English
The way of establishing it. Among them, the self-nature of the ālaya-vijñāna is that which, relying on the habitual tendencies of all pervasively afflicted dharmas, possesses the nature of completely holding seeds, and is the causal nature of their arising. Among them, the characteristic of being a cause is that the self-nature of the ālaya-vijñāna, which is all dharmas, constantly abides as the causal nature of those very pervasively afflicted dharmas. Among them, the very establishment as the nature of a result is that the ālaya-vijñāna arises from the beginningless habitual tendencies of those very pervasively afflicted dharmas. What is a habitual tendency? What is meant by the term 'habitual tendency'? What is to be expressed by this term? It is to be expressed as that which is the causal nature of the arising of that which arises simultaneously with the dharma and relies on its cessation. For example, sesame seeds that have been scented with flowers: the sesame seeds and flowers arise and cease together, but the sesame seeds become the causal nature of the arising of that other fragrance. Also, for those who engage in desire and so forth, the habitual tendencies of desire and so forth arise and cease together with desire and so forth, but the mind is the causal nature of that. Also, for those who have heard much, the habitual tendencies of having heard much also arise and cease together with attending to that which has been heard, but the mind becomes the causal nature of its expression. Just as it is said that the dharma is grasped by the habitual tendency, the ālaya-vijñāna should also be viewed in the same way. In the ālaya-vijñāna, are those seeds of the pervasively afflicted dharmas separate and distinct? Or do they abide as non-distinct? In this regard, those that abide are neither substantially distinct nor non-distinct, but the ālaya-vijñāna, which has the distinction of the power of their arising, arises in that way, and is therefore called the all-seed. How should the ālaya-vijñāna and those pervasively afflicted dharmas be viewed as simultaneously becoming one cause and transforming into one? For example, the arising of the flame of a lamp and the burning of the wick are simultaneous with each other. Also, just as the beams of a house rely on one and do not collapse simultaneously, so here too, it is the causal nature of one.
Tibetan
་དུ་གཅིག་འགྱུར་བར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཆགས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་རྒྱུར་ཅི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཚིག་གུའི་རྩི་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའི་རས་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་སྣང་བ་གང་གི་ཚེ་ཚོན་གྱི་སྣོད་དུ་བཅུག་པ་དེའི་ཚེ་རས་ལ་ཚོན་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མ་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒོས་པ་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་དུས་ན་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཚོན་གྱི་སྣོད་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ན་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་དག་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྲ་བ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་དང༌། སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་ཏེ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དག་ཏུ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་ལུས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་པོ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྨོངས་པ་དག་ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་བྱས་ པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་བདག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོག །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། རྐྱེན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་གོ །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གཉིས་པ་ལ་རྨོངས་པ་དག་ནི་བདག་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོར་རྟོག་སྟེ། དཔེར་ན་མི་དམུས་ལོང་མང་ཞིག་ཡོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་གླང་པོ་ཆེ་མ་མཐོང་བ་ཤ་སྟག་ཅིག་སྟེ། དེ་དག་ལ་ལ་ལ་ཞིག་གིས་གླང་པོ་ཆེ་བསྟན
Chinese
应当视其为一体。犹如阿赖耶识是所有遍行烦恼之法的因，同样，所有遍行烦恼之法也被安立为阿赖耶识的因缘，因为没有其他的因缘可以确定。如果习气不是不同的，也不是多种多样的，那么不同的多种多样的法怎么能成为因呢？例如，当用多种茜草染色时，未显现多种颜色的布匹，当放入染缸时，布匹上会显现各种不同的颜色，同样，被多种习气熏染的阿赖耶识，在习气存在时虽然不是多种多样的，但当显现果报时，就像放入染缸一样，会显现无数种法，这就是大乘中极其微细深奥的缘起。总而言之，缘起有两种：自性分别和苦乐分别。其中，依靠阿赖耶识而产生的诸法是自性分别，因为它们成为分别各种自性的因的实物。十二缘起是苦乐分别，因为它们成为善趣和恶趣中分别各种苦乐之身的因的实物。对于第一种缘起，即阿赖耶识，一些愚昧的人认为它是从自性之因产生的，一些人认为它是从先前行为之因产生的，一些人认为它是自在天所化现之因产生的，一些人认为它是从我之因产生的，一些人则认为它是无因无缘的。对于第二种缘起迷惑的人，则认为我是作者和受者。例如，有许多盲人，他们都没有见过大象，有人向他们展示大象。
English
It should be regarded as one. Just as the ālaya-vijñāna is the cause of all pervasively afflicted dharmas, similarly, all pervasively afflicted dharmas are also established as the causal condition of the ālaya-vijñāna, because no other causal condition can be ascertained. If the latent impressions are not different and not diverse, how can different and diverse dharmas become the cause? For example, when dyeing with various madder dyes, the cloth does not appear in various colors, but when it is put into a dye vat, the cloth shows various distinct colors. Similarly, the ālaya-vijñāna, which is imbued with various latent impressions, is not diverse when the latent impressions are present, but when it manifests its result, like being put into a dye vat, it shows countless dharmas. This is the extremely subtle and profound dependent arising in the Mahāyāna. In short, there are two types of dependent arising: the differentiation of own-being and the differentiation of suffering and happiness. Among them, the dharmas that arise in dependence on the ālaya-vijñāna are the differentiation of own-being, because they become the object of the cause that differentiates various own-beings. The twelve links of dependent arising are the differentiation of suffering and happiness, because they become the object of the cause that differentiates various bodies of suffering and happiness in the good and bad destinies. Regarding the first dependent arising, the ālaya-vijñāna, some ignorant people think that it arises from the cause of nature, some think that it arises from the cause of previous actions, some think that it arises from the cause emanated by Īśvara, some think that it arises from the cause of self, and some think that it is without cause and without condition. Those who are confused about the second dependent arising think of the self as the agent and the enjoyer. For example, there are many blind people who have never seen an elephant, and someone shows them an elephant.
