Tibetan
ན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྙམ་པར་འཇུག་པའི་སེམས་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་འདོད་པའི་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། འདི་ལྟར་ནི་མི་འདོད་དེ། དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་མེད་པས་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དུས་ཉིད་ན་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དེས་ན་མི་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་མེད་པར་དགེ་བ་ཉིད་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་ལ་སྤྱོད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་རིགས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་ དུ་སྤྱོད་པ་ན་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལས་སེམས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་སེམས་གཞན་ཡོད་ན། རེག་པ་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དགེ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན། དེས་ན་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོར་བ་བདེ་བའམ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རེག་པ་འདོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྐྱེན་དེ་དག་ལས་བདེ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཚོར་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་མཐུས་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཚོར་བ་དེ་དག་འབྱུང་བའི་མཐུ་ཡོད་པ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་འགྱུར་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་དེ། འདུ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། རེག་པའི་སྟོར་བ་ཁས་ལེན་པས་དེ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། གཉི་ག་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པར་གསུངས་པས་དེ
Chinese
也不會與之分離。認為進入這種狀態的心是善的，因此，如果與不執著等善的根本相應，不希望的也會得到。但事實並非如此，因為善心的其他特點也會全部變成那樣。由於不善和無記法中也沒有，所以不善和無記法中也不合理。因為在遠離貪欲之時，一切不善的根本都已捨棄，因此不是不善。入定是善的，所以不是無記法。因此，它也不是善的，因為會導致感受和感覺的普遍體驗，因為沒有善的根本，就沒有善本身。就像普遍體驗善的根本一樣，也會體驗感受和感覺，因為原因沒有區別。因此，這樣才是合理的：在體驗不相容的方面時，就沒有對治的方面。就像貪欲等顯現時，沒有不淨觀等一樣。因此，從那裡沒有其他的心。如果像這樣，除了阿賴耶識之外還有其他的心，那麼觸就會變成對象，也會普遍體驗善，就像其他入定的狀態一樣，這是剩餘的部分。因此，如果入定時有進入的識的特點，那麼，由於它是從禪定中產生的極度調柔，就不會捨棄具有特徵的快樂感受，或者痛苦感受的觸。因此，從那些因緣中會產生快樂，以及非樂非苦的感受。為什麼呢？因為依靠它才能入定。就像在其他入定的特點中也看到有產生那些感受的力量一樣，在這裡，如果觸的因緣，即連接自身界限的因緣，產生感受，這才是合理的。會變成僅僅是意識的間斷，因為承認觸的消失，對它來說就會變成僅僅是意識的間斷。但事實並非如此，因為經中說二者都會間斷。
English
It will also not be separated from it. Since the mind that enters into this state is virtuous, therefore, if it corresponds to the roots of virtue such as non-attachment, even the unwanted will be obtained. But this is not the case, because all the other characteristics of the virtuous mind will also become like that. Since there is also nothing in the non-virtuous and the unspecified, it is also unreasonable in the non-virtuous and the unspecified. Because at the time of being free from desire, all the roots of non-virtue have been abandoned, therefore it is not non-virtuous. Entering into meditation is virtuous, so it is not unspecified. Therefore, it is also not virtuous, because it would lead to the universal experience of feelings and sensations, because without the root of virtue, there is no virtue itself. Just as universally experiencing the root of virtue, one would also experience feelings and sensations, because there is no difference in the cause. Therefore, this is how it should be: when experiencing incompatible aspects, there is no antidote aspect. Just as when desire and so on manifest, there is no contemplation of impurity and so on. Therefore, there is no other mind from there. If, like this, there is another mind besides the alaya consciousness, then contact would become an object, and one would also universally experience virtue, just like other states of meditation, this is the remaining part. Therefore, if there is a characteristic of the entering consciousness when entering into meditation, then, because it is extremely pliable arising from samadhi, it will not abandon the touch of pleasant feeling that has characteristics, or the touch of painful feeling. Therefore, from those causes, happiness will arise, as well as feelings that are neither pleasant nor painful. Why is that? Because one is able to enter into meditation by relying on it. Just as it is seen that there is the power to generate those feelings in other characteristics of meditation, here too, if the cause of contact, that is, the cause that connects one's own limits, generates feelings, this is reasonable. It would become merely the interruption of consciousness, because by admitting the disappearance of contact, it would become merely the interruption of consciousness for it. But this is not the case, because the sutras say that both will be interrupted.