Tibetan
འབྲས་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་ཕྱིར། །བྱས་དང་མ་བྱས་འཇིགས་དང་ཕྲད། །ཉེས་པར་འགྱུར་བས་འགལ་ཕྱིར་རོ། །ནང་ནི་ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་བག་ཆགས་རྟེན། །ཡང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུས་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་དུ་བལྟ་སྟེ། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། གཅིག་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན། །ཉེ་བར་སྤྱོད་དང་ཡོངས་གཅོད་དང༌། དེ་ཡི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ནི་གཅིག་གི་རྐྱེན་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀུན་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་སྦྱོར། །དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་དེ་བཞིན། །ཕན་ཚུན་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང༌། །རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོར་རྟག་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་པོ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཕན་དུ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ན། འོ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གཉིས་པ་ལ་གང་གི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་དག་རྐྱེན་དུ་ཞིག་གིས་སྐྱེ་ཞེ་ན། བདག་པོ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་ འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འཁོར་བ་པ་དང༌། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་པ་དང༌། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་རྐྱེན་ནི་བཞི་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་འདི་དག་གིས་བསྟན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་པ་ལྟར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་དེ་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་བག་ཆགས་ས་བོན་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་དག་ལ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་
Chinese
果实生于异族，已作与未作，怖畏与相遇，因有过失而相违。内是外之缘，如是彼乃习气之所依。又，进入之识，其他任何者，当视其为于身与一切行中皆近行者。于辨中边之偈颂中云：一者为缘之识，二者近行者，近行与永断，彼之入行生于心。如是所说。彼二识乃一之缘，如《法蕴经》云：诸法皆与识相合，彼等亦复如是，互相恒常合于果之事物与因之事物。如是宣说偈颂。若于第一有支，彼等识互为因缘，则于第二有支，当言何者之缘耶？乃为主之缘。又，彼六识由何缘而生耶？由主、所缘、及彼无间缘而生。三有支之轮回者，欲与不欲之行者，及近行者之缘，即为此四者。此乃阿赖耶识以名相与体性而安立。如是阿赖耶识以彼等名相而显示，如是体性亦如所显示般，入行之识非是，彼如何显现耶？如是安立之阿赖耶识若无，则如是遍染污与遍清净皆不容有，亦不容有烦恼之遍染污，业之遍染污，及生之遍染污。世间与出世间之遍清净亦不容有。烦恼之遍染污如何不容有耶？如是烦恼与近烦恼所作之习气种子，于六识聚中不容有，如是眼识之贪等
English
Fruits are born in different races, done and undone, fears and encounters, because of faults and contradictions. The inner is the condition of the outer, thus it is the basis of habits. Moreover, any other entering consciousness should be regarded as one who closely engages in the body and all actions. In the verses of Distinguishing the Middle from the Extremes, it is said: One is the consciousness of condition, the second is the one who closely engages. Close engagement and complete cutting off, its entering action arises from the mind. As it is said. Those two consciousnesses are the condition of one another, as the Dharma Treasury Sutra says: All dharmas are associated with consciousness, and they are also the same in that way. They are always associated with the objects of fruit and the objects of cause. Thus the verses are spoken. If in the first limb of dependent origination, those consciousnesses are mutually the cause and condition, then what is said to be the condition in the second limb of dependent origination? It is the condition of the lord. Furthermore, by what condition do the six consciousnesses arise? They arise from the lord, the object, and the immediately preceding condition. The three types of dependent origination, the cyclical existence, the one who goes to desire and non-desire, and the condition of the one who closely engages are these four. This is the establishment of the Alaya consciousness by name and characteristic. How is it that the Alaya consciousness itself is shown by these names, and likewise, how does it appear that the characteristic is also shown, but the entering consciousness is not? If there is no Alaya consciousness established in this way, then pervasive defilement and pervasive purification are not possible. Also, the pervasive defilement of afflictions, the pervasive defilement of karma, and the pervasive defilement of birth are not possible. The pervasive purification of the mundane and the supramundane are also not possible. How is the pervasive defilement of afflictions not possible? In this way, the seeds of habits made by afflictions and near afflictions are not possible in the six aggregates of consciousness, such as the attachment of eye consciousness, etc.