Tibetan
་ལ། དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་དེའི་སྣ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཆེ་བ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྣ་བ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྐང་པ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཇུག་མ་ལ་རེག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྒལ་ཚིགས་ལ་རེག་ལ་དེ་དག་ལ་གླང་པོ་ཆེ་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཤོལ་མདའ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཏུན་ཤིང་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞིབ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཏུན་གྱི་གཞི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕྱགས་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕ་བོང་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གཉེས་པོ་འདི་མི་ཤེས་པ་མ་རིག་པས་དམུས་ལོང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ། གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་ཤེས་པ་དག་ཀྱང༌། ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་དབང་ཕྱུག་ཡོད་པར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཡོད་པར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་ཟ་བ་པོར་སེམས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། དེས་ཁམས་གསུམ་པའི་ལུས་ཐམས་ཅད་དང༌། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་སོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱི་དང་ནང་དང་མི་གསལ་བ། །གཉིས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དང་ནི། །དམ་པའི་དོན་ཏེ་དེ་དག་ཀུན། །ས་བོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །སྐད་ ཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང༌། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བར་འདོད། །ངེས་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། །རང་གི་འབྲས་བུས་བསྒྲུབས་པའོ། །བརྟེན་ལུང་མ་བསྟན་བསྒོ་བྱ་བ། །སྒོ་བར་བྱེད་དང་འབྲེལ་པ་ལ། །སྒོ་བྱེད་དེ་ལས་གཞན་ནི་མིན། །དེ་ནི་བག་ཆགས་མཚན་ཉིད་དོ། །དྲུག་པོ་དག་ལ་འབྲེལ་མེད་དེ། །ཐ་དད་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་ལྷན་ཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །རིགས་ལ་བྱ་ན་གཞན་དུ་ཐལ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ས་བོན་དེ། །བསྐྱེད་པ་དང་ནི་འཕེན་པར་འདོད། །མ་བཏབ་ཤི་བ་འཕེན་པའི་ཕྱིར། །མདའ་ནི་བར་དུ་མི་ལྟུང་བཞིན། །ཕྱིར་རོལ་གྱི་ས་བོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནང་གི་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཕྱི་རོལ་ས་བོན་མ་བཏབ་བམ། །ནང་གི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐོས་སོགས་བག་ཆགས་མེད་ན་ནི། །དེ་
Chinese
其中一些人触摸到那头大象的鼻子，一些人触摸到象牙，一些人触摸到耳朵，一些人触摸到腿，一些人触摸到尾巴，一些人触摸到脊椎，当他们被问到大象是什么样子时，一些人说像犁杖，一些人说像杵，一些人说像簸箕，一些人说像杵的底座，一些人说像扫帚，一些人说像石头。同样地，在这里，那些不了解这种双重缘起的人，就像被无明蒙蔽的盲人一样，对于像大象一样的阿赖耶识的自性，以及不了解因和果的人，有些人认为自性是因，有些人认为是从先前所作之因产生的，有些人认为是自在天所创造的，有些人认为是具有自我的，有些人认为是从无因而生的，有些人认为是作者，有些人认为是食者。简而言之，阿赖耶识的自性是所有异熟识的种子，它涵盖了三界的所有身体和所有众生。这里有一段偈颂，关于外与内和不明显，二者与世俗谛，以及胜义谛，所有这些都被认为是六种种子。刹那和同时产生，那被认为是持续产生的，确定和依赖于缘，以及由自己的果实所证实。所依赖的、未说明的、应教诫的，作为门的中介和关联，作为门的作用者，不是除此之外的，那是习气的特征。这六者之间没有关联，因为与三个不同相关联。因为没有刹那和同时，如果对种姓进行，则会变成其他。外与内的种子，被认为是产生和投射。因为未播种的死亡会投射，就像箭不会落在中间一样。正如外在的种子一样，内在的那些的种子并非如此的偈颂：外在的种子未播种吗？不是内在的意愿，如果没有听闻等的习气，那么。
English
Some of them touched the elephant's trunk, some touched the tusk, some touched the ear, some touched the leg, some touched the tail, some touched the spine, and when they were asked what the elephant was like, some said it was like a plow, some said it was like a pestle, some said it was like a winnowing basket, some said it was like the base of a pestle, some said it was like a broom, some said it was like a stone. Similarly, here, those who do not understand this dual dependent origination, like blind people blinded by ignorance, regarding the nature of the alaya-vijñana, which is like an elephant, and those who do not understand cause and effect, some think that nature is the cause itself, some think that it arises from previously done causes, some think that it is created by Ishvara, some think that it has a self, some think that it arises from no cause, some think that it is the agent, some think that it is the eater. In short, the nature of the alaya-vijñana is all the seeds of the vipaka-vijñana, which encompasses all the bodies of the three realms and all beings. Here is a verse, about outer and inner and non-obvious, the two and the conventional truth, and the ultimate truth, all of these are considered to be six kinds of seeds. Momentary and simultaneous arising, that is considered to be continuously arising, definite and dependent on conditions, and proven by its own fruit. The dependent, the unstated, the to-be-taught, as the intermediary and connection of the door, as the agent of the door, it is not other than that, that is the characteristic of habit. There is no connection between these six, because they are related to three different ones. Because there is no moment and simultaneity, if it is done to the lineage, it will become other. The outer and inner seeds, are considered to be produced and projected. Because unplanted death will project, just as the arrow will not fall in the middle. Just as the outer seeds, the seeds of the inner ones are not like that, the verse: Are the outer seeds not planted? It is not the inner desire, if there are no habits of hearing etc., then.