Tibetan
་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཆོས་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀྱི་བསྒོམས་པ་ལས་ བྱུང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ལུས་དང་སེམས་དབེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་པུར་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །བསམས་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་ཐོས་པ་ཉིད་ལ་གདགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་ལ་སེམས་པ་དང་གྲུབ་པ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྦྱོར་བ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ནི་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པར་སྟོན་ཏོ། །བདག་གི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་ནི་གཞན་དག་ལ་ཕན་གདགས་པ་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཕན་འདོགས་པའི་ཞིང་ལ་གནས་པ་དང༌། བླ་མའི་ཞིང་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏོ། །སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་ལ་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ནད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྨོས་སོ། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལ་ལེགས་གས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ངག་གི་དགེ་བའི་ཆོས་བསགས་པ་སྟོན་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པའི་ཚིག་ལ་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨྲ་ན་འདི་ཉིད་སྨྲ་བར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་འཛིན་པའོ། །ཚིག་ཏུ་འབྱིན་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་མེད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་གིས་བྱས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཕྱིར་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་ཐ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་རྣམས་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་མཆོད་ པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་ཟང་ཟིང་གི་མཆོད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་སོ། །མཆོད་པ་ངན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་ངན་པ་གཏན་དུ་མི་བྱའོ། །བརྩོན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་སྟོན་ཏོ། །བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་པ་ཁོ་ན་སྟོན་ཏོ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནས་དགེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དྲན་པས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྲུང་བར་བྱེད་དེ། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་སྤྱད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཕྱིར་གསོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །འདི་གཉིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་བྱུང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ལ་བདག་བྱམས་པ་མེད་པས་ན་བདག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཉེས་བ་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ན་ཉེས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་པའི་ཕྱིར་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་བྱུང་ན་ཡང་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཡིན་པར་འཆགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེས་པ་འཆགས་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པའོ། །སྲུང་བ་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པ་བརྗེད་མི་ངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་འཕེལ་བ་དང༌། ཡངས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཕོངས་པ་རྣམས་དང༌། ཞུགས་པ་རྣམས་དང༌། ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་སོ། །ཕོངས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་འདོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་རྣམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་གྲོགས་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་དེ་དག་ལ་གྲོགས་བྱེད་པ་དང༌། ནད་ཀྱི་ སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་རྣམས་ལ་ནད་གཡོག་གེ་སྒོ་ནས་གྲོགས་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཐབས་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཡེ
Chinese
是從聽聞、思維和禪修中產生的。因為說過「應當修習二法」。這顯示了是從止觀二者的禪修中產生的。而那禪修也是因為身體和心遠離在先，所以喜歡獨處。從思維和禪修中產生，雖然是用心做的，但也歸屬於聽聞，因為是將如何聽聞的法與心和成就結合起來的緣故。正因為如此，才說「應當努力」，「結合」是「努力」的同義詞。供養上師的事業顯示是用身體做的。為了使我的福德增長，積累善法，是以利益他人的想法，也轉變為做利益眾生之事的戒律。以兩種方式顯示了安住於饒益的田地和安住於上師的田地。以安住於痛苦的田地為例，用「對於病人們」等等來說明。對於善說，以「賜予善哉」等來布施，這顯示了積累語的善法。總而言之，「善說」是指與一切煩惱的對治和完全清淨相符的詞語。這也有兩種，是指依賴於佛陀的教言和三寶功德的詞語。正因為如此，說的時候要說「應當說這個」。說出來就是憶念。說成語言也與此相同。生起歡喜心，是與不動搖的增上意樂和極度歡喜心是同義詞。自己做了如何歡喜，同樣地對於他人所做的也隨喜並歡喜。能忍受是指為了身體和語言而不做損害的緣故。因為將所做的善根迴向於圓滿菩提，顯示了會產生不同的福德，所以說了迴向。是種下以十大願為先導的真實願望。供養三寶，簡而言之就是財物供養和實
English
