Tibetan
་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་བསམ་པ་ནི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་བསྒོམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ནི་མ་འདྲེས་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དོ། །འདུ་འཛི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རིང་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱིམ་པས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང༌། འབྱོར་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་མི་ལྟ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བའི་བསམ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ལུས་དང་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་བའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་སྤངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ཉིད་ནི་རླབས་པོ་ཆེའི་བསམ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་ནི་ཆེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་དེ། གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་བདག་གི་དོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་དང་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་སོ། །དེ་ལ་གནས་ནས་བསམ་པ་འདིར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དབང་གིས་བསམ་པ་དག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཕེལ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རང་ བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཆུང་ངུ་ཡང་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལས་ཀྱི་ལམ་ཆུང་ངུ་ནི་དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འཚོ་བར་མི་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མི་དགེ་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུའི་མཐར་ཐུག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་ངམ་ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དག་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་མདོའི་ཚིག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ས་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསམ་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དེ་དག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྲུང་ཟིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དོན་བསྟན་པ་ནི་དེས་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་ངན་འགྲོ་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངན་སོང་གསུམ་མོ། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྩོམ་པའི་ལས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུས་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དོན་བསྟན་པ་ནི་བདེ་འགྲོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་གོང་དུ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ཉི་ཚེ་བའི་སེམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤྱང་ཞིང་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་དག་གི་དོན་བསྟན་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་གཞག་ པ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ཀྱང་ཤས་ཆེར་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ན་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཚད་མེད་པ་སྡུད་པར་འགྱུར་གྱི། བདག་གིས་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་བས་དགའ་བར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་རྒྱུ་ལས་དམྱལ་བ་དང༌། བྱོལ་སོང་དང༌། ཡིད་གགས་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་མིའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་ཚེ་ཐུང་བ་དང༌། སྒྱུ་དང་གཡོ་ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པའི་བར་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་དག་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དགོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ལས་སྤོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པར་འཛུད་པར་ཡང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེའི་གོང་དུ་ཤས་ཆེར་ཕན་པའི་སེམས་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པོ་ཆེན་པ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དོན་བསྟན་པ་ནི། ལས་མི་མཐུན་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཉེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པར་སོ་སོར་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་གི་དོན་ནི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་པར་
Chinese
总是修习菩提之道的想法，就是善的想法。与修习这些相顺应的极度寂静的想法，就是不杂染的想法。因为在一切喧嚣中都已舍弃。在家者是不贪图欲妙和财富殊胜的想法，出家者是不贪图利养和恭敬的想法。这样就是不贪图身体、处所和受用的想法。舍弃小乘，信奉大乘，就是伟大的想法。要做一切有情之事的想法，就是广大的想法，因为把利他作为利己。所谓入于彼心，就是以第一地的愿力而完全分开的心。安住于此，就会进入这种想法。由于它的力量，被称为清净的想法。所谓因为伟大，就是指修行达到极顶。自性增长就是圆满。以极喜而获得进入第二地，这是总结语。因为没有自性违犯戒律的普遍行为，所以是自性持戒。因此说：如果连微小的也不普遍行持等。微小的业道，就是哪怕只是稍微思量，也不以之来养活众生等，这显示了不善业道十种的极致。何况中等或大的呢，这也显示了。十种善业道圆满，也会在一切生世中显现。对此，经文是这样说的：安住于无垢地的菩萨，自然具有十善业道，从想到佛、法、僧是确定的，到那些的意义是这样的：自然会正确显现。这十善业道要恒常不断地守护，从阎罗王的世间之尽头
English
The thought of constantly meditating on the aspects of enlightenment is itself a virtuous thought. The thought of extreme solitude that is in accordance with meditating on these is itself an unmixed thought. Because it is abandoned during all worldly activities. For a householder, it is the thought of not looking at desirable qualities and the distinctions of wealth, and for an ordained person, it is the thought of not looking at gains and respect. Thus, it is the thought of not looking at the body, place, and possessions. Abandoning the lesser vehicle and having faith in the Great Vehicle is itself a great thought. The thought of doing the benefit of all sentient beings is itself a vast thought, because it makes the benefit of others as one's own benefit. The so-called entering into that mind is the mind that is completely separated by the aspiration of the first ground. Abiding in that, one will enter into this thought. By its power, it is called a pure thought. The so-called because of greatness means that the meditation will reach the ultimate end. Increasing by its own nature is itself complete. By being exceedingly joyful, one will obtain entry into the second ground, which is the concluding statement. Because there is no habitual practice of violating moral conduct by nature, one is naturally virtuous. Therefore, it is said: If even the smallest is not habitually practiced, and so on. The smallest path of action is that even by merely contemplating it, one does not sustain living beings, and so on, which shows the ultimate extent of the ten paths of non-virtuous action. What need is there to mention the medium or large, and so on, which also shows it. The complete ten paths of virtuous action will also appear in all lifetimes. Regarding that, the sutra's words are: A Bodhisattva abiding on a stainless ground is naturally endowed with the ten paths of virtuous action, from the thought that the Buddha, Dharma, and Sangha are certain, to the meaning of those is like this: naturally, they will appear correctly. These ten paths of virtuous action should be constantly and continuously guarded, from the end of the realm of Yama.