Tibetan
ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཤིང་འགགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་དག་གི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོར་བག་ཆགས་བསྒོས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་དེ་ལ་ནི་བག་ཆགས་མེད་ཅིང་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔར་འགགས་པ་ནི་མེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་ཡིན་པས། མེད་པ་འདས་པ་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདས་པའི་ལས་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དེ་ལ་ཡང་བག་ཆགས་མི་རུང་ངོ༌། །རེ་ཞིག་འདོད་ཆགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དངོས་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་བག་ཆགས་བསྒོས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོས་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་ས་གོང་མ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་འཆི་འཕོས་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་ཡང་ས་བོན་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། བག་ཆགས་དེ་གནས་དང་བཅས་པར་འདས་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱུང་ན་དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འགགས་ན། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་བཅས་པར་མི་རུང་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ན་བག་ཆགས་དེ་གནས་དང་བཅས་ཏེ་འདས་ནས
Chinese
烦恼和近烦恼，凡是与哪些一起生起和灭去的，就在那些的种子之实物上熏染习气，对其他的则不是。眼识灭去，被其他识所间隔的，那上面没有习气，习气的处所也不可得，因为眼识先前灭去是无，被其他识所间隔的缘故。从无有已逝的那个，不可能生起具有贪欲等，如同从已逝的业产生异熟果一样。眼识与贪欲等一起生起的那个，也不可能有习气。暂时对于贪欲不是，因为贪欲是依赖于它和不依赖于它的缘故。对于其他的识也不是，因为识的处所各不相同，并且没有一起生起和灭去的缘故。对于自己的实物也不是，因为自己的实物是没有一起生起和灭去之故。因此，眼识上不可能熏染贪欲等烦恼和近烦恼的习气。那个识上也不可能被识所熏染，如同眼识一样，其余的识也应当各自如理了知。还有，从上地无想处死没，转生到这里的众生的识，被烦恼和近烦恼所染污，最初生起的那一刹那，也将会是无种子而生，因为习气连同它的处所已经逝去而无有了。如果生起烦恼的对治识，那么与它相异的其他世间识全部灭去，如果没有阿赖耶识，那么对治识不可能具有烦恼和近烦恼的种子，因为自性解脱，并且没有与烦恼等一起生起和灭去的缘故。如果没有阿赖耶识，那么在那之后生起进入的识时，习气连同它的处所已经逝去之后，
English
Afflictions and near afflictions, whatever arises and ceases together with them, it is on the substance of the seeds of those that habits are imprinted, but not on others. When eye consciousness ceases, interrupted by other consciousness, there is no habit on that, and the place of habit is also not found, because the previously ceased eye consciousness is non-existent, being interrupted by other consciousness. From that non-existent past, it is impossible for things like desire to arise, just as the ripening fruit arises from past actions. It is also not possible for the eye consciousness that arises together with desire and the like to have habits. For the time being, it is not for desire, because desire depends on it and does not depend on it. It is also not for other consciousnesses, because the places of consciousnesses are different, and there is no arising and ceasing together. It is also not for one's own substance, because one's own substance is without arising and ceasing together. Therefore, it is not possible for afflictions and near afflictions such as desire to imprint habits on eye consciousness. It is also not possible for that consciousness to be imprinted by consciousness, just as with eye consciousness, the remaining consciousnesses should also be understood accordingly. Furthermore, when beings die from the higher realm of the unconscious and are reborn here, the consciousness of those beings is defiled by afflictions and near afflictions, and that first moment of arising will also arise without seeds, because the habit, together with its place, has passed away and is non-existent. If the antidote consciousness to afflictions arises, then all other mundane consciousnesses that are different from it cease. If there is no alaya consciousness, then that antidote consciousness cannot have the seeds of afflictions and near afflictions, because it is liberated by its very nature and does not arise and cease together with afflictions and the like. If there is no alaya consciousness, then when the consciousness that enters after that arises, the habit, together with its place, has passed away,