Tibetan
་བ་ཆུང་དུ་ཕྲན་ཚེགས་ཙམ་ལ་ནི་མི་ལྟའི། སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་མང་པོ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་དགེ་བ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་གཞིག་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བདེ་བ་གཞིག་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བས་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བས་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གནོད་སྦྱིན་དྲག་པོ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་བསྐྱེད་ནས་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་མཛད་པའི་བག་མེད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ལ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡེ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་ཁྱེར་བའི་རྫས་དགྲ་བཅོམ་པས་ཕྱིར་དགུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ལ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། བསམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པས་ནི་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་ནང་དུ་བཅུག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་པ་མེད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ཅིང་ཚོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲིག་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པ་ཅན་དབང་ཐོབ་ཅིང་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ན་དག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཆོག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་རྟུལ་བ་དང༌། བདག་གི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་དོན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཟད་དེ། དེ་བས་ན་གཞན་དག་གིས་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཐབས་ཡེ་སྤང་བར་བྱའོ། །དགེ་བའི་སེམས་སམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་སུ་རིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསམ་པ་རྟོགས་ནས་བྱེད་པའོ། །འཛེམ་བཞིན་དུ་
Chinese
对于微小的过失也不在意，对于痛苦也只关注来世的利益和众多无罪的安乐。如此，对于某些人是为了摧毁善根而说法，对于某些人是为了摧毁享受，对于某些人是为了摧毁安乐，对于某些人则以安乐和心安乐来结合，对于某些人则以痛苦和心不安乐来结合，对于某些人则以手持金刚等猛烈夜叉如实显示，生起死亡的恐惧而调伏。因此，诸佛薄伽梵心意完全清净者，为了利益和安乐有情，没有不做的放逸，菩萨们也与此相同。对于没有烦恼的心，安立不善业的道路是完全没有的。如此，在律藏中也说，盗贼所抢走的财物，阿罗汉能取回，也没有不予取的罪过，因为心不是烦恼的缘故。阿罗汉即使将芝麻大小的种子放入体内，也没有烦恼的心，因为没有体验和感觉，如同没有完全行淫一样。同样，菩萨具有无烦恼的心，获得自在且心意完全清净者，因为是进入使有情完全成熟的方法，因此要知道他们的行为与不善业的道路没有关联。菩萨精通方便的殊胜，获得波罗蜜多者们的行为是不可思议的，对于他们来说，善根微小、智慧迟钝、对自我方面显着执着、以及按照字面意义理解意义的人们的智慧也不会进入。对于他们来说，是佛陀亲自的现量，他们所行持的包括罪过的行为，只有他们自己才能知晓。因此，其他人应当完全舍弃执持众多非福德的方法。所谓“认识到是善心或无记心”，是指认识到自己的想法后才去做，小心翼翼地。
English
They do not pay attention to even the slightest faults, and they only look to the benefit of future lives and the many faultless pleasures. Thus, for some, they teach the Dharma in order to destroy virtue; for some, in order to destroy enjoyment; for some, in order to destroy happiness; for some, they combine happiness and mental ease; for some, they combine suffering and mental unease; for some, they subdue by accurately showing fierce yakshas such as Vajrapani, creating the fear of death. Therefore, the Buddhas, the Bhagavat, whose minds are completely pure, do not have any recklessness in order to benefit and bring happiness to sentient beings. Bodhisattvas are also the same. For a mind that is not afflicted, there is absolutely no establishment of the path of unwholesome actions. Thus, it is said in the Vinaya that an Arhat can retrieve property taken by thieves, and there is no fault of taking what is not given, because the intention is not afflicted. Even if an Arhat puts a sesame seed into his body, he does not have an afflicted mind, because there is no experience or sensation, just as there is no complete engagement in sexual intercourse. Similarly, Bodhisattvas who have minds that are not afflicted, who have attained mastery and whose minds are completely pure, are engaged in methods to fully ripen sentient beings, so it should be understood that their actions are not connected with the path of unwholesome actions. The conduct of Bodhisattvas who are supreme in skillful means and who have attained the perfection of wisdom is inconceivable. For them, the minds of those with small roots of virtue, dull wisdom, strong attachment to their own side, and who grasp the meaning according to the words, will not enter. For them, it is the direct perception of the Buddha himself. Only they themselves know the actions they perform, including those with faults. Therefore, others should completely abandon the means of accumulating much non-virtue. The phrase "knowing whether it is a virtuous mind or an unspecified mind" means doing it after realizing one's own intention, with caution.