Tibetan
དག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དྲི་ལ་སོགས་པ་ནི་མཆོད་པའོ། །ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ནི་རིམ་གྲོའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཚུལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་འདི་དག་གི་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཕྱི་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱིས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཡང་ དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ལ་གང་གི་སེམས་གནས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་ཉིད་མཆོག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལས་ཡང་སྲིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཉེས་པ་དུ་མའི་སྐྱོན་ཆགས་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་ནས་ཏེ། གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང༌། སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་དེ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་མི་སྨོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ལ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོང་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་བསལ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཞི་བདེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཞིག་ཏུ་བསྟན་ཞེ་ན། དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འདི་ལས་གོང་ན་ཡང་མེད་ལ། འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དང༌། མེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འདི་གཉིས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
应当理解为“清净”。其中香等是供养，法衣等是侍奉。完全受持正法，守护正法，如理作意等发愿，这些愿的意义的辨别将在后面讲述。空性等三摩地有共同和不共同两种相。其中，就非共同而言，如果有人问，什么是空性三摩地？对于孩童所遍计的一切法，完全如实地随见不存在，心安住于此，这就是空性三摩地，因为空性本身具有最殊胜的相。所谓“由邪分别所生的烦恼和痛苦所遍及”，是指对于能取和所取的分别，经常产生贪欲等烦恼。以其为因，产生轮回的痛苦。因此说：“如实见到诸多过患的过失积聚”，因为是突发性的烦恼和业，以及出生的烦恼本身，对于遍计和依他起自性进行分别安立，见到众生生起痛苦的过失，对于此不希求，先于此而心安住，这就是无愿三摩地。所谓“通过舍弃了对不可言说之事物自性的认识差别，而遣除了分别和戏论的一切相，就是无相”，是指以寂静安乐作意而心安住，这就是无相三摩地。为什么只宣说了三种三摩地呢？为了显示它的分类，所以说：“没有比这更高的，也没有比这更殊胜的”等等。一切所知分为有和无两种，即有的相和无的相。因此说：“这二者是”等等。对于有，也如实地了知有。
English
It should be understood as "pure." Among them, incense and the like are offerings, and Dharma robes and the like are services. Completely upholding the true Dharma, protecting the true Dharma, and making aspirations such as proper attention, the distinction of the meaning of these aspirations will be explained later. Samadhi such as emptiness has two aspects: common and uncommon. Among them, in terms of the uncommon, if someone asks, what is the samadhi of emptiness? For all phenomena that are completely conceived by children, there is no complete and truthful subsequent view, and the mind abides in this, this is the samadhi of emptiness, because emptiness itself has the most supreme aspect. The so-called "afflictions and sufferings arising from wrong discrimination" refers to the constant arising of afflictions such as greed for the distinction between the grasper and the grasped. Because of this as a cause, the suffering of reincarnation arises. Therefore, it is said: "Having truly seen the accumulation of faults of many faults," because it is a sudden affliction and karma, and the affliction of birth itself, distinguishing and establishing the completely conceived and dependent nature, seeing the fault of sentient beings giving rise to suffering, not desiring this, and the mind abiding prior to this, this is the desireless samadhi. The so-called "eliminating all the characteristics of discrimination and proliferation by abandoning the distinction of knowing the nature of unspeakable things, is the signless," refers to the mind abiding by contemplating peace and happiness, this is the signless samadhi. Why are only three samadhis taught? In order to show its classification, it is said: "There is nothing higher than this, and there is nothing more supreme than this," and so on. All knowable things are divided into two types: existence and non-existence, that is, the aspect of existence and the aspect of non-existence. Therefore, it is said: "These two are," and so on. For existence, also truly knowing existence as it is.
