Tibetan
་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་འཇིག་རྟེན་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱི་དང༌། རིགས་པས་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིགས་པས་བསྒྲུབས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་དེ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྩོད་པ་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་བྱིས་པ་དང་མཁས་པའི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་གང་དག་ལ་མཚུངས་པར་བློ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང་གྲགས་བའི་དབང་གིས་ཐ་མི་དད་པར་མཐོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཚད་མ་རྣམ་པ་གསུམ་ མོ། །གྲགས་པ་ནི་སོ་སོར་ཤེས་པ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རིགས་པས་གྲགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། རང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ཉིད་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གསུམ་པའོ། །ཤེས་བྱ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཉིད་ནི་དེ་དང་འདུ་བ་སྟེ། གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་འཇུག་པའོ། །དེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །
Chinese
这样做。世俗的无错乱的知识，以及这些教派的不颠倒的知识，是依世俗的知识和胜义的知识而说的。以世俗的知识所包含的无错乱的知识也有两种：随顺名言，施设名言的世间普通人，以及随顺以理智详细观察，具有以理智成立的是特别超胜的第二世间的人。其中，这些教派的真实无错乱的智慧也有两种：成为烦恼性的无明的对治品方面的理智的自性，以及成为非烦恼性的无明的对治品方面的无碍的智慧，是依胜义谛而说的。因此说，那真实义也如果善加区分有四种，对于世间人来说是著名的，是世间的名声，以世间的法没有诤论而达到究竟，因为这样，孩童和智者之间的世间人，对于哪些是同样地生起智慧，并且由于名声的力量而视为没有差别的。因此才说世间的名声。理智是极著名的量三种。名声是各自了知和领会，这是以理智而著名的。烦恼本身是障碍，所以是烦恼的障碍，因为阻碍自方的对治品的智慧生起。从那之中解脱的智慧是烦恼的障碍完全清净的知识，与无明分离是智慧的解脱，以这些语句来说明。凡是解脱的就是完全清净的。它的境就是行境，是真实义的第三种。所知本身是障碍，所以是所知的障碍，所知本身是和它聚集，凡是胜过佛陀的智慧之外的知识而进入的。由此完全清净的知识是所知障碍完全清净的知识，对于一切所知没有贪执并且没有阻碍。
English
This is how it is done. The unerring knowledge of the mundane and the non-inverted knowledge of these schools are spoken of in terms of conventional knowledge and ultimate knowledge. The unerring knowledge encompassed by conventional knowledge is also of two kinds: those who follow terminology, who apply terminology, the ordinary people of the world, and those who follow close examination by reason, who possess proof by reason, are the second, particularly superior, world. Among them, the unerring wisdom of reality of these schools is also of two kinds: the nature of intelligence that has become the antidote to afflictive ignorance, and the unobstructed wisdom that has become the antidote to non-afflictive ignorance, which is spoken of in terms of ultimate truth. Therefore, it is said, "That very meaning of reality, if well distinguished, is of four kinds," because what is famous to the worldly is worldly fame, which reaches the ultimate without dispute of worldly dharma, because of this, worldly people between children and the wise, for whom wisdom arises equally, and who are seen as not different due to the power of fame. Therefore, it is said to be worldly fame. Reason is the most famous of the three kinds of valid cognition. Fame is individual knowledge and comprehension, which is famous by reason. Affliction itself is an obscuration, so it is the obscuration of affliction, because it obstructs the arising of wisdom of its own antidote side. The wisdom liberated from that is the knowledge of the complete purification of the obscuration of affliction, separation from ignorance is the liberation of wisdom, as explained by these words. Whatever is liberated is completely purified. Its object is the field of activity, the third meaning of reality. Knowable itself is an obscuration, so it is the obscuration of the knowable, the knowable itself is the gathering with it, whatever surpasses the knowledge other than the wisdom of the Buddha and enters. The completely purified knowledge from this is the knowledge of the complete purification of the obscuration of the knowable, without attachment and without obstruction to all knowables.
