Tibetan
ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་བ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ མཐོང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགག་པའོ། །སྐད་ཅིག་གི་འོག་ཏུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྒ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྦྱར་བར་བྱའོ།། དེས་ན་སྐྱེ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་མེད་པའི་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་དེའི་དུས་ན་མ་ཉམས་པ་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྔར་འགགས་པ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒ་བ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གནས་པས་རྒས་མི་འགྲུབ། །གཞན་དུ་གྱུར་ན་གཞན་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ། །རྒས་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་མེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་རྒ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་རྒ་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། གཞན་ནམ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་དོན་གཞན་དུ་བསྟན་པ་ནི་གཞན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བར་འབྱུང་བའི་དུས་སུའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པ་དང༌། རང་གོ་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་ཞི་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་ནས་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ལ་སྡེ་བ་གཞག་དག་གིས་འདོད་པས་དབང་གིས་བཏགས་པའི་རྫས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པར་འདོད་པ་ལ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ད་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་བོ་མེད་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།མདོ་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་
Chinese
是因和果的相续不断之故。如是，为了显示在无常的有为法上安立有为法的体性，故说“刹那刹那”等。所谓“于一刹那见三种有为法的体性”，即生、住、灭。所谓“刹那之后有为法的第四种体性”，是相对于之前的体性而安立的，即衰老。应将“有为法的最初刹那”等体性结合起来。因此，生是指事物先前没有的产生。已生的事物，在其自性的住时，在那时没有衰败，称为住。所谓“相对于先前已灭的事物”，衰老是变异的体性，变异也是先前和后来的差别的体性。因此，那个刹那本身的变异差别是不可见的。因此，显示了“如其安住则不老，若已变异则为异，是故法性本一故，所谓衰老不可见”。衰老有两种，即趋近的衰老和完全分离的衰老。考虑到这两种情况而说“是异或已变异者”。又，为了以其他方式显示其意义，所谓“是异”是指相似显现之时。所谓“异于”是指自性衰败和自性完全寂灭。如是，在安立体性之后，为了遮止各部派以对这些体性的执著而安立的由势力所立的实物差别，所谓“凡是如实见本体者”等。“本体”是指遮止认为有异于色等之物。现在为了显示没有异于生等之灭亡，所谓“彼之本体”等。它们是由于体性的住时的差别而完全分开的，因此安立为有实物和无实物两种。经中为了显示安立三种体性
English
It is because the continuity of cause and effect is uninterrupted. Thus, in order to show that the characteristics of conditioned phenomena are established on impermanent conditioned phenomena, it is said, "Moment by moment," etc. "Seeing three characteristics of conditioned phenomena in one moment" means birth, abiding, and cessation. "The fourth characteristic of conditioned phenomena after a moment" is established in relation to the previous characteristics, which is aging. The characteristics such as "the first moment of conditioned phenomena" should be combined. Therefore, birth is shown to be the arising of something that did not exist before. A thing that is born, in its own state of abiding, is called abiding when it does not decay at that time. "In relation to the previously ceased thing" means that aging is the nature of change, and change is also the nature of the difference between the previous and the later. Therefore, the difference of change in that very moment is invisible. Therefore, it is shown that "If it abides as it is, it does not age; if it has changed, it is different; therefore, the nature of dharma is one; therefore, aging is invisible." There are two kinds of aging: approaching aging and completely separating aging. Considering both of these, it is said, "Whatever is different or has changed." Also, in order to show its meaning in another way, "is different" refers to the time when it appears similar. "Different from" refers to the decay of one's own nature and the complete pacification of one's own nature. Thus, after establishing the characteristics, in order to prevent the differences of things established by force due to the attachment of various schools to these characteristics, "whoever truly sees the essence" etc. "Essence" refers to preventing the belief that there is something other than form etc. Now, in order to show that there is no destruction other than birth etc., "its essence" etc. They are completely separated due to the difference in the state of the characteristics, so they are established as two kinds: things with substance and things without substance. In order to show the establishment of three characteristics in the sutra
Tibetan
མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོད་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགག་པ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྐད་ཅིག་སོ་སོ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པས་འཇུག་པ་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བྱུང་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་འཇུག་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་རྟག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་སྔ་ན་མེད་པའི་མི་རྟག་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་དང༌། དངོས་པོ་འགག་པའི་མི་རྟག་པའོ། །མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཀྱང་རྫས་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེས་འདུ་བྱེད་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བར་དམིགས་པར་ཟད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་བྱ་བ་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བྱ་བ་ངེས་པར་མི་དམིགས་པས་རྫས་ཉིད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དགྲོལ་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གཟུགས་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བཀོད་ནས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་ན་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་པས་དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་གཉིས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི
Chinese
对于所谓的四种特征等等，所谓“存在”是指，产生是我的身体的特征，因此被称为产生。 被称为“显现成就”等等。所谓“自性”是指灭亡，即它的自性不存在。刹那刹那具备生和灭，在进入时，行蕴的相续转变为其他，这是第三个特征。因此，为了显示三种状态，所以显示为三种，即“有为法”是指从无中产生，产生后会衰败，以及它的相续，即进入后转变为其他，这是指三种无常的角度，因此宣说了三种特征。事物先前没有的无常，事物转变的无常，以及事物灭亡的无常。为了显示对于认为这些特征也以实体的形式存在是没有 प्रमाण (pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量)的，所以说了，其中菩萨等等，他说仅仅是专注于行蕴的产生，这通过现量 प्रमाण (pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量)显示了无自性。因此，显示了产生等等不能通过现量 प्रमाण (pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量)确定地把握自性。所谓“如果用理智分析”，是指也显示了通过比量也无法确定作用。因此，由于无法确定自性和作用，所以不是以实体的形式存在，这就是自性。通过比量的理智进行辨析，例如，如果色等等，如果色的产生变得与色本身不同，那么就像受等等一样，将会导致产生不同的事物。为了驳斥“仅仅是意愿，所以没有损害”的说法，陈述了其他人的意愿后说，如果是那样，那么行蕴的产生是什么等等，法的产生也是其他的，产生的产生也是其他的，因此它与八法合一，这样进行区分，那些人是认为有两种产生。为了显示那个方面的过失，因此对于那个行蕴的产生等等。
English
Regarding the so-called four characteristics, etc., "what exists" refers to, arising is the characteristic of my body, therefore it is called arising. It is called "manifest accomplishment" and so on. "What is the nature" refers to cessation, that is, its nature does not exist. Moment by moment, it possesses arising and ceasing, and when entering, the continuum of conditioned phenomena changes into something else, this is the third characteristic. Therefore, in order to show the three states, it is shown as three, that is, "conditioned phenomena" refers to arising from nothing, arising and then decaying, and its continuum, that is, entering and then changing into something else, this refers to the perspective of three kinds of impermanence, therefore three characteristics are spoken of. The impermanence of things not existing before, the impermanence of things transforming, and the impermanence of things ceasing. In order to show that there is no प्रमाण (pramāṇa, Devanagari: प्रमाण, Romanization: pramāṇa, literal meaning: measure) for those who think that these characteristics also exist in the form of substance, it is said, among them, Bodhisattvas, etc., he said that he only focuses on the arising of conditioned phenomena, which shows the absence of self-nature through direct perception प्रमाण (pramāṇa, Devanagari: प्रमाण, Romanization: pramāṇa, literal meaning: measure). Therefore, it is shown that arising and so on cannot be definitely grasped by direct perception प्रमाण (pramāṇa, Devanagari: प्रमाण, Romanization: pramāṇa, literal meaning: measure). The so-called "if analyzed with reason" means that it also shows that it is impossible to determine the function through inference. Therefore, since it is impossible to determine the self-nature and function, it does not exist in the form of substance, this is the nature. Discriminating through the reasoning of inference, for example, if form, etc., if the arising of form becomes different from form itself, then like feeling, etc., it will lead to the arising of different things. In order to refute the statement that "it is only intention, so there is no harm," after stating the intentions of others, it is said, if that is the case, then what is the arising of conditioned phenomena, etc., the arising of dharma is also different, and the arising of arising is also different, therefore it is united with the eight dharmas, thus distinguishing, those people believe that there are two kinds of arising. In order to show the fault of that aspect, therefore, for that arising of conditioned phenomena, etc.