Tibetan
་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་འཇིགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ས་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་འདི་བསམ་པ་མཉམ་པ་ཡང་མེད་ན་ལྷག་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། ཐམས་ཅད་བསམ་པ་མ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བག་ཚ་བའི་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་མདོ་ནས་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང༌། དངང་བ་དང༌། བག་ཚ་བ་དང༌། སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་པ་ལ། འཇིགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སོ་སོའི་དོན་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འཇིགས་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ནི་འཇིགས་པ་ངང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་ལ་འཇིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་སྐྲག་པ་དང་བྲལ་པའོ། །བདག་ཉིད་མཐོང་བར་གྱུར་ཀྱང་བདག་ལ་བསྟོད་པ་མེད་པས་ཁེངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་དང༌། ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟང་ཟིང་ཐམས་ཅད་དགའ་བ་མི་བསྐྱེད་པས་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བ་སྤངས་པ་སྟེ། གང་ཡང་མདོ་ལས་བསྟན་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མ་ཉམས་པ་དང༌། མི་དམའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་བསྟན་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ན་ཉམས་པ་མེད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་ཕལ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་གསུངས་པ་ནི། ལྷག་ པའི་བསམ་པ་མ་ཉམས་པ་དང༌། མི་དམའ་བས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། ཡིད་ཅེས་པའི་དབང་གི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱས་ནས་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་སུ་སྦྱོང་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། །མདོའི་ཚིག་འདི་དག་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོའི་ཚིག་གིས་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དབང་གིས་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བ་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔར་བསྟན་པའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་བོ་བཅུ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་གནས་པས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བསམ་བ་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་པ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་པ་འདི་ལ་དེའི་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། བསམ་པ་མ་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའིའོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་དག་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྨོན་པ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྨོན་ལམ་དང་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་མཆོད་པའི་འོས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡོན་གྱི་གནས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མངའ་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉིད་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ནི་བཞི་པའོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་མཐུས་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་དྲུག་པའོ། །རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བདུན་པའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་མི་འབྲལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་དགུ་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ནི་བཅུ་པའོ། །འདི་དག་གི་གཞུང་ནི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རིག་པར་བྱའོ། །མདོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་སྨོན་ལམ་འདི་དག་ཐོབ་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པ་དང༌། མི་འབྲལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདིར་སྨོན་ལམ་ཉིད་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མདོའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་མདོའི་ཚིག་ནི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་གནས་བཅུར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དང་ཞེས་བྱ་ནས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
转变的缘故，也没有堕入恶道的恐惧。除了入地的菩萨之外，其他所有人和此（菩萨）想法相同尚且没有，更何况超出呢？因为一切想法都不清净的缘故。因此，在眷属中不会生起胆怯的恐惧。正如经中所说的那样，没有恐惧、害怕、胆怯和毛骨悚然。从“恐惧”到“毛骨悚然”之间的每个词的含义，将依次解释：舍弃五种恐惧，就是远离恐惧的自性。讲授深奥的佛法而不感到恐惧，就是远离害怕。即使显现自身，也不赞叹自己，因此称为远离傲慢。对于他人所作的损害和一切邪恶的行径，都是远离嗔恨的自性。因此，就是远离毛骨悚然。对于世间的一切喧嚣不生起欢喜，因此是舍弃了喜欢聚集，也就是经中所说的，为了大悲心在前行，殊胜的想法不会退失，并且不会低劣。这就是所要表达的含义：为了大悲心在前行，而不是被烦恼所染污，因此不会退失。因为非常调伏的缘故，而不是平庸的，因为和一切众生不共有的缘故。经中所说的是：殊胜
