Tibetan
ནད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ངག་གི་དགེ་བའི་ཆོས་བསགས་པ་སྟོན་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པའི་ཚིག་ལ་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨྲ་ན་འདི་ཉིད་སྨྲ་བར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་འཛིན་པའོ། །ཚིག་ཏུ་འབྱིན་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་མེད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་གིས་བྱས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་ཡང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གིས་ཕྱིར་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་བྱས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་ཐ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་རྣམས་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་ཟང་ཟིང་གི་མཆོད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་སོ། །མཆོད་པ་ངན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་ངན་པ་གཏན་མི་བྱའོ། །བརྩོན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་སྟོན་ཏོ། །བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་ བྱ་བས་ནི་བརྩོན་པ་ཁོ་ན་སྟོན་ཏོ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནས་དགེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དྲན་པས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྲུང་བར་བྱེད། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་སྦྱིན་པར་གྱུར་ཀྱང་ཕྱིར་གསོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་སྲུང་པར་བྱེད་དེ། འདི་གཉིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་བྱུང་བ་དང་བྱུང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ལ་བདག་བྱམས་པ་མེད་པས་ན། བདག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཉེས་པ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ན་ཉེས་པས་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་བྱུང་ན་ཡང་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཡིན་པར་འཆགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེས་པ་འཆགས་པའི་གནས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པའོ། །སྲུང་བ་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པ་བརྗེད་མི་ངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གནས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། འཕེལ་བ་དང་ཡང་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཕོངས་པ་རྣམས་དང༌། ཞུགས་པ་རྣམས་དང༌། ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་སོ། །ཕོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་འདོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་རྣམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་གྲོགས་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་དེ་དག་ལ་གྲོགས་བྱེད་པ་དང༌། ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་རྣམས་ལ་ནད་གཡོག་གི་སྒོ་ནས་གྲོགས་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཐབས་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཡེན་སྤྱོ་བ་རྣམས་ལ་སྤྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་རིགས་པ་སྟོན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་སོ་སོ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ ཐབས་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བར་རིགས་པ་སྟོན་པའོ། །ཕན་འདོགས་འདོགས་པའི་སེམས་ཅན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལན་དུ་ཕན་འདོགས་སུ་རེ་བ་དེ་དག་ལ་ནི། བྱ་བ་གཟོ་བ་རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་སྒོ་ནས་མཉམ་པའམ་ལྷག་པར་ལེན་དུ་ཕན་འདོགས་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། འཇིགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྐྲག་པ་དེ་དག་འཇིགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་སྐྱོབ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་མྱ་ངན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བ་དང་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་རིགས་པས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའོ། །ཞུགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་ལ་རག་ལས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྟེན་སྦྱིན་པས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་པ་གཞན་མི་རྟེན་པ་དེ་དག་ལ་ནི། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བས་དུས་དུས་སུ་ཐད་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཟང་ཟིང་ལེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་དང་མཐུན་པར
Chinese
说了关于“对于病人”等等。说了“善说”后，给予“好啊”等等，这显示了积累口语的善法。简而言之，“善说”是遍一切烦恼的对治，是与清净相符的语言。它有两种，即佛的教诲和依赖三宝功德的语言。因此，如果说，就应说这个。说，就是忆念。说出口也是一样。说了“生起欢喜心”后，就是指无伪的增上意乐和具有极大欢喜的心。如同我所做的那样欢喜，同样也应欢喜他人所做的。所谓“忍耐”，就是指身体和语言不作损害。为了显示做了善事完全回向圆满菩提能生起各种福德，所以说了“完全回向”。这是在播种以十大愿为先导的真实愿望。供养三宝，简而言之就是财物供养和修行供养。因此说了“一切方式”。为了遮止恶劣的供养，所以说了“广大”，菩萨们绝对不做恶劣的供养。说了“精进”等等，显示了以布施等波罗蜜多结合的善法。所谓“安住于谨慎”，就是指精进本身。为了显示积聚道的处所的善法，所以说了“对于学处”等等。以不以正念行事的方式守护，以正知即使布施也以恢复的方式完全守护，因为这两者是未生烦恼和已生烦恼的对治。因为自己对自己没有慈爱，所以完全了解自己相续的错乱和恶行，完全知道那是过患。那是今生和来世的过患。
English
It is said about "to the sick" and so on. After saying "well said," giving "good" and so on, this shows the accumulation of virtuous Dharma of speech. In short, "well said" is the antidote to all afflictions and is language that is in accordance with purity. It has two aspects, namely the Buddha's teachings and the language that relies on the qualities of the Three Jewels. Therefore, if one speaks, one should speak this. To speak is to remember. Speaking it out is also the same. After saying "generating joy," it refers to the unwavering superior intention and the mind with great joy. Just as I rejoice in what I have done, so should I also rejoice in what others have done. "Patience" means not harming with body and speech. To show that doing good deeds and fully dedicating them to complete enlightenment can generate various merits, it is said "fully dedicate." This is sowing the true aspirations that are led by the ten great aspirations. Offering to the Three Jewels, in short, is material offerings and practice offerings. Therefore, it is said "all ways." To prevent bad offerings, it is said "vast," Bodhisattvas should never make bad offerings. Saying "diligence" and so on, shows the virtue combined with the practice of generosity and other perfections. "Abiding in mindfulness" refers to diligence itself. To show the virtue of the place of accumulation of the path, it is said "regarding the objects of training" and so on. Guarding in a way that does not act with mindfulness, and fully guarding with awareness even if giving is done in a way of restoring, because these two are the antidotes to afflictions that have not arisen and those that have arisen. Because one does not have love for oneself, one fully understands the confusion and misconduct of one's own continuum, fully knowing that it is a fault. That is the fault of this life and future lives.
