Tibetan
་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་འདི་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡེ་ཤེས་དེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གློ་བུར་བའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་གནས་དང༌། གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་འཇུག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟ་དེ་དེ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །ཡོངས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་ཅིང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྨྲས་པ། གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་ཁམས་དང་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས་དག་པ་དང་འདྲ་བས་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་པའམ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་བྱའི་མཐར་ཐུག་བར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ པས་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཕ་རོལ་ན་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེས་བྱ་བ་རྫོགས་པས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའོ། །འདའ་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལས་འདས་ནས་གཞན་དུ་འཇུག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་བསྟན་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་
Chinese
所言之体性亦即无分别性，以其自身之体性非为分别之行境故，既非分别亦非无分别。如是，此智慧与一切分别之相远离，以其无分别故，称为了知与平等。彼智慧所知之境即是真如。其亦以安立之差别而分二种，即烦恼性与非烦恼性。其中，以突发之近烦恼，烦恼性乃显现言说之所依，且为基础之故，称之为因。如其因缘而取受及令取受，近取受后则称之为他性之体性，以因缘之力，如是如是而令其完全生起。完全生起亦直至未舍弃显现言说之间。又，彼性远离分别，故成完全清净，且不待因缘，由其自身安住于自性之体性，即是完全成就之故，称之为圆成实。以其为不可变异之自性，故为真如。是故说，何者是彼，彼即是殊胜真如，犹如水界、黄金与虚空等清净，故称为殊胜，或以其为殊胜智慧之行境之故，称为殊胜。以至所知之究竟边际故，为无上。是故为显示所知之究竟，故说，一切法皆能成就胜妙分别，以其彼岸无有胜妙分别之故。成就者，谓彼所作已竟而退还。不可超越者，谓超越彼而无有进入他处之义。如是，显示成为智慧之行境后，为显示真如之体性安立，故说，彼真如之体性亦等，以无二故而胜妙分别，谓从二解脱，以舍弃二边之故，为中道。
English
The very nature of what is expressed is also non-conceptual, because its own nature is not the object of conceptualization; it is said to be neither conceptual nor non-conceptual. Likewise, this wisdom, being free from all aspects of conceptualization, is said to be equal to the knowable because it is non-conceptual. The object to be known by that wisdom is suchness itself. It is also of two kinds by way of distinctions of establishment: that which is afflicted and that which is not afflicted. Among these, that which is afflicted is the basis and the place of expression of adventitious afflictions, and is therefore called the cause. Having closely taken the conditions as they are, and causing them to be taken, it is called the nature of other-dependence, because by the power of conditions, it completely arises in such and such a way. Complete arising is also until the expression is not abandoned. Again, that very nature, being free from conceptualization, becomes completely pure, and without depending on conditions, abiding in its own nature by itself, is called the perfectly established because it is perfectly accomplished. Because it is an unchanging nature, it is suchness. Therefore, it is said, "Whatever it is, that is the supreme suchness," which is called supreme because it is like the purity of the water element, gold, and space, or because it is the object of supreme wisdom. Because it has reached the ultimate limit of the knowable, it is unsurpassed. Therefore, in order to show the ultimate limit of the knowable, it is said, "The perfect discrimination of all dharmas will be accomplished," because there is no perfect discrimination of dharmas beyond that. Accomplishment means that it will turn back because the work has been completed. That which cannot be transgressed means that there is no entering into another place after transgressing it. Thus, having shown that it has become the object of wisdom, in order to show the establishment of the characteristics of suchness, it is said, "That characteristic of suchness is also," and so on. "Perfectly distinguished by non-duality" means that it is liberated from duality, and because it has abandoned the two extremes, it is the Middle Way.
Tibetan
གྱིས་བསྡུས་པ། སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་སྟོན་པར་མི་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་བྱིས་པས་བཏགས་པའི་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུར་དངོས་པོ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་བུ་དང་བོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་བྱིས་པས་ཡོངས་སུ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའོ། །དངོས་པོ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དབུ་མའི་ལམ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དབུ་མའི་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོ། །དངོས་པོ་ནི་བཏགས་པའི་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པའི་བརྗོད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རྣམ་ པར་གཞག་པ་ནི་བསྟན་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་ཚིག་གིས་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་དང༌། སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུན་རིང་པོ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་གཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཐ་སྙད་ནི་སྤྲོས་པའོ། །དེ་དག་ལ་གནས་པ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྩ་བའོ། །དེ་ལྟ་བྱས་ན་དངོས་པོ་དེ་ནི་མིང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མདོར་ན
Chinese
所摄。 如幻术、阳焰、影像、山谷响声一般，既不显示为实有，也不显示为非有，是不作安立。 这样一来，由于无二的缘故，就能彻底区分了。 即使这样，也没有如孩童所执著的幻象大象等的自性。 像这样是从实有中解脱出来，但并不是完全没有，因为木棍和土块等的物质是存在的。 同样，阳焰等也应按照各自的情况进行比对。 这样一来，这些事物由于从孩童所遍计的自性中解脱出来，所以是远离实有的。 由于仅仅以事物就能彻底区分，并且由于成为圣者智慧的行境而完全成立，所以是远离非有的。 这样一来，就能远离增益和诽谤的两种边。 这样一来，就是彻底显示了中道。 另外，二的意义是这样的：实有和非有，这是就安立中道的角度来说的。 所谓实有，就是假立的言说之自性，也就是假立的言说、名称和施设。 安立这些就是指教和名言，也就是自性和差别等。 这样一来，就是显示了孩童如何用语言表达，以及内心如何思量，但实际上并非如此。 所谓长久以来的现行串习，意思是现行串习所执著的。 这样一来，就是显示了孩童如何执著，但实际上并非如此。 所谓成为一切分别和戏论的根本，意思是所有的分别都要了解为即将阐述的八种相。 以常等名言进行分别，而分别的名言就是戏论。 安住于这些，并且成为原因的就是根本。 这样一来，就是显示了事物安住在名和分别上。 此外，所有的分别总而言之
English
Collected by. Like illusions, mirages, reflections, and echoes, they neither appear as real nor as unreal, and are not established. In this way, due to being non-dual, they can be completely distinguished. Even so, they do not have the nature of illusory elephants and so on, which are clung to by children. In this way, they are liberated from the real, but they are not completely non-existent, because substances such as wooden sticks and clods of earth do exist. Similarly, mirages and so on should also be compared according to their respective situations. In this way, these things are separate from the real because they are liberated from the nature that is completely imputed by children. Because they can be completely distinguished by things alone, and because they are completely established as the objects of the wisdom of the noble ones, they are separate from the unreal. In this way, one will be separated from the two extremes of addition and defamation. In this way, the Middle Way is completely shown. Furthermore, the meaning of two is this: the real and the unreal, this is from the perspective of establishing the Middle Way. The so-called real is the nature of the imputed expression, which is the imputed expression, name, and designation. Establishing these is teaching and convention, that is, self and difference, and so on. In this way, it is shown that how children express themselves in words and how they think in their minds, but in reality it is not so. The so-called long-standing habitual clinging means what is clung to by habitual clinging. In this way, it is shown that how children cling, but in reality it is not so. The so-called being the root of all discriminations and elaborations means that all discriminations should be understood as the eight aspects that will be explained. Discriminating with terms such as permanence, and the term of discrimination is elaboration. Abiding in these and becoming the cause is the root. In this way, it will be shown that things abide in name and discrimination. Furthermore, all discriminations in short