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རེག་པ་ཡོད་ན་སེམས་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རེག་པ་འབྱུང་བས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སེམས་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་གསུངས་པས་སེམས་པ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་ན་དགེ་བའི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟར་ནི་མི་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འགལ་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། དེས་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞག་ནས་སེམས་ཙམ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རྟེན་ལས་བརྟེན་པ་དབྱེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །བརྟེན་པ་ན་སེམས་ལས་བྱུང་ བ་སྟེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཕན་ཚུན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དག་འབད་པ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་དབྱེར་མི་ནུས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཔེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་རྟེན་པ་དེ་ནི་རྟེན་ལས་དབྱེར་རུང་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་མེད་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་ལས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དབྱེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་རྟེན་པས་བརྟེན་པ་དབྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་དག་ནི་དེའི་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བས་རྣམ་པར་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་པ་དེ་ལ་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ན་མི་འདོད་དེ། མཐོང་བ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྟག་པ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་གང་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་དེའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་གང་དག་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སེམས་དང་བཅ
Chinese
因此，建立宗派是不允许的。如果存在与其它识和此识同时相应之触，那么信心等善根将会普遍生起，因此，由于与识相应之触生起，所以与它同时产生的作意也存在，如是说，作意也必然会生起。如果作意生起，那么善心就是显现的造作，因此，信心等善根的普遍行持也将会生起，如果是那样，那是不希望的。如果为了遣除如上所说的过失，以及为了遣除相违，以及为了以此驳斥，因为是心所，所以舍弃心所而仅仅承认唯识，那也是不允许的，因为所依与能依是不可分离的。所依是唯识，能依是心所。所依和能依这些心所从无始轮回以来就不是互相没有的，因此在任何时候都是那样运行，所以所依和能依即使努力也无法分离。为什么呢？因为有例子。凡是任何时候都一起运行的所依，那不是可以从所依中分离出来的，因为在生起和运行等方面，如果不是互相没有的，就像从地大变化出来的一样。同样，心所也不能从唯识中分离，因此是不合理的。此外，依靠者不能从所依中分离，因为想和感觉等会变成它的不相同，因为是驳斥，所以没有普遍行持，而且也不是从那以外的其它，因为是不合理的。什么原因呢？因为是普遍周遍的自性，因此不是那样没有的，而且从那以外的其它也以同样的行相，因为对于那个其它没有差别的原因，所以如果变成没有普遍行持，那样是不希望的，因为与所见相违。与心相应的等持观察完毕。现在将要讲述任何两种方面的意义，任何能遮止的等持就是意识的心和
English
Therefore, establishing a sect is not allowed. If there is contact that is simultaneously associated with other consciousnesses and this consciousness, then roots of virtue such as faith will universally arise. Therefore, since contact associated with consciousness arises, the mental factor that arises simultaneously with it also exists, as it is said, the mental factor will also necessarily arise. If the mental factor arises, then the virtuous mind is the manifest creation, therefore, the universal conduct of roots of virtue such as faith will also arise. If that is the case, that is not desired. If, in order to eliminate the faults mentioned above, and in order to eliminate contradictions, and in order to refute with this, because it is a mental factor, therefore abandoning the mental factor and only acknowledging mind-only, that is also not allowed, because the dependent and the depended-upon are inseparable. The dependent is mind-only, the depended-upon is the mental factor. The dependent and the depended-upon, these mental factors, have not been mutually absent since beginningless samsara, therefore they operate in the same way at all times, so the dependent and the depended-upon cannot be separated even with effort. Why? Because there is an example. Whatever dependent that operates together at all times, that is not something that can be separated from the dependent, because if they are not mutually absent in terms of arising and operating, it is like something transformed from the earth element. Similarly, mental factors cannot be separated from mind-only, therefore it is unreasonable. Furthermore, the depended-upon cannot be separated from the dependent, because perception and feeling etc. will become its dissimilar, because it is a refutation, so there is no universal conduct, and it is not something other than that, because it is unreasonable. What is the reason? Because it is the nature of universal pervasion, therefore it is not like that without it, and also others apart from that, with the same aspect, because there is no cause of distinction for that other, so if it becomes without universal conduct, that is not desired, because it contradicts what is seen. The examination of meditative absorption with mind is complete. Now, the meaning of any two aspects will be explained, any meditative absorption that can prevent is the mind of consciousness and