Tibetan
པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕན་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི་ཕན་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་དང་བྲལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པའོ། །མགོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིད་རྗེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་རང་གིས་མི་ནུས་པའོ། །རྟེན་མེད་པ་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་གཞན་མེད་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བས་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་བསྡུས་པ་ནི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། བག་མེད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཇུག་ཅིང་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བས་བསྡུས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྤངས་ཏེ་ཕན་པའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྤེལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་བསམ་པ་དེ་ཉིད་བསྟེན་པར་བྱའོ། །བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མང་དུ་བྱའོ། །རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱའོ། །བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མང་བས་ནི་ཕན་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མང་བས་ནི་བདེ་བའི་ལྷག་པའི་ བསམ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཆོས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །བཟོད་པ་དང༌། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་སྡུད་པ་ཡང་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་འདུ་བའི་སྒོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ལས་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྡོ་བ་ནི། རང་གི་དོན་གྱི་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །སྡར་བསྟན་པའི་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་ལས་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བསྟན་པའི་ཕན་པ་དང་བདེ་བས་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་འཇུག་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་འདི་གཉིས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་གཉིས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མི་ཟད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་སོགས་པ་ལ་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་ནས་རྒྱུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དད་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། དགེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་ཆོས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་སྟེ། ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅ
Chinese
པའོ། །同样，对于众生来说，利益来世的增上意乐，就叫做利益的意乐。贫乏，是指由于缺乏必需品而痛苦。无依无怙，是指成为悲悯的对象，不能成办必需品，自己不能消除痛苦。无依靠，是指没有其他欲求的依靠。利益的事物也有两种：以烦恼的安乐来摄持，以及以非烦恼的安乐来摄持。其中，以烦恼的安乐所摄持，就是完全愚昧和放逸，从而从善法中完全退失，进入并增长不善法。以非烦恼的安乐所摄持，就是舍弃不善法，如实地受持善法并使其增长。因此，想要舍弃烦恼，成办利益的事物，就是这个意思。如同一日一样如实地增进，是指一日三次、夜晚三次修习利益和安乐的意乐。修习，增多，使其增长，使其兴盛，宣说，像这样就是如实地增进。以对一切众生慈爱的作意增多，就会使利益的增上意乐增长。以悲悯的作意增多，就会使安乐的增上意乐增长。对于佛法获得决定的忍，就是如实地思维佛法，并且以对佛法的个别思维，使极度寂静的佛法圆满成熟的方便。布施和精进于戒律，也称为方便。以忍辱和四摄事来摄受众生，也是增上意乐的方便。因此，说了成办利益和安乐的方便，由于成为产生广大福德的因缘，所以称为汇集大法的门。这样发起菩提心后，以身语意行持与布施等波罗蜜多相应的行为，
English
Pa'o. Similarly, for sentient beings, the superior intention to benefit the next world is called the intention to benefit. Poverty means suffering from the lack of necessities. Helplessness means becoming an object of compassion, unable to accomplish necessities, and unable to eliminate suffering by oneself. Without support means having no other support for desires. There are also two kinds of beneficial things: those that are gathered by the happiness of afflictions, and those that are gathered by the happiness of non-afflictions. Among them, what is gathered by the happiness of afflictions is complete ignorance and carelessness, which leads to complete loss from virtuous dharmas, and entering and increasing non-virtuous dharmas. What is gathered by the happiness of non-afflictions is abandoning non-virtuous dharmas, truly taking up virtuous dharmas and making them grow. Therefore, wanting to abandon afflictions and accomplish beneficial things is what it means. To truly increase as in one day means to cultivate the intention of benefit and happiness three times a day and three times a night. To practice, increase, make it grow, make it flourish, proclaim, like this is called truly increasing. By increasing the attention of loving-kindness towards all sentient beings, the superior intention of benefit will increase. By increasing the attention of compassion, the superior intention of happiness will increase. The forbearance of definitely realizing the Dharma is the means of truly thinking about the Dharma, and by individually thinking about the Dharma, making the extremely peaceful Buddha Dharma fully mature. Giving and striving in discipline are also called means. Subduing sentient beings with patience and the four objects of gathering is also the means of superior intention. Therefore, it is said to be the means of accomplishing benefit and happiness, and because it becomes the cause of producing great merit, it is called the door of gathering great Dharma. Having generated the mind of enlightenment in this way, acting with body, speech, and mind in accordance with the perfections such as giving,
Chinese
于无上正等菩提完全回向，即成为自利之方便。彼即成为圆满证得大菩提之因。如前所示，与具足修行方便之到彼岸之事业，亦与一切有情共同行之，为令一切有情获得彼之果而完全回向。是故为利他之方便。先前所示之以利益与安乐所摄之方便，亦为令有情趣入并解脱故而作。是故，为遣除一切痛苦故。如是说。此二方便亦可称为二大善法之聚，因是无尽之福德聚故。亦可称为善法之聚，因是福德聚之自性故。彼即是无量善法之聚，从最初发心起，因殊胜之因与殊胜之果是稀有奇妙之法故而宣说。较之于彼，就声闻等之相续之善根之受持而言，积累殊胜之福德，即成为无上正等菩提之因，而其他善根之受持则非，此乃因之殊胜。彼之果即是无上正等菩提本身，而非其他，此乃果之殊胜。如是，发心之菩萨，凡所受持之善法，即因与果本身而极为殊胜。于声闻等一切之善根受持，亦于一切之所有皆无。如是具足功德之心生起，即是完全超脱一切世间，为宣说具足利益故。于心生起之当下，等等，成为一切有情之功德处，等等，即一切世
English
The complete dedication to the unexcelled, perfectly complete enlightenment becomes the means for one's own benefit. That itself becomes the cause for perfectly accomplishing the great enlightenment. Those actions that possess the practice of the perfections, which are the means of accomplishment as previously shown, are also done in common with all sentient beings. They are completely dedicated so that all sentient beings may attain their fruit. Therefore, it is the means for the benefit of others. The means that were previously shown, which are encompassed by benefit and happiness, are also done so that sentient beings may enter and be liberated. Therefore, it is said, "For the sake of eliminating all suffering." These two means are also called the two great collections of virtuous qualities, because they are an inexhaustible accumulation of merit. They are also called a collection of virtuous qualities, because they are the very nature of an accumulation of merit. That is, the immeasurable collection of virtuous qualities, beginning with the initial generation of the mind, is proclaimed because the extraordinary cause and the extraordinary result are wondrous and amazing phenomena. Compared to that, in relation to the upholding of the virtue of the continuum of the Hearers and so forth, the accumulation of extraordinary merit becomes the cause of the unexcelled, perfectly complete enlightenment, while the upholding of other virtues does not. This is the extraordinary cause. Its result is the unexcelled, perfectly complete enlightenment itself, and not something else. This is the extraordinary result. Thus, whatever virtuous qualities the Bodhisattva who has generated the mind upholds, that is exceedingly extraordinary by way of both the cause itself and the result itself. The upholding of the virtue of all the Hearers and so forth is also completely nonexistent in all of everything. The generation of such a mind that possesses qualities is truly transcendent of all the worlds, because it is proclaimed as possessing benefits. From the very moment of generating the mind, and so forth, becoming the object of veneration for all sentient beings, and so forth, is all the worl