Tibetan
ས་པོའི་མཚན་མའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་མཚན་མ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཡང་གཞུང་དེ་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་ཡང་གཞུང་དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐུར་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་འདི་ཡང་གཞུང་དེ་ཉིད་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཉེན་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་གཉེན་པོའི་གཞུང་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དག་གཅིག་ཡིན་ན་དེས་ན་གཞན་གྱི་དབང་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་རྣམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བས་ལ། དེའི་གཉེན་པོའི་གཞུང་ནི་གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ལས་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་གཟུགས་ཉིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་གཉེན་པོའི་གཞུང་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ།
Chinese
所谓的“执著于自性的歧途”，意思是事物本身就是歧途的征象。对此的对治方法，也同样出自该论典，即“菩萨不会真正地随顺”，意指不会真正地随顺遍计所执和依他起性。所谓的“增益的歧途”，对此的对治方法也同样出自该论典，即宣说了“色以色的自性空”等等，这是遍计所执的同义词。所谓的“诽谤的歧途”，对此的对治方法也同样出自该论典，即“空性不是”，这是法性的自性的同义词。所谓的“唯一性的歧途”，对此的对治论典是“凡是色的空性，那不是色”，如果依他起和圆成实是一个，那么依他起也会像圆成实一样成为所缘。所谓的“异性的歧途”，对此的对治论典是“色不是空性之外的他物，色即是空性”，因为如果它们是异体的，那么法与法性就会变成异体，变成异体是不允许的，就像无常的无常性一样。完全执著于遍计所执的体性，即是色异于空性，空性异于色。凡是遍计所执，其无自性即是空性，凡是空性，那就是它的无自性，但依他起和圆成实不是这样。所谓的“体性的歧途”，对此的对治论典是，善现，例如，所谓的“色”仅仅是名称而已，这是因为此色没有体性的同义词。所谓的“差别的歧途”，对此的对治方法是，自性不生不灭，不是完全染污的，不是完全清净的，因为对于它来说，生是完全染污的。
English
The so-called "wandering in the aspect of self-nature" means that the object itself is the sign of wandering. The antidote to this is also from the same scripture, "Bodhisattvas do not truly follow," which means they do not truly follow the completely imputed and the dependent nature. The so-called "wandering of superimposition," the antidote to this is also from the same scripture, which states, "Form is empty of the nature of form," etc., which is a synonym for the completely imputed. The so-called "wandering of defamation," the antidote to this is also from the same scripture, "Emptiness is not," which is a synonym for the nature of reality. The so-called "wandering in singularity," the antidote scripture for this is "Whatever is the emptiness of form, that is not form," If the dependent and the perfectly established are one, then the dependent will also become an object of perception like the perfectly established. The so-called "wandering in otherness," the antidote scripture for this is "Form is not other than emptiness, form itself is emptiness," because if they are different, then dharma and dharmata will become different, and becoming different is not permissible, just like the impermanence of impermanence. Completely grasping the nature of the completely imputed means that form is different from emptiness, and emptiness is different from form. Whatever is completely imputed, its lack of self-nature is emptiness, and whatever is emptiness, that is its lack of self-nature, but the dependent and the perfectly established are not like that. The so-called "wandering in self-nature," the antidote scripture for this is, Subhuti, for example, the so-called "form" is merely a name, because this form has no synonym for self-nature. The so-called "wandering in difference," the antidote to this is that self-nature is not born, does not cease, is not completely defiled, is not completely purified, because for it, birth is complete defilement.
