Tibetan
རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟ་བ་ཕུང་པོའི་ཁ་མ་མེད་པའི་མྱ་ངལ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་ལྔས་ཁྱད་པར་ཡོད་ པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཟད་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་དུ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེའི་གོང་ན་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །རྣམ་ལྔ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡི། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དང་མི་རིང་བརྗོད། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ལྷག་པའི་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་ནོར་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་བྲེལ་ཕོངས་ཅན་དག་སྣང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་དེའི་བགེགས་སུ་གྱུར་བའི་ལས་མཐོང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་ན་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དང༌། །ཀུན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་མཐོང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་ཆེས་མང་བ་དག་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་བྲེལ་ཕོངས་ཅན་དག་སྣང་ངོ༌། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་དང་མངོན་འགྱུར་དང༌། །སོགས་དང་གནོད་བྱེད་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་མི་འཐོབ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་ལྷག་པའི
Chinese
为了完全舍弃分别念的处所，为了完全舍弃轮回和涅槃二边的处所，为了完全舍弃仅仅断除烦恼障就满足的处所，为了完全舍弃不顾及有情利益的、无有余蕴的涅槃之界的处所。如果有人问：声闻的智慧和菩萨的智慧有什么差别？应当了知有五种差别。不分别的差别是，对于蕴等法不分别的缘故。非仅一世的差别是，了知仅仅是那个穷尽，并且趣入所知的一切行相，以及为了所有有情所作之事并非仅一世的缘故。不住立之自性的差别是，不住立的涅槃的缘故。恒常的差别是，在涅槃的界中不会穷尽改变的缘故。无上的差别是，在那之上没有不是它的、极其超胜的其他大乘的缘故。这里有偈颂说：以大悲自性的智慧，五种超胜的差别，世间和超世间的，圆满和不长久宣说。在什么时候菩萨那样具有增上戒律、增上心、增上智慧的功德圆满，并且获得对一切田地财富的自在的时候。为什么显现那些有情是劳累困乏的呢？因为见到那些有情成为它的障碍的业，并且见到如果亲近那些受用，就会成为断绝善法生起的障碍，以及见到一切生显现，并且见到如果亲近那些受用，就会成为不善法等等的因，并且见到亲近那些受用本身，就会成为损害其他众多有情的因。所以显现有情是劳累困乏的。这里有偈颂说：因为见到业的障碍和显现，以及等等和损害之因，菩萨们说有情不能获得受用。如是增上的
English
In order to completely abandon the place of conceptualization, in order to completely abandon the place of the two extremes of samsara and nirvana, in order to completely abandon the place of being content with merely abandoning the afflictive obscurations, in order to completely abandon the place of the realm of nirvana without remainder, which does not consider the benefit of sentient beings. If someone asks, what is the difference between the wisdom of a Hearer and the wisdom of a Bodhisattva? It should be known that there are five differences. The difference of non-conceptualization is because of not conceptualizing the aggregates and other dharmas. The difference of not being limited to one lifetime is because of realizing that it is only that exhaustion, and engaging in all aspects of knowable things, and because the work for all sentient beings is not limited to one lifetime. The difference of the nature of non-abiding is because of non-abiding nirvana. The difference of permanence is because of not becoming exhausted and changing in the realm of nirvana. The difference of being unsurpassed is because above that there is no other Great Vehicle that is not it and is extremely superior. Here there is a verse: With the wisdom of the nature of great compassion, the five superior differences, the mundane and supramundane, the complete and not lasting are declared. When a Bodhisattva is thus endowed with the perfection of the qualities of higher discipline, higher mind, and higher wisdom, and obtains mastery over all fields and wealth, why do those sentient beings appear to be weary and distressed? Because they see the karma that has become an obstacle to them, and they see that if they approach those enjoyments, it will become an obstacle to cutting off the arising of virtuous dharmas, and they see that all births manifest, and they see that if they approach those enjoyments, it will become the cause of non-virtuous dharmas and so on, and they see that approaching those enjoyments themselves will become the cause of harming many other sentient beings. Therefore, sentient beings appear to be weary and distressed. Here there is a verse: Because of seeing the obscurations of karma and manifestation, and so on, and the cause of harm, Bodhisattvas say that sentient beings do not obtain enjoyments. Thus, the higher
Tibetan
