Tibetan
།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་བསྡུས་ནས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གིས་རྣམ་པར་བཞག་ནས་དེ་དང་འཚམ་པའི་དོན་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། སེམས་ཅན་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་དག་གང་ཞེ་ན། བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་གྲོགས་བྱེད་དེ། དེ་འདོད་པ་རྣམས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་རིགས་པ་ལ་རྨོངས་ཏེ་དེ་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། ཕན་འདོགས་འདོད་པས་ཕྱིར་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྐྱབས་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། ཕོངས་པར་གྱུར་པ་དང༌། མྱ་ངན་གྱིས་གཟིར་བ་དང༌། ཡོ་བྱད་མེད་དེ་དེ་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དང་བླ་མ་ལ་རྟེན་འཆའ་བར་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་གནས་པ་རྣམས་དང༌། མཐུན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང༌། མཐུན་པར་བྱ་བས་འདུལ་བ་རྣམས་དང༌། ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་བསྡུ་བ་དང་ཚར་བཅད་པར་འོས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་སོ། །གྲོགས་ བྱེད་པ་ནི་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་གྲོགས་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བ་བརྟག་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། བྱ་བ་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་སྟེ། གང་དུ་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་ལས་འབྱོར་པ་དང་རྒུད་པར་གྱུར་པར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་སེམས་པའོ། དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ནས་གཟུང་སྟེ། བྱ་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་བྱ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། དེ་དག་གཉི་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེར་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ལམ་དུ་འགྲོ་བ་འདྲོན་པོ་མེད་པའམ། ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་བ་མེད་པ་རྣམས་ལ་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། རིགས་པས་བརྩམ་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་མཐའི་སྦྱོར་བ་དག་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་བསྒྲུབས་པ་བསྲུང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཕན་ཚུན་བྱེ་བ་སྡུམས་པ་དང༌། ཉི་མ་ངེས་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མྱོང་བར་འགྲོ་བའི་དུས་དང༌། བསོད་ནམས་རྩོམ་པའི་དུས་ནའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། དབང་པོ་ཉམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡན་ལག་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ངལ་བ་དང་དུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སེམས་
Chinese
利益有情之律仪有十一种，假设有十一种有情而安立。一切有情总集而决定的十一种，以十一种来安立，随顺与之相应的利益之事，就成为利益有情之律仪。每一种都要理解为不可估量。这十一种有情是什么呢？就是对某事某事提供帮助，那些渴望得到却又痛苦，对道理愚昧而渴望得到的人；想要施予恩惠，反过来也想要施予恩惠的人；想要救护世间的人；变得贫穷的人；被忧伤折磨的人；没有资具而渴望得到的人；想要依赖堪布、阿阇黎和上师的人；以摄受而安住的人；具有和合之心的人；以和合之事来调伏的人；进入正道和邪道的人，以及应该摄受和调伏的人；对如来教法心怀不满的人。帮助，如果分开来说，对于应做和不应做之事提供帮助，要理解为有八种。审查应做和不应做之事是为了什么呢？说“应做是思考”，即在做了和没做之后，看到兴盛和衰败，就对此进行思考。从出现这种情况的时候开始，确定无疑地把握应做之事，就是确定应做之事。为了显示这两种情况，才去帮助他们。对于在路上行走而没有向导，或者没有跟随者的人提供帮助；以及以理智开始的事务等，清净事业的边际的结合；守护已经获得的受用；调解有情之间的争端；在确定无疑地前往体验福德殊胜之时；以及在开始积累福德之时。有情们被身和心的两种痛苦所折磨，身体的痛苦有四种：疾病的痛苦；官能衰退的痛苦；肢体残缺的痛苦；以及劳累和疲惫的痛苦。心
English
The eleven types of ethical conduct for benefiting sentient beings are established based on the assumption that there are eleven types of sentient beings. All sentient beings are categorized and determined by eleven types, and following the appropriate actions to benefit them becomes the ethical conduct for benefiting sentient beings. Each type should be understood as immeasurable. What are these eleven types of sentient beings? They are those who help with this and that, those who desire something but suffer and are ignorant of reason, yet desire it; those who want to bestow favor and in return want to bestow favor; those who want to protect the world; those who have become impoverished; those who are tormented by sorrow; those who lack resources and desire them; those who want to rely on Khenpos, Acharyas, and Lamas; those who abide by being embraced; those with a harmonious mind; those who are tamed by harmonious actions; those who have entered the right and wrong paths, and those who should be embraced and subdued; and those who harbor resentment towards the teachings of the Tathagata. Helping, if separated, helping with what should and should not be done, should be understood as having eight aspects. Examining what should and should not be done is for what purpose? Saying "what should be done is thinking," that is, after doing and not doing, seeing prosperity and decline, one thinks about it. From the time this occurs, definitely grasping what should be done is determining what should be done. To show these two situations, one goes to help them. Helping those who are walking on the road without a guide, or without followers; and the combination of pure actions at the end of activities such as those initiated by reason; protecting the enjoyment that has been obtained; mediating disputes between sentient beings; at the time of definitely going to experience the excellence of merit; and at the time of starting to accumulate merit. Sentient beings are tormented by two types of suffering, body and mind. The suffering of the body is of four types: the suffering of disease; the suffering of the decline of faculties; the suffering of missing limbs; and the suffering of labor and fatigue. Mind