Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མ་བཟུང་ན་ཤི་བའི་ལུས་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བས་གང་ཡང་ཤི་བའི་དུས་ན་དེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་བ་ན་འདི་དག་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དེས་བཟུང་བའི་བར་དུ་ཚེ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ལེན་པ་སྟེ། འདིའི་བཤད་པ་ནི། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤྲེལ་བ་ན་ཡང་དེ་དག་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེས་ན་ཡང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་ཞིང་སྤྲེལ་བ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུངས་བ་བྱས་པས་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མངོན་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། དེའི་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ནི་དེ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའོ། །ཉེ་བར་འཛིན་པ་ནི་དེ་དག་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཉེ་བར་ལེན་ཏེ། དེའི་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཡང་དག་གི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དོན་འདིས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ནི་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ལྟར་འདིའི་དོན་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་དེ་མ་ཐག་པར་འགགས་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་ཡིད་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ། དེ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྟེ། བདག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། གང་གི་དབང་གི་ངའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་ཏེ། བདག་ཉིད་མཐོའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ལ་མི་བདེན་པའི་བདག་ལ་སྲེད་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་མི་ཤེས་པའོ། །གང་གནས་གཅིག་པོས་ནི་བསྐྱེད་པ། གཉིས་པོས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་འགགས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ཅེས་བརྗོད་པས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་སྐབས་སྦྱིན་པས་སྐྱེ་བའི་
Chinese
等等，因为如果眼等有色根识不由阿赖耶识所执持，则如死尸一般，会变成青色等状态。任何人在死亡时一旦与阿赖耶识分离，这些眼等也会变成青色等状态。因此，应当这样理解：只要阿赖耶识执持它们，生命就不会衰退。因为身体的一切都成为被摄取之处，所以也是摄取者。对此的解释是：在连接中阴身时，也以“执持那些显现之物”来解释。因为连接中阴身者执持连接中阴身和显现之物，所以身体的一切都被完全执持而转变，因为阿赖耶识中遍存身体的一切习气。那些显现之物，其显现即是那些显现之物。执持者是那些显现之物的近取，其执持产生真实的对境。这个意义上，阿赖耶识也被称为摄取的识。又称之为心，所谓的心即是阿赖耶识，如同意识以各种事物为对境一样，它的意义也会变成各种各样，这已经表明了。其中，相似之处在于，因为它是直接的因，所以任何直接灭尽的识都成为意识的因，因此那是一个意。第二个是四烦恼所染污的染污意，即坏聚见，显现执着为我，以及随之而来的我慢，认为自己高人一等，还有对不真实的我的贪爱，以及这三者的根本——无明，无明即是不知。所谓“以一处生，以二者染污”是指，直接灭尽的识被称为意，因此在一切识生起时，布施产生。
English
and so on. Because if the colored sense faculties such as the eye are not held by the ālaya-vijñāna, they will become like a dead body, turning into states such as blue. Whenever someone dies and is separated from the ālaya-vijñāna, these eyes and so on will also turn into states such as blue. Therefore, it should be understood in this way: as long as it holds them, life will not decline. Because all of the body becomes a place to be taken, it is also the taker. The explanation for this is: even when connecting the intermediate state, it is explained by "holding those that manifest." Because the one who connects the intermediate state holds the connection of the intermediate state and the manifested things, all of the body is completely held and transformed, because all the predispositions of the body are universally present in the ālaya-vijñāna. Those that manifest, their manifestation is those that manifest. The holder is the proximate cause of those that manifest, and its holding produces a true object. In this sense, the ālaya-vijñāna is also called the consciousness of taking. It is also called mind, the so-called mind is the ālaya-vijñāna, just as consciousness takes various things as its object, its meaning will also become various, this has already been shown. Among them, the similarity is that because it is the immediate cause, any consciousness that immediately ceases becomes the cause of consciousness, therefore that is one mind. The second is the afflicted mind afflicted by the four afflictions, which is the view of the aggregates of destruction, the manifest clinging to self, and the pride that follows, thinking oneself superior, and the attachment to the unreal self, and the root of these three—ignorance, ignorance is not knowing. The so-called "born from one place, defiled by two" refers to the fact that the consciousness that has just ceased is called mind, therefore, when all consciousness arises, giving arises.
