Tibetan
་བའི་རྩ་བ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉིད་དོན་ཅེས་བརྗོད་དོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །རང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བདག་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དང་དོན་མཐུན་པ་ཉིད་དེ། དོན་འདྲ་བ་ཉིད་དང༌། སྒྲུབ་པ་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །དགོས་པ་ཉིད་ནི་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་གཞན་དག་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པར་བྱ་བ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་སྐབས་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་འདུལ་བ་གཞན་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟན་ཞིང་ངེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པར་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེས་ན་སྨྲས་པ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྟན་ཞིང་ངེས་པའི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་གང་ཁོ་ན་བདག་ཅག་ལ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་བརྟན་ཞིང་ངེས་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལས་ན། ངེས་པར་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱང་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མི་ཕན་པ་དང་མི་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བསམས་ནས་འདི་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། བཅོས་དགོས་སོ་ཞེས་མི་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་དོན་མཐུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་བཞི་དང་ལྡན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། མུ་གསུམ་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་ནག་ པོའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་བཟང་པོ་རྣམས་གཞན་དག་དང་མཉམ་དུ་ཟིན་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྦས་ནས་གནས་པ་གཙོར་བྱས་ནས་དམན་པར་སྟོན་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་དང་པོ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། མཉམ་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དང༌། གང་ཡང་ས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡོན་ཏན་མཉམ་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བ་ཉིད་
Chinese
名为“善根之根本”者，即是说善根本身之意义。因为凡是 желающие (desiring) 自他利益安乐者，都应 желать (desire) 之，故如是说。为了说明“自己成办”之义，故说“自己与真实显示”等。所谓“意义相符”，即是与他者意义相符，意义相同，成办相同。所谓必要，即有两种必要：一是为了使他人对已正确受持之善根生起敬意；二是为了使自己之语值得听取，且无有诽谤之机。为了显示第一种必要，故说“彼等调伏者”等，所谓“稳固而决定”，即是恭敬修持之后，便不再退转。因此说“不再退转”。为了显示稳固而决定的修持之因，（应想）这位菩萨仅仅将他所开示于我等的，自己也稳固而决定地如是行持，因此他必定是为我等开示利益安乐的。此人也如其所愿地行持利益安乐之事，而不行持无益无乐之事，如是思惟之后，便会努力依此而修。为了说明第二种必要，故说“不应说需要改正”等。为了显示并非一切菩萨都完全意义相符，而是有差别的。显示具有四句，其中三句属于白色方面，第四句属于黑色方面。此句应舍弃，因为其已完全背离了菩萨之法性。自己具有良好之功德，即使与他人一同受用，也主要以隐藏的方式安住，并示现为低劣，如此则不会有过失，此为第一句。菩萨是以两种方式互相平等，即安住于平等之地上，以及 очищающий (purifying) 各种土地。功德平等即是布施等波罗蜜多，以及修持善法。
English
That which is called "the root of virtue" means the very essence of virtue. Because all those who desire the benefit and happiness of themselves and others should desire it, it is said thus. In order to explain the meaning of "self-accomplishment," it is said, "self and true display," and so on. The so-called "meaning agreement" is the same as the meaning agreement with others, the meaning is the same, and the accomplishment is the same. The so-called necessity is of two kinds: one is to make others respect the good roots that have been correctly accepted; the other is to make one's own words worthy of being heard and to avoid the opportunity for slander. In order to show the first necessity, it is said, "Those who tame" and so on, the so-called "stable and definite" means that after respectfully practicing, they will not retreat. Therefore, it is said, "No turning back." In order to show the cause of stable and definite practice, (one should think) that this Bodhisattva only shows us what he himself also firmly and definitely practices, so he must be showing us the benefit and happiness. This person also does beneficial and happy things as he wishes, and does not do useless and unhappy things. After thinking like this, he will try to cultivate according to this. In order to explain the second necessity, it is said, "Should not say that it needs to be corrected," and so on. In order to show that not all Bodhisattvas are completely in agreement, but there are differences. It shows that it has four sentences, three of which belong to the white side, and the fourth belongs to the black side. This sentence should be abandoned, because it has completely deviated from the Dharma nature of the Bodhisattva. One's own good qualities, even if enjoyed with others, mainly reside in a hidden way, and show inferiority, so there will be no fault, this is the first sentence. Bodhisattvas are mutually equal in two ways, that is, dwelling on the ground of equality, and purifying various lands. The equality of merit is the perfection of generosity and so on, and the practice of good Dharma.