Tibetan
་ནས་བླ་ན་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྐྱོན་དང་བཅས་བ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་མི་བདེན་པ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས་སྨོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པར་མཐོང་བས་སྨོན་པར་བྱེད་ཅིང་མངོན་པར་དགའ་བར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་མཚན་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་སྨོན་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། མི་སྨོན་པར་ཡང་མི་བྱེད་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། མེད་པ་སྐྱོན་དང་བཅས་པའམ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཡོན་ཏན་ཅན། །ཡོངས་སུ་ཡོན་ཏན་ཅན་འཛིན་དང༌། །ཡོན་ཏན་མེད་འཛིན་གཉེན་པོ་ནི། །ཞེས་བསྟན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞག་གོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། སྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། རྐྱེན་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་པའི་བདེན་པ་དག་ལ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་བཅུར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དང་གཟིངས་ཀྱི་དཔེས་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགོག་པའི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱི་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་ནས་ཆོས་ཀྱི་མདོར་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་དགེ་
Chinese
因此，追随“通达无上正等觉经”之后，必定要阐述三种三摩地。其中，存在有两种：有缺点的和具功德的。而非真实存在则是指我等事物。其中，有缺点的有为事物，因为是不合意的，所以不应希求，因此称为无愿三摩地。具功德的无为事物，即所谓的涅槃，因为见到寂静之相而希求，并且与显现欢喜的执著相结合，这便是无相三摩地。对于非存在的事物，既不希求，也不不希求，因为仅仅见到其本性，所以是空性三摩地。因此，经中说： “无者具有过患， 或者事物具有功德， 完全执著于具功德， 以及执著于无功德是其对治。” 如是阐述了安立空性三摩地等。所谓的“其他相”，是指进入声闻乘共同的三种三摩地的安立方式，以及进入如实通达的修习方式。其中，安立的方式是指，就补特伽罗无我的角度而言，对于色等有为法，以无我之相的三摩地即是空性三摩地。以无常、痛苦、因、缘、生起、以及集起之相的三摩地，是对治苦谛和集谛的无愿三摩地。还有一些人安立为十种相，因为它们是应该像道路之相和船筏之喻那样抛弃的，所以那些相也称为无愿之相。灭谛的寂静等四相是无相三摩地。同样，通过修习方式的结合，应当进入修习的方式。如来将一切法归纳为四法印而加以安立。“诸行皆无常”，这是为了对治常执的。
English
Therefore, following the sutra "Thoroughly Knowing the Unsurpassed Perfect Enlightenment," it is necessary to explain the three samadhis. Among them, there are two kinds of existence: those with defects and those with virtues. And the non-existent refers to things like the self. Among them, the conditioned things with defects, because they are undesirable, should not be desired, therefore they are called the desireless samadhi. The unconditioned things with virtues, namely Nirvana, because they are seen as the aspect of peace, are desired, and combined with the attachment of manifest joy, this is the signless samadhi. For non-existent things, neither desiring nor not desiring, because only seeing its nature, it is the emptiness samadhi. Therefore, it is said in the sutra: "The non-existent has faults, Or things have virtues, Completely clinging to the virtuous, And clinging to the non-virtuous is its antidote." Thus, it explains the establishment of emptiness samadhi and so on. The so-called "other aspects" refer to entering the way of establishing the three samadhis common to the Shravakas, and entering the way of practicing as it is thoroughly known. Among them, the way of establishing refers to, from the perspective of the selflessness of the person, for the conditioned dharmas such as form, the samadhi of the aspect of selflessness is the emptiness samadhi. The samadhi of the aspects of impermanence, suffering, cause, condition, arising, and accumulation is the desireless samadhi that counteracts the truths of suffering and origin. Some people establish it as ten aspects, because they are to be discarded like the aspect of the road and the metaphor of the raft, so those aspects are also called the aspects of desirelessness. The four aspects of the peace of cessation, etc., are the signless samadhi. Similarly, through the combination of the way of practice, one should enter the way of practice. The Tathagata summarized all dharmas into four dharma seals and established them. "All conditioned things are impermanent," this is to counteract the clinging to permanence.