Tibetan
་ནས་དད་པར་བྱེད་པའོ། །དོན་ལ་རྟོན་ པར་བྱེད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ལ་ཞེ་ན་པ་སྤངས་ནས་དགོངས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོན་པ་ནི་གནས་པས་སོ། །ནག་པོ་བསྟན་པ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག་འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བར་གནས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཆེན་པོ་བསྟན་པའོ། །མ་ཞུགས་པའི་སྔོན་དུ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཐོག་མ་འཇུག་པ་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དང་པོར་སེམས་པའོ། །ཞུགས་ནས་ཀྱང་བསམ་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པ་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །བསམ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སེམས་པར་བྱེད་པས་ན་སེམས་གཡེང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཐོས་པའི་དུས་སུ་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ལ། རྟོགས་པའི་དོན་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་ཐོས་པའི་དུས་སུ་མ་ཤེས་པ་དང༌། མ་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །རིགས་པས་ཚོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་གང་དག་ལ་མོས་པར་མ་གྱུར་ན་ཡང་སྐུར་པ་མི་གདབ་ཅིང་མོས་པ་མང་དུ་སྐྱེད་པར་བྱའོ། །སྐུར་པ་མ་བཏབ་པས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མང་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ཉམས་པ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཉེ་བར་མ་བསགས་པས་བདག་ཉིད་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དགོངས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི། ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ནག་པོ་བསྟན་པ་དང། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལས་སུས་ཀྱང་བསྐྱོད་པའམ་བསྐུལ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཐོག་མ་ནས་ཆོས་སེམས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྔོན་མ་ཐོབ་པའི་བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོབ་བར་གྱུར་ནས་ནི་སྙིང་པོ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། སྒོམ་པ་བསྟན་པ་ལས་བསམ་པ་བསྟན་
Chinese
因此要生起信心。所谓“依义不依语”，意思是舍弃对文字的执着，而将经文的意义铭记于心。所谓“依”就是安住。所谓“黑法方面”，是指不入于经藏，不见于律藏，与法性相违背。与此相反的“白法方面”，是指大乘的教法。未进入之前就用心思考，是指从最初进入时就开始，这是最初的思考。进入之后，也能获得思维究竟的智慧差别。对于如何思考的内容，要反复思索，才能获得其精髓。为了说明以八种思维方式舍弃不相符的方面的利益和果报，就不会变得愚昧，这是因为获得了智慧的差别。因为一心一意地专注思考，所以心也不会散乱。在听闻时，也能理解之前未理解的内容，已经理解的内容也能更加理解，这是为了说明能够获得。因此，先前听闻时未知的，以及未听闻时未理解的，都能依次理解和获得。因为通过理智去寻求，所以不会依赖他人。对于那些不喜欢的深奥佛法，也不要诽谤，而要多生起信心。不诽谤就不会产生许多非福德。也能舍弃自身的过失，因为没有积累舍弃佛法的业，所以自身不会被轻毁和堕落。因为具有理解经文意义的能力，所以能理解有意义的言辞，而不会跟随文字表面。精通黑法方面和大乘教法，就不会被任何人从其真实意义上动摇或劝退。从一开始就用心思考佛法，就能获得先前未获得的大忍辱的相。获得之后，为了获得精髓和彻底理解意义，就会进入禅修。通过阐述修行与佛法相符的法，从而表明身、语、意随顺佛法，以及思维和禅修，这里阐述了思维。
English
Therefore, faith should arise. The saying "rely on the meaning, not on the words" means abandoning attachment to the words and keeping the meaning of the scriptures in mind. "Relying" means abiding. The "dark side of the Dharma" refers to what is not included in the Sutra Pitaka, not found in the Vinaya Pitaka, and contrary to the nature of Dharma. The opposite, the "white side of the Dharma," refers to the teachings of the Mahayana. Engaging the mind before entering means starting from the very beginning of entering; this is the initial thought. After entering, one can also attain the distinction of wisdom that reaches the ultimate end of thought. One should repeatedly contemplate what has been thought in order to attain its essence. To explain the benefits and results of abandoning incompatible aspects through the eight modes of thought, one will not become foolish, because one has attained the distinction of wisdom. Because one focuses intently on thinking, the mind will not be distracted. During listening, one will also understand what was not understood before, and what has already been understood will be further understood; this is to show that one can obtain. Therefore, what was unknown when previously heard, and what was not understood when not heard, will be understood and obtained in sequence. Because one seeks through reason, one will not rely on others. Even if one does not like certain profound Dharmas, one should not slander them but should generate more faith. By not slandering, one will not generate much non-virtue. One will also abandon one's own faults, because one has not accumulated the karma of abandoning the Dharma, so one will not be despised or degraded. Because one has the ability to understand the meaning of the scriptures, one can understand meaningful words and will not follow the surface of the words. Being proficient in the dark side of the Dharma and the Mahayana teachings, one cannot be shaken or dissuaded from its true meaning by anyone. Engaging the mind in the Dharma from the beginning will lead to attaining the aspect of great forbearance that was not previously attained. Once attained, one will enter meditation in order to attain the essence and thoroughly understand the meaning. By explaining the practice of Dharma that is in accordance with the Dharma, it shows that body, speech, and mind follow the Dharma, as well as thought and meditation; here, thought is explained.