་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོང་བ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དང་ བཅས་པས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་གནས་ཏེ་གནས་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་འཁོར་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆར་གཏོགས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆར་གཏོགས་པའོ། །གནས་ནི་དེ་ཉིད་གཉི་གའི་ཆར་གཏོགས་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱུར་པ་ནི་གང་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་ནས་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆ་ལྡོག་ཅིང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆར་གྱུར་པའོ། །གྱུར་པ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་ཅིང་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ནི་མོས་པའི་དབང་གིས་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་གནས་པ་དང༌། འཛེམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའམ། ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་ནས་གྱུར་པ་ནི་སར་ཆུད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ས་དྲུག་པའི་བར་དུ་དེ་ཁོ་ན་དང་དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པས་གྱུར་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ས་བཅུའི་བར་དུ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འགྱུར་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་སྣང་བ་དང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་པ་དམན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང༌། འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱབ་ཀྱིས་བལྟས་པས་འཁོར་བ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུར་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་ཞི་བར་མཐོང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ཞིང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྱུར་པ་དམན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ན་ཉེས་དམིགས་ཅིང་ཡོད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཏེ། ཐེག་པ་དམན་པ་པ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་མཚུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གྱུར་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རང་བཞི
Chinese
已显示智慧的差别。如何观察断除的差别呢？菩萨们的断除是不住涅槃。它的特征是：以完全舍弃烦恼等，而不完全舍弃轮回的处所，即是处所转变。其中，轮回是他力的自性，属于遍染污的部分。涅槃是那本身完全清净的部分。处所是那本身二者都属于，即是他力的自性。转变是他力的自性，那本身的对治生起后，遍染污的部分退却，转变成完全清净的部分。那转变如果简略归纳，有六种：衰弱和增长的转变，是由于信解的力量，听闻的习气存在；对于有顾虑者，小小的烦恼生起或者不生起之故。证悟后转变，是已入地的菩萨们的，即到第六地之间，是仅有和不仅有显现安住的缘故。修习所转变，是有障碍者们的，即到第十地之间，一切相不显现，仅有那本身显现的缘故。果完全圆满的转变，是无障碍者们的，一切相不显现，极其清净的那本身显现，以及获得自在掌握一切相的缘故。转变低下是声闻们的，对补特伽罗证悟无我，以及对轮回极其背离，因此完全舍弃轮回的缘故。转变广大是菩萨们的，对法证悟无我，以及在那本身上见到寂静，因此断除遍染污而不完全舍弃的缘故。如果菩萨们的转变低下，有什么过失呢？由于不顾及有情义利，因此大大超越菩萨的法性，变成与小乘者们解脱相同的过失。菩萨们的广大转变有什么利益呢？自性
English
The distinction of wisdom has been shown. How to observe the distinction of abandonment? The abandonment of Bodhisattvas is the non-abiding Nirvana. Its characteristic is: whatever completely abandons afflictions, etc., and does not completely abandon the place of Samsara, that is the transformation of the place. Among them, Samsara is the nature of other-power, belonging to the part of complete defilement. Nirvana is that itself belonging to the part of complete purification. The place is that itself belonging to both, that is, the nature of other-power. Transformation is the nature of other-power, and after the antidote of that itself arises, the part of complete defilement recedes and transforms into the part of complete purification. That transformation, if briefly summarized, has six aspects: the transformation of weakening and increasing is due to the power of faith and understanding, the habit of hearing remains; for those who have concerns, a small amount of affliction arises or does not arise. Transformation after realization is that of the Bodhisattvas who have entered the Bhumis, that is, up to the sixth Bhumi, because only that and not only that appear to abide closely. Transformation by meditation is that of those with obscurations, that is, up to the tenth Bhumi, because all signs do not appear, and only that itself appears. The transformation of the complete fruition is that of those without obscurations, because all signs do not appear, that itself appears extremely pure, and because they have obtained mastery over all signs. Inferior transformation is that of the Sravakas, because they realize the selflessness of the person, and because they turn their backs on Samsara, they completely abandon Samsara. Vast transformation is that of the Bodhisattvas, because they realize the selflessness of phenomena, and because they see peace in that itself, they abandon complete defilement without completely abandoning it. If the transformation of the Bodhisattvas is inferior, what is the fault? Because they do not consider the benefit of sentient beings, they greatly transcend the Dharma-nature of Bodhisattvas, and become the fault of being the same as the liberation of the Hinayana practitioners. What is the benefit of the vast transformation of the Bodhisattvas? Self-nature