Tibetan
ས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དེའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དེའི་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་ཇི་ལྟར་རུང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ནི་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེའི་བག་ཆགས་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བག་ཆགས་དེ་མེད་ན་ས་བོན་གང་ལས་འབྱུང་བ་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ས་བོན་ལས་དེ་འབྱུང་ངོ༌། །ཐོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཅི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ཇི་ལྟར་དེའི་གཉེན་པོའི་ས་བོན་དུ་རུང༌། ཇི་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་དེའི་གནས་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བལྟ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་གནས་གང་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལྷན་ཅིག་འདུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། འོ་མ་དང་ཆུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོའི་ས་བོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བག་ཆགས་ཆུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཆགས་འབྲིང་པོར་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་འབྲིང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཆགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལན་མང་དུ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ས་བོན་དུ་བལྟ་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་མ་བྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཉེས་པར་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ
Chinese
不是土地。因为没有耕种，所以不能作为种子。因此，如果缺少作为所有种子的异熟识，那么超世间的清净也是不可能的。因为听闻的习气不适合完全执持它的种子。如果作为所有种子的异熟识是遍一切烦恼的因，那么它的对治超世间心的种子怎么可能成立？超世间的心是无杂染的，因此它的习气是不存在的。如果那个习气不存在，那么必须说明种子从何处产生。答：它从法界极度清净的等起因——听闻的习气种子中产生。那么，什么是听闻的习气呢？它也是阿赖耶识的自性吗？如果它是阿赖耶识的自性，那么它怎么能成为它的对治的种子呢？如果它不是它的自性，那么应该观察听闻习气的种子位于何处？答：依于诸佛的菩提，凡是成为听闻习气者，它所入之处，以俱时存在的方式进入异熟识，犹如牛奶和水。它不是阿赖耶识，因为它是它的对治的种子。对此，依靠小的习气，会变成中等的习气。依靠中等的习气，会变成大的习气，因为它具有多次听闻、思维和修习。对此，听闻习气的种子，无论是小的、中等的还是大的，都应被视为法身的种子。因为它既是对治阿赖耶识的，所以不是阿赖耶识的自性；虽然是世间的，但由于是超世间的法界极度清净的等起因，所以变成了超世间心的种子。即使尚未生起超世间的心，它也是烦恼遍缚的对治，是趋入恶趣的对治，并且是必定断除一切罪业的对治。佛和菩提。
English
It is not land. Because it is not cultivated, it cannot be used as a seed. Therefore, if the Alaya-vijñana, which is the seed of all, is lacking, then the transcendental purification is also impossible. Because the habit of hearing is not suitable for completely holding its seed. If the Alaya-vijñana, which is the seed of all, is the cause of all defilements, then how can its antidote, the seed of the transcendental mind, be established? The transcendental mind is unmixed, therefore its habit is non-existent. If that habit does not exist, then it must be explained from where the seed arises. Answer: It arises from the seed of the habit of hearing, which is the co-operative cause of the extremely pure Dharmadhatu. Then, what is the habit of hearing? Is it also the nature of the Alaya-vijñana? If it is the nature of the Alaya-vijñana, then how can it be the seed of its antidote? If it is not its nature, then where should the seed of the habit of hearing be observed to be located? Answer: Depending on the Bodhi of the Buddhas, whatever becomes the habit of hearing, the place where it enters, enters the Vipaka-vijñana in a co-existent manner, like milk and water. It is not the Alaya-vijñana, because it is the seed of its antidote. In this regard, relying on small habits, it will become medium habits. Relying on medium habits, it will become large habits, because it has repeated hearing, thinking, and meditating. In this regard, the seed of the habit of hearing, whether small, medium, or large, should be regarded as the seed of the Dharmakaya. Because it is the antidote to the Alaya-vijñana, it is not the nature of the Alaya-vijñana; although it is mundane, it has become the seed of the transcendental mind because it is the co-operative cause of the extremely pure Dharmadhatu, which is transcendental. Even if the transcendental mind has not yet arisen, it is the antidote to the pervasive bondage of defilements, the antidote to going to bad destinies, and the antidote to certainly cutting off all misdeeds. Buddhas and Bodhi.
