Tibetan
་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ནི། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་མཛད་པ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ལ། དེ་དག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་ཕོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ཅུང་ཟད་མི་སྦྱིན་ལ་དེ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་སྦྱིན་པ་བྱ་བ་ཚད་མེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་ན། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དད་པས་མི་འགྲོ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བདག་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལན་འགའ་སྦྱིན་པ་ཅི་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་དག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སེར་སྣང་འབྱུང་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མཐའ་ལ་མི་གནས་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་བདག་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་མི་ཟད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མི་ཟད་པ་ལ་མི་གནས་པར་གྱུར་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྲོག་ཆགས་ རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་བཟློག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སུས་ཀྱང་མ་བྱིན་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལེན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ལོག་པའོ་ཞེས་སྤྱོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གང་བརྫུན་པ་དེ་ལ་བརྫུན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གང་ཐམས་ཅད་ན་ཐམས་ཅད་ལ་འདུག་པའི་ལོག་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལྟར་ན་ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན
Chinese
行持难行是：为了将所有从一切障碍中解脱出来的佛陀们，直至轮回的尽头，自然成就地成办一切有情众生的利益。对于领悟难行之行，诸佛思量后宣说。那么，他们是如何领悟的呢？例如，菩萨如何能布施呢？如果对于少许布施不吝惜，并且进入到十方世界布施无量之事业中。如何算是想要布施呢？如果对于一切布施都不贪求。如何算是信乐布施呢？如果不是以对如来们的信心而行。如何算是进入布施呢？如果自己不进入布施，而是自性本身就在布施，这就是所谓的定义。如何算是对布施感到欢喜呢？如果多次什么也不布施。如何算是布施中的伟大呢？如果对于布施生起无有实义之想。如何算是清净的布施呢？如果生起悭吝。如何算是圆满的布施呢？如果不住于边。如何算是布施的主人呢？如果不是布施的支配者。如何算是不会穷尽的布施呢？如果不住于不会穷尽。如布施一般，对于持戒等直至智慧也应各自如是了知。 如何算是杀生呢？如果众生从轮回中彻底逆转。如何算是不予而取呢？如果不由任何人给予，自己取走一切有情。如何算是邪淫呢？如果对于诸欲行持邪行。如何算是妄语呢？如果对于所虚妄者说那是虚妄。如何算是具有邪见者呢？如果如实地看待那存在于一切之中、安住于一切之中的邪见。如何算是说粗恶语呢？如果安住于所知之彼岸。如何呢？
English
The practice of austerity is: in order to connect with those Buddhas who dwell in complete liberation from all obscurations, accomplishing all the benefits of all sentient beings spontaneously until the end of samsara. Regarding the practice of understanding the difficult, the Buddhas contemplated and spoke. So, how do they understand it? For example, how can a Bodhisattva be generous? If one does not begrudge even a little generosity and enters into the immeasurable act of giving in the ten directions. How is it that one desires to give? If one does not crave all giving. How is it that one is devoted to giving? If one does not go with faith in the Tathagatas. How is it that one enters into giving? If one does not enter into giving oneself, but giving is one's very nature, that is the definition. How is it that one rejoices in giving? If one does not give anything many times. How is it that one is great in giving? If one arises with the thought that giving has no essence. How is it that giving is pure? If stinginess arises. How is it that giving is complete? If one does not abide at the edge. How is it that one is the master of giving? If one is not the controller of giving. How is it that giving is inexhaustible? If one does not abide in the inexhaustible. Just as with giving, so too should one understand accordingly with discipline and so forth up to wisdom. How is it that one kills? If beings are completely reversed from samsara. How is it that one takes what is not given? If without being given by anyone, one takes all sentient beings oneself. How is it that one engages in sexual misconduct? If one engages in misconduct with desires. How is it that one speaks falsely? If one speaks of what is false as false. How is it that one has wrong views? If one sees as it is the wrong view that exists in everything and abides in everything. How is it that one speaks harsh words? If one abides on the other shore of what is to be known. How is it?