English
Due to the transformation, there is no fear of falling into evil destinies. Except for the bodhisattvas who have entered the bhumis, no one else has the same thought as this (bodhisattva), let alone surpass it? Because all thoughts are impure. Therefore, there will be no fear of timidity in the retinue. As it is taught in the sutra, there is no fear, dread, timidity, and hair-raising. From "fear" to "hair-raising," the meaning of each word will be explained in order: Abandoning the five fears is to be free from the nature of fear. Not being afraid to teach the profound Dharma is to be free from dread. Even if oneself appears, one does not praise oneself, therefore it is called being free from arrogance. For the harm done by others and all evil deeds, it is the nature of being free from hatred. Therefore, it is to be free from hair-raising. Not generating joy for all the hustle and bustle of the world, therefore it is abandoning the liking for gatherings, which is what the sutra says, for the sake of great compassion going forward, the excellent thought will not be lost, and it will not be inferior. This is the meaning to be expressed: For the sake of great compassion going forward, not being defiled by afflictions, therefore it will not be lost. Because of being very tamed, it is not ordinary, because it is not shared with all sentient beings. What is said in the sutra is: Excellent
Chinese
这些愿望是，安住在极喜地才能彻底成就，而不是安住在信行地。为了显示其原因，在“依靠清净的意乐”中，因为意乐本身是清净的缘故，安住于此才能成就其愿望，不清净的意乐则不能，即是信行地的意乐。而且，以清净、极清净之心的比丘所发的愿才能成就，这是经中所说的。供养如来的第一个愿望，是为了显示如来本身就是值得供养的对境。一切有情至高无上的功德处，天人和人类的导师，因为是佛法的自在主宰。以受持正法为缘起的第二个愿望。以次第进入兜率天安住等为缘起的第三个愿望。为了正法住世而修持菩萨行是第四个愿望。以成熟有情为缘起的是第五个愿望。以神通力能到达一切佛刹为缘起的是第六个愿望。以清净自己的佛土为缘起的是第七个愿望。以不离诸佛和菩萨为缘起的是第八个愿望。以成办有情利益为缘起的是第九个愿望。以现证圆满菩提为缘起的是第十个愿望。这些的意义应依随经文来理解。如经中所说，有情界从一生到一生相续不断，世间法相续不断，同样，为了在达到菩提的生生世世中，获得这些愿望，不忘失，不分离，因此在这里显示了在愿望本身上种下愿望，所以用经文来显示。对此，经文是在无有边际的十处中现证，例如，从有情界的边际到智慧相续之界的边际。
English
These aspirations are accomplished by abiding in the Joyful Ground, but not by abiding in the Ground of Faith. To show the reason for this, in "depending on pure intention," because the intention itself is pure, abiding in this will accomplish its aspiration, but impure intention will not, which is the intention of the Ground of Faith. Moreover, the aspiration made by a monk with a pure, extremely pure mind will be accomplished, as stated in the sutra. The first aspiration of offering to the Tathagata is to show that the Tathagata himself is worthy of offering. The supreme source of merit for all sentient beings, the teacher of gods and humans, because he is the lord of the Dharma. The second aspiration is based on upholding the true Dharma. The third aspiration is based on entering Tushita and abiding there in sequence. Practicing the conduct of a Bodhisattva for the sake of the Dharma remaining is the fourth aspiration. The fifth aspiration is based on maturing sentient beings. The sixth aspiration is based on being able to reach all Buddha-fields through magical power. The seventh aspiration is based on purifying one's own Buddha-field. The eighth aspiration is based on not being separated from the Buddhas and Bodhisattvas. The ninth aspiration is based on accomplishing the benefit of sentient beings. The tenth aspiration is based on realizing perfect enlightenment. The meaning of these should be understood by following the sutra. As the sutra says, just as the realm of sentient beings continues from one life to another without interruption, and the worldly Dharma continues without interruption, similarly, in order to obtain these aspirations in all lifetimes until reaching enlightenment, without forgetting, and without separation, therefore, here it is shown to plant aspirations on the aspirations themselves, so it is shown with the words of the sutra. To this, the words of the sutra are manifested in ten places without end, for example, from the end of the realm of sentient beings to the end of the realm of the lineage of wisdom.