arises from listening, thinking, and meditating. Because it is said, "One should cultivate two dharmas." This shows that it arises from the meditation of both tranquility and insight. And that meditation is also because the separation of body and mind comes first, so one delights in solitude. Arising from thinking and meditating, although it is done with the mind, it is attributed to listening itself, because it is combining how the Dharma is heard with the mind and accomplishment. Precisely because of this, it is said, "One should strive," "combining" is a synonym for "striving." The work of offering to the lama shows that it is done with the body. In order to increase my merit, accumulating virtuous Dharma is with the thought of benefiting others, and it also transforms into the discipline of doing things for the benefit of sentient beings. In two ways, it shows abiding in the field of benefiting and abiding in the field of the lama. Taking abiding in the field of suffering as an example, it is explained with "for the sick" and so on. For good speech, giving with "granting well said" and so on shows the accumulation of virtuous Dharma of speech. In short, "good speech" refers to words that are in accordance with the antidote to all afflictions and complete purification. This also has two aspects, referring to words that rely on the Buddha's teachings and the qualities of the Three Jewels. Precisely because of this, when speaking, one should say, "This should be said." To speak it is to remember it. To utter it in language is the same. Generating joy is synonymous with unwavering higher intention and extreme joy. Just as one rejoices in what one has done, similarly, one also rejoices and is happy for what others have done. To be tolerant means not harming for the sake of body and speech. Because dedicating the virtuous deeds done to complete enlightenment shows that different merits will arise, it is said to be dedicated. It is planting true aspirations that are preceded by the ten great aspirations. Offering to the Three Jewels, in short, is material offering and real
Chinese
是供养。因此说了“所有种类”。为了遮止恶劣的供养，所以说了“广大”，菩萨们绝对不应作恶劣的供养。 “勤奋”等，是指以布施等波罗蜜多所摄持的善。 “安住于谨慎”是指仅仅是勤奋。为了显示积聚道的善，所以说了“于学处”等，以不以正念行持的方式守护，以正知即使已经行持也以事后补救的方式完全守护。这二者是不生起烦恼和已生起烦恼的对治之故。因为自己对自己没有慈爱，所以对于自己的相续的错乱和恶行，仅仅是完全了知罪过，所以是完全了知。又因为见到今生和来世的过患，所以是视为过患。完全了知并且见到过患后，为了如理完全断除而舍弃。即使出现错乱，也因为将罪过视为罪过而忏悔，因此以“错乱”等显示了忏悔罪过之处。修习是生起未生起的。守护是以不忘失已生起的方式安住。增长是以前所安住的方式变得更加殊胜，广大和增长，并且变得宽广。就三种有情而言，为了利益有情而安立十一种应作之事。三种有情是贫乏者、进入者和愤怒者。贫乏者有两种，即不饶益者和饶益者。其中，不饶益者是被三种痛苦所折磨者，对于在有情的事业中没有朋友的痛苦所折磨者，成为他们的朋友，对于被疾病的痛苦所折磨者，以照顾病人的方式成为他们的朋友，对于不了解世间和出世间之义而被愚痴的痛苦所折磨
English
It is offering. Therefore, it is said "all kinds." In order to prevent bad offerings, it is said "vast," Bodhisattvas should never make bad offerings. "Diligent" and so on, refers to the virtue gathered by applying generosity and other perfections. "Abiding in mindfulness" refers only to diligence. In order to show the virtue of the place of the path of accumulation, it is said "in the objects of training" and so on, guarding in a way that does not act with mindfulness, and with knowledge, even if it has been acted upon, it is completely guarded in a way of subsequent remedy. These two are because they are the antidote to not arising afflictions and arising afflictions. Because one does not have love for oneself, one completely knows the faults of one's own continuum and misdeeds, so it is complete knowledge. Also, because one sees the faults of this life and the next, it is regarded as a fault. After completely knowing and seeing the faults, one abandons in order to completely eliminate them according to the Dharma. Even if confusion arises, one confesses because one regards the fault as a fault, therefore, "confusion" and so on shows the place of confessing faults. Cultivation is to generate what has not been generated. Guarding is to abide in a way that does not forget what has already been generated. Increasing is to become more excellent in the way of abiding, vast and increasing, and becoming wide. In terms of the three kinds of sentient beings, eleven kinds of things to do are established in order to benefit sentient beings. The three kinds of sentient beings are the impoverished, those who have entered, and the angry. There are two kinds of impoverished, those who do not benefit and those who benefit. Among them, those who do not benefit are those who are tormented by the three kinds of suffering, for those who are tormented by the suffering of having no friends in the activities of sentient beings, becoming their friends, for those who are tormented by the suffering of disease, becoming their friends by taking care of the sick, for those who do not understand the meaning of the world and beyond the world and are tormented by the suffering of ignorance