Tibetan
་ཚིག་ཀྱལ་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྣབ་སེམས་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྒྱུན་དུ་བདག་བླ་ན་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གནོད་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདིས་གནོད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གང་ཐམས་ཅད་ན་ཐམས་ཅད་ལ་འདུག་པའི་ལོག་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཟབ་པ་གང་ཞེ་ན། འདིར་བསྟན་པ་རྟག་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གཉེན་པོ་དག་དང་བཅད་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བའོ་ཆོས་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །མི་གོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཏེ། གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་གོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ནི་ཟབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བར་བྱ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བལྟའོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌།
Chinese
如果说是在说废话，那就是在正确地分别一切法之后说。如果说是贪心者，那就是经常让自己获得无上的禅定。如果说是具有害人之心，那就是说此人对一切扰乱心绪的事物都造成了损害。如果说是具有邪见者，那就是说如实地见到了一切之中存在的一切邪见。所谓佛法深奥，那么佛法深奥在哪里呢？这里所说的常法就是佛法，因为法身是常的。断法就是佛法，因为一切障碍都已断除。生法就是佛法，因为化身会生起。所缘法就是佛法，因为能断除众生八万四千种行为的对治法。具有贪欲的法就是佛法，因为具有贪欲的众生会执着于自我。同样，具有嗔恨的法就是佛法，具有愚痴的法就是佛法。凡夫之法，也应视为佛法。不染污的法就是佛法，因为究竟的真如不会被一切染污所染污。不近染污的法就是佛法，因为即使生于世间，也不会被世间法所染污。因此，佛法被称为深奥。为了修习波罗蜜多，为了使众生完全成熟，为了使佛土完全清净，为了成就一切佛法，应当观察菩萨的禅定之事业的种种差别。如是宣说了增上心的差别之后，如何观察增上慧的差别呢？就是观察无分别智的自性。
English
If it is said to be speaking nonsense, it is speaking after correctly distinguishing all dharmas. If it is said to be a greedy person, it is constantly making oneself attain the supreme samadhi. If it is said to be endowed with a mind of harming others, it is said that this person has harmed all things that disturb the mind. If it is said to be a person with wrong views, it is seeing the wrong views that reside in everything as they are. As for saying that the Buddha's teachings are profound, what is profound about the Buddha's teachings? The permanent dharmas mentioned here are the Buddha's teachings, because the Dharmakaya is permanent. The dharmas of cessation are the Buddha's teachings, because all obscurations have been cut off. The dharmas of arising are the Buddha's teachings, because the Nirmanakaya arises. The dharmas of object are the Buddha's teachings, because they are aimed at cutting off the antidotes to the eighty-four thousand behaviors of sentient beings. The dharmas with attachment are the Buddha's teachings, because sentient beings with attachment affirm themselves. Similarly, the dharmas with hatred are the Buddha's teachings, the dharmas with ignorance are the Buddha's teachings. The dharmas of ordinary beings should also be regarded as the Buddha's teachings. The undefiled dharmas are the Buddha's teachings, because the ultimate Suchness is not defiled by all defilements. The dharmas without near defilement are the Buddha's teachings, because even though born in the world, they are not nearly defiled by worldly dharmas. Therefore, the Buddha's teachings are called profound. In order to practice the Paramitas, in order to fully ripen sentient beings, in order to fully purify the Buddha-fields, and in order to accomplish all the Buddha's teachings, one should observe the various distinctions of the activities of the Bodhisattva's samadhis. Having thus explained the distinctions of higher mind, how should one observe the distinctions of higher wisdom? It is the nature of non-conceptual wisdom.
