English
do. From the establishment as the fruit itself, up to "arising dependent on the habits of beginningless time." Because of the habits of these dharmas, from beginningless time when habits are fully grasped, the reason for arising together with these dharmas and ceasing should be explained. The reason for obtaining arising and ceasing together with all afflicted dharmas is called the cause of these dharmas themselves. Furthermore, are the alaya-vijñana and the seeds of all afflicted dharmas different or not different? What would happen? If it is different from it, then all parts would also obtain difference, and the moment of alaya-vijñana would also be harmed, because it is different from it. If it has the habit of good and non-good self, then it itself is the seed, therefore it is considered unexpressed. If it is not different, then how is it many? Therefore, even that is not the case, because there is fault in either case. From "it is not different in substance from those that abide in it," up to "all seeds," saying "it is neither different nor non-different" is to eliminate the faults previously mentioned. "It occurs in that way" means it occurs in that manner. "It has a special power of occurring" means it is endowed with a special power that produces all afflicted dharmas. Being endowed with the power to produce it is called all seeds. An example of this meaning is that just as the seed of barley has the cause of producing sprouts, this is its cause. Also, just as a barley fruit that has been kept for a long time or destroyed by fire, when its power is destroyed, even if it remains in that form, it becomes seedless because its power is weakened. Similarly, because the alaya-vijñana has the power to produce all dharmas. Therefore, because it has power, it is called all seeds. Also, like all afflicted dharmas
Tibetan
དག་དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་བར་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེས་བསྟན་ཏེ་ཇི་ལྟར་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་བྱུང་བ་དང་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཕན་ཚུན་དུས་མཉམ་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཉིད་ལ་སྙིང་པོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དེར་བྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའོ། །འབར་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་བསྲེགས་པས་དེ་ཡང་དེའི་སྲེག་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྲུབ་པར་མཐོང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདིས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་དག་གི་རྒྱུར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་རུང་བ་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གོས་ སྐུད་པ་མང་པོས་བཅིངས་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་མི་མཐོང་ལ། ཚོན་གྱི་སྣོད་དུ་བཅུག་པ་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གོས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའོ། །འབྲས་བུ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཚོན་གྱི་སྣོད་ནི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཚོན་གྱི་སྣོད་དེ། དེར་བཅུག་པ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་དུས་ན་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་ན་རྣམ་པ་དུ་མའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་མཐོང་སྟེ་བཅོས་པའི་གོས་བཞིན་ནོ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ། འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྲ་བ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཕྲ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བློས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། བདག་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟབ་པོར་རྟོག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མིང་བསྟན་ཏོ། །གང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང
Chinese
那么，如何看待同时成为一个的因呢？这是通过例子来展示的，就像灯焰的产生和灯芯的燃烧是同时的，在同一个瞬间，灯芯是事物发生的所依之因。燃烧也是在同一个瞬间，依靠燃烧而烧毁，所以燃烧也是烧毁的因。这样就显示了同时产生的因。因此，即使存在，也被视为因和果。如何理解阿赖耶识是“遍染污法”等，直到“因为没有发现其他的因缘”为止呢？这段话表明了阿赖耶识和遍染污法是相互为因的，因此是因缘。如果习气不是不同的，也不是多种多样的，那么它怎么能成为各种不同法的因呢？为了说明如何能够成为因，将用例子来展示：就像用许多丝线捆绑的布，虽然捆绑了很多丝线，但不会被看作是多种多样的，但如果放入染缸中，就会显现出多种多样。阿赖耶识就像布的存放处。显现果的染缸就是显现果的染缸，放入染缸意味着被缘所摄持。在习气的时候，虽然不是多种多样的，但在果的时候，会显现出多种法的因的性质，就像被染色的布一样。第二品。这被称为大乘中最微细、最深奥的法。之所以说是微细，是因为凡夫的智慧难以理解。之所以说是最深奥，是因为即使是阿罗汉也难以理解。总而言之，从“依赖于缘起就是这两者”开始，到“执着于作者和我”为止。其中，“能辨别自性”和“能辨别美与丑”这两个词语，揭示了缘起的名称。所谓“依赖于阿赖耶识”等，指的是从阿赖耶识产生的法。
English
So, how should one view the simultaneous becoming of a single cause? This is shown through an example, just as the arising of a lamp flame and the burning of the wick are simultaneous. In the same instant, the wick is the cause upon which the event occurs. The burning also relies on the burning to be consumed in the same instant, so the burning is also the cause of the burning. Thus, the cause of simultaneous arising is also shown. Therefore, even while existing, it is seen as being established as both cause and effect. How is it that the alaya-vijñana is a 'pervasively defiled dharma,' and so on, up to 'because no other cause or condition is found'? This shows that the alaya-vijñana and the pervasively defiled dharmas are mutually causal, and thus are causal conditions. If the latent impressions are not different and not diverse, how can they be the cause of various different dharmas? To illustrate how it can be the cause, an example will be given: Just as cloth bound with many threads is not seen as diverse, but when placed in a dye vat, it appears diverse, so the alaya-vijñana is like the place where the cloth is kept. The dye vat where the fruit is manifested is the dye vat where the fruit is manifested, and placing it there means being seized by conditions. Although it is not diverse at the time of the latent impressions, at the time of the fruit, the nature of the cause of various dharmas is seen, like dyed cloth. Second Chapter. This is called the most subtle and profound aspect of the Great Vehicle. It is called subtle because it is difficult for the minds of ordinary beings to comprehend. It is called most profound because it is difficult even for arhats to comprehend. In short, starting from 'dependent arising is these two,' up to 'clinging to the agent and the self.' Among these, the two terms 'discriminating nature' and 'discriminating beauty and ugliness' reveal the name of dependent arising. The phrase 'relying on the alaya-vijñana' and so on refers to the dharmas that arise from the alaya-vijñana.
