Tibetan
འི་ས་བོན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་དོན་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་གོ །ཡང་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་པ་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ཐ་དད་དུ་མ་ཡིན་པར་ས་བོན་གྱི་དུས་ན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བར་འདོད། དེ་ནི་རྟེན་ཀུན་གཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་གཉེན་པོ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཡང་ཇི་སྲིད་རྩ་བ་ཡོད་པ་དང༌། ཇི་སྲིད་ སྨིན་པ་ཡོད་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེས་དང་སྟེ་གང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དེ། སོ་སོར་ངེས་པ་དེའི་ས་བོན་ལས་དེ་འབྱུང་ངོ༌། །རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། ས་བོན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ། རྐྱེན་གང་ཐོབ་པ་ན་དེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་འབྲས་བུས་བསྒྲུབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་གི་ས་བོན་ལས་རང་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། འབྲུ་ལས་འབྲུ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ས་བོན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ༌། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། བརྟན་པ་ལ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །གཡོ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རླུང་བཞིན་ནོ། །རླུང་གིས་ནི་བསྒོ་བ་མི་འཛིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱང་གྲགས་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཡང་དེ་ལ་བསྒོས་པ་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་གོ །ཙམ་གྱི་བར་གྱིས་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱའི་བར་དུ་ཡང་དྲི་རྗེས་སུ་འབྱུང་ངོ༌། །ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་དྲི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དྲི་མི་ཞིམ་པ་སྒོག་སྐྱ་དང་དེ་བཞིན་དུ་དྲི་ཞིམ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་དོ། །བསྒོ་བར་འོས་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་ཀྱི་བསྒོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྡོ་བ་དང་དངུལ་དང་གསེར་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་བསྒོའོ། །གང་བསྒོ་བ་འཛིན་པ་དེ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་པས་བསྒོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྒོ་བར་འོས་པ་ལའོ། །འབྲེལ་པ་ལ་སྒོ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བར་ཆད་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
Chinese
称之为种子。因此，这些是完全转变的阿赖耶识。胜义谛也是阿赖耶识，那是所有法的种子。像这样，一切的种子有六种形态。而且，它们是刹那性的，因为两者都在刚产生时就坏灭，并且不可能永远是种子的自性，同样，在所有时间里都没有差别。一同产生不是过去，不是未来，不是他异，而是在种子的时候是什么，那本身就是产生果。那被认为是持续产生的。那是作为所依的阿赖耶识，直到对治生起为止。外在的也是直到根存在，以及直到成熟存在为止。因此，不是从所有种子中产生所有，而是各自确定的，从那个种子中产生那个。依赖于缘，不是从所有种子中产生所有，而是在获得什么缘时，那个才会产生。所谓由自己的果所证实，是从自己的种子中产生自己的果，即从阿赖耶识中产生阿赖耶识本身，以及从谷物中产生谷物本身，这样暂时从种子中产生果。习气的相要如实显示，应当施加于稳定的事物，而不是施加于变动的事物，如同风一样。风不保持施加，因为即使在远处，施加于它的也不会留下痕迹。在远处，即使在一百逾缮那的距离，气味也会随之而来。所谓未说明，是指对于未说明的事物，气味是其含义。对于气味不好的大蒜，以及对于气味好的事物，不是这样，而是对于未说明的事物施加。对于适合施加的事物施加，对于不适合施加的事物，比如石头、银、金等，则不施加。施加于能够保持施加的事物，因此称为施加，即施加于适合施加的事物。所谓与关联施加，不是对于没有关联的事物，而是指无间断地产生。
English
It is called a seed. Therefore, these are the completely transformed Ālayavijñāna. The ultimate truth is also the Ālayavijñāna, that is the seed of all dharmas. Like this, the seeds of everything have six forms. Moreover, they are momentary, because both perish as soon as they arise, and it is impossible for them to always be the nature of seeds, and likewise, there is no difference at all times. Arising together is not past, not future, not other, but what it is at the time of the seed, that itself is what produces the fruit. That is considered to be continuously produced. That is the Ālayavijñāna as the basis, until the antidote arises. The external is also until the root exists, and until maturity exists. Therefore, it is not that all arise from all seeds, but each is determined, from that seed that arises. Dependent on conditions, it is not that all arise from all seeds, but when whatever condition is obtained, that will arise. What is called established by its own fruit is that its own fruit arises from its own seed, that is, from Ālayavijñāna arises Ālayavijñāna itself, and from grain arises grain itself, thus temporarily fruit arises from seed. The characteristics of habituation should be shown as they are, it should be applied to stable things, but not to moving things, like the wind. The wind does not hold the application, because even at a distance, what is applied to it does not leave a trace. At a distance, even at a distance of a hundred yojanas, the smell will follow. What is called unstated means that for what is unstated, smell is its meaning. For garlic that smells bad, and for things that smell good, it is not like that, but it is applied to what is unstated. It is applied to what is suitable for application, but not to what is not suitable for application, such as stones, silver, gold, etc. It is applied to what can hold the application, therefore it is called application, that is, it is applied to what is suitable for application. What is called applying with connection is not for what has no connection, but it means arising without interruption.