Tibetan
གནས་དང༌། གཞི་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། བརྒལ་བའི་ལན་དང༌། རྟེན་དང། གྲོགས་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་དཔེ་དང༌། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་འགོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་བཀྲ་བར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། རྣམ་པ་འདི་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་འདིར་ཚིགས་སུ་བཅས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས། ། རྣམ་པ་རྟོག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་པ་ལྔ་ནི་རྣམ་སྤངས་ཤིང༌། །ཡང་དག་དོན་ལ་བཀྲར་འཛིན་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གནས། །སེམས་མིན་སེམས་ནི་ཁོ་ན་སྟེ། །དོན་ལ་མི་སེམས་རྒྱུས་བྱུང་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གཞི། །ཐོས་པའི་བག་ཆགས་རྗོད་བཅས་པའི། །ཡིད་བྱེད་དེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་དམིགས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད། །བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྣམ་པ་ནི། །ཤེས་བྱ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ། །མཚན་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྦྱོར་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་དེ། །རྣམ་བརྟགས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །ཡི་གེ་ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བས་ན། དོན་དེ་སྦྱོར་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །རྗོད་པ་མེད་པར་བརྗོད་བྱ་ལ། །ཤེས་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་བརྗོད་ལ་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་རྗེས་ལ། །ཐོབ
Chinese
处、基、所缘、相、越过的回答、所依、友、异熟、等流、定出、究竟去、加行所生、无分别、后得利益、善加分别，无分别，后得之喻，任运成就所应成办，以甚深之性亦是无分别之智慧，当视为殊胜慧之差别。其中以五相而断除者，名为无分别智慧之自性，谓于不作意完全断除，及与有分别、有伺察之地极度超离完全断除，与受想灭尽近寂完全断除，与色之自性完全断除，及于唯彼之义执为明显完全断除之故，是故当知无分别之智慧，是此五相完全断除。于此宣说之无分别智慧之安立，以偈颂曰：菩萨当知，无分别之自性，五相乃为遍断除，于真实义不执明。菩萨当知，无分别之处，非心之心即是彼，于义不思由因生。菩萨当知，无分别之基，具闻熏习及言说，彼作意即如理作意。菩萨当知，无分别之所缘，诸法不可言说性，无我即是真如性。菩萨当知，无分别之相，于所知所缘彼性上，无相为何即是彼。加行所生之自性，非异于彼所分别，由文字互相连结故，彼义即是加行所生。无有言说于所说，识之趣入非可能，以相违故非言说，是故一切不可说。无分别智慧，菩萨于彼之后，获得。
English
Location, basis, object, aspect, the answer that transcends, support, friend, maturation, corresponding cause, definite emergence, ultimate going, arising from application, non-conceptualization, benefit obtained afterwards, well-differentiated, non-conceptualization, metaphor obtained afterwards, accomplishing what is to be spontaneously accomplished, even with profoundness, non-conceptual wisdom should be regarded as a distinction of superior wisdom. Among them, what is abandoned by five aspects is called the nature of non-conceptual wisdom, namely, completely abandoning non-attention, and completely abandoning the state of being extremely beyond the ground of being with conceptualization and with examination, and completely abandoning the near pacification of the cessation of perception and feeling, and completely abandoning the nature of form, and because of completely abandoning the grasping of clarity in the meaning of only that, therefore, it should be known that non-conceptual wisdom is the complete abandonment of these five aspects. Here, the establishment of non-conceptual wisdom as explained is in verses: Bodhisattvas should know, the nature of non-conceptualization, the five aspects are completely abandoned, and there is no grasping of clarity in the true meaning. Bodhisattvas should know, the location of non-conceptualization, the non-mind mind is just that, not thinking about the meaning arises from the cause. Bodhisattvas should know, the basis of non-conceptualization, with the habit of hearing and with speech, that attention is proper attention. Bodhisattvas should know, the object of non-conceptualization, the nature of all phenomena being unspeakable, selflessness is also suchness. Bodhisattvas should know, the aspect of non-conceptualization, on that nature of the object of knowledge, whatever is without characteristics is that. The nature arising from application, is not different from that which is distinguished, because letters connect with each other, that meaning is arising from application. Without speech, to what is to be spoken, the entry of consciousness is not possible, because of contradiction, it is not speech, therefore everything is unspeakable. Non-conceptual wisdom, bodhisattvas after that, obtain.