Tibetan
་སེམས་དཔའ་དང་ཕྲད་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྡུས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལུས་སུ་བསྡུས་པར་ཡང་བལྟའོ། །དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལུས་སུ་བསྡུས་པ་སྟེ། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འབྲི་ཞིང་གནས་ཀྱང་འགྱུར་རོ། །གནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གྱུར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་ས་བོན་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཆུད་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲིབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངང་པས་ཆུ་ལས་འོ་མ་འཐུངས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ན། མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་སའི་བག་ཆགས་འགྲིབ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སའི་བག་ཆགས་འཕེལ་ནས་གནས་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མི་འབྲལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཡང་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིགས་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ལངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གདོད་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་འགོག་ པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པས་སེམས་དང་བཅས་པ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ལྟར་ན་ཡང་སེམས་དེ་མི་རུང་སྟེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་མི་རིགས་པས། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། རེག་པ་དམིགས་པས་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཚོར་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། འདུ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་མཐུས་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་པ་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྟེན་ལས་བརྟེན་པ་དབྱེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དཔེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌།
Chinese
与菩萨相遇之后的随顺。对于初发心的菩萨来说，即使是世间人，也应视为已摄入法身；对于声闻和独觉佛，也应视为已摄入解脱之身。那不是阿赖耶识，而是摄入法身和解脱之身。如同小、中、大逐渐增长一样，成熟的识也会减少，住处也会改变。如果住处完全改变，那么成熟的识的所有种子也会变成无种子，并且完全断除。那么，阿赖耶识和非阿赖耶识，如同水和牛奶一样同时存在的事物，如何才能完全减少呢？就像天鹅从水中饮用牛奶一样，当远离世间贪欲时，非等持地的习气会减少，而等持地的习气会增长，从而使住处改变。进入灭尽定的人们也并非与识分离，因为经中这样说过，所以他们理应不与成熟的识分离，因为灭尽定的生起是为了对治它。从灭尽定中出定的人们，最初的生起也不是，因为除了成熟的识中断后，自身连接之外，没有其他生起的方式。有些人认为进入灭尽定后有意识，因此是有心，但按照他们的观点，那个心是不合理的，因为入定是不合理的，因为不缘取对境和行相，因为不可能是非善和无记，所以会与善根相应，因为触缘取对境，所以会产生想和受，因为仅仅是想的断灭，所以依靠它才能入定，因为思和信等善根会普遍产生，因为所依和能依是不可分割的，因为有譬喻。
English
It is in accordance with meeting the Bodhisattva. For the first Bodhisattvas, even if they are worldly, they should be regarded as having been incorporated into the Dharmakaya; for the Shravakas and Pratyekabuddhas, they should also be regarded as having been incorporated into the body of liberation. That is not the Alaya-vijñana, but the incorporation into the Dharmakaya and the body of liberation. Just as small, medium, and large gradually increase, so too the maturing consciousness decreases, and the abode also changes. If the abode completely changes, then all the seeds of the maturing consciousness will also become seedless and will be completely abandoned. How then can the Alaya-vijñana and the non-Alaya-vijñana, which exist together like water and milk, be completely diminished? Just as a swan drinks milk from water, when one is separated from worldly desires, the habits of the non-Samadhi ground diminish, while the habits of the Samadhi ground increase, thereby changing the abode. Those who enter into cessation are also not separated from consciousness, because it is said in the sutras, so they should reasonably not be separated from the maturing consciousness, because the arising of cessation is to counteract it. The initial arising of those who arise from cessation is also not, because there is no other way of arising except for the maturing consciousness to cease and connect itself. Some people think that there is consciousness after entering cessation, so it is with mind, but according to their view, that mind is unreasonable, because entering Samadhi is unreasonable, because it does not apprehend objects and aspects, because it cannot be non-virtuous and unspecified, so it will be in accordance with the roots of virtue, because contact apprehends objects, so there will be perception and feeling, because it is only the cessation of perception, so relying on it can enter Samadhi, because thoughts and faith and other roots of virtue will universally arise, because the support and the supported are inseparable, because there is a metaphor.