Tibetan
ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ། དབྱིག་གཉེན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ། དབྱིག་གཉེན། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སང་གྲ་ཧ་བྷཱ་ཥྱཾ། །བོད་སྐད་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་དང་པོ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མུན་པ་རབ་རིབ་དག་གིས་ཇི་སྙེད་ཇི་ལྟ་བར། །ཡོད་པ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་གང་གཟུགས་བརྙན་གཞན་དུ་སྣང་གྱུར་བའི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསམ་པ་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་ཐར་པའི་ཐབས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་བཅས་པར་བཅོམ་པའི་དྲི་མེད་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རྟོགས་པ། །རྣམ་རྟོག་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་ཟེར་གྱིས་ཐོབ་གྱུར་ནས། །གང་གིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ། །དེར་མི་རྟོག་བས་གནས་པ་མེད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་གནས་གང༌། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་བདག་གཞན་དོན་གྱི་མཐར་བྱོན་དང༌། །གང་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་གང་བཅོམ་ལྡན་དེ་ཡིས་ཡང་དག་རྟོགས་ནས་ལེགས་བསྟན་པ། །གང་འདི་ལེགས་པར་སྒྲུབ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡིས་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་ཞི་བ་འཐོབ། །གང་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོར་ཡུན་རིང་ཤིན་ཏུ་འབྱིང། །སློབ་དང་མི་སློབ་འབྲས་བུ་ལ་གནས་ལམ་དེ་ནས་སོང་དགེ་འདུན་གཞན་གྱི་མཆོག །གང་ཞིག་བདེ་གཤེགས་དགེ་འདུན་ཡོན་ཏན་དྲི་མེད་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ། །བླ་ན་མེད་བསོད་ནམས་ཞིང་ལ་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཕྲ་མོ་དག་ཀྱང་འདིར་བྱས་ན། །ས་དང་ནམ་མཁའ་རྒྱ་ཆེ་བ་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །དེ་དག་ལ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ལན་ཅིག་མིན་པར་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མཁས་པར་རློམ་པར་རང་གི་རྟོག་ལ་བརྟེན་པས་ལུང་དང་རྟོགས་པ་དཀྲུགས་གྱུར་ཅིང༌། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་དམ་ཆོས་ཚུལ་དཀྲུགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྣང་མཛད་པའི། །ཏིང་འཛིན་མི་གཡོ་འཇིག་རྟེན་འདས་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་པ་བྱམས་བ་ལ་བརྙེས་པས། །སྔོན་ཆད་མ་བྱུང་བ་ཡི་དམ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཉི་མ་ཕྱོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་འོད་ཟེར་དྲ་བ་འགྱེད་པ་ལྟར། །གང་གིས་ལེགས་པའི་གྲངས་པ་གཞུང་གི་འོད་ཟེར་དྲི་མེད་རྣམ་ པར་སྤྲོ་བྱེད་དེ། །ཟབ་ཅིང་དོན་ཆེ་བཟང་ལ་སྣ་ཚོགས་ཚིག་བཟང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་ལས་བྱུང༌། །གང་ཞིག་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་རང་དགའ་མེད་པ་དྲང་བ་མཉེན་ཞིང་གུས་པར་བྱེད། །ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལའང་གང་གི་བློ་ནི་ཐོགས་མེད་ལ། །རྙེད་དང་གྲགས་པ་དང་ནི་བསྟོད་དང་བདེ་བ་རྣམས་ལའང་ཆགས་པ་རྟག་མེད་པའི། །གང་གིས་མིང་ཡང་ཡོན་ཏན་རྗེས་མཐུན་ངེས་པ་མཁས་པ་དག་གིས་བརྟག་བརྗོད་དེ། །གང་ཞིག་ཐོགས་མེད་ཅེས་ནི་མི་དང་ལྷ་ཡིས་གྲགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྗོད་བྱེད་པ། །མི་ཟད་བློ་ལས་དམ་ཆོས་ཚིག་དོན་བདུད་རྩིའི་ཆར་འབབ་པ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད། །ཐོས་ཏེ་བྱིའུ་ལྟ་བུར་རང་གི་ནུས་པ་ཅུང་ཞིག་གང་ཡང་ཅི་བཟུང་དང༌། །བསྡུ་བ་གཏན་ལ་དབབ་པར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་ལས་ཅུང་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ། །དེས་ཀྱང་ལ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་གཞུང་གི་རྒྱ་མཚོས་སྐྲག་པའི་དོན་བྱེད་སྲིད། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཅུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ཅི་ལས་བརྩམས་ནས་རྒྱུ་གང་གིས་བརྗོད་ན། ཤིན་ཏུ་ཡངས་པའི་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་ག་ལ་ནུས། ཡང་གང་གིས་ན་བསྟན་བཅོས་འདི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་བསྟན་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་སྨོས་པ་མེད་ན་འདི་གཙུག་ལག་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པ་དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་དང༌། མདོའི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་བཅུ་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་གཙུག་ལག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་མདོ་བརྩམས་པའི་དགོས་པ་ནི་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་སྨོས་པ་ནི་འདིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། མདོའི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྨོས་པ་ནི་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་པ་བརྩལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་གཙུག་ལག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་རང་གི་རྟོག་པའི་བློ་དག་གིས་ཆོས་མངོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པར་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཉན་ ཐོས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དང༌། མཁས་པ་དག་གིས་བྱས་པར་འདོད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པ་སྨོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཟུང་ངོ༌། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཟུང་བས་ནི་རང་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་རང་གི་ཉོ
Chinese
大乘集论释 世亲 大乘集论释 世亲 印度语：摩诃衍集论释(梵文天城体：महायानसंग्रहभाष्यं，梵文罗马拟音：Mahāyānasaṃgrahabhāṣyaṃ，汉语字面意思：大乘集论释)。藏语：大乘集论释。第一卷。礼敬佛陀。礼敬圣者妙吉祥童子。何者以知障之黑暗及昏暗，如所有及如实有，以胜义谛及世俗谛之方式，任何法显现为其他影像，对于众生如其所愿，无垢解脱之方便乃三种，断除烦恼及习气，证得无垢真实菩提，远离一切分别网，获得无垢智慧光芒，由彼任运成就于十方，然亦善加宣说于轮回，于彼无有不作意之安住，悲悯亦不住于寂灭，以方便及大智慧所摄持，到达自他利益之边际，以及任何胜妙之法，世尊由彼如实证悟而善说，何者具足善妙成办，彼获得甘露之位及寂静，何者舍弃，彼长久沉溺于痛苦之大海，于学习及非学习之果位安住，从彼道而行之僧伽，乃其他之殊胜，何者以善逝僧伽功德无垢智慧之苦行而成就，于无上福田，即使作少许微小之善，如大地及虚空广大，智者们成办解脱，对于彼等以身语意，非仅一次，以恭敬而礼敬。自诩聪慧，依于自之分别，而搅乱教证及证悟，如是搅乱真实正法之方式，以法而善加照亮者，依于不退转之禅定及超越世间，而获得圣者慈氏，亦对宣说前所未有之胜妙佛法之导师作礼敬。如太阳于一切方所，普遍散布光芒之网，何者以善妙之数量，经论之光芒无垢而散布，深奥且意义重大，善妙且多样，语词善妙，从了义经而出，何者
English
The Commentary on the Compendium of the Great Vehicle Vasuabandhu The Commentary on the Compendium of the Great Vehicle Vasuabandhu In Sanskrit: Mahāyānasaṃgrahabhāṣyaṃ (महायानसंग्रहभाष्यं, Mahāyānasaṃgrahabhāṣyaṃ, Commentary on the Compendium of the Great Vehicle). In Tibetan: The Commentary on the Compendium of the Great Vehicle. Volume One. Homage to the Buddha. Homage to the noble Mañjuśrīkumārabhūta. Whatever is obscured by the darkness and dimness of the obscurations to knowledge, as many as there are and as they are, by means of the ultimate truth and the conventional truth, whatever dharma appears as another image, for sentient beings as they wish, the means of stainless liberation are threefold, having destroyed the afflictions and habitual tendencies, realizing the supreme stainless and perfect enlightenment, having abandoned all networks of conceptualization, having obtained the rays of stainless wisdom, by whom spontaneously accomplished in the ten directions, yet also well proclaimed in saṃsāra, in that there is no abiding without non-conceptualization, compassion also does not abide in nirvāṇa, being completely grasped by skillful means and great wisdom, having reached the limits of the benefit of self and others, and whatever excellent dharma, the Bhagavan having truly realized and well taught, whoever possesses excellent accomplishment, he obtains the state of nectar and peace, whoever abandons, he sinks for a long time in the ocean of suffering, abiding in the fruit of learning and non-learning, the saṃgha who have gone from that path, are the most excellent of others, whoever accomplishes by means of the asceticism of the qualities of the Sugata saṃgha and stainless wisdom, in the unsurpassed field of merit, even if a little tiny virtue is done here, like the earth and the sky being vast, the wise accomplish liberation, to those ones with body, speech, and mind, not