Tibetan
་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་དང༌། །དཀར་པོའི་ཆོས་ཀུན་གྱིས་གང་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་གཞན་དུ་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྤངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཡང་གཉིས་པ་ནི་རྒྱུད་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དེས་ན་དྲི་མ་མེད་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དང་པོ་ལས་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་གྲངས་གཉིས་པ་ནི་སྤངས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་སྨྲས་པ། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པ་བཞིས་སྤངས་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་སོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ནི་སློབ་པ་རྣམས་ལས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པས་ནི་མི་སློབ་པ་རྣམས་ལས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལས་སྤངས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་དང༌། མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རེ་ཞིག་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ ནོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས
Chinese
等等这些都说了。又因为以法身为主要，为了显示无上正等觉，所以说：法身是真如，仅仅是真实的自性，也就是真实的智慧。如是说：一切障碍都已尽，完全充满白色法，真如的自性，那个智慧被认为是其他的。这是所要显示的。也就是，遍计所执和依他起的自性，转变成圆成实的自性，被显示为安立为无上正等觉的自性。现在，依他起的自性转变成圆成实的自性，叫做断。遍计所执的自性转变成圆成实，叫做智慧。因为远离一切烦恼的垢染，所以是无垢的。这也有两种，即断除烦恼的智慧和烦恼已断的智慧。其中，第一种是自性解脱，因为解脱的缘故是无垢的。又，第二种是相续解脱，因为解脱的缘故，所以说是无垢的，为了从第一种中区分开来，所以说：没有一切烦恼和随行。为了显示无碍性，所以说是无障碍的智慧。第二种分类，是以断的差别来区分智慧，为了显示菩提，因此说：彻底摧毁一切烦恼的习气等等。为了显示以四种方式断的差别，断除习气的是阿罗汉和独觉佛。断的差别在于，断除一切烦恼的是有学。完全断除的是无学。从一切断除和极度完全断除的是世间人，所谓一切方式，是从恶趣的束缚和相的束缚中解脱。像这样，暂时是断的差别。断的那个差别是清净的智慧。
English
And so on, these were spoken. Moreover, because the Dharmakāya is the main thing, in order to show the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, it is said: The Dharmakāya is suchness, merely the true nature, that is, true wisdom. As it is said: All obscurations are exhausted, Completely filled with white Dharma, The nature of suchness, That wisdom is considered other. This is what is to be shown. That is, the nature of the imputed and the dependent, transformed into the nature of the perfectly established, is shown as the nature established as the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Now, the nature of the dependent transformed into the nature of the perfectly established is called abandonment. The nature of the imputed transformed into the perfectly established is called wisdom. Because it is free from all defilements of affliction, it is immaculate. There are two kinds of this, namely, the wisdom that destroys affliction and the wisdom in which affliction has been destroyed. The first is naturally liberated, and because of liberation, it is immaculate. Again, the second is the liberation of the continuum, and because of liberation, it is said to be immaculate, and in order to distinguish it from the first, it is said: Without all afflictions and associations. In order to show the unobstructed nature, it is called unobstructed wisdom. The second classification is to distinguish wisdom by the difference of abandonment, and in order to show enlightenment, it is said: Completely destroying all the habitual tendencies of affliction, and so on. In order to show the difference of abandonment in four ways, the abandonment of habitual tendencies is from the Arhats and the solitary Buddhas. The difference of abandonment is that the abandonment of all afflictions is from the learners. The complete abandonment is from the non-learners. The abandonment from all and the extreme complete abandonment is from the worldly ones, and the so-called all ways are liberation from the bonds of bad destinations and the bonds of signs. Such is, for the time being, the difference of abandonment. That difference of abandonment is pure wisdom.