Tibetan
པའོ། །དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དབུ་མའི་རྣམ་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བརྗོད་དུ་མེད་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ །དེས་ན་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རིགས་བར་དོན་དམ་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་པས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པ་རྣམས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམས་པ་ནི་བདེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ལུས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཡང་རྣམ་བར་མི་རྟོག་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུར་གྱུར་པར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམས་པས་བྱས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ལ་ཡང་འགོག་པ་ཞེས་མི་རྟོག་ལ། སྤོང་བ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ལམ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་བདེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་བདེན་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱས་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་ཚད་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པའམ། ལྷག་མཐོང་གི་རྣམ་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྟན་ཏེ། །ཆོས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་བ་མེད་པ་ནི་ཞི་གནས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ད
Chinese
也。 因为缘于胜义的自性，所以也不是没有。 为了显示以中观的方式概括，所以说，所谓不可言说的自性法性，就是身体的如是性的自性之异名。 因此说，所谓胜义，就是知识和所知等，因为是以如是性和真实的智慧的自性来区分，所以如何适合就是胜义本身。 以世俗的方式来说，身体忆念住的形象是不可估量的，因为身体的生起和从生起所变的差别有无量的差别。 同样，其余的也应当观察。 声闻众修习菩提分，就是完全了解谛的安立。 为了显示菩萨以胜义的方式修习菩提分法的形式来彻底领悟法性，所以说，对于身体和感受等作为果的痛苦本身也不分别，对于作为因的集起也不分别，修习菩提分所生的不顺品，对于舍弃也不认为是灭，对于获得舍弃的因也不认为是道，就安立谛的方式而言，在见谛的时候，以法无我的智慧见谛，这样以不可言说的自性显示了痛苦的法性等，这样就显示了以胜义的方式修习谛。 以世俗的方式来说，应当知道以精通谛的无量方式来随行。 为了显示以奢摩他和毗钵舍那的方式也应当修习菩提分，所以在其后显示了奢摩他和毗钵舍那。 因为对于这些法不分别，以影像的方式来区分，所以无分别就是奢摩他，这样显示。 毗钵舍那是因为以智慧来区分，所以如实知就是毗钵舍那，这样显示。 所谓这四种方式，就是修习因本身。
English
Also. Because it is based on the nature of the ultimate meaning, it is not non-existent either. To show that it is summarized by the Madhyamaka way, it is said that the so-called inexpressible nature of reality is another name for the nature of suchness of the body. Therefore, it is said that the so-called ultimate meaning is knowledge and knowable things, etc., because it is distinguished by the nature of suchness and true wisdom, so it is the ultimate meaning itself as it is appropriate. In the conventional way, the image of mindfulness of the body is immeasurable, because the arising of the body and the differences that have changed from arising have immeasurable differences. Similarly, the rest should also be observed. The Shravakas cultivate the aspects of enlightenment, which is to fully understand the establishment of truth. To show that Bodhisattvas thoroughly realize the nature of reality by cultivating the Dharma of the aspects of enlightenment in the ultimate way, it is said that they do not distinguish between suffering itself as the fruit of body and feelings, etc., nor do they distinguish between the cause of arising, and the unfavorable aspects produced by cultivating the aspects of enlightenment. They do not regard abandonment as cessation, nor do they regard the cause of obtaining abandonment as the path. In terms of establishing the truth, when seeing the truth, they see the truth with the wisdom of no-self of phenomena. In this way, the nature of suffering, etc., is shown with the inexpressible nature, thus showing the cultivation of truth in the ultimate way. In the conventional way, it should be known to follow in the immeasurable ways of mastering the truth. To show that the aspects of enlightenment should also be cultivated in the way of Shamatha or Vipassana, Shamatha and Vipassana are shown after that. Because there is no distinction for these dharmas, and they are distinguished by the form of images, so non-discrimination is Shamatha, thus showing. Vipassana is shown as knowing as it is because it is distinguished by wisdom. The so-called four ways are the cultivation of the cause itself.
