Tibetan
སྦྱོང་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་རྣམས་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དེ་སྤོང་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་སྤོང་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཟབ་མོའི་ཆོས་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་མདོ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་དུ་ཆ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་མདོ་རྣམས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་དོན་གྱི་ཆོས་ཕལ་ཆེར་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དོན་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མདོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཡང་དང་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་མདོ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་ངེས་པའི་བྱ་བས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མདོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྱོར་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་འབྱོར་པའི་སྒྲ་ནི་ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་འབྱུང་བར་སྟོན་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་གོང་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་དོན་བསྟན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་པ་ལས་ལངས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་མཐུན་མོང་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་མཐོང་ཞེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ལྡན་པས་ན་འདུས་བྱས་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས། ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ན། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་རྟག་ཏུ་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་འདིར་མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པར་རྗེས་སུ་མ་དམིགས་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ། །དེ་ལྟར་ན་མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཡིན་
Chinese
为了断除修习等和长寿诸天常恒的执着。说“是痛苦的”是为了让具有安乐执着的天人和人的执着得以断除。说“无我”是为了让那些主张有我的人的执着得以断除。说“寂静”是为了断除那些认为涅槃不是寂静而生起傲慢者的各种分别念。又，依于宣说不共甚深之法的角度，宣说了四种法的经文。又，如来在某处以一部分宣说的词句的角度，为了宣说经文所诠释的法的经文，宣说了与无常等完全具足的法的意义，以及与那些意义相应的多数意义之法，这是说，为了诠释那些意义而宣说了法的经文。反复宣说就是经。现在，为了显示以决定的行为而特别宣说，所以恒常宣说，因为宣说所以也称为经。所谓“转为大财富”等，财富之声表示大集会的生起。例如，如同从小处产生的大财富一样。所谓“从有顶向上行”是指显示向上行之道的意义。如同从床上起来一样。显示无常本身有两种：声闻等共同的和不共同的。这是依于共同的角度而说的，如“如何如实见”等。其中，因为具有生和灭，所以说有为法是无常的。如声闻乘中说：唉呀！有为法皆无常，是生灭之法性。生已复灭故。如此宣说。所谓“时间恒常非有亦非无”，此处无有的意义应理解为无常的意义。如此一来，以其自性，在一切时间里都不能恒常地随顺观察到，所以就是无常。如此一来，无有的意义就是无常的意义。
English
In order to abandon the perception of permanence by those who practice and the long-lived gods. Saying "it is suffering" is to cause the abandonment of the perception of gods and humans who have a perception of happiness. Saying "no self" is to cause the abandonment of those who claim to have a self. Saying "peaceful" is to abandon all the conceptualizations of those who have manifest pride, saying that nirvana is not peaceful. Moreover, based on the perspective of teaching the uncommon profound Dharma, four types of Dharma sutras are taught. Furthermore, based on the perspective of the words spoken by the Tathagata in one part, in order to teach the Dharma sutras that express the Dharma, he teaches the meaning of the Dharma that is perfectly endowed with impermanence and so on, and the majority of the Dharma of meaning that corresponds to those meanings, which means that the Dharma sutra is taught to express those meanings. Repeatedly speaking is called sutra. Now, in order to show that it is specifically stated by a definite action, it is constantly stated, and because it is stated, it is also called sutra. The phrase "becoming great wealth" indicates that the sound of wealth indicates the arising of a great gathering. For example, like great wealth arising from something small. The phrase "going above the peak of existence" indicates the meaning of the path of going upwards. It is like getting up from a bed. The teaching of impermanence itself is twofold: common to the Shravakas and uncommon. This is spoken from a common point of view, such as "how to see correctly." Among them, because they have birth and death, conditioned things are said to be impermanent. As it is said in the Shravaka Vehicle: Alas! All conditioned things are impermanent, they are of the nature of arising and ceasing. Because having arisen, they are destroyed. Thus it is taught. The phrase "time is not always existent or non-existent" means that the meaning of non-existence here should be understood as the meaning of impermanence. In this way, because one cannot constantly observe it in all times with its own nature, it is impermanent. In this way, the meaning of non-existence is the meaning of impermanence.