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་གཞན་མེད་དེ་ཕོངས་ཆོས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཁོ་ན་བསྐྱེད་ན་ལས་དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱ་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་འཇུག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས་དེ་དག་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་སྐབས་སུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་འཕྲོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ནོར་མང་པོ་སྦྱིན་པའི་བསམ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་སོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཕ་རོལ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། །ནོར་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཡུན་རིང་པོར་གནོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ནོར་དེ་ སླར་འཕྲོགས་ཏེ། གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབུལ་བར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་གཟིར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཕྲད་ན་འཆི་བར་འགྱུར་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་ཁོན་གྱི་བསམ་པ་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་རིག་ནས་བྱེད་དོ། །མགོ་གཙང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཡེམ་པའི་ཉེས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་བུད་མེད་དབང་དུ་གྱུར་ན་ཅི་དགའ་མགུར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་དུ་ཡོད་ལ་མི་དགེ་བ་ཡང་སྤང་དུ་གཞུག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལས་མང་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དག་མཐོང་ན་བདག་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བལྟས་ཏེ་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བབ་པའི་ཚེ་ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྲ་མས་མཛའ་པོའི་དབྱེན་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཚིག་རྩུབ་པོ་དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་དྲག་པོས་མི་དགེ་པའི་གནས་ནས་བསླང་སྟེ། དགེ་བའི་གནས་སུ་དགོད་པའི་ཕྱིར་སྨ་འབེབས་པར་བྱེད་ན་ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཚིག་འཁྱལ་པས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེའི་སྒོ་ནས་འདུལ་བ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱང་ལོག་པར་འཚོ་བའི་སྦྱོར་བས་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལོག་པར་འཚོ་བའི་སེམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཉེས་པར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན་ཉེས་
Chinese
之所以这样说，是因为没有其他方法，是为了成为贫穷的供养。所谓“仅仅是对来世的慈爱之心”，是指如果仅仅生起利益他们的来世的想法，即使做了那样的事也没有罪过。这是为了说明真正的菩萨是对事业精进的。对于自性罪，应当了解只有在家的菩萨才会去做，因为在经中看到那只是他们的行为。在不予取的情况下，之所以提到抢夺王位，是为了表明有将大量财物布施给众多众生的想法。所谓“必定会给他人带来损害”，是指损害生命等。如果因为享用那财物而与长久的损害相关联，那么将那财物重新夺回，并如实地供奉，就没有罪过。所谓“被不净行所折磨”，是指如果不结合就会死亡，并且菩萨也会因为怀有怨恨的想法而转生到地狱中，如果这样认识到而去做，就没有罪过。所谓“头干净”，是指舍弃了贪欲等淫秽的罪过。如果这样被女人所控制，那么无论喜欢与否，都可以与善根相结合，也可以引导舍弃不善。如果看到许多这样的事业对众生有利益，那么不顾自己，只关注众生的利益而去做，就没有罪过。对于被恶知识所控制的人，在需要使其成熟的时候，如果没有其他方法，通过离间朋友来引入佛法，也没有罪过。用粗暴严厉的语言和行为，将他们从不善的状态中唤醒，为了安置在善的状态中而进行呵斥，即使说了粗暴的语言也没有罪过。对于可以用绮语调伏的众生，也表明通过那种方式来调伏也没有罪过。声闻也会因为邪命的作为而有罪过，而菩萨们如果刚一生起邪命之心，如果不能完全认识到那是罪过，那么就没
English
The reason for saying this is that there is no other way, it is for the sake of making offerings to the poor. The so-called "only with a heart of loving-kindness for the future" means that if one only generates the thought of benefiting them in the future, even if one does such a thing, there is no fault. This is to show that the Bodhisattva of true meaning is diligent in action. Regarding natural transgressions, it should be understood that only lay Bodhisattvas engage in them, because it is seen in the sutras that it is only their behavior. In the case of taking what is not given, the reason for mentioning seizing the kingdom is to show that there is the intention of giving a lot of wealth to many sentient beings. The so-called "definitely engaging in harming others" refers to harming life and so on. If enjoying that wealth is associated with long-term harm, then taking that wealth back and offering it as it is, there is no fault. The so-called "tormented by impure conduct" means that if they do not unite, they will die, and the Bodhisattva will also be reborn in hell because of holding a grudge. If one recognizes this and does it, there is no fault. The so-called "clean head" means abandoning the sins of lust and so on. If one is controlled by a woman in this way, then whether one likes it or not, one can combine it with the roots of virtue, and one can also lead to abandoning non-virtue. If one sees many such actions that benefit sentient beings, then without regard for oneself, only focusing on the benefit of sentient beings and doing it, there is no fault. For those who are controlled by bad friends, when it is necessary to make them mature, if there is no other way, there is no fault in introducing them to the Dharma by alienating friends. Using harsh and severe words and actions to awaken them from the state of non-virtue, and scolding them in order to place them in the state of virtue, there is no fault even if harsh words are spoken. It is also shown that there is no fault in subduing sentient beings who can be subdued with idle talk through that method. Hearers will also be at fault for engaging in wrong livelihood, while Bodhisattvas, if they have just generated the mind of wrong livelihood, if they do not fully recognize that it is a fault, then they are not