Tibetan
ག་པའི་འགྲེལ་པ་རྫོགས་སོ།། །།བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་རྣམ་པ་ཉིད་སྨྲས་པ། སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །སེམས་ལས་བྱུང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ལས་ལ་སེམས་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་གཙོ་བོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་སྤྲོ་བ་སྟེ། མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཉིད་དོ། །དམིགས་པ་ཉིད་ནི་གང་ཡང་སྨྲས་པ། དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྡུ་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དགེ་བའི་ཆོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྡུ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཡང་སྦྱོར་བ་ཉིད་སྨྲས་པ། །སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གུས་པར་བྱ་བའི་སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའོ། །ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅ་མི་ལོག་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཚུལ་བཞིན་བརྩམས་པ་ལ། །དཀའ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ། །རྒྱུ་མཐུན་པ་ཉིད་ ནི་གང་ཡང་སྨྲས་པ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ན་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཏེ། མངོན་པར་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྡོམ་པ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་བརྩོན་
Chinese
《ག་པ་》的注释完毕。 勤奋的自性之相，应分为四种进行安立。其中，关于相本身，说的是“心生欢喜”。心所生起的法，其自性应称为相。什么是勤奋呢？是为了显示对善业心生欢喜。 那么，“心生欢喜”和“心勤作”有什么区别呢？心勤作是善、不善和无记都包括的，因此是从总相上说的。因为那是心勤作时，心完全动摇的自性。 另外，“心生欢喜”是成办所欲之事的自性，因为是由真实的殊胜所摄持。欢喜就是勤奋，是心所生起之善法的因。 同样，对事物显现趋向就是欢喜，称为显现欢喜。显现勤作仅仅是完全动摇而已。 目标本身，无论说什么，“摄集无量”，是因为要趣入无量的善法和利益有情之事。 因此说，“摄集无量的善法”等等。 关于所说的加行本身，“精进”等等，以恭敬的加行所摄持的称为精进，因为是显现聚合之相。 不间断地恒常趣入，以持续的加行所摄持的，就是无间断。 以方便的加行所摄持的，就是不退转。如偈颂所说：“勤奋如理而行时，丝毫困难亦皆无。” 具有共同之因，无论说什么，“从彼生起”，这样，身体、语言和意的一切善法，都是由勤奋所策发，以具有欢喜之心而勤作，这样来显示。 律仪戒的对境是勤
English
The commentary on "Gapa" is completed. The nature of diligence should be established in four aspects. Among them, regarding the aspect itself, it is said that "the mind is delighted." The self-nature of the phenomena arising from the mind should be called aspect. What is diligence? It is to show that the mind is delighted in virtuous actions. So, what is the difference between "the mind is delighted" and "the mind is diligent"? The mind's diligence includes virtue, non-virtue, and neutrality, so it is said from the general aspect. Because that is the nature of the mind completely shaking when the mind is diligent. In addition, "the mind is delighted" is the nature of accomplishing what is desired, because it is held by the true and excellent. Joy is diligence, which is the cause of the virtuous phenomena arising from the mind. Similarly, the appearance of tending towards things is joy, called the appearance of joy. Manifest diligence is merely complete shaking. The object itself, no matter what is said, "collecting immeasurable," is because it is necessary to enter into immeasurable virtuous dharmas and benefit sentient beings. Therefore, it is said, "collecting immeasurable virtuous dharmas," and so on. Regarding the practice itself, "exertion," etc., what is held by respectful practice is called exertion, because it is the aspect of manifest aggregation. Constantly entering without interruption, what is held by continuous practice is uninterrupted. What is held by skillful practice is non-retrogression. As the verse says, "When diligence is practiced properly, there is no difficulty at all." Having a common cause, no matter what is said, "arising from that," in this way, all the virtuous dharmas of body, speech, and mind are motivated by diligence, and it is shown that they are diligent with a joyful mind. The object of the discipline of vows is diligence.
