Tibetan
སྦྱིན་པ་དང་བླང་བའི་སྦྱོར་བས་འཕོ་བར་སྨྲ་བ་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་བྱས་ནས་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པར་སྨྲ་བའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ལས་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་པས། ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱ་བ་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་དང་འགལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་སྡང་བ་རྣམས་ཚར་གཅོད་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དག་ཚར་གཅོད་པ་ཡང་དེའི་གཞུང་འགོག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་དེ་དག་གཟུ་བོར་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་གཟུ་བོར་འཇོག་ཅིང་དང་པོར་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པས་ན་ཆོ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྒྲ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ཤིན་ཏུ་སེམས་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་མཁྱེན་ནས་དབང་པོ་མཐུན་པར་ཆོས་སྟོན་པ་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་གནས་ངན་པ་ལ་མོས་ པ་མཁྱེན་ནས་དེ་དག་ལས་བཟློག་པར་མཛད་དོ། །ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་དེ་དང་དེ་མཁྱེན་ནས་འཇུག་པའི་སྒོ་དེ་དང་དེ་ལ་སྤྱོར་བར་མཛད་པས་ན་འཇུག་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གདམས་པའི་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལས་གསུངས་པས་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་དག་ལ་གདམས་པའི་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དང་པོ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ལས་ཐོག་མ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་སྒོམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་ནི་ལས་ཐོག་མ་པའོ། །ཡང་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སེམས་གནས་པར་འདོད་པ་དེ་
Chinese
说以布施和接受的结合来转移，是指他人做了功德和非功德，而由他人来享用。显宗的知识是依赖于禅定的缘故。从那样的差别产生了三种神变，所以才说“以三种神变”等等。为了显示第二个行为，所以才说“与各自相违背”等等，这是指对于教法怀有憎恨的人们进行制裁的意思。制裁那些人也是为了阻止他们的宗义。或者使那些人处于公正的位置。因此，通过神变使他们自己处于公正的位置，并且首先夺取他们的心，所以才叫做神变。神变这个词的意思是，对于初学者来说，是非常夺取心意的。以知晓殊胜和不殊胜根器的力量，是指知晓众生的根器后，为了适应根器而说法，这被称为两种行为。以知晓各种意乐的力量，是指知晓众生微小的意乐等等，以及对于恶劣状态的意乐后，使他们从那些意乐中转变过来。以知晓各种界的力量，是指知晓这个和那个之后，使他们进入这个和那个的入口，所以才说使他们进入。对于声闻们教导的行为，是指已经由声闻说了业，所以不必再次重复，这是为了显示这一点。菩萨们是为了使他们彻底领悟法无我而结合起来的，所以才这样说，对于他们教导的行为是不同的，因此是为了彻底显示他们的差别。初学者是指对于禅定修习还没有熟悉的人。为了显示那个本身，才说“最初的业者”。或者对于修习作意还没有真正进入的人，是最初的业者。还有，那分为两种，即禅定之集合圆满和禅定之集合不圆满，为了舍弃禅定之集合不圆满，所以才说“对于完全执持禅定之集合”等等。那也分为两种，即显现执着和显现不执着。为了舍弃显现不执着，所以才说“想要心安住的那个”。
English
To say that transference is done through the combination of giving and taking means that others do merit and non-merit, and others enjoy it. Manifest knowledge is dependent on meditation. From that difference arise three kinds of miracles, hence the saying "with three kinds of miracles" and so on. In order to show the second action, hence the saying "contradictory to each other" and so on, which means to punish those who hate the teachings. Punishing those people is also to prevent their tenets. Or to make those people stand in a fair position. Therefore, through miracles, they themselves are placed in a fair position, and first their minds are captivated, so it is called miracles. The word miracle means that for beginners, it is very captivating. By the power of knowing the superior and non-superior faculties, it means that after knowing the faculties of sentient beings, in order to teach the Dharma in accordance with the faculties, this is called two kinds of actions. By the power of knowing various inclinations, it means that after knowing the small inclinations of sentient beings, etc., and the inclination towards bad states, they are turned away from those inclinations. By the power of knowing various realms, it means that after knowing this and that, they are made to enter this and that entrance, so it is said that they are made to enter. The action of instructing the Shravakas means that the action has already been spoken by the Shravakas, so there is no need to repeat it again, this is to show this point. Bodhisattvas are combined to make them thoroughly realize the selflessness of phenomena, so it is said that the action of instructing them is different, therefore it is to thoroughly show their difference. A beginner is one who is not yet familiar with the practice of meditation. In order to show that itself, it is said "the first practitioner". Or one who has not yet truly entered into the practice of contemplation is the first practitioner. Also, that is divided into two types, namely the complete collection of samadhi and the incomplete collection of samadhi, in order to abandon the incomplete collection of samadhi, hence the saying "for completely holding the collection of samadhi" and so on. That is also divided into two types, namely manifest attachment and manifest non-attachment. In order to abandon manifest non-attachment, hence the saying "that which wants the mind to abide".