Chinese
解释说，从“知道有快乐”到之间的意义，是指像那样自然而然地具有戒律等。有烦恼者是指恶趣等，即三恶道。由于普遍实行造作微小等业，所以说要彻底了解因果之业。此外，由于正确地受持了十善业道，所以解释说，从“知道有直到有顶天的转生”到之间的意义，是指善趣等，要彻底了解其分类。在此之前，从“这些十善业道以短暂的心”到“应当努力于完全调伏一切形态并实现”之间的意义是，要彻底了解三种乘的分类。因此，更应该这样正确地学习，从“这样”到“这样一来，这些十不善业道将积聚无量巨大的痛苦之蕴，我舍弃这些十不善业道，安住在法的喜悦中”之间，为了显示其意义，所以说了“异熟”和“等流”。其中，异熟果是从大、中、小的因，转生到地狱、旁生、饿鬼中。从那里死亡并转生到人中后，短命以及以虚伪和欺骗等行为，是等流果。我安住在十善业道中，并且也极力劝请其他人安住在那些善业道中，这是为了显示相反的意义，从“自己也舍弃不善业”到“也使他人进入”之间。在此之前，从“主要是利益的心”到“想要安置在无上大乘中”之间的意义，是由“实行不协调之业的过患”到“分别了知是痛苦”之间来显示的。这些意义应当跟随经文来了解。
English
The explanation of the meaning from "knowing there is happiness" to the interval is that it refers to those who are naturally disciplined, etc. Those with afflictions refer to the evil destinies, i.e., the three lower realms. Because of universally practicing actions of creating smallness, etc., it is said that one should thoroughly understand the actions of cause and effect. Furthermore, because of correctly taking up the path of the ten virtuous actions, it is explained that the meaning from "knowing there is rebirth up to the peak of existence" to the interval refers to the happy destinies, etc., and one should thoroughly understand their classification. Prior to this, the meaning from "these paths of the ten virtuous actions with a temporary mind" to "one should strive to completely subdue all forms and realize them" is that one should thoroughly understand the classification of the three vehicles. Therefore, one should learn correctly in this way, from "in this way" to "in this way, these paths of the ten non-virtuous actions will accumulate immeasurable great heaps of suffering, I abandon these paths of the ten non-virtuous actions and abide in the joy of the Dharma," in order to show its meaning, the terms "vipāka" (fully ripened) and "hetu-sadṛśa" (cause-congruent) are spoken. Among them, the vipāka fruit is from the causes of great, medium, and small, one is born in hell, as an animal, or as a hungry ghost. After dying from there and being born among humans, having a short life and engaging in behavior such as falsehood and deception, is the hetu-sadṛśa fruit. I abide in the path of the ten virtuous actions, and I also strongly encourage others to abide in those virtuous actions, this is to show the opposite meaning, from "oneself also abandoning non-virtuous actions" to "also causing others to enter." Prior to this, the meaning from "mainly a beneficial mind" to "wanting to place in the unsurpassed Great Vehicle" is shown by the interval from "the fault of practicing discordant actions" to "separately knowing it is suffering." The meaning of these should be understood by following the sutra.