Tibetan
།འགག་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་སྐྱེ་མི་འགག །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། རྐང་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་མིང་བཅོས་མ་ལ་ཆོས་དེ་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་མིང་གིས་སོ་སོར་རོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་གློ་བུར་མིང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གི་གཉེན་པོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་ཏེ། ཡང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ལས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་རྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པ་ནི་མིང་གི་སྔོ་རོལ་ན་བློ་མེད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་མིང་ལ་མ་ལྟོས་པར་བློ་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བུམ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་མེད་པར་ནི་བུམ་པའི་དོན་ལ་བུམ་པའི་བློ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དང་བུམ་པ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་མིང་དང་དོན་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འདིར་ནི་མིང་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་ལ། དོན་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མིང་གཞན་གྱི་དབང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་གཅིག་ལ་ཡང་མིང་མང་པོ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་སྟེ། གལ་ཏེ་མིང་དང་དོན་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེས་ན་མིང་བཞིན་དུ་དོན་ཡང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དོན་ཡང་མང་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དོན་གཅིག་མང་པོའི་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་ན་འགལ་བ་གཉིས་པ་འདིར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གོའི་སྒྲ་ དོན་རྣམ་པ་བཅུ་ལ
Chinese
停止就是完全清净，因此不生不灭。不是完全的烦恼，不是完全的清净，这是它的定义。这些句子的意义就是这样。如同名字一样在意义上散乱，意思就是如同名字一样在意义上变得散乱。它的对治方法是，对于虚假的名字，要分别考察那些法，分别的意思就是用名字和名字来区分。意义如同名字一样散乱，意思就是意义如同名字一样变得散乱。它的对治方法是，突然用名字来称呼它，意思是说，事物的自性本身是没有名字的。这十种散乱的对治方法，显示了般若波罗蜜多。再次，从所显示的因中，将会产生无分别的智慧。如果说，其他自在的自性如何显现为遍计所执的自性，如何不是它的自性呢？对此的解释是，在名字之前没有智慧，因为与它的自性相违背。如果其他自在和遍计所执变成一体，那么不需要依赖名字，智慧就会进入事物。例如，如果没有“瓶子”这个名字，就不会对瓶子的意义产生瓶子的智慧。如果“瓶子”这个名字和瓶子的特征是一样的，那么即使进入它，特征也不是一样的。因此，名字和意义成为它的自性是相违背的。此外，在这里，名字是其他自在，而意义被安立为遍计所执。因为名字凭借其他自在的力量，对一个意义也会产生许多名字。如果名字和意义的特征是一样的，那么意义也会像名字一样变得很多。如果那样，意义也会变成很多自性，因此一个意义也是很多，这本身就是一种矛盾。此外，如果它们是同一自性，那么第二个矛盾也会发生，因为词语的声音 有十种意义。
English
Cessation is complete purification, therefore, there is no birth and no cessation. It is not complete affliction, nor is it complete purification, this is its definition. The meaning of these verses is like that. Just as the name is scattered in meaning, it means that just as the name is scattered in meaning. Its antidote is to separately examine those dharmas for false names, and separately means to distinguish them by name and name. Meaning is scattered in name as it is, meaning that meaning becomes scattered in name as it is. Its antidote is to suddenly name it with a name, meaning that the nature of things themselves has no name. The antidote to these ten distractions shows the Perfection of Wisdom. Again, from the cause shown, non-discriminating wisdom will arise. If it is said, how does the self-nature of other-dependence appear as the self-nature of complete imputation, how is it not its self-nature? The explanation for this is that there is no wisdom before the name, because it contradicts its self-nature. If other-dependence and complete imputation become one, then without relying on names, wisdom will enter into things. For example, without the name "vase," the wisdom of the vase will not arise for the meaning of the vase. If the name "vase" and the characteristic of the vase are the same, then even if it enters it, the characteristic is not the same. Therefore, it is contradictory for the name and meaning to become its self-nature. Furthermore, here, the name is other-dependence, and the meaning is established as complete imputation. Because the name, by the power of other-dependence, also produces many names for one meaning. If the characteristics of name and meaning are the same, then the meaning will also become many like the name. If that happens, the meaning will also become many self-natures, so one meaning is also many, which is a contradiction in itself. Furthermore, if they are the same self-nature, then the second contradiction will also occur, because the sound of the word has ten meanings.