Tibetan
ནོ། །ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པའི་སྦྱོར་བས་མི་རྟག་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བས་རབ་ ཏུ་མ་རྟོགས་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་བསྡུས་པས་བློས་རྟོགས་པར་བྱས་པས་ཚུལ་དེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པས་རྣམ་པར་ཆད་པའི་རྟག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེས་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆ་གཉིས་དང༌། ཆ་རེ་རེས་སོ། །འདས་པ་ནི་སྐྱེས་ཟིན་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་ཟིན་པ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྒྱུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་གྱུར་བ་ལ་ངོ་བོ་དམིགས་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆ་རྣམ་པ་གཉིས་མེད་པས་འདས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་རྒྱུ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དམིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆ་གཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ་ཡོད་དེ་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཅག་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་འཆད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་སོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཞེས་འདོན་པ་དེར་
Chinese
诺。又，即使是不可言说的自性，也因为依仗大乘佛法的法理，以生灭的结合来显示无常，所以说了。又，对于“不可言说的事物本身”等等，对于“因为完全不了解”，是指圣者的智慧之眼没有完全领悟的意思。对于“从完全不了解的因产生的”，是指因为完全不了解，依赖于对事物形态的分别念而产生作用。由于分别念的因缘，会生起和灭亡。这样，通过从完全不了解的因产生的生和灭的概括，用智慧去理解，即使通过那种方式不可言说，也能正确地认识到诸行是无常的。这样，通过不真实的形态和生灭两种形态，完全阐明了无常的形态。这是为了显示通过三时诸行的不存在的形态而完全断绝的常，所以说了。对于“因此，过去的诸行”等等，有两部分和每一部分。过去的事物因为已经产生，所以因无法被观察到，因为已经产生的事物不会再次产生。因为没有产生，所以说“没有因”，这是对具有产生的事物安立因。对于自己的本体已经消失的事物，本体无法被观察到。这样，因为没有两种部分，所以过去的事物是不存在的。因此，是无常的。现在的事物也因为已经产生，所以因无法被观察到，因为产生果后，因就消失了。因此说了，“因为已经产生果”。因为安住在自己的特征上，所以本体是可以观察到的。因此，通过一部分是无常的。对于未来的事物，有因，因为没有产生果。因是可以清楚地观察到的。本体是无法观察到的，因为没有获得本体。因此，通过一部分是无常的。“相续断绝”是指安住在各自的特征上。在那里读作“相续不断绝”
English
No. Furthermore, even if it is the inexpressible essence, it is said that it is shown to be impermanent through the combination of arising and ceasing, relying on the principles of the Dharma of the Great Vehicle. Also, regarding "the inexpressible thing itself," etc., "because of not fully understanding" refers to the term that the noble wisdom's vision has not fully realized. "Arising from the cause of not fully understanding" means that because of not fully understanding, it will come to act relying on the conceptualization of the form of things. Due to the condition of conceptualization, it will arise and cease. In this way, through the summary of arising and ceasing arising from the cause of not fully understanding, by understanding with wisdom, even if it is inexpressible through that method, one can correctly perceive that all conditioned things are impermanent. Thus, through the two aspects of untrue form and arising and ceasing, the aspect of impermanence is fully clarified. This is said to show the permanence that is completely cut off by the form of non-existence of the conditioned things of the three times. Regarding "Therefore, the past conditioned things," etc., there are two parts and each part. The past is not an object of cause because it has already arisen, because what has already arisen does not arise again. Because there is no arising, it is said that "there is no cause," which is the establishment of cause for what has arising. The essence cannot be observed in what has lost its own nature. Thus, because there are no two parts, the past does not exist. Therefore, it is impermanent. The present also is not an object of cause because it has already arisen, because the cause ceases after producing the result. Therefore, it is said, "Because the result has already been produced." Because it abides in its own characteristic, the essence is observable. Therefore, it is impermanent by one part. For the future, there is a cause because the result has not been produced. The cause is clearly observable. The essence is not observable because the essence has not been obtained. Therefore, it is impermanent by one part. "Continuously ceasing" means abiding in each of their own characteristics. There, it is read as "continuously not ceasing."