Tibetan
རྟེན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་ཕྱིར་དགེ་བའི་སེམས་ལ་ཡང་བདག་གོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་དང༌། ངར་སེམས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐབས་སྟེར་བའི་དོན་གྱིས་ནི་ཡིད་གཅིག་གོ །བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དོན་གྱིས་ན་གཉིས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ། །གཞན་ཡང་གང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་མེད་ན། གང་གི་རྒྱུ་ཅན་ཡིད་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོས་པས་ཡིད་ཀྱི་གཉིས་པ་ཡང་སྨོས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་གང་གིས་ཡིད་གང་འགགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་ཅེས་བརྗོད་ན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདིའི་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱིས་གང་ཞིང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གང་ཞིང་བསགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་བྱ་ཕྲ་མོ་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཕྲ་མོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཤེས་བྱ་ཡང་ཡིན་པས་ཤེས་བྱ་ཕྲ་མོ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཕྲ་མོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའམ། རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་མེད་ཀྱི། བདག་གི་དོན་འབའ་ཞིག་གི་རྒྱུར་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རགས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པས་སྤོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་མ་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་གང་ཞེ་ན། གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་ནི་ལྡན་པ་ མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་གང་ན་གཉེན་པོ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན
Chinese
是所依。第二，有烦恼者是令一切烦恼，因为于善心中也生起“我”之故。于境上现种种相故为识。以彼无间为所依，及以生起我执故，说为意之二相。其中，以于境上执持之义而言，识是给予机会者，以给予机会之义而言，意是一。以我慢等令一切烦恼之义而言，是第二有烦恼之意。又若无彼有烦恼之意，则以何为因之意及趣入之识亦不趣入，应如是观察。说识即已说及意之第二，以何因说何意已灭，若说彼即是意则可得之故。又此之决定词者，谓以种种法之习气种子充满且能领受之故。其中种种者，谓种种差别也。所谓法之习气种子者，谓以何为因之能力差别也。所谓充满者，谓极充满且积聚之义也。谓以摄集一切细微所知之故者，谓彼既是细微又是所知，故为细微所知，是属于细微所知之范畴，或难以了知之故。声闻不乐于了知一切所知，然以唯为自利之因，彼等乃以了知烦恼之粗重障碍即痛苦等而断除之。菩萨乃为自他一切众生。又如是所称，其成立之理为何耶？若无彼，则将成无不杂染无明之过失。又何为不杂染之无明耶？谓于对治未生时，能障碍了知真如者。然彼亦不与五识相应，以于彼而住不障碍之故，何处有对治生起，则彼处亦有不共品生起之故。于无烦恼之意之识上亦无有，以将成有烦恼之过失故。非有烦恼者。
English
It is the support. Secondly, the afflicted one is that which afflicts in every way, because the thought of "I" also arises in virtuous mind. Because it perceives objects in various ways, it is called consciousness. Because it acts as the immediate support and because it gives rise to ego-clinging, it is said to have two aspects of mind. Among them, in terms of holding onto objects, consciousness is the one that gives opportunity, and in terms of giving opportunity, mind is one. In terms of afflicting in every way with pride and so on, it is the second afflicted mind. Furthermore, if that afflicted mind does not exist, then the consciousness that enters with the mind that has what as its cause will also not enter, so it should be observed. By mentioning consciousness, the second aspect of mind is also mentioned, because if one says that the mind that has ceased due to whatever cause is the mind itself, then it can be obtained. Also, the definitive word for this is that it is filled with the seeds of the habits of various dharmas and is able to receive them. Among them, various means various differences. The so-called seeds of the habits of dharmas means the difference in ability due to whatever cause. The so-called filled means the meaning of being extremely filled and accumulated. Because it gathers all subtle knowable things, it is said that it is subtle and knowable, so it is a subtle knowable thing, belonging to the category of subtle knowable things, or because it is difficult to understand. Hearers are not happy to know all knowable things, but only as a cause for their own benefit, they abandon the coarse obscurations of afflictions, such as suffering, by knowing them. Bodhisattvas are for themselves and all others. Furthermore, what is the reason for establishing what is said in this way? If it does not exist, then there will be the fault of ignorance that is not mixed with anything. Furthermore, what is ignorance that is not mixed with anything? It is that which obscures the knowledge of suchness when the antidote has not arisen. However, it is also not associated with the five consciousnesses, because it does not obscure dwelling in them, so wherever an antidote arises, there also arises an opposing side. It is also not present in the consciousness of the non-afflicted mind, because it would become afflicted. Not afflicted.