Tibetan
དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞི་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དབྱེ་བས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་མདོར་རྣམ་པར་བཞག་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞིའི་དོན་མདོར་བསྟན་པ་དེ་དག་རྣམ་པར་དབྱེ་ཞིང་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་ལ་བརྡ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་ནས་མཁས་པའི་བར་ཐ་སྙད་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དངོས་པོ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དེ་སྡོམ་པའི་དངོས་པོ་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོའོ། །མཐོང་བ་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བརྡ་དང་ཀུན་རྫོབ་ལ་འདྲིས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྡ་དང་ཀུན་རྫོབ་ལ་འདྲིས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཞུགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་གང་ལས་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩོད་པ་མེད་པས་རྩོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་མཚུངས་པར་གྱུར་པས་མཚུངས་པའི་བློ་དང་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྡ་ནི་མིང་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེས་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཐ་སྙད་དེ། བརྟགས་ནས་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་མདོའི་ཚིག་གིས་སོ། །འདྲིས་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གོམས་པས་རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒྲ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། དངོས་པོ་འདིའི་མིང་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཏགས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་ཞུགས་པ་ནི་བརྡ་དང་ཀུན་རྫོབ་ལ་འདྲིས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དེའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་ཤིང་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ན་བློ་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེས་པས་ལྟ་བ་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་མོས་པ་མཚུངས་པར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོའི་ཚོགས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དང༌། གཉིས་ཀའི་དངོས་པོའོ། །ལུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་རྣམ་པ་བཅུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་དངོས་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རྒྱན་དུ་བྱ་བ་དང༌། སྣོད་
Chinese
成为其使用之处即是第四种如是。如此一来，在此，这些法者也如同世间人一样，以庸常和特别殊胜的区分，应认知为两种智慧。如是略作总的安立后，为了分别解说四种真如的意义，故说：彼等，于‘表示’等中，‘一切’是指从孩童到智者之间精通名言者。‘于何事物’是指简而言之，将要解说的四种事物，即：生起的事物、从生起转变的事物、彼等聚合的事物、以及非二者的事物。为了显示所见相同之因，故说：‘以随顺表示和世俗’，意为：以随顺串习表示和世俗，将生起进入的智慧。由于一切世间人对何事物没有诤论，从而成为无诤的相同见解，因此将生起相同的智慧和知识，那即是所显示的真如。其中，表示是确定地施加于名称，由此事物被如此这般地标示。世俗是名言，经观察后，如何产生认识，如是作名言，这是经部的语句。串习是指彼等从一生传递到另一生，无数次地习惯，与具有能说和所说性质的声音相关联，即为此事物的名称是此。进入随顺是指随顺串习表示和世俗，并从其门进入和完全进入，当智慧随之进入和生起时，见解便变得相同，意为对事物的意乐变得相同。应依事物之集合而作三种观察，即：生起的事物、从生起转变的事物、以及二者兼具的事物。应依身体的十种资具和完全受持的事物而作观察。作为庄严和器皿
English
That which becomes its field of use is the fourth suchness. Thus, here, these Dharma practitioners, like worldly people, should be recognized as two kinds of wisdom, distinguished by the ordinary and the particularly sublime. Having thus briefly established it in general, in order to distinguish and explain the meaning of the four suchnesses, it is said: Among "expression" and so on, "all" refers to those skilled in terminology, from children to the wise. "In what thing" refers, in brief, to the four kinds of things that will be explained, namely: the thing that arises, the thing that is transformed from arising, the thing that is the aggregation of those, and the thing that is neither of the two. To show the cause of seeing the same, it is said: "By going along with expression and convention," which means that by going along with familiarity with expression and convention, the mind that enters will arise. Because all worldly people have no dispute about what thing, thereby becoming a non-disputing, same view, therefore the same mind and knowledge will arise, which is what is shown as suchness. Among these, expression is the definite application to a name, by which things are indicated in such and such a way. Convention is terminology, and after investigation, how recognition arises, thus making terminology, this is the statement of the sutra. Familiarity refers to those very things passing from one life to another, becoming accustomed to countless times, and being related to sound with the nature of what can be said and what is to be said, that is, the name of this thing is this. Entering into accordance means following and entering through the door of familiarity with expression and convention, and when the mind enters and arises, the view becomes the same, meaning that the inclination towards things becomes the same. One should examine the collection of things in three ways, namely: the thing that arises, the thing that is transformed from arising, and the thing that is both. One should examine according to the ten kinds of requisites of the body and the things that are completely held. As adornment and vessel