Tibetan
རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། རྫས་ཀྱིས་དང༌། དུས་ཀྱིས་དང༌། ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །རྫས་ཀྱིས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་བསླངས་ནས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་འགོད་ཅིང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྫས་སུ་མཐུན་པའི་རྫས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དུས་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཉིད་དོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང༌། བར་མ་དང༌། ཐ་མའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང༌། རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐོག་མ་ནི་ཚེ་འདི་པའོ། །བར་ མ་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་པའོ། །ཐ་མ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆུང་དུ་ནི་ཤེས་པའི་རྫས་སམ། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་རྫས་སམ། ཁམས་སམ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་བཟློགས་པས་ནི་དགེ་བ་སྩོགས་པ་ཆེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་བ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པས་ཐོབ་པ་ནི་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་པའོ། །ཐོབ་པ་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་མངོན་དུ་བསྒོམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་དགེ་བ་སྩོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བདག་གིས་བྱས་པའི་དགེ་བ་དེ་ལ་ངེས་པར་གཞན་དག་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་བདག་ཉིད་འགྱོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི། དགའ་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་མེད་རྣམས་གདུང་བར་འགྱུར། །ཁྱོད་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །གཞན་ལ་མེད་པས་དེ་བཞིན་འགྱུར། །ཞེས་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་འདི་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །འདུལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་པའམ། བར་ཆད་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །འཛུད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པ་ལ་འགོད་པའོ། །འཇོག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་པར་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བསྒྱུར་དུ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་ཐུག་པའི་དུས་སུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །གང་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ངེས་པར་གཞན་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡོ་བྱད་ཀྱི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །བསམ་གཏན་ལ་གནས་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་ཚད་མེད་པའོ། །ཕན་འདོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕན་འདེགས་པས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཕན་པའི་རྒྱུས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཚེ་འདི་པ་དང༌། ཚེ་གཞན་ལ་འཆོལ་པའི་སྦྱོར་བས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཚེ་འདི་ལ་ཕན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཕན་པ་ནི་དང་པོ་རྩོམ་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་འདིའི་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཚེ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་མི་ཕན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚ་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་འདིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་དུ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཕན་པ་སྟེ། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྨྲས་མ་ཐག་པ་གཉིས་ལས་བཟློག་པའོ། །ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བཞི་པོ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་བཞི་གོ་རིམས་བཞིན་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མ་འོངས་པ་ན་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་ཏུ་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དན་ལྟར་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་དང་པོའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟེན་གཞན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་ཉིད་དང༌། སྔོན་སྦྱོར་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང་བཅས་པས་འཇུག་པ་ནི་གསུམ་པའོ།
Chinese
应当如是安立：以事物、时间、差别而安立。以事物而言，有两种：从错误的行为中挽救出来，安置并结合于正确的行为；以及成就能与现见之法性无有罪过相符的事物。时间也有两种：殊胜的时间和另一种时间。其他分类还有自性、初始、中间、终结。自性也有两种：无有罪过的体性和随顺执持的体性。初始是此生。中间是其他生世。终结是趋近寂灭。其中，减小是指智慧的事物，或积累福德的事物，或界，或异熟。与此相反，则应知增长善等。未获得的善，最初生起而获得，是完全受持善。将已获得的善反复显现修习，是增长善等。所谓“其他”，是指我所做的善，必定要使其他众生也正确地结合。否则，自己会成为后悔的原因，而不是快乐的原因。因此，赞叹说：他人拥有的功德，会使没有功德的人感到痛苦。你自己的功德，他人没有，也会同样使他人感到痛苦。使之执持，就是像这样去做，正确地结合。正确地使之执持，就是正确地结合。所谓调伏，是指成就自在，或消除障碍。所谓放入，是指安置于成就。所谓安住，是指不改变，因为他人无法改变，因为是无有罪过的体性，并且在圆满之时是安乐的，因为在究竟之时是随顺的。这是其中的含义。自己成就无有烦恼的安乐，并且必定要使其他众生也正确地成就。否则，就会变得与享受欲望的安乐相同。
English
It should be established as follows: established by substance, time, and difference. In terms of substance, there are two: rescuing from wrong conduct and placing and combining with right conduct; and accomplishing a substance that is in accordance with the faultless nature of the visible Dharma. There are also two times: a special time and another time. Other categories include nature, beginning, middle, and end. Nature is also twofold: the characteristic of being faultless and the characteristic of following and holding. The beginning is this life. The middle is other lifetimes. The end is approaching peace. Among these, diminishing is to be understood as the substance of knowledge, or the substance of objects for accumulating merit, or a realm, or maturation. By reversing these, one should understand the increase of virtue and so on. Obtaining virtue that has not been obtained by generating it for the first time is to fully embrace virtue. Combining to repeatedly cultivate what has been obtained is to increase virtue and so on. The term "other" means that whatever virtue I have done, I must certainly cause others to also be properly joined. Otherwise, one will become a cause for regret, not a cause for joy. Therefore, it is praised: Those who lack qualities are tormented by the qualities that others possess. Your own qualities, which others do not possess, will similarly torment them. Causing to hold is to properly combine by saying, "Do it like this." Causing to hold properly is to properly combine. To tame means to accomplish what has become empowered or to eliminate obstacles. To insert means to place in accomplishment. To establish means to be unmoving and because others cannot change it, because it is the nature of being faultless, and because it is happiness at the time of completion, because it is in accordance at the ultimate time. This is the intended meaning. One should accomplish the happiness of not being afflicted oneself and certainly cause others to also accomplish it properly. Otherwise, it will become the same as indulging in the happiness of desire.
