Tibetan
ག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ཕོངས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་ཕོངས་ཤིང་འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་འགོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་སྟེ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པ་གནང་བས་ན་གནང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉི་གར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་སྡུད་པས་ན་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གཞན་དག་གི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་བདེ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་ཚར་གཅོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྦྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་ཕྱི་མ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པས་ནི་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་བདག་ཉིད་གཡོག་འཁོར་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་མི་འདྲེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ལ་རེག་པའི་ རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉི་གར་བདེ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་མཁས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གཉི་གར་བདེ་བ་སྟེ། །དེ་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་ཏེ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །བདག་དང་ཕ་རོལ་རྣམ་པ་གཉི་གར་ཕན་འདོགས་པས་ན་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བའོ། །ཉེས་པ་རྣམ་པ་བཅུའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་ན་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཅུ་ནི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་བཅུའོ། །བསམ་པ་ཉམས་པས་ན་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ཉམས་པའི་ཉེས་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་འདོད་པ་ནས་ཐ་མ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་སྨོས་སོ། །བསླབ་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པ་རྣམས་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཞུམ་པ
Chinese
何者为八种苦恼之相？即以遣除匮乏、不悦意、不适意等之方式，安立遣除匮乏与贪欲之戒律。以遮止趣入痛苦之因的方式，于今生来世饶益自他，故为遮止之戒律。于今生来世给予安乐，即开许趣入安乐之因，故为开许之戒律。如是，为饶益二者，故以摄集真实趣入二者之有情，故为摄集之戒律。对于其他众生趣入今生来世安乐者，予以调伏，故为调伏之戒律。唯有布施，故于来世成为大受用之果；具有忍辱，则于今生来世成为自他安乐之因；于来世，自身成为具有仆从眷属之因；于今生来世具有安乐与精进，乃于此生发起精进，故成为不杂染罪恶不善法之因；于来世，成为大安乐之因，故于今生来世具有安乐；具有禅定，则于此生即成为触及安乐之因；于来世，成为转生清净天之因，故于二者皆有安乐；具有智慧，则于此生即能生起精通彼等之智；于来世，成为智慧殊胜之因，故于二者皆有安乐。如是，四种戒律以六度摄持，随其所应而配之。饶益自他二者，故于今生来世皆得安乐。成为十种过患之对治，故为清净。十种即为十种过患。以意乐衰损故，为正受衰损之过患。其对治，则宣说从欲求善行之戒，乃至欲求究竟菩提等。不勤于学处之过患，乃对于如来所制立之学处不恭敬，故极度怯懦。
English
What are the eight aspects of suffering? It is the precept of eliminating poverty and desire by reversing the ways of poverty, unpleasantness, and disagreeableness. By preventing entry into the cause of suffering, it benefits oneself and others in this life and the next, hence it is the precept of prevention. Giving happiness in this life and the next, that is, allowing entry into the cause of happiness, hence it is the precept of allowance. Likewise, to benefit both, it is the precept of gathering, as it gathers sentient beings who truly enter into both. For those who wrongly enter into the happiness of this life and the next, it is the precept of subduing, as it subdues them. Only with generosity, one becomes the fruit of great enjoyment in the next life; with patience, it becomes the cause of happiness for oneself and others in this life and the next; in the next life, oneself becomes the cause of having servants and attendants; having happiness and diligence in this life and the next, one initiates diligence in this life, hence it becomes the cause of not mixing with sinful and unwholesome dharmas; in the next life, it becomes the cause of great happiness, hence having happiness in this life and the next; having meditation, in this life itself it becomes the cause of touching happiness; in the next life, it becomes the cause of being born as a pure god, hence there is happiness in both; having wisdom, in this life itself one can generate expertise in those things; in the next life, it becomes the cause of the excellence of wisdom, hence there is happiness in both. Thus, the four precepts are gathered by the six perfections, and they are applied as appropriate. Benefiting both oneself and others, one obtains happiness in this life and the next. Being the antidote to the ten faults, hence it is purity. The ten are the ten faults. Due to the decline of intention, it is the fault of the decline of proper reception. Its antidote is to proclaim from the desire for virtuous conduct to the desire for ultimate enlightenment. The fault of not applying oneself to the training is that one does not respect the training established by the Thus-Gone One, hence one is extremely timid.
