Tibetan
ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གང་ཡང་གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་དེའི་ཡང་གོང་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་ཀྱིས་སྟེང་དུ་གཟུགས་མེད་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་པའི་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་གཏོགས་པར་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཐ་མའི་སེམས་ཀྱང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་བོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་པོའི་སེམས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྤངས་པ། །བསྩལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ། །སེམས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་བྱེད། །གཉེན་པོ་གྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱར། །སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ས་བོན་བྲལ་བའམ། །དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་འདོད་ན། །དེ་མེད་པར་ནི་གཉིས་མེད་དེ། །འགྱུར་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། །མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ དང་རྣམ་པ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །རྣམ་པ་བཞི་ནི་འཕེན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་འཕེན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བག་ཆགས་གསར་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དང༌། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གང་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ས་བོན་མེད་པས་ཡང་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གང་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། གང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཚོར་བ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཚོར་བ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐུན་མོང་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པའོ། །ཐུན་མོང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚོར་བ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ནོ། །གཉེན་པོ་བྱུང་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་གོ །ཐུན་མོང་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ལ་ནི་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་ཐ་དད་པས་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། །ཐུན་མོང་འཆིང་བ་སྤང་དཀའ་དང༌། །ཡོངས་ཤེས་བྱ་བར་དཀའ་བར་འདོད། །ཕྱི་རོལ་མཚན་མ་ཆེན་པོ་ལས། །རྣལ་འབྱོར་བ་ཡི་ཐ་དད་སེམས། །དེ་ནི་འགགས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། །དག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་དག །སངས་རྒྱས་གཟིགས་པ་རྣམ་དག་ཕྱིར། །སངས་ རྒྱས་ཞིང་ནི་རྣམ་པར་དག །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚོར་བ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ཏེ། དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བའི་བྱེ་བྲག་མི་རུང་ངོ༌། །ཡང་གནས་ངན་ལེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གནས་ཀྱི་ལས་སུ་མི་རུང་བ་དང༌། ལས་སུ་རུང་བའི་བྱེ་བྲག་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་སྤྱད་ཟིན་པ་དང༌། མ་སྤྱད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སྤྱད་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ས་བོན་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་པའོ། །མ་སྤྱད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་ཤིང་བྱས་པ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་སྤྱད་ཟིན་པ་ཡང་མི་རུང་ལ། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་གསར་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌
Chinese
因为是周遍行转的缘故，不是如其所有的缘故。善与非善和无记不应理的缘故，那个也不行。任何色与心的后续生起的诸法之种子而作意，那个也如前面一样不应理，上面从无色和无想死殁的，以及从灭尽定中出定的那个也不行。除了是等无间缘之外，阿罗汉的最后心也不行。这样如果一切种子没有异熟的识，则一切烦恼和清净不应理。因此那个是存在的，以及如所说的体性也成就。这里有偈颂：贤善菩萨的心，舍弃五种识，赐予那个之外的，心是如何转变的？说是成为对治，因为不是舍弃故不应理。那个如果是舍弃，则因果无差别。如果想要种子分离或者事物不存在，没有那个则无二，转变是不行的。阿赖耶识的这些差别是什么呢？简而言之，应当观察为三种和四种。其中以习气三种差别而分为三种，即显现的习气差别，我执的习气差别，以及有支的习气差别。四种是，以投生而差别，以异熟而差别，以因性而差别，以及唯以体性而差别。其中以投生而差别，是指新产生的异熟习气，如果那个不存在，则行之缘的识，以及取的缘的有就不应理。其中以异熟而差别，是指以行和有之缘在诸趣中异熟，如果那个不存在，则没有种子，再次产生的诸法不应理。其中以因性而差别，是指以意识执彼为我的
English
Because it is all-pervasive, it is not as it is. Because virtue, non-virtue, and the unindicated are unreasonable, that is also not acceptable. Whatever is conceived as the seed of all phenomena that arise in the aftermath of form and mind, that is also unreasonable as before, and above that, those who die from the formless and mindless realms, and those who arise from the cessation attainment are also not acceptable. Except for being the immediately preceding condition, the last mind of an Arhat would also become unacceptable. Thus, if all seeds do not have the consciousness of ripening, then all afflictions and purifications would be unreasonable. Therefore, that exists, and the characteristics as described are also accomplished. Here are the verses: The