just once, I pay homage with reverence. Claiming to be wise, relying on one's own conceptualization, having confused the scriptural and experiential realizations, thus confusing the manner of the true and authentic dharma, by the one who illuminates well with dharma, relying on the unwavering samādhi and transcending the world, having attained the noble Maitreya, also homage to the teacher who teaches the excellent dharma that has never occurred before. Just as the sun in all directions, universally spreads a network of rays, whoever with the excellent number, the rays of the scriptures being stainless scatters forth, profound and meaningful, excellent and diverse, words being excellent, arising from the definitive meaning sūtras, whoever
Chinese
谦逊的智者没有自满，正直温和且恭敬。对于极难理解的佛法，他的智慧也毫无阻碍。对于获得、名声、赞扬和安乐，他也没有永恒的执着。智者们探究并称颂他的名字，必定与他的功德相符。无论是人还是神，都称颂他为“无碍”，以此来表达他的功德。从他那无穷的智慧中，流淌出正法词句和意义的甘露之雨，我仅从中撷取一滴。听闻之后，像小鸟一样，尽我所能地抓住一点点东西。从广博的阐释和决断中，我将略微讲述。即使这样，也可能让一些人因为广阔的经论大海而感到畏惧。那么，为何要从“诸佛世尊所说具有十种殊胜之处”开始，又以何种原因来讲述呢？因为佛法本身的性质深奥而广阔，只有通过佛和菩萨的力量才能表达，否则谁能做到呢？又为何要以这样的顺序来阐述这部论著呢？为何不提及阿毗达磨，以至于人们不认为这是一部论藏呢？因此，为了表明这是一部论藏，并为了揭示经的名字，就像《十地经》一样，它被宣称为“阿毗达磨大乘经”。此外，为了让人们认识到这是一部论藏，所以称之为“阿毗达磨”。现在，撰写此经的目的是为了让那些不理解的人能够理解。之所以提到“阿毗达磨经”，是为了通过它来阐述佛法的各个方面，并揭示经的名字。提到“大乘”，是为了驳斥声闻的阿毗达磨。因为有人错误地认为所有的阿毗达磨都不是论藏。有些人认为阿毗达磨是佛陀所说，是他们自己臆想的。有些人则认为这是声闻所说，是智者所作。这部名为“大乘经”的经，是为了表明它超越了声闻等。此外，提到阿毗达磨是为了掌握菩萨的藏。掌握菩萨的藏，是为了从自己的大乘中获得自己的
English
Humble scholars are free from self-satisfaction, upright, gentle, and respectful. Even towards the Dharma, which is extremely difficult to understand, their wisdom is unobstructed. They have no lasting attachment to gain, fame, praise, and happiness. Wise people investigate and praise their names, which are sure to be in accordance with their merits. Whether human or divine, they praise them as "Unobstructed," expressing their virtues. From their inexhaustible wisdom, a rain of nectar of Dharma words and meanings flows, and I take just a drop from it. Having heard it, like a small bird, I grasp a little bit with whatever ability I have. From the extensive explanations and determinations, I will speak briefly. Even so, it may cause some to be afraid of the vast ocean of scriptures. So, why start with "The words of the Buddhas, the Bhagavad, are said to be distinguished by ten kinds of excellence," and with what reason to speak? Because the nature of the Dharma itself is profound and vast, it can only be expressed through the power of the Buddhas and Bodhisattvas, otherwise who could do it? And why should this treatise be explained in this order? Why not mention Abhidharma, so that people do not think this is a Shastra? Therefore, in order to show that this is a Shastra, and to reveal the name of the Sutra, just like the "Ten Bhumi Sutra," it is declared as "Abhidharma Mahayana Sutra." Furthermore, in order to make people recognize that this is a Shastra, it is called "Abhidharma." Now, the purpose of writing this Sutra is to enable those who do not understand to understand. The reason for mentioning "Abhidharma Sutra" is to explain the various aspects of the Dharma through it, and to reveal the name of the Sutra. Mentioning "Mahayana" is to refute the Abhidharma of the Shravakas. Because some people mistakenly think that all Abhidharma are not Shastras. Some people think that Abhidharma is spoken by the Buddha, which is their own imagination. Some people think that it is spoken by the Shravakas and made by the wise. This Sutra called "Mahayana Sutra" is to show that it transcends the Shravakas and so on. Furthermore, mentioning Abhidharma is to grasp the Bodhisattva's Pitaka. Grasping the Bodhisattva's Pitaka is to obtain one's own from one's own Mahayana.