Chinese
因为见到过失，所以以罪过来看待。完全了解并见到过失后，为了如理如实地断除，而进行舍弃。即使出现错误，也因为将错误视为过失，所以通过“错误”等词语来确定过失之处。修习是指生起未生起之善。守护是指以不忘失已生起之善的方式安住。增长是指以从安住中更加殊胜的方式，变得广大、增多和更加轻快。根据三种有情众生的不同情况，将利益有情众生的行为准则分为十一种。这三种有情众生是贫乏者、进入者和忿怒者。贫乏者有两种：不给予帮助者和给予帮助者。其中，不给予帮助者是指那些被三种痛苦所折磨的人。对于那些在有情众生的各种事务中，因缺乏帮助而遭受痛苦的人，给予帮助；对于那些被疾病的痛苦所折磨的人，通过护理来给予帮助；对于那些在世间和出世间事务中，因不了解方法而遭受愚痴痛苦的人，首先普遍地宣讲佛法，然后分别针对每个有情众生，宣讲不同的方法。给予帮助的有情众生有四种：对于那些期望得到回报的人，通过报答恩情、守护恩情的方式，以相等或超过的方式给予帮助，并亲近他们；对于那些被各种恐惧所吓倒的人，从各种恐惧中救护他们；对于那些遭受痛苦的人，消除他们悲伤的痛苦；对于那些缺乏资具的人，也如理如实地为他们准备一切资具。进入者有两种：对于那些依赖他人的人，以不求回报的心施予资具，从而圆满积聚福德；对于那些不依赖其他修行佛法者的人，通过让他们各自感到欢喜，时常亲自前往探望，并与他们一起接受供养，以及做符合世间法的事情。
English
Because faults are seen, they are regarded as offenses. Having fully understood and seen the faults, one abandons them properly and completely. Even if mistakes occur, they are identified as faults, so the place of fault identification is through words like "mistake." Cultivation is the generation of what has not yet arisen. Protection is maintaining what has already arisen in a way that it is not forgotten. Increasing is expanding, growing, and becoming lighter in a way that is more excellent than abiding. Based on the three types of sentient beings, the code of conduct for benefiting sentient beings is divided into eleven types. These three types of sentient beings are the impoverished, those who have entered, and the wrathful. There are two types of impoverished: those who do not give help and those who give help. Among them, those who do not give help are those who are tormented by the three sufferings. For those who are tormented by the suffering of having no help in various affairs of sentient beings, one gives help; for those who are tormented by the suffering of illness, one gives help through nursing; for those who are tormented by the suffering of ignorance due to not knowing the methods in worldly and transworldly affairs, one first generally teaches the Dharma, and then teaches different methods specifically to each sentient being. There are four types of sentient beings who give help: for those who expect a return, one stays close by helping them equally or more, through repaying kindness and protecting kindness; for those who are frightened by various fears, one protects them from various fears; for those who have become miserable, one eliminates the suffering of their sorrow; and for those who lack resources, one also properly and completely provides all resources. There are two types of entrants: for those who rely on others, one completely gathers accumulations by giving resources with a selfless mind; and for those who do not rely on other Dharma practitioners, one goes to them from time to time by making each of them truly happy, and one accepts offerings and acts in accordance with worldly affairs together with them.