English
will become the enjoyer. The true Brahmins, knowing that what they said was false, and contrary to that, pointed out that "these are neither me nor mine," which is called the truth of action. The four noble truths are encompassed by all afflictions and pure aspects, summarized by cause and effect, and dominated by reversals. These four truths are shown as five types from the classification of language itself: the truth of the cause is the truth of the origin. The truth of the result is the truth of suffering. The truth of cause and effect, with the order of establishment, its difference lies in: the truth of knowledge is the truth of the path. All four are the banner of what is to be known, because they encompass all that is to be known. Furthermore, the cause that is established as it is is the truth of the cause. Similarly, the result that is established as it is is the truth of the result. The subsequent knowledge of the four truths is the truth of knowledge. Correct wisdom and suchness are the truth of what is to be known. Nirvana is the supreme truth. The true truth is honest speech. The false truth is dishonest speech, because its nature exists in it. Furthermore, the inexpressible object is the true truth, by suchness and the meaning of non-reversal. The aggregates of appropriation that act as day-goers in the three realms are the false truth, as the sutra words say, like an illusion. Others show it as other, the true truth is the truth of cessation and the truth of the path. The false truth should be known as the truth of suffering and the truth of origin, they say. The truth that should be completely known is the four noble truths. For formations or desirable qualities, the feeling of happiness experienced by body and mind, as it is without reversal, is the truth of tasting. Suffering and discomfort are the truth of fault. Abandoning desire for desire is the truth of definite departure. The selflessness of phenomena or the nature of phenomena such as birth is the truth of the nature of phenomena. Gaining faith in one's own place is
Tibetan
་མོས་པའི་བདེན་པའོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་མོ། །འཕགས་པ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དག་གོ །ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལ་དེ་དང་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འདི་དག་ཁོ་ན་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འཇུག་པའི་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །ལྡོག་པའི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདེན་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །བདེན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བའི་བདེན་པའོ། །བདེན་པ་རྣམ་པ་དགུ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། ལམ་གྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་ལམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། མི་རྟག་པའི་བདེན་པ་ནས། བདག་མེད་པའི་བར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་སྲིད་པ་ལས་སྲེད་པ་ སྟེ། དེས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སྲེད་པ་སྟེ། དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕན་ཡོན་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉེས་དམིགས་དང༌། ཕན་ཡོན་མ་མཐོང་བས་ལམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཤེས་ནས་སོ། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་བདེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདེན་པའི་བར་དུའོ། །ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་དང་སྤ
Chinese
是信解的谛。圣者的谛是灭和道。是圣者之人的谛是痛苦和集。又是圣者的谛，即是对那四个谛本身，如是如是地证成。非圣者之人的谛，即是就对那四个谛本身，以颠倒的方式证成而言。这些唯是谛，其他是愚痴，以如是安立的方式，痛苦三者任何一个，就进入、返回、遍染、清净而言，有八种。进入的谛是世俗谛。返回的谛是胜义谛。遍染的谛和清净的谛是四圣谛。对谛作分别的加行，以及福德和智慧资粮的加行，是真实加行的谛。九种谛是就道的体性、道的相违品、道的自性、道的果而言。其中，四取蕴是道。因此说，从无常的谛到无我的谛之间。道的相违品是对于有的贪爱，因为他没有见到轮回的过患。对于离有的贪爱，因为他没有见到涅槃的利益。因为没有见到那些过患和利益，要知道道不会生起。道的自性应当了知为获得涅槃，因为说什么之故？说是彼等断除之方便的谛。果是两种涅槃。痛苦的谛有十种。一切痛苦是三种痛苦的差别。其中，痛苦的痛苦有两种。变异的痛苦也有两种。行苦本身以因和果的差别有三种。因为说什么之故？从恶趣的痛苦的谛到烦恼的谛之间。又是痛苦的对治和舍
English
It is the truth of faith and understanding. The truth of the noble ones is cessation and the path. The truth of those who are noble is suffering and origin. Again, the truth of the noble ones is the establishment of those four truths themselves, as they are. The truth of those who are not noble is considered as the establishment of those truths themselves in a reversed manner. These alone are true, and others are ignorance. In this way of establishing, whichever of the three sufferings, in terms of entering, returning, completely afflicting, and completely purifying, there are eight aspects. The truth of entering is the conventional truth. The truth of returning is the ultimate truth. The truth of complete affliction and the truth of complete purification are the four noble truths. The application of discriminating on the truth, and the application of the accumulation of merit and wisdom, is the truth of the correct application. The nine truths are in terms of the aspect of the path, the opposite of the path, the nature of the path, and the result of the path. Among them, the four aggregates of clinging are the path. Therefore, it is said, from the truth of impermanence to the truth of