mind of the noble Bodhisattva, having abandoned the five consciousnesses, how does the mind transform to something other than that which is given? It is said to be an antidote, but it is unreasonable because it is not abandoned. Even if that is abandoned, cause and effect would be indistinguishable. If you want the seed to be separated or the entity to be non-existent, without that there is no duality, transformation is not possible. What are the distinctions of this Alaya consciousness? In short, it should be viewed as three types and four types. Among them, there are three types due to the distinctions of the three types of habitual tendencies: the distinction of the habitual tendencies of manifestation, the distinction of the habitual tendencies of self-view, and the distinction of the habitual tendencies of the limb of existence. The four types are: distinguished by projection, distinguished by ripening, distinguished by the nature of cause, and distinguished solely by characteristics. Among them, being distinguished by projection is that which newly arises as the habitual tendency of ripening; if that does not exist, then consciousness by the condition of action, and existence by the condition of grasping would be unreasonable. Among them, being distinguished by ripening is that which ripens in all realms by the condition of action and existence; if that does not exist, then without seeds, the phenomena that arise again would not be able to arise. Among them, being distinguished by the nature of cause is that which is apprehended as self by the mind in that very
Chinese
如果那个自性不存在，那么以心执著为我的对境是不合理的。其中以体性来详细区分，分为彼自性的共同体性、不共同体性、无情产生的种子体性、有情产生的种子体性。共同的是器世界的种子。不共同的是各自的生处之种子。凡是共同的，就是无情产生的种子。如果对治产生，则不共同的即是不相顺品。对于以其他分别念所完全执取的共同法，则会成为清净的见，如同瑜伽士们由于意乐不同，对于同一事物有不同的观察对境一样。这里有偈颂：共同的系缚难以断，完全了知也甚为难，从外境巨大相状中，瑜伽士生起种种心。即使它没有止息，清净者的见地是清净的，因为佛陀的见是完全清净的，所以佛陀的刹土也是完全清净的。凡是不共同的，就是有情产生的种子，如果它不存在，那么器世界和有情世界产生的差别是不合理的。还有恶趣的体性和极清净的体性。恶趣的体性是烦恼和近烦恼的种子。极清净的体性是具有染污的善法种子，如果它不存在，那么以异熟而成为处所之业是不合理的，以及堪能之差别是不合理的。还有已受用和未受用的体性，已受用的体性是善与不善之种子的异熟已经成熟。未受用的体性是显现的习气种子，因为是从无始时来产生戏论的种子。如果它不存在，那么善与恶业已作和所作产生果报的已受用是不合理的，并且新的显现习气产生也是不合理的。
English
If that own-nature ceases to exist, then the object of mind grasping as self is not reasonable. Among these, the detailed distinctions by characteristics are: the common characteristic of that own-nature, the uncommon characteristic, the seed characteristic of the arising of non-sentient things, and the seed characteristic of the arising of sentient beings. The common one is the seed of the container world. The uncommon one is the seed of each individual birthplace. Whatever is common is the seed of the arising of non-sentient things. If an antidote arises, then the uncommon ones are the discordant aspects. For a commonality that is completely grasped by the conceptual thought of others, the vision becomes completely pure, just as yogis have different objects of observation for the same thing due to different intentions. Here are verses: Common bonds are difficult to abandon, and complete knowledge is considered difficult. From great external signs, yogis have different minds. Even if it has not ceased, the vision of the pure is pure. Because the Buddha's vision is completely pure, the Buddha's field is also completely pure. Whatever is uncommon is the seed of the arising of sentient beings. If that does not exist, then the distinction of the arising of the container world and the sentient world is not reasonable. Furthermore, there are the characteristics of bad states and the characteristics of thorough purification. The characteristic of bad states is the seed of afflictions and near afflictions. The characteristic of thorough purification is the seed of virtuous dharmas with outflows. If that does not exist, then it is not reasonable for the maturation to be the karma of a place, and the difference of being capable is not reasonable. Furthermore, there are the characteristics of what has been experienced and what has not been experienced. The characteristic of what has been experienced is that the maturation of the seeds of virtue and non-virtue has already matured. The characteristic of what has not been experienced is the seed of the habit of manifestation, because it is the seed of the arising of elaboration from beginningless time. If that does not exist, then it is not reasonable that the virtue and evil karma that has been done and what has been done produce the result of what has been experienced, and it is also not reasonable that new habits of manifestation arise.