Tibetan
་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་འགལ་བར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་འགྲེལ་ཏོ། །བསླབ་པའི་གཞི་མ་བཅས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་པས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ཉིད་དོ། །ཉེས་པ་དེ་གཉི་གའི་གཉེན་པོར་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསླབ་པས་ན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ལེ་ལོའི་ཉེས་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་གཉེན་པོར་ལེ་ལོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེ་ལོ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །བག་མེད་པའི་ཉེས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་བག་ཡོད་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟེན་ངན་པའི་ཉེས་པ་ནི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་དག་འདུན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ནི་ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལོག་པར་འཚོ་བའི་ཉེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ནི་འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མཐའ་གཉིས་སུ་ ལྷུང་བའི་ཉེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ནི་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཉམས་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་ནི་བསླབ་པ་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ནི་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་ལ་བསོད་ནམས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་འགྲེལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པ་ནི་ཕན་ཡོན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་སློབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པར་འགྱུར་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་སློབ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཆི་བའི་ཚེ་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཕྲད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། །ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པའི་ཕན་ཡོན་གསུམ་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྡུས་པའི་བསོད་ནམས་ཡོང
Chinese
说不是，就是用“那本身就是违背”等来解释。因为是跟随没有规定的学处根本的过失，所以就太过分了。为了对治那两种过失，如理修学所规定的，所以是完全清净的。为了对治懈怠的过失，说了无有懈怠等等。远离懈怠，是指日日夜夜精进于善法方面。为了对治放逸的过失，说了以不放逸完全摄持等等。恶劣所依的过失，是因为依赖利养、恭敬和出身的差别。为了对治它，说了善发愿等等。为了对治其他人不希求的过失，说了仪轨圆满等等。为了对治邪命的过失，说了受用圆满等等。为了对治 堕入两边的过失，说了断除两边等等。为了对治执为殊胜的过失，说了决定舍弃等等。为了对治衰损，就是违背学处，为了对治它，说了不衰损等等。戒蕴广大，是因为宽广、广大且福德大。生起大菩提的果实，是因为果实大。这两者是用“戒波罗蜜多”等等来解释的。修学菩萨戒的戒律，显示了利益与声闻等不共。修学它，会被佛和菩萨们所忆念，而不是修学声闻的律仪。死亡时，忆念从这里死亡之后，与佛和菩萨们相遇，因为超越了死亡的恐惧，所以获得极大的欢喜。来世与佛和菩萨的善知识相遇，是第三种利益。是波罗蜜多所摄的福德圆
English
It is said that it is not, that is, it is explained by "that itself is contradictory" and so on. Because it is the fault of following the unestablished basis of learning, it is too excessive. In order to counteract those two faults, it is completely pure because it is properly studied as prescribed. In order to counteract the fault of laziness, it is said that there is no laziness and so on. Being free from laziness means diligently striving for virtue day and night. In order to counteract the fault of carelessness, it is said that it is completely grasped by mindfulness and so on. The fault of a bad basis is because it depends on the differences of gain, respect, and birth. To counteract it, it is said that one has made good aspirations and so on. To counteract the fault of others not desiring, it is said that the ritual is complete and so on. To counteract the fault of wrong livelihood, it is said that livelihood is complete and so on. To counteract the fault of failing into two extremes, it is said that the two extremes are completely abandoned and so on. To counteract the fault of clinging to the supreme, it is said that one must definitely abandon and so on. To counteract deterioration, it is to violate the precepts. To counteract it, it is said that it does not deteriorate and so on. The great aggregate of morality is vast and extensive because it is wide, vast, and has great merit. Generating the fruit of great enlightenment is because the fruit is great. These two are explained by "the perfection of morality" and so on. Studying the morality of the Bodhisattva's vows shows that the benefits are not shared with the Shravakas and others. Studying it will be remembered by the Buddhas and Bodhisattvas, but not by studying the vows of the Shravakas. At the time of death, remembering that after dying from here, one will meet the Buddhas and Bodhisattvas, one will attain great joy because one has overcome the fear of death. Meeting the virtuous friends of the Buddhas and Bodhisattvas in the next life is the third benefit. It is the complete merit gathered by the Paramitas.