Tibetan
འགྲུས་འདི་ལ་མ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ནི་སྤྲོ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཡང་གཉི་གའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པས་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྡུ་སྟེ། གོ་ཆའི་བཙོན་འགྲུས་དང་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་རྫས་ཀྱི་རྣམ་པ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྨྲས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་མདོར་བསྟན་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའོ། །རྩོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གོ་ཆ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དང་པོར་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཡོངས་སུ་ལེན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སྦྱོར་བའི་སྔ་རོལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟོད་པ། ཚད་མེད་པ་ནི་བཞི་པོ་ཡིས། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་འཇིགས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། དུས་ཚད་མེད་པ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་དུས་དེ་སྙེད་གྲངས་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སོ་སོར་ རབ་ཏུ་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཉིད་དོ། །བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་བསོད་ནམས་ཉེ་བར་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་རིམ་གྱིས་འདིར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྦྱོར་བ་བྱས་བ་ལས་དགོས་པ་ཆུང་དུ་ཙམ་དུ་གྱུར་ལ་ངལ་བ་ནི་ཆེན་པོར་གྱུར་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དགོས་པ་ཆུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་བརྩམས་པ་ལས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བྱེད་ནུས་ན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྦྱོར་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན་མང་པོ་དག་གིས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དུས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོངས་སུ་བགྲང་བ་བཟུང་ན་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་གྲངས་མེད་པའི་ཉིན་དང་མཚན་མོའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་མཉམ་པ་གྲངས་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཡོངས་སུ་བགྲང་བ་བཟུང་བ་སྙེད་དུ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་དམྱལ་བར་གནས་པས་བདག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱའོ་ཞེས་གོ་བགོས་ན་མཐར་ཐུག་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བར་མ་དོར་འདོར་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། གལ་ཏེ་དེ་བས་ཡུན་ཐུང་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ལྟ་ཤིན་ཏུ་ཡང་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་དུས་རིང་པོ་དང༌། དུས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་དྲག་ཅིང་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་དོར་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གོ་ཆ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་མོས་པ་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོ་ཆའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་བཟུང་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་གོ་ཆ་ལ་དད་པ་སྐྱེ་ བར་འགྱུར་བ་ནི་དད་པ་ཙམ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་བརྟན་པོ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅིང་བརྟན་པོར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཕྱིར་ནི་ལྡོག་པའི་ས་བོན་དང་ཡང་དག་པར་འགྱུར་བར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྟས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ས་བོན་བསྐྲུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གོ་ཆ་དེ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨི
Chinese
此精进无需赘述，因为它是退转的自性。精进是喜悦的自性，因此是趣入的自性。趣入的戒律本身被安立为喜悦，因此不是退转的戒律。戒律是指无罪的身、语、意之业所摄持，并且也被“完全的动摇”一词所概括。在家或出家的菩萨为了圆满佛法和成熟有情而精进修持，如是说。在“两种”中，由于依赖于二者，所以各自变成三种。一切精进可归纳为两种：盔甲精进和加行精进。加行精进通过事物性质的区分而分为两种，然后说成三种，与戒律等概要的开示相同。发起精进和圆满精进是这些的异名。所谓盔甲，是指首先进行辨别然后完全接受。因此说，在加行之前等等，菩萨们的盔甲精进应被理解为由四种无量所摄持。因此赞叹道：以四种无量，完全摄持故，无有怖畏。这是什么意思呢？四种无量是什么呢？时间无量是指听闻到需要三个无数劫才能获得佛果，因此同样发誓并开始精进。痛苦无量是指在那无数劫的生命中，各自完全体验痛苦。福德无量是指为了完全摄持胜过声闻、独觉和一切世间众生的福德。有情无量是指为了使无量有情界完全从痛苦中解脱而完全摄持。这些的意义是
English