selflessness. The opposite of the path is craving for existence, because he does not see the faults of samsara. Craving for being separated from existence, because he does not see the benefits of nirvana. Because he does not see those faults and benefits, know that the path will not arise. The nature of the path should be known as attaining nirvana, because what is said? It is said to be the truth of the means of abandoning it. The result is the two kinds of nirvana. The truth of suffering has ten aspects. All suffering is the distinction of the three kinds of suffering. Among them, the suffering of suffering has two aspects. The suffering of change also has two aspects. The suffering of conditioning itself has three aspects due to the distinction of cause and effect. Because what is said? From the truth of the suffering of bad migration to the truth of affliction. Again, the antidote to suffering and abandonment
Tibetan
ངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་ནི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཐོས་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བདེན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤངས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་འབྲས་བུའི་བདེན་པས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཚད་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་རེ་རེ་ཡང་དབྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྣམ་པ་འདུན་མདོར་བསྡུ་ན་ལམ་ཉིད་དང༌། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་ལམ་ནི་གཙོར་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བཅོམ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་དེ་ནི་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟེན་མེད་པར་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྨྲས་པ། རྟེན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམིགས་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ནོ། །རྫས་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གྲོགས་མེད་པ་ མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་གོམས་པར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་མ་བསགས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཐེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཡང་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་ལམ་སྨོས་པས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ཉིད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། ལས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཉིད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཤེས་རབ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་འབྲས་བུ་ནི་ཉོན
Chinese
就假设的情况来说，有三种。痛苦的对治是最初、中间和最后获得的智慧。因为说了，听闻和如理作意的谛实，以及正确的见谛。断除是正确的见谛的果谛，是这样说的。它的分类是应当认识到是无量的，这样说是因为每一个谛实也有无量的分类。安置是如果将各种情况归纳起来，就是安置道本身和道的果。其中，道主要是智慧，通过“烦恼被智慧摧毁”这句话来表达。因为说了，什么是智慧等等。智慧又可以分为六种，因为它是从心中产生的，所以它本身是具有所依的，没有所依是不会产生的，所以说了“所依”。因为是具有对境的，所以也是如此。因为与事物一同运作，所以不是没有朋友。因为通过作用来区分，所以不是没有事业。因为不是没有串习，所以也不是没有积累资粮。因为是具有果的乘，所以这样通过七种方式来安置乘。道也因为说了具有资粮的道，所以显示为两种。从大乘的果的门径本身来显示智慧的对境的差别，所以说了“不可言说的对境”等等，其中也通过智慧本身的对境、相和作用来显示，如“如是性”等等。一切法的胜义自性是什么，那就是如是性。其中，对境的相本身就是无分别的平等性。就像所缘的如是性没有分别一样，智慧也是如此，所以是无分别的平等性。“生起”是说作用本身，因为成为烦恼和所知障的对治，所以是无分别的平等性。这样，通过对境等差别来显示智慧。又是果，是烦
English
In terms of assumption, there are three types. The antidote to suffering is the wisdom attained initially, in the middle, and finally. Because it is said, the truth of hearing and appropriate attention, and the truth of right view. Abandonment is the truth of the fruit of right view, so it is said. Its classification should be recognized as immeasurable, because each truth also has immeasurable classifications. Arrangement is, if various situations are summarized, it is the arrangement of the path itself and the fruit of the path. Among them, the path is mainly wisdom, expressed through the phrase "afflictions are destroyed by wisdom." Because it is said, what is wisdom, etc. Wisdom can also be divided into six types, because it arises from the mind, so it itself has a basis, and it does not arise without a basis, so it is said "basis." Because it has an object, so it is also like that. Because it operates together with things, so it is not without friends. Because it is distinguished by action, so it is not without activity. Because it is not without familiarity, so it is also not without accumulating merit. Because it is a vehicle with fruit, so the vehicle is arranged in seven ways. The path is also shown as two types because it is said to be a path with accumulation. From the gateway of the fruit of the Great Vehicle itself, the difference of the object of wisdom is shown, so it is said "unspeakable object," etc., in which it is also shown through the object, aspect, and function of wisdom itself, such as "suchness," etc. Whatever is the ultimate nature of all dharmas, that is suchness. Among them, the aspect of the object itself is non-conceptual equality. Just as the object of suchness has no concept, so is wisdom, so it is non-conceptual equality. "Arising" refers to the function itself, because it becomes the antidote to afflictions and cognitive obscurations, so it is non-conceptual equality. Thus, wisdom is shown through the differences of object, etc. Again, the fruit is afflic-