Tibetan
།དེ་ལས་གཞན་ནི་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དེ། དེ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་མི་བསྒོའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་ཀྱི། དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། གཉེན་པོ་སྐྱེས་པའི་བར་ལ་མི་འཇུག་པའམ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་བར་དུ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་ཡི་གཡོ་བ་འདུ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འགྲོ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གང་ཡང་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ལྡན་པས་དེན་བསྒོ་ བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དྲུག་པོ་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཡོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐ་དད་གསུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟེན་གཞན་དང་གཞན་ལ་རེ་རེ་ཞིག །དམིགས་པ་གཞན་དང་གཞན་ལ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་དོན་གཞན་ལ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ལས་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ཞེས་བྱ་བ་དཔེས་བསྟན་པ་དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ལྷན་ཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་དག་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མེད་དེ། གང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་ཡོད་ན་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་མཐུན་པའི་རིགས་གང་ཡིན་པ་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་སྒོ་བར་བྱེད་དེ་ཞེས་འདོད་ན། རིགས་ལ་བྱ་ན་གཞན་དུ་ཐལ་ཏེ། རིགས་གཞན་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུགས་དང་བ་ཉིད་དུ་རིགས་མཐུན་པས་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་བསྒོ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་ས་བོན་གཉིས་པོ་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེད་པ་དང་ནི་འཕེན་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ལས། དེ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དུའོ། །ནང་གི་ས་བོན་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འཕེན་པར་བྱེད་པ་མ་བཏབ་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱིའོ། །ཤི་བ་ནི་ནང་གི་སྟེ། ལུས་ནི་འདི་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འགྱེས་པར་འཕངས་ནས་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་དེ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དུས་ཕྱིས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་
Chinese
此外不是指，就是指除了它以外，从那不是它的事物中解脱出来，不修习阿赖耶识以外的事物。所有刹那等都存在于阿赖耶识中。它不介入刹那本身的进入识，也不介入对治生起之间，或者轮回存在期间，因为它是善等决定的原因，依赖于福德和非福德以及意的动摇的造作之缘，成为善与非善之道的异熟，对于进入识，所有不相符的法都应结合起来。任何像那样，阿赖耶识具有那些功德，因此应该修习它，而不是修习六识，因为没有关联，而且识本身是动摇的。因为与三个差别相违背。所谓“依靠其他和不同的所依，目标其他和不同，作意其他的意义在于以不同的方式进入”。为了驳斥用比喻说明的“从前一刹那产生后一刹那”，因为没有同时的刹那。意思是说，刹那不可能同时存在，如果同时生起和灭亡，就会成为习气的处所。如果认为，相似的识与和它相似的种类没有关联，但却能成为障碍，那么，如果对种类起作用，就会变成其他，也会变成其他的种类，因为眼睛等与色法相似，所以它们也会互相成为障碍。还有，先前所说的内外两种种子，有人认为是生起和抛弃。其中，生起的种子是直到外在的果实成熟为止。内在的种子是直到最终为止才生起。抛弃的是未播种的外在事物。死亡是内在的，身体即使后来也不会不适宜地被抛弃而存在。如果具有出生的种子之因，为什么它不会衰败呢？即使在稍后的时间里也不会稍有跟随。
English
Furthermore, 'not other than that' means other than that itself, liberated from that which is not it, one does not cultivate anything other than the ālaya-vijñāna. All those moments, etc., exist in the ālaya-vijñāna. It does not intervene between the entering consciousness of the moment itself and the arising of the antidote, or for as long as saṃsāra exists, because it is the definite cause of virtue, etc., depending on the conditions of merit and non-merit and the fluctuating activity of the mind, it is the ripening of good and non-good paths, for the entering consciousness, all dissimilar dharmas should be combined. Whatever, like that, the ālaya-vijñāna possesses those qualities, therefore it should be cultivated, not the six consciousnesses, because there is no connection, and the consciousness itself is fluctuating. Because it contradicts the three differences. Regarding the statement, 'Because it enters in different ways with different supports, different objects, and different intentions.' In order to refute the example that 'the later moment arises from the earlier moment,' because there are no simultaneous moments. That is to say, moments cannot exist simultaneously, if they arise and cease simultaneously, they would become the place of habitual tendencies. If it is thought that the similar consciousness, although not connected to the kind that is similar to it, can be an obstacle, then if it acts on the kind, it will become other, and it will also become other kinds, because the eyes, etc., are similar to form, so they will also become obstacles to each other. Furthermore, the two seeds, inner and outer, previously mentioned, are considered to be arising and throwing. Among them, the seed that causes arising is until the external fruit ripens. The inner seed causes arising until the very end. What is thrown is the unsown external thing. Death is internal, the body, even later, will not be unsuitably thrown away and remain. If it has the cause of the seed of birth, why will it not decay? Even in a later time, it will not follow even a little.