Tibetan
དང༌། བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་དག་ཀྱང་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅས་བྱ་བའི་བར་ལ། ཐོབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའོ། །མི་བརྗེད་པ་ནི་དྲན་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྨོན་ལམ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་མི་འབྲལ་བའོ། །དད་པོ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་ཉིད་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་ནི་སྨོན་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་སྨོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ་འདི་དག་ནི་རྩ་བའི་སྨོན་ལམ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྟན་པ་ནི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་འདི་དག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་བཅུ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་སྐྱེ་ལ། ཚེ་འདི་ལ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་འདི་དག་གི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གོ་རིམས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེས་པ་ནི་དད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སྐབས་པ་ལ་ལྟ་བ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་བསམ་པས་བདག་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བ་དང་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་པར་གྱུར་ནས་དུས་དང་ཚོད་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཞིང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་ལྡན་ཞིང༌། སྲན་ཐུབ་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པའོ། །ལན་མང་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པ་རྣམས་གནས་ཤིད་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གནས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཏེ། །སའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའོ། །སྐྱོན་ནི་སའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ས
Chinese
并且，我的这些善根，直至最终无尽为止。获得是不完全丧失。不忘记是安住于忆念。一切的一切时分不离愿望是不离。信奉是对于事物种下愿望。第二是对于愿望本身种下愿望，为了显示这个。之前是对于应该愿望的意义而愿望，像这样说了，这些是根本的愿望。 从那之外的是无可估量地应该知道，这样跟随经部之后显示的是这些大愿等等。显示了于十法普遍行持之因是，来世会生起愿望的力量，今生则是发起精进，显示了来世等等。这些法的生起次第，应当如经部一样了知。显示了顺序之因是，对此，首先对于佛陀的法产生显著的信任是信。观察有情众生的痛苦境况是悲。对于痛苦者利益而亲近成办是慈。以完全救护痛苦的想法，不顾及自己是完全布施。为了完全救护有情，对于完全寻求佛法不厌倦和没有厌倦的缘故，获得应该知道一切论典，以及完全清净的是论典。如实知道世界如何产生，以及世界如何灭尽，是知世界。成为知世界之后，以知道时间和分寸等等，行为圆满，并且具有羞耻和惭愧，以及生起忍耐的力量，是为了供养如来。称为如理取舍而安住，是没有获得的成为获得。称为多次做，是令已获得的安住和增长的方便。对于一切安住也是道的功德，成为地的相违品的对治品。过失是地的相违品。完全寻求是
English
And, may these roots of my virtue be without end until the very end. Attainment is not completely lost. Not forgetting is abiding in mindfulness. Not being separated from aspirations in all of everything is not being separated. Belief is planting aspirations in things. The second is planting aspirations in the aspirations themselves, in order to show this. Before, it is aspiring for the meaning of what should be aspired for, having said like this, these are the fundamental aspirations. Other than that, it should be known immeasurably, having shown following the sutras, these great aspirations and so on. Showing the cause of universally practicing the ten dharmas is, in the future, the power of aspiration will arise, and in this life, diligence is initiated, showing the future and so on. The order of arising of these dharmas should be known as in the sutras. Showing the cause of the order is, for this, first of all, the arising of manifest trust in the Buddha's dharmas is faith. Observing the state of suffering of sentient beings is compassion. Closely accomplishing benefit for the suffering is loving-kindness. With the thought of completely saving from suffering, not regarding oneself is complete giving. In order to completely save sentient beings, because of not being weary of completely seeking the Buddha's dharma and not having weariness, obtaining what should be known of all treatises, and what completely purifies is the treatise. Knowing as it is how the world will arise, and how the world will perish, is knowing the world. Having become knowing the world, with knowing time and measure and so on, conduct is perfect, and possessing shame and embarrassment, and generating the power of patience, it is for the sake of making offerings to the Tathagata. What is called rightly taking and abiding is what has not been obtained becoming obtained. What is called doing many times is the means of causing what has been obtained to abide and increase. For all abiding also, it is the quality of the path, becoming the antidote to the opposing side of the ground. Fault is the opposing side of the ground. Completely seeking is