Tibetan
ང༌། འབྲས་བུ་བསྒོམ་པ་ཉིད་དང༌། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དང༌། རོ་གཅིག་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་ངོ་བོ་དང༌། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང༌། རྣམ་པའི་ཁྱད་ པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པ་པ་དང༌། བརྡར་བཏགས་པའི་ཤེས་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་ངོ་བོས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དོན་དམ་པ་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །བརྡར་བཏགས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཚད་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དང་པོའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །གཉིས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་སྒོམ་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། །དོན་དམ་པའི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འཇུག་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ།། རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞི་བའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དང༌། རོ་གཅིག་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་དད་བར་མ་དང་ཐ་མར་ས་དང་ས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མཐོང་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པ་པ་དང༌། བརྡར་བཏགས་པའི་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཅིག་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུས་པ་ནི་ཚད་མེད་པའི་དབྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་བསྒོམས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་
Chinese
是为，观修果位，以及任运成就，以及入于一味。如是则就因之体性，以及果之体性，以及形相差别之角度安立四种相。为了开示依止止观而修习胜观，故说：所谓胜义谛与世俗谛之智慧先行，是名为以因之体性而趣入之同义语。胜义谛是缘于不可言说之法性。世俗谛是随逐无量之安立，故缘于自相与共相。初者之先行是无相之无分别。二者之先行是有相之无分别。于何时依止胜观而修习止观，则彼时应安立智慧之果，胜义谛智慧之果即是止观。不作意一切名言之想而趣入与任运成就而趣入，以其为不可言说之相故，即是远离作意。是故说：于不可言说之事物唯尔许等，不作意色等故是无相。以远离体性之证悟等故是无分别。此二相即是寂静。于平等性中一味性即是胜义谛之相，以及入于一味，如是于初始及中间与最后，于地与地等，止观之道将趣入。胜观之四相亦应以方便之因性，以及极善分别而安立。如是所说之依止止观，应修习以胜义谛与世俗谛之智慧所摄之胜观。应以因之门径而安立一种相。以胜义谛之智慧所摄即是以遣除二边之门径而为二相。以世俗谛之智慧之门径所摄即是以无量差别之方式。如是之止观修习之后，无上正等觉之菩提
English
It is, therefore, to meditate on the fruit, as well as to enter into spontaneous accomplishment, as well as to enter into one taste. Thus, from the perspective of the nature of the cause, as well as the nature of the fruit, as well as the difference in appearance, four aspects are established. In order to show that one should cultivate insight by relying on calm abiding, it is said: What is called the wisdom of ultimate truth and conventional truth going first is synonymous with entering through the nature of the cause. Ultimate truth is focused on the inexpressible nature of reality. Conventional truth follows limitless establishments, so it focuses on its own characteristics and general characteristics. The first going first is the non-conceptual without characteristics. The second going first is the non-conceptual with characteristics. When one cultivates calm abiding by relying on insight, then at that time the fruit of wisdom should be established, the fruit of ultimate truth wisdom is calm abiding. Entering without considering the concept of all terms and entering into spontaneous accomplishment, because it is the nature of the inexpressible aspect, it is the very separation from consideration. Therefore, it is said: In the inexpressible things, only that much, etc., is without characteristics because it is separated from not considering form, etc. Because it is separated from the realization of the nature of reality, etc., it is non-conceptual. These two aspects are peace. The oneness in equality is the aspect of ultimate truth, as well as entering into one taste, and so on, at the beginning, middle, and end, the path of calm abiding will enter into the earth and the earth. The four aspects of insight should also be established with the cause of means, as well as with excellent distinction. As it is said, relying on calm abiding, one should cultivate insight that is included in the wisdom of ultimate truth and conventional truth. One aspect should be established through the gateway of cause. What is included in the wisdom of ultimate truth is two aspects through the gateway of eliminating the two extremes. What is included through the gateway of conventional truth wisdom is in the manner of limitless distinctions. After cultivating such calm abiding and insight, the unsurpassed perfect and complete enlightenment