Tibetan
ནས། སྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། སྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་ཉིད་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉིད་དང༌། སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་དོ། །མདོ་ལས་ཆོས་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པས་དངོས་པོ་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའོ། །དེ་དག་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བསྒོམ་པའོ། །བསྟེན་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མང་དུ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བསྒོམ་པའོ། །ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་བསྒོམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བའམ། ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས་བསམ་པའི་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ནས་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་དང། རྣམ་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །མིང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དེ་གཉི་གས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་དུས་ན་ནི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་སྨོས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དེ། དེ་གཉི་ག་ཡང་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སེམས་ངེས་པར་གཏད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་གཞན་ལས་སེམས་བཟློག་ནས་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་དེ་ལ་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཡོངས་སུ་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སམ། འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པའི་དམིགས་པ
Chinese
接着说，什么是禅修呢？禅修有四种形态：事物本身、行为本身、行为的完全圆满。经中说要修习两种法，所以要修习两种事物：修习止和修习观。那些恒常实行并且怀着敬意的行为，就是普遍依止和习惯的禅修。具备依止并且多加实践，就是修习圆满成就的意旨。可以理解为最初、中间和最后四种禅修，或者通过缩小等等形态的区分。由于圆满的意念会成就，所以从意念的究竟之处开始，禅修才是最为合理的。因此说，这是因为非常圆满的缘故。菩萨们的止和观的修习，是两种非常特别的，即事物本身和形态本身。为了阐述事物的差别，从“不可言说的仅仅是事物”等等开始，以完全成就的自性，超越了言语的范畴。因为安住于名相和分别念，所以称之为事物。 “仅仅”这个词语，显示了与那二者的分离。在事物本身处于未完全清净的状态时，称之为自性。所说的意义是，在完全清净的状态下，也是真实智慧的对境，那二者也都是所缘。 “心确定地安住”的意思是，将心从其他所缘中转移开，并真实地安住于此，这就是它的含义。为了阐述形态而说：“与一切戏论分离”等等，对于那个事物，与一切散乱分离，就是与一切分别念分离的形态作意，这就是它的含义。心与一切散乱分离，显示了与一切享受的分离。
English
Then, what is meditation? There are four forms of meditation: the thing itself, the action itself, and the complete perfection of the action. The sutra says that two dharmas should be meditated upon, so two things should be meditated upon: the meditation of calm abiding and the meditation of insight. Those actions that are constantly practiced and performed with reverence are the meditation of universally relying and becoming accustomed. Possessing reliance and engaging in much practice is the meditation of accomplishing the complete intention. It can be understood as four meditations: initial, intermediate, and final, or through distinctions of forms such as diminishing. Because complete intention will be accomplished, meditation is most reasonable starting from the ultimate point of intention. Therefore, it is said, 'This is because of being extremely perfect.' The calm abiding and insight meditation of the Bodhisattvas are two very special ones, namely the thing itself and the form itself. In order to explain the difference of things, starting from 'the inexpressible is merely the thing,' etc., with the completely accomplished nature, it transcends the realm of speech. Because it abides in names and discriminations, it is called a thing. The word 'merely' shows the separation from those two. When the thing itself is in a state of not completely pure, it is called nature. The meaning stated is that in the state of complete purity, it is also the object of true wisdom, and both of those are also objects of focus. 'The mind is definitely fixed' means that the mind is diverted from other objects and truly abides in this, that is its meaning. In order to explain the form, it is said, 'Separated from all elaborations,' etc. For that thing, being separated from all distractions is the form of contemplating being separated from all discriminations, that is its meaning. The mind being separated from all distractions shows the separation from all enjoyments.