Chinese
所谓的资具之乐，是指在欲望中，通过各种享用方式，必然产生广大的快乐。所谓的禅定之乐，是指变得广大和无量。所谓的饶益之相，是指立即产生身心的快乐，从而进行摄持。因为舍弃了烦恼，并且通过饶益来区分，所以称为以利益之因所摄持。为了通过自身和他人的利益，今生和来世的混杂行为来展示，所以说了“自身和他人的利益，利益今生”等等。利益今生，是指最初开始的时候，是今生的安乐和心安乐的因，而不是来世的安乐。因为产生不悦意的果报，所以是不利益的自性。利益来世，是指今生不是这样，因为在将来获得悦意的成熟时，是痛苦和心不安乐的因。第三种是利益两者，因为是安乐和心安乐的因，并且是悦意的成熟。不利益两者，是与刚才所说的两种情况相反。所谓的在四种正确受持的法中依次，是指通过四种正确受持的方式，如所说示的自身和他人的四种利益，要依次了解。为了增长善法，并且为了将来获得悦意的成熟，并且恒常进入与事务相关联的状态，这被称为正确受持的法，也就是善妙的行为。以前习惯了不善法的行为，因此像现在这样，以安乐和心安乐进入恶行，这是第一种情况。烦恼很多，并且没有习惯于行为，即使伴随着痛苦和心不安乐，也因为其他所依的力量，而进入如戒律等善妙的行为，这是第二种情况。烦恼很少，并且因为以前习惯了行为，所以伴随着安乐和心安乐进入善的方面，这是第三种情况。
English
The so-called happiness of resources means that in desire, through various ways of enjoyment, great happiness will inevitably arise. The so-called happiness of meditation means becoming vast and immeasurable. The so-called characteristic of benefiting means that it immediately generates happiness of body and mind, thereby engaging in holding. Because of abandoning afflictions and distinguishing through benefiting, it is called being encompassed by the cause of benefit. In order to demonstrate through the mixed actions of self and others' benefit, this life and the next, therefore it is said, "Self and others' benefit, benefiting this life," and so on. Benefiting this life means that at the beginning, it is the cause of happiness and mental happiness in this life, but not the happiness of the next life. Because it produces unpleasant results, it is the nature of not benefiting. Benefiting the next life means that it is not like this in this life, because in the future, when obtaining pleasant maturation, it is the cause of suffering and mental unhappiness. The third is benefiting both, because it is the cause of happiness and mental happiness, and it is pleasant maturation. Not benefiting both is the opposite of the two situations just mentioned. The so-called sequentially in the four correctly accepted dharmas means that through the four ways of correct acceptance, the four benefits of self and others as shown, should be understood sequentially. In order to increase virtuous dharmas, and in order to obtain pleasant maturation in the future, and to constantly enter into a state of being associated with affairs, this is called the dharma of correct acceptance, which is excellent conduct. Having previously become accustomed to the actions of non-virtuous dharmas, therefore, like now, entering into misconduct with happiness and mental happiness, this is the first situation. Having many afflictions and not being accustomed to actions, even if accompanied by suffering and mental unhappiness, one enters into excellent conduct such as discipline due to the power of other supports, this is the second situation. Having few afflictions and because of previously being accustomed to actions, one enters into the virtuous side accompanied by happiness and mental happiness, this is the third situation.