Tibetan
་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་དེ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའམ། བདག་གི་ངོ་བོའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །འདི་ནི་དམུས་ལོང་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ། །མ་རིག་པས་དམུས་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པས་དམུས་ལོང་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་སོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་སྔར་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་མི་ཤེས་པ་སྟེ་མ་རིག་པའི་ དབང་གིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་སེམས་སོ། །གཉིས་པ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མི་ཤེས་པས་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཟབ་པོར་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བག་ཆགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སོ་སོར་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ནི་དེས་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཐམས་ཅད་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་བ་ནི་ལྔའོ། །འགྲོ་བ་དེ་དང་དེའི་རིས་མཐུན་པ་དང་རིས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་བུ་བསྟན་པ་དེས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བར་འདོད་ནས། ཕྱི་དང་ནང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཕྱི་དང་ནས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །མི་གསལ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏེ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགེ་བ་དང། མི་དགེ་བའོ། །དོན་གཞན་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རོལ་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དེ
Chinese
那是自性分别，因为自性成为能区分各种类别的因的实物。凡是具有无明等，就是能区分悦意和不悦意。因此，悦意和不悦意，或者成为自性本质的各种差别的因。有些人说，是从先前所作的因产生的，但他们不希望那是从补特伽罗的作者因产生的。这就像用盲人摸象的比喻来表示。以无明为盲人，就是以无明为盲人，不了解阿赖耶识的自性。所谓因性，就是先前安立自己的体性。安立因的体性，就是因性的体性。安立果，就是显示果的体性，即不了解它，由于无明的力量，不了解阿赖耶识的差别，因此认为诸法的因性是自性等。第二，由于不了解区分悦意和不悦意，因此深深地了解了作者自己。对此，一切法的相续就是阿赖耶识，因为习气积聚于此。果也是它，因为熏染于它。自性就是异熟识，称为一切种子。凡是各自获得自性本质，就是异熟。一切种子性，就是因为它熏染了。所谓一切身和一切有情，其中有情有五种。与那些有情同类和不同类的各种形态，就是一切身。阿赖耶识是显示一切法种子的儿子，因此想要完全明示本的自性，所以用外和内等五颂来显示。其中，外等之中，具有内在自性的就是阿赖耶识。不明显的就是外境，意思是未被教证所指示。二是阿赖耶识，善和不善。另一种意思是，遍一切烦恼和完全清净。所谓世俗，就是外境，那个世俗
English
That is the nature of differentiation, because nature becomes the object of the cause that distinguishes various categories. Whatever has ignorance, etc., is what distinguishes between pleasant and unpleasant. Therefore, pleasant and unpleasant, or becoming the cause of various differences in the essence of self. Some say that it arises from the cause previously made, but they do not want it to arise from the cause of the agent of the person. This is like showing the example of an elephant to a blind person. Being blind with ignorance means being blind with ignorance, not understanding the nature of the Alaya consciousness. The so-called cause is what previously established its own characteristics. Establishing the nature of the cause is the nature of the cause itself. Establishing the fruit is showing the nature of the fruit, that is, not understanding it, and due to the power of ignorance, not understanding the difference of the Alaya consciousness, therefore thinking that the cause of all dharmas is self-nature, etc. Secondly, because of not understanding the distinction between pleasant and unpleasant, one deeply understands the author himself. In this regard, the continuity of all dharmas is the Alaya consciousness, because habits accumulate in it. The fruit is also it, because it is perfumed in it. Nature is the Vipaka consciousness, called all seeds. Whatever obtains the essence of self separately is the Vipaka. The nature of all seeds is because it is perfumed by it. The so-called all bodies and all beings, among which there are five kinds of beings. Various forms that are similar and dissimilar to those beings are all bodies. The Alaya consciousness is the son who shows the seeds of all dharmas, therefore wanting to fully clarify the nature of the essence, so it is shown with five verses such as outer and inner. Among them, among the outer etc., what has the inner nature is the Alaya consciousness. What is not obvious is the external object, meaning it is not indicated by the scriptural proof. The second is the Alaya consciousness, good and bad. Another meaning is, all afflictions and complete purification. The so-called conventional is the external object, that conventional