在未来的时侯，就是对阿赖耶识的显现欢喜。与法相应的法，就是如诀窍一般地实行。也说是根本的识，用这个名称也指示了那个，就像依赖于根的树木一样，对于那个，根本的识就是成为一切识之因的那个。例如树的根是枝干等等的因，如果没有根，枝干等等就不会产生一样，阿赖耶识也是根本的识。也说是轮回存在期间的蕴，用这个名称也说，轮回存在期间的蕴也就是那个。因为在有些地方，即在无色界中有色。有时是指某些等持的状况，例如，无想定的等持。对于阿赖耶识，它的种子是相续不断的，从身和心的习气的因中，来世的身和心将会产生。所谓“舍弃阿赖耶识的大道”，意思是极其广大地做了，完全执持阿赖耶识而安立，那是极其美妙的。对于那些没有愚痴的人们，所谓安立阿赖耶识，对于那些没有愚痴的菩萨们，就是用那个来指示的。对于那个，阿赖耶识的安立是从“因此极其合理”开始，到“因此阿赖耶识作为阿赖耶识本身最良好地安立完成了”为止。对于那个，恶趣是指饿鬼和畜生，以及地狱是恶趣。极
English
The term "Sarvatāpramuditā" is a word of the doctrine. The remaining words explain the order of the three times: present, past, and future. Furthermore, "Sarvatāpramuditā" in relation to the ālaya is just that. Joy in the ālaya is in the past, that is, from the previous joy in the ālaya, thus it arises perfectly from the ālaya. From joy in the ālaya and arising perfectly from the ālaya, in the future, it is manifest joy in the ālaya. The dharma that accords with the Dharma is to act according to the instructions. It is also said to be the root consciousness, and that term also indicates that, like a tree relying on its root. For that, the root consciousness is that which becomes the cause of all consciousnesses. For example, the root of a tree is the cause of branches and so on; just as without a root, branches and so on do not arise, so also the ālaya-vijñāna is the root consciousness itself. It is also said to be the aggregates as long as saṃsāra exists, and by that term it is also said that the aggregates as long as saṃsāra exists are also that. Because in some places, that is, in the formless realm, there is form. "Sometimes" refers to the state of certain samādhis, such as the samādhi without perception. For the ālaya-vijñāna, its seed is continuous, and from the cause of the habitual tendencies of body and mind, the body and mind of the next life will arise. "Abandoning the great path of the ālaya-vijñāna" means it has been done extremely extensively; having completely grasped and established the ālaya-vijñāna, that is extremely beautiful. For those who are not deluded, "establishing the ālaya-vijñāna" is indicated by that to those bodhisattvas who are not deluded. For that, the establishment of the ālaya-vijñāna begins from "therefore it is extremely reasonable" and ends with "therefore the ālaya-vijñāna is established most excellently as the ālaya itself." For that, the evil destinies are the pretas and animals, and hell is an evil destiny. Extremely
Chinese
所谓痛苦，是指业的果报极其不悦意的恶趣众生。其中偶尔产生的快乐感受，是同类因的果报，而异熟果仅仅是生于彼处众生的痛苦。具有贪欲的快乐感受，乃至第四禅，上界也没有，因为它与具有此种感受的众生不相符。第四禅以上是上界，即第四禅和上界。所谓“具有此种感受”，是指生于彼处者。从“在阿赖耶识中承认为内在事物”开始，到“认为它是完全坏灭的，是永不改变的”为止。其中提到“承认为内在的自我事物”，是指承认为内在的自我。想要摧毁痛苦的蕴，就是祈愿脱离痛苦的感受。所谓“因执着阿赖耶识而被束缚”，是指承认为阿赖耶识是自我，并因此被贪爱束缚。如此，暂时显示了名相的安立。再次，仅仅是显示名相的阿赖耶识的自性，以及因和果是什么呢？ 由于无法确定，所以它的自相是，哪一个是依于一切遍计烦恼法的习气，而具有生起它的能力差别的识，那就是自性。而显示其能力的就是“完全执持种子”。其中，依于一切遍计烦恼法的习气，以生起这些法的原因为“完全执持种子”，意思是具有能力差别串习的意义。这些是它的自相。因此，因的自性是，依于一切遍计烦恼的习气，完全具有生起它的原因的种子，即哪一个识被一切遍计烦恼法所熏染，并且能力被完全成就为具有差别，生起那些（烦恼法）的原因，那就是阿赖耶识的因的自性。
English
The so-called suffering refers to the beings in the lower realms whose karmic results are extremely undesirable. Any occasional feelings of happiness that arise there are the result of a similar cause, but the fully ripened result is only the suffering of those born there. Even the feeling of happiness accompanied by attachment, and even the fourth dhyana, are absent in the higher realms, because it is incompatible with beings who possess such feelings. The fourth dhyana and above are the higher realms, that is, the fourth dhyana and the realms above. The phrase "possessing this" refers to those born there. Starting from "affirming an internal entity in the Alaya-vijñana," up to "believing that it is completely destroyed and never changes." Among