Tibetan
་པ་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སེམས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་ས་བོན་ཅན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་མེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཉེན་པོ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ལས་འགྱུར་གྱི། འདི་ལྟར་གཉེན་པོ་ནི་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡང་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དང་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དག་སྟེ། འབྲས་བུ་དང་གཉེན་པོ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་བྲལ་བའམ། །དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་འདོད་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ས་བོན་མེད་པར་བྱས་པའམ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་ན། དེ་མེད་པ་ན་གཉིས་མེད་པའོ། །འགྱུར་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཉེ་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ས་བོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རམ། དངོས་པོ་མེད་པར་བྱས་པས་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ས་བོན་དང་བྲལ་བའམ། དངོས་པོ་མེད་པར་བྱ་བར་ནུས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་ཅེས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་དེ་ནི་མིག་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། མིག་གང་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་མིག་ཅེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ལས་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་བྱེ་བྲག་གོ ། བདག་ཏུ་ལྟ་
Chinese
说名为“巴”。 所谓“心如何转变”是指，具有一切遍行染污种子之阿赖耶识，成为无种子，是这个意思。 所谓“成为对治”，即是成为完全的对治。 因为不是断除，所以不合理。因为是从断除遍行染污而转变。 像这样，对治不是断除，因此，即使它是断除之因，也会变成这样。 如果那样，就会陷入因果无别的过失。 所谓“断除”是指涅槃，所谓“果”和“对治”是指道。 如果说果和对治是断除，那么在此就变成一体，仅仅生起对治就变成涅槃。 如果想要种子分离，或者事物不存在，那么，如果想要使能入之识成为无种子，或者成为事物不存在，如果它不存在，就是无二。 所谓“不容许转变”，是指在等持的状况下，能入之识不是接近的，因此，因为成为无种子，或者因为使事物不存在，所以它就是事物不存在。 因此，那样转变是不容许的。 如果有阿赖耶识，那么即使那些能入之识是远离的，但是安住在阿赖耶识上的它的种子，能够成为与种子分离，或者使事物不存在。 因此，像这样具有转变的阿赖耶识本身，将会被需要。 像那样，为了显示成立的阿赖耶识本身的相的差别，所谓“以彼之习气三种差别”，是指，对于彼，显现言说的习气之差别是这样的：称作“眼”的异熟识之习气，会变成眼显现成就之因。 任何成就并且被说成是从异熟所生的眼，是从称作“眼”之因所转变的。 同样，对于耳等所有应说之事物，是指这个差别。 执著于我
English
It is said to be "Pa." What is meant by "how does the mind transform" is that the ālaya-vijñāna, which possesses the seeds of all pervasive defilements, becomes without seeds, that is the meaning. What is meant by "becoming an antidote" is that it becomes a complete antidote. It is not reasonable because it is not abandonment. Because it transforms from abandoning pervasive defilements. Like this, the antidote is not abandonment, therefore, even if it is the cause of abandonment, it will become like this. If that is the case, it will fall into the fault of cause and effect being non-different. What is meant by "abandonment" is nirvāṇa, what is meant by "fruit" and "antidote" are the paths. If it is said that fruit and antidote are abandonment, then here it becomes one, and merely arising the antidote becomes nirvāṇa. If one wants the seeds to be separated, or things to not exist, then, if one wants to make the entering consciousness seedless, or to become non-existent things, if it does not exist, then it is non-dual. What is meant by "transformation is not permissible" is that in the state of samāpatti, the entering consciousnesses are not close, therefore, because it becomes seedless, or because it makes things non-existent, so it is non-existent things. Therefore, such a transformation is not permissible. If there is ālaya-vijñāna, then even if those entering consciousnesses are distant, but its seed abiding in the ālaya-vijñāna can become separated from the seed, or make things non-existent. Therefore, the ālaya-vijñāna itself, which possesses such transformation, will be desired. Like that, in order to show the difference in the aspect of the established ālaya-vijñāna itself, what is meant by "by the three differences of its habit" is that, for that, the difference of the habit of manifest expression is like this: the habit of the ripening consciousness called "eye" will become the cause of the eye's manifest accomplishment. Whatever eye is accomplished and said to be born from ripening, is transformed from the cause called "eye." Similarly, for all things to be said such as the ear, this refers to this difference. Clinging to self
Tibetan
བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དབང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གང་གིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བདག་ཅེས་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དེ། གང་གིས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་འདིར་འགྱུར་བར་བྱེད་དོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕེན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འཕགས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །བག་ཆགས་གསར་དུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དང་པོར་བྱུང་བའི་བག་ཆགས་དེ་སྟེ། བྱེ་བྲག་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་དང་འགགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལེན་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་བྱས་པའི་སྲིད་པ་མི་རུང་ངོ༌། །སྲིད་པ་སྟེ། འདི་ལས་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་གྲུབ་པས་ན་སྲིད་པའོ། །འདི་ནི་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་བའམ། མི་དགེ་བ་གོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འདུ་བྱེད་དང༌། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕངས་པའི་འགྲོ་བ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་རྒྱུ་མེད་པས་ཡང་སྲིད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཟུགས་ཅན་གྱི་དབང་པོར་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་རྟེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་དང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མེད་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཡིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བང་བ་དེའི་དམིགས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པ་མང་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཚོར་བ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་ མཚན་ཉིད་དང༌། ཚོར་བ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ
Chinese
所谓的习气差别，是由于坏聚见的影响，烦恼的意念以阿赖耶识为基础，产生“我”的习气，从而导致“我”和“他”的区分。所谓的有支习气差别，是指善、不善和不动行无止境地持续。这些将在详细解释所知事物的特征时进行说明。其中，所谓的以投生进行区分，是指圣者的不同形态。所谓的新生习气，是指最初产生的习气。如果被称为这种差别的阿赖耶识不存在，那么由行生灭所完全准备的识，以及由接受所完全把握的生有，由于明显趋向于产生，所以不能产生有。有，即由此产生显现，所以称为有。这被称为接受，是善或不善的串习之果。其中，所谓的以异熟进行区分，是指由行和有之因所投生的诸趣中的异熟。如果被称为异熟的阿赖耶识的差别不存在，那么由于没有原因，有情自身的有色根，如眼等，是不可能产生的，因为这是异熟之果。其中，所谓的以因本身进行区分，也是指以阿赖耶识本身为基础，以意为所依，视我为真，执我的因之自性的阿赖耶识的差别。如果被称为因的那个不存在，那么坏聚见的因，即意念执我，是不合理的，因为这是同类因之果。其中，所谓的以特征进行区分，那是有很多种形态的。也就是共同的特征，不共同的特征，无感觉产生的种子的特征，以及有感觉产生的种子的特征，这些是简要的说明。关于这些
English
The so-called difference in habitual tendencies is that due to the influence of the view of the perishable aggregates, the afflicted mind, based on the ālaya-vijñāna, generates the habitual tendency of "I," thereby causing the distinction between "I" and "other." The so-called difference in habitual tendencies of existence is that virtuous, non-virtuous, and unwavering actions continue endlessly. These will be explained in detail when elaborating on the characteristics of knowable things. Among these, the so-called distinction by projection refers to the different forms of the noble ones. The so-called newly arising habitual tendency is that habitual tendency that arises for the first time. If the ālaya-vijñāna, which is called that difference, does not exist, then the consciousness fully prepared by the arising and cessation of actions, and the existence of arising fully grasped by acceptance, cannot produce existence because it clearly tends towards arising. Existence, that is, arising manifests from this, hence it is called existence. This is called acceptance, which is the result of the habituation of virtue or non-virtue. Among these, the so-called distinction by maturation refers to the maturation in the realms projected by the causes of action and existence. If the difference of the ālaya-vijñāna, which is called maturation, does not exist, then without a cause, the sentient being's own form faculties, such as the eyes, etc., cannot arise, because it is the fruit of maturation. Among these, the so-called distinction by the cause itself also refers to the difference of the ālaya-vijñāna, which is based on the ālaya-vijñāna itself, with the mind as the support, viewing the self as true, and grasping the cause of the self's nature. If that which is called the cause does not exist, then the cause of the view of the perishable aggregates, that is, the mind grasping the self, is unreasonable, because it is the fruit of a similar cause. Among these, the so-called distinction by characteristics, that has many forms. That is, the common characteristic, the uncommon characteristic, the characteristic of the seed of the arising of non-sentience, and the characteristic of the seed of the arising of sentience, these are brief explanations. Regarding these