Tibetan
ར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ །རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་སྟོན་ལ་ཡང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ལ་གནས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་དོན་མེད་པར་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་ཚེ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དྲོ་བར་གྱུར་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་ཚེ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་རྩེ་མོའི་གནས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་པོ་དག་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། དོན་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བདེན་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པའི་གནས་སོ། །གང་གི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སུ་བལྟའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཉེ་བ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ས་ལ་ཞུགས་ཏེ་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གནས་པ་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པ་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ལ་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་པས། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོར་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེ་གནས་གྱུར་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་རོ། །ཉན་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་ལ་ལས་ཁྱད་པར་བཅུས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཚོགས་ཆེན་པོས་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སའི་ཁྱད་པར་ནི་ས་བཅུས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང༌། བདག་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་འབྱུང་གི་ཁྱད་པར་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་འབྱུང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། མིང་དང་དངོས་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ། །གློ་བུར་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་བཙལ། །བཏགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ལ། །དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་བཙལ་བར་བྱ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །དོན་མེད་པར་ནི་རྟོག་གསུམ་དང༌། །དེ་མེད་ཕྱིར་ཡང་དེ་མེད་པར། །མཐོང་བ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་གདམས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །གཟུགས་བརྙན་ཡིད་དུ་མཐོང་བ་ནི། །དོན་གྱི་འདུ་ཤེས་བཟློག་ནས་སུ། །རང་གི་འདུ་ཤེས་ངེས་པར་གཟུང༌། །དེ་ལྟར་ནང་དུ་སེམས་གནས་སོ། །གཟུང་བ་མེད་པ་རབ་རྟོགས་བྱོས། །དེ་ཕྱིར་འཛིན་པ་མེད་རྟོགས་ཀྱིས། །དེས་ན་དམིགས་པ་མེད་ལ་རེག །འདི་ལྟ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། གཞན་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་འབྱུང་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཚོགས་རྣམས་མཐའ་ཡས་ཕ་རོལ་མེད་བསགས་ཏེ། །ཆོས་ལ་སེམས་བ་ལེགས་པར་རྣམ་ངེས་ཕྱིར། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་རྒྱུས་བྱུང་རྟོགས། །བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་དོན་ནི་ངེས་ ཤེས་ནས། །དེ་འདྲ་བ་ཡི་སེམས་ཙམ་ཉིད་ལ་གནས། །དེ་བས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །སེམས་ལས་
Chinese
是为了进入“那”的缘故。之后获得的智慧，是所有阿赖耶识完全生起，并且对于所有唯识的相，都像幻术一样去看待等等，总是以自性颠倒的方式出现。因此，菩萨像幻术师一样，将幻化之法，连同因和果一起显示，并且在任何时候都不会有颠倒。进入唯识的那个，如果想知道安住于四禅定的决择分四者如何看待，那么通过那四种遍寻，在无义的微小忍位时，获得显现的禅定，是与决择分相应的暖位。在大的忍位时，显现增长的禅定，是顶位。对于如实通达的四者，进入唯识，并且对于无义的决定是，进入那唯一的意义方面之后随之而来的禅定，是与真谛相应的忍位。在其下，唯识的意识完全灭尽，那是紧随其后的禅定，被看作是世间法的顶峰之位。这些禅定应该被看作是现观和近观。如此入地，获得见道的菩萨，如果想知道如何将进入唯识的修道结合起来，那么就像所显示的如何安住一样，菩萨的十地，《总摄一切经》中安住的那些，以与融入为对境，以出世间和之后获得的止观智慧，因为在无数百千万亿劫中串习，所以那转依之后，为了获得佛的三身而结合。如果想知道声闻的现观和菩萨的现观有什么区别，那么声闻的现观有十种业的差别，菩萨的现观应该被看作是特别殊胜的，所缘境
English
It is for the sake of entering "that." The wisdom gained afterward is that all Alaya consciousnesses arise completely, and regarding all the characteristics of Vijnanavada, they are viewed as illusions, etc., and always appear in a naturally inverted manner. Therefore, the Bodhisattva, like an illusionist, shows the illusory Dharma, along with cause and effect, and will never have any inversion at any time. If one wants to know how the four determinative parts abiding in the four Samadhis are viewed when entering Vijnanavada, then through those four complete searches, in the meaningless small forbearance position, the Samadhi that obtains appearance is the warm position corresponding to the determinative part. In the great