Tibetan
ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སེམས་གནས་པའི་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གདམས་ངག་གི་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོམ་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་ན་ངེས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་ལ་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་སྤངས་པས་ཡང་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དག་གློ་བུར་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་སྔོན་གྱི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་སུ་གཏོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མ་དང་ཕ་ལ་སོགས་པས་དང་པོ་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །འདིར་ནི་དང་པོར་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་མ་ལ་དུ། །ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དབེན་པའི་གནས་སུ་དོན་ ཡིད་ལ་བྱ་བའོ། །འདུ་འཛི་གནས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུས་དབེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྨྲས་པ་དང༌། གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ལ་མིང་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིའོ། །ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིར་གཏོགས་པ་སྨྲས་པ། ཕ་མ་གཉིས་སམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མིང་དེ་ཉིད་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བྱོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རྩ་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་ལ་དེ་དག་སོ་སོ་ལ་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བདག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ནང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྱིར་རོལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གཉིས་ཀ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་དམིགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མིང་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཁྱོད་འདི་ཁོ་ན་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའི་དམིགས་པས་གློ་བུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མིང་མི་བརྟེན་ལ། མིང་ལ་ཡང་དེ་དག་མེད་དེ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ
Chinese
名为“拉”。这里也是以安住于无相之心的禅修为前提，来阐述口诀的行持。无相的禅修和一切法融入不可言说的意义时，必定会成就，因为对于那个意义，已经彻底舍弃了名称和理由等分别念。舍弃那些之后，又将名称和理由等视为突如其来之物。名称也有两种：属于从无始以来，一个接一个传递下来的，先前的戏论习气。比如，色和声等，以及母亲和父亲等最初的虚构。这里是最初进入那个。所谓“极度寂静的处所，玛拉杜”，是指在寂静的处所思维修法。意思是说，在喧嚣之处则不行。因此才说要使身体处于寂静之处，以及“独自”等等。对此，名称有两种：在家之方和出家之方。属于在家之方所说的是“父母二人”等。属于出家之方所说的是“堪布和轨范师二人”等。为了显示作意的方式，才说“将那个名称在内心作意”等等。众生之物的根本是六处，而那些各自没有它的自性，因此才说“不属于我的处”等等。所谓“内”是指内在自性的处，是“它的自性”的同义词。所谓“外”是指外在的处，是“它的自性”的同义词。所谓“也在两者之间吗”是指从那两者中解脱出来的同义词。所谓“不可得”是因为一切法都脱离了名称，而且名称是突如其来的。因此才说“你认为只有这个”等等。像这样，以不随顺的对境，名称不依赖于突如其来的法，而法中也没有那些名称，因为是突如其来的。所谓“生起觉受”是指作意。
English
It is called "La". Here, the practice of oral instructions is explained based on the premise of meditating with a mind that abides in the absence of characteristics. When meditating on the absence of characteristics and all dharmas enter into the meaning of the inexpressible, it will definitely be accomplished, because for that meaning, the conceptualizations of names and reasons, etc., have been completely abandoned. By abandoning those, names and reasons, etc., are again seen as sudden. There are two types of names: those that belong to the habitual patterns of previous elaborations, passed down from one to another since beginningless time. For example, forms and sounds, etc., and the initial fabrications of mother and father, etc. Here, one initially enters into that. The phrase "extremely secluded place, Maladu" means to contemplate the Dharma in a secluded place. It means that it is not possible in a noisy place. Therefore, it is said that the body should be in a secluded place, and "alone" etc. Regarding this, there are two types of names: the side of the householder and the side of the renunciate. What belongs to the side of the householder is said as "two parents" etc. What belongs to the side of the renunciate is said as "two Khenpos and Acharyas" etc. In order to show the manner of attention, it is said "contemplate that name within the mind" etc. The root of the objects of sentient beings is the six sense bases, and each of those does not have its own nature, therefore it is said "not belonging to my sense base" etc. "Inner" refers to the sense base of inner self-nature, which is synonymous with "its self-nature". "Outer" refers to the outer sense base, which is synonymous with "its self-nature". "Is it also in between the two?" is synonymous with being liberated from both of those. "Unattainable" is because all dharmas are free from names, and names are sudden. Therefore, it is said "You think only this" etc. In this way, with an object that does not conform, names do not rely on sudden dharmas, and those names are not in the dharmas either, because they are sudden. "Arising of perception" refers to attention.