This diligence need not be mentioned, as it is the nature of turning back. Diligence is the nature of joy, therefore it is the nature of entering. The discipline of entering itself is established as joy, therefore it is not the discipline of turning back. Discipline refers to being encompassed by the faultless actions of body, speech, and mind, and is also summarized by the word "complete movement." It is said that householders or renunciate Bodhisattvas diligently practice to perfect the Buddha's teachings and to mature sentient beings. In "two kinds," because it relies on both, it becomes three kinds separately. All diligence can be summarized into two types: armor-like diligence and application diligence. Application diligence is divided into two types by distinguishing the nature of things, and then it is said to be three types, the same as the concise teachings of discipline and so on. Initiating diligence and perfecting diligence are synonyms for these. What is called armor is first discerning and then fully accepting. Therefore, it is said that before application and so on, the armor-like diligence of Bodhisattvas should be understood as being encompassed by the four immeasurables. Therefore, it is praised: Because it is completely held by the four immeasurables, there is no fear. What does this mean? What are the four immeasurables? Immeasurable time refers to hearing that it takes three countless eons to attain Buddhahood, therefore vowing the same and beginning diligence. Immeasurable suffering refers to individually and completely experiencing suffering in those countless lifetimes. Immeasurable merit refers to completely holding the merit that surpasses all Hearers, Solitary Buddhas, and worldly beings. Immeasurable sentient beings refers to completely holding the intention to liberate the immeasurable realm of sentient beings from suffering. The meaning of these is
Chinese
为了依次在此显示，如果从佛陀本身开始，即使努力之后需求变得很小，而辛苦却变得很大。即使那样，为了获得佛陀本身，努力本身就被称为伟大的盔甲。为了显示需求很小，如果说一个众生，即使通过如此巨大的努力，能够使一个众生从痛苦中解脱，即使那样也应该努力，更何况是众多众生呢？为了显示时间和巨大痛苦所带来的巨大劳累，如果完全计算，就像无数千劫的日日夜夜一样，无数百千次完全计算，只要活着就住在地狱里，即使我因此而获得无上正等觉，即使那样也应该为了无上正等觉而努力，如果理解为直到最终完成之前，不要在中途放弃。如果比那更短的时间和更小的痛苦就能获得，那就更应该进入。这些说明了，即使通过长时间和持续不断的努力，以极其剧烈和巨大的痛苦获得无上正等觉，也不应该为此放弃努力，这完全阐明了不可思议的盔甲。仅仅是对那样的东西的渴望，就像这样的一切都是菩萨的盔甲一样，如此理解之后，仅仅是对那样的渴望，就会对与之相似的盔甲产生信仰，这就是仅仅产生信仰。那也是坚定的，意思是不会退转并且变得坚定，因为具有退转的种子并且能够真正改变。因此说，如果完全确定原因，意思是说，为了菩提而努力，就是创造种子的意思。与那个盔甲完全相应，就是圆满佛法。
English
In order to show these sequentially here, if starting from the Buddha himself, even if the need becomes small after effort, and the labor becomes great, even so, the very act of striving to attain Buddhahood itself is shown to be a great armor. To show that the need is small, if it is said that even if one sentient being can be liberated from suffering by such a great endeavor, even then one should strive, what need is there to mention many? And to show the great weariness caused by time and great suffering, if one were to count, like the countless thousands of kalpas of days and nights, countless hundreds of thousands of times, as long as one lives, dwelling in hell, even if I were to attain unsurpassed perfect enlightenment thereby, even then one should strive for unsurpassed perfect enlightenment, understanding that one should not abandon it midway until it is ultimately accomplished. And if it can be attained with less time and less suffering than that, then one should certainly enter into it. These indicate that even if unsurpassed perfect enlightenment is attained through prolonged and continuous effort, with extremely intense and great suffering, one should not abandon striving for that purpose, which fully clarifies the inconceivable armor. Merely aspiring to such a thing, understanding that all such things are the armor of a Bodhisattva, merely aspiring to such a thing will generate faith in the armor that is similar to it, and that is merely generating faith. That too is steadfast, meaning that it will not turn back and will become firm, because it possesses the seed of turning back and is capable of truly changing. Therefore it is said, if the cause is fully determined, meaning that striving for Bodhi is the meaning of creating the seed. Being fully endowed with that armor is the perfection of the Buddha's Dharma.