forbearance position, the Samadhi of increasing appearance is the peak position. For the four who truly understand, entering Vijnanavada, and the determination for the meaningless is the Samadhi that follows after entering that unique aspect of meaning, which is the forbearance position corresponding to the truth. Below that, the consciousness of Vijnanavada completely ceases, and that is the immediately following Samadhi, which is regarded as the peak position of worldly Dharma. These Samadhis should be regarded as Abhisamaya and near Abhisamaya. Thus, entering the ground and obtaining the Bodhisattva of the Path of Seeing, if one wants to know how to combine the Path of Meditation that enters Vijnanavada, then just as it is shown how to abide, the ten grounds of the Bodhisattva, those abiding in the Compendium of All Sutras, with the object of merging, with the wisdom of transcendent and subsequent Shamatha and Vipassana, because of habituation for many hundreds of thousands of billions of eons, after that transformation, combine in order to obtain the three bodies of the Buddha. If one wants to know what the difference is between the Abhisamaya of the Shravakas and the Abhisamaya of the Bodhisattvas, then the Abhisamaya of the Shravakas has ten kinds of karma differences, and the Abhisamaya of the Bodhisattva should be regarded as particularly superior, the object
Chinese
之差别乃缘于大乘之法故。近取之差别乃因福德与智慧之 资粮广大而稳固故。证悟之差别乃因证悟人与法之无我故。涅槃之差别乃因完全受持不住之涅槃故。地之差别乃因决定生起于十地故。完全清净之差别乃因舍弃烦恼之习气，以及清净佛之刹土故。一切有情与，自他之心平等性获得之差别乃因使有情完全成熟之方便相续不断故。生之差别乃因生于如来之种姓故。生起之差别乃因于佛之眷属之坛城中，一切时中完全受持生起故。果之差别乃因十力与，无畏以及，佛之不共法，果功德无量成就故。此处之偈颂：名与实二互相，视为忽然而遍寻，安立二者之体性，仅于此中当寻觅。如实了知真实义，无义分别有三种，彼无故亦彼无生，趣入三见即如是。如是，又从瑜伽之分别中，开示之偈颂：菩提萨埵入等持，影像心中所显现，遮遣外境之念后，自心之念当执取。如是心念住于内，善能了知无所执，是故了知无能执，因此触及无所缘。如是，又从大乘经庄严论中：又，现观之偈颂生起。菩提萨埵福德与智慧之，资粮无边无际积聚已，于法作意善能决断故，由意义之体性生起之觉受。仅于言说中了知意义后，安住于如是唯心性中。因此远离二取之体性，法界即成现量之境。从心
English
The difference is because it focuses on the Dharma of the Great Vehicle. The difference in close reliance is because it is stable with great accumulations of merit and wisdom. The difference in realization is because it realizes the selflessness of persons and phenomena. The difference in Nirvana is because it fully embraces the non-abiding Nirvana. The difference in grounds is because it definitely arises from the ten grounds. The difference in complete purification is because it abandons the habitual tendencies of afflictions and purifies the Buddha's field. The difference in attaining equality between all sentient beings and oneself is because the means of fully ripening sentient beings are continuous. The difference in birth is because it is born into the lineage of the Tathagatas. The difference in arising is because it fully embraces arising at all times in the mandala of the Buddha's retinue. The difference in result is because the ten powers, fearlessness, and the unshared qualities of the Buddha, the immeasurable qualities of the result, are accomplished. Here are the verses: Name and reality, the two, mutually, are sought as sudden and pervasive. The nature of the two established, should be sought only in this. By fully knowing the true meaning as it is, meaningless discriminations are of three kinds, and because that is absent, that also does not arise, and one enters into the three views. Thus, again, from the divisions of Yoga, verses of instruction: When a Bodhisattva enters into Samadhi, the image that appears in the mind, after rejecting the notion of external objects, one should grasp the notion of one's own mind. Thus, the mind abides within, and one should realize well that there is nothing to grasp. Therefore, by realizing that there is no grasper, one touches the objectless. Thus, again, from the Ornament of the Great Vehicle Sutras: Also, verses of Abhisamaya arise. Bodhisattvas, having accumulated boundless and limitless accumulations of merit and wisdom, because of good discernment in focusing on the Dharma, the experience arises from the nature of the meaning. After realizing the meaning only in words, one abides in such a mind-only nature. Therefore, the nature of being free from the characteristics of the two, the Dharmadhatu becomes directly perceived. From the mind