Tibetan
། །ཡང་ན་དཔེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་རབ་རིབ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་པའི་ས་བོན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཡང་མཐའ་དག་ཉིད་དང༌། མཐའ་དག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། བཅིངས་པ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཐའ་དག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉམས་པར་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་བཏོན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་བཏོན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་བཏོན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་ དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་འགལ་བ་མེད་དེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་འགྱུར་ན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཤེས་བྱའི་གནས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་ལུས་ཅན་དང༌། ཟབ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ
Chinese
又或者，譬喻的体性是，阿赖耶识犹如幻术、阳焰、梦境和眼翳。如果它不存在，那么由非如实分别的种子所生的颠倒之因便不可能成立。又是周遍和非周遍的体性：与一切系缚相联者，是周遍的体性。远离世间贪欲者，是已损减的体性。声闻和学习菩萨者，是已断除一分的体性。阿罗汉、独觉佛和如来，是已断除一切烦恼障的体性。断除一切烦恼障和所知障的体性，应按情况分别配对。如果它不存在，那么从一切方面逐渐止息烦恼是不可能的。为什么说善和非善诸法的异熟是无覆无记的异熟呢？因为，无覆无记与善和非善没有矛盾，而善和非善是互相违背的。如果异熟也变成善和非善，那么从一切方面止息烦恼是不可能的。因此，异熟的识是无覆无记的。关于所知处的解释完毕。第二品。应如何观察所知的体性呢？简而言之，它有三种相：依他起相、遍计所执相和圆成实相。其中，什么是依他起相呢？即具有阿赖耶识种子，由非如实分别所摄持的识。那又是什么呢？即身体和有身者，以及甚深之识，以及由此所应亲近的识，以及于此亲近的识，以及时间的识，以及数量的识，以及处所的识，以及名言的识，以及自和他者的差别的识，以及善趣和恶趣以及死亡和出生的识。
English
Or, the characteristic of example is that the alaya-vijñana is like illusion, mirage, dream, and cataract. If it does not exist, then the cause of perversion arising from the seeds of unreal discrimination cannot be established. Also, the characteristics of being all-encompassing and not all-encompassing: for those who possess all bondages, it is the characteristic of being all-encompassing. For those who are free from worldly desires, it is the characteristic of being diminished. For śrāvakas and bodhisattvas in training, it is the characteristic of having eliminated one aspect. For arhats, pratyekabuddhas, and tathāgatas, it is the characteristic of having eliminated all obscurations of afflictions. The characteristic of having eliminated all obscurations of afflictions and knowledge should be applied accordingly. If it does not exist, then it is impossible to gradually reverse afflictions from all aspects. Why is it said that the vipāka of virtuous and non-virtuous dharmas is the vipāka that is unconditioned and indeterminate? Because what is unconditioned and indeterminate is not contradictory to virtue and non-virtue, while virtue and non-virtue are mutually contradictory. If vipāka also becomes virtuous and non-virtuous, then it is impossible to reverse afflictions from all aspects. Therefore, the consciousness of vipāka is precisely unconditioned and indeterminate. The explanation of the knowable realm is complete. Chapter Two. How should the characteristics of the knowable be examined? In brief, there are three aspects: the dependent nature (paratantra-lakṣaṇa), the completely imputed nature (parikalpita-lakṣaṇa), and the thoroughly established nature (pariniṣpanna-lakṣaṇa). Among these, what is the dependent nature? It is the consciousness that possesses the seeds of the alaya-vijñana and is sustained by unreal discrimination. And what is that? It is the body and the embodied, as well as the profound consciousness, and the consciousness that should be closely associated with it, and the consciousness that is closely associated with it, and the consciousness of time, and the consciousness of number, and the consciousness of place, and the consciousness of terminology, and the consciousness of the distinction between self and other, and the consciousness of good and bad destinies, and the consciousness of death, transmigration, and birth.
Tibetan
། །དེ་ལ་ལུས་དང་ལུས་ཅན་དང་ཟབ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དུས་དང༌། གྲངས་དང༌། ཡུལ་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པ་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་ བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་གནས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ནོར་བའི་དོན་སྣང་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གང་དོན་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་དོན་ཉིད་དུ་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་གཏན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ལུས་ཅན་དང་ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་དག་ནི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་དཔེ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཔེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ན་དོན་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཁང་ཁྱིམ་དང༌། ནགས་ཚལ་དང༌། ས་དང་རི་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་གི་དེ་ན་དོན་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དཔེ་འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
对此，身体和有身体者以及甚深之识，以及由此所应亲近之识，以及对此亲近之识，以及时间、数字、处所和名称之识，这些都是由名言习气之种子所生。我与他者差别之识，是由我见习气之种子所生。善趣和恶趣以及死亡和出生的识，是由有支习气之种子所生。 这些识包含了界、有情和生处的一切，揭示了依他起的自性，即非真实的遍计所执。这些识的唯识本身，并非真实的，由遍计所执所包含，是不存在的，并且是错误意义显现之处，这就是依他起的自性。那么，遍计所执的自性是什么呢？就是无意义，但唯识本身却显现为意义。那么，圆成实的自性是什么呢？就是依他起的自性本身，而意义的自性则完全不存在。对此，身体和有身体者以及食者的识，应理解为眼等内部六界。由此所应亲近之识，应理解为色等外部六界。对此亲近之识，应理解为眼识等六界。其余的识，应理解为这些识的种种分类。这些识因为无意义，所以被称为唯识，对此有什么例子呢？应以梦等为例。例如，在梦中，虽然没有意义，但仅仅是识，却显现为色、声、香、味、触、房屋、森林、土地和山等各种意义的形象，但那里什么意义也没有。通过这个例子，应该在一切处都理解为唯识。等等。
English
Regarding this, the consciousness of body, beings with bodies, and the profound, as well as the consciousness that should be approached by it, and the consciousness that approaches it, as well as the consciousness of time, number, place, and name, these arise from the seeds of habitual expressions. The consciousness of the difference between self and others arises from the seeds of the habit of viewing as self. The consciousness of good and bad destinies, as well as death and birth, arises from the seeds of the habit of the limbs of existence. These consciousnesses encompass all realms, beings, and birthplaces, revealing the nature of other-dependence, which is the non-true, completely conceptualized. The mere consciousness of these consciousnesses, which is not true, contained by complete conceptualization, is non-existent, and is the place where erroneous meanings appear, this is the nature of other-dependence. So, what is the nature of complete conceptualization? It is that which is meaningless, yet mere consciousness itself appears as meaning. So, what is the nature of perfect accomplishment? It is that in the very nature of other-dependence, the nature of meaning is completely non-existent. Regarding this, the consciousness of body, beings with bodies, and eaters should be understood as the six internal realms such as the eye. The consciousness that should be approached by it should be understood as the six external realms such as form. The consciousness that approaches it should be understood as the six realms such as eye consciousness. The remaining consciousnesses should be understood as the various classifications of these consciousnesses. These consciousnesses are called mere consciousness because they are meaningless, what example is there for this? Dreams and so on should be taken as examples. For example, in a dream, although there is no meaning, but merely consciousness, it appears as various meaningful images of form, sound, smell, taste, touch, houses, forests, land, and mountains, but there is no meaning there. Through this example, it should be understood as mere consciousness everywhere. And so on.