them, mentioning "affirming an internal self-entity" means affirming an internal self. Wanting to destroy the aggregate of suffering is to pray for freedom from the feeling of suffering. The phrase "bound by attachment to Alaya-vijñana" means affirming that Alaya-vijñana is the self, and thus being bound by craving. Thus, for the time being, the establishment of terms is shown. Furthermore, what is the nature of the Alaya-vijñana, which is merely the showing of terms, and what are its cause and effect? Because it cannot be determined, its own characteristic is that which is dependent on the imprints of all pervasively defiled dharmas, and which is the consciousness with the distinctive ability to generate them, that is its own nature. And showing its ability is "completely holding the seeds." Among them, relying on the imprints of all pervasively defiled dharmas, the reason for generating those dharmas is called "completely holding the seeds," meaning possessing the meaning of the habit of the distinction of ability. These are its own characteristics. Therefore, the characteristic of the cause is that it completely possesses the seeds of the cause of generating it, relying on the imprints of all pervasively defiled things, that is, which consciousness is perfumed by all pervasively defiled dharmas, and whose ability is completely accomplished as having distinction, the cause of generating those (defiled dharmas), that is the characteristic of the cause of Alaya-vijñana.
Tibetan
་དོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནས་བརྩམས་ནས། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ལ། ཆོས་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཆོས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཐོབ་པ་ནི་གང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་དག་ཐ་དད་དམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། དེས་ཅིར་འགྱུར་དེ་དང་ཐ་དད་ན་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མས་ཀྱང་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བདག་གི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ས་བོན་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་འདོད་དོ། །ཐ་མི་དད་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མང་པོ་ཡིན་དེས་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ལྟར་ ཡང་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་དང་རྫས་སུ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ལ་དེ་ལ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྔར་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་སྤངས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་འབྱུང་བའོ། །དེ་འབྱུང་བའི་མཐུའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བའི་ཆོས་དེ་དག་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང༌། ལྡན་པ་ཡངས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དོན་འདིའི་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པས་འདི་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་དུས་རིང་པོར་བཞག་པའམ། མེ་ཡིས་ཉམས་པའི་ནས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་ནུས་པ་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ན་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་མཐུ་ཉམས་པར་གྱུར་པས་ས་བོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དེ་
Chinese
དོ། །从安立为果开始，直到“依赖于无始以来的习气而产生”之间。由于这些法的习气，从无始以来完全执持习气，因此应当阐述与这些法一起生起和灭亡的原因。与所有烦恼法一起生起和灭亡的原因，就称为这些法的原因。再者，阿赖耶识和所有烦恼法的种子是异体还是非异体？如果与它是异体，那么一切支分也应是异体，并且阿赖耶识的刹那也会受到损害，因为与它是异体。如果它具有善与非善的自性习气，那么它本身就是种子，因此它被认为是不可言说的。如果不是异体，那么如何是多体呢？因此，即使那样也不行，因为无论哪种情况都有过失。从“与安住于其中的那些事物在实体上也不是异体”开始，直到“一切种子”之间，说“它既不是异体也不是非异体”是为了消除先前所说的过失。所谓“它如此发生”是指以那种方式发生。所谓“它具有发生的特殊力量”是指与产生所有烦恼法的特殊能力相结合。与产生它的能力相结合，就被称为一切种子。这个道理的例子是，正如大麦的种子具有产生幼苗的原因一样，这就是它的原因。又如放置很久或被火烧毁的大麦果实，当其能力被摧毁时，即使它仍然以那种形式存在，但由于力量减弱，它也会变成没有种子的状态。同样，由于阿赖耶识具有产生一切法的能力。因此，由于具有能力，所以被称为一切种子。又如所有烦恼法