English
If death comes, the Bodhisattva also holds a mind of hatred, thinking that beings will fall into hell, and acts accordingly after recognizing this. The so-called "head clean" is to abandon the sin of sexual misconduct with desire. Like this, if one is controlled by a woman, then in joy one can also be combined with the roots of virtue, and one can also abandon non-virtue. If one sees many such deeds that benefit sentient beings, and does not look at oneself, but only considers the benefit of sentient beings and acts, there is no fault. Those who are controlled by non-virtuous friends, when faced with the moment of making them fully mature, because there is no other method, use divisive speech to create discord among friends, thereby introducing them to the Dharma, there is also no fault in doing so. Using harsh and strong language and strong actions, pulling them out of the state of non-virtue, and scolding them in order to place them in the state of virtue, even if harsh words are spoken, there is no fault. For sentient beings who can be tamed with jesting words, there is also no fault in taming them in this way. Even the Shravakas become sinful through the actions of wrong livelihood, and it is shown that if Bodhisattvas do not fully recognize the fault as soon as they generate the mind of wrong livelihood, they will become sinful. The so-called "controlled by frivolity" is a synonym for having an untamed state produced by desire, there is no need to say "untamed" again. The so-called "laughing like a horse" means laughing loudly. The so-called "playing everywhere" refers to the actions of the body. The so-called "making noise everywhere" refers to actions through body and speech. The so-called "joyfully" is to show that his mind is pure. I have understood the meaning spoken by the Bhagavan, that Bodhisattvas should abide in Samsara, just as it is said in the Sutras, even if Bodhisattvas abide in joy in Samsara, it is shown that they will be at fault. Even Shravakas with dull wisdom, who fully understand the faults and afflictions of Samsara, should rejoice in Nirvana and be weary of Samsara, Bodhisattvas should do even more so. More excellent than that is having complete freedom from all afflictions
Tibetan
པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང༌། མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ ནོ། །སྙན་པ་དང་མི་སྙན་པ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ནི། དྲི་ངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །མི་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་སྟེ། མི་བདེན་པས་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བདེན་པའི་དངོས་པོ་དང་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་གོ་རིམས་སུ་སྦྱར་རོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། དགའ་བར་བྱར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་གཞག་པའི་དྲི་ངས་ལ་དྲི་ངས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དྲག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་པ་མི་སྡུག་པས་ཆད་པས་གདུལ་བ་རྣམས་ལ་བྱའོ། །ཡིད་མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་དག་གི་དོན་ཆུང་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚེགས་ཆེན་པོར་གྱུར་ན་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་གི་ཆོས་བཞི་དང༌། བྲལ་བའི་ཉེས་པ་བསྟན་ཏེ། གཤེ་བ་ནི་ཁྲོས་ནས་སྤྱོ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཁྲོ་བ་ནི་ཁྲོར་གཞུག་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་དག་གི་སྤྱོད་པ་མི་སྡུག་པའོ། །རྡེག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པས་སྣུན་པར་བྱེད་པའོ། །མཚང་འབྲུ་བ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཉེས་པ་གླེང་བའོ། །ཉེས་པ་བྱས་པ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་ཏེ། ཉེས་པ་བྱས་སམ་མ་བྱས་པར་ཡང་ང་རྒྱལ་ན་བྱས་སུ་དོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲག་དོག་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་ཚ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་བྱས་ན་ཡང་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། དགོས་པ་ལ་ཡལ་བར་འདོར་བའོ། །འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་བྱས་ན་ཡང་འཁྲུག་པར་འགྱུར་བའོ། །རྩོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་རྩོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པའི་དང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་བྱས་ཀྱང་རུང་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་དེའི་སེམས་འགྱུར་བ་མེད་པར་རིག་པའམ། ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་བྱེད་མི་འདོད་པའམ། ངོ་ཚ་བར་བྱེད་དེ་མི་མཐུན་པར་འདུ་ཤེས་པར་རིག་ པ་ན་ཤད་ཀྱིས་མ་སྦྱངས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྩོད་པ་ལ་ཉེས་བ་བྱུང་བ་དག་ཅེས་བྱ
Chinese
彼是菩萨，以具大智慧及大威力故。比丘阿罗汉则不如是。善与不善极为了知，是即由“询问”等所说。不守护者，谓不全弃舍，是不以不真实而行之同义语，应将真实之事物与不真实之事物依次连结。外道是极耽著，以不能欢喜之故。若诸童子不以非非法之门安立之询问，不以非询问之想全弃舍，则无过失。所谓猛利方便者，谓以身语之行不悦意，以惩罚调伏者等。所谓为守护不悦意者，是谓自心之痛苦全断除之同义语。于他人小义，若成自己大劳，则不作亦无过失。比丘之四法及离之过失已显示，诃责是忿怒而责备之同义语。忿怒是具有投入忿怒之意乐者之不悦意行。打是具有生痛苦之意乐而捶打。揭露过失是于一者向一者说罪过。已作罪过不以悔除令清净之过失已显示，已作罪或未作，若仍我慢，则疑为已作，以如是如是执持之故。所谓普皆恼害者，是谓嫉妒心重之故。所谓以我慢受持者，是谓以卑劣之相而羞愧之故。作罪亦不以悔除令清净，及于必要而弃舍。所谓争讼者，是谓虽以悔除令清净，然仍变为争端。争论者，是谓以彼门而争论之故。所谓具忍辱相者，是谓了知无变异，虽以悔除令清净，或不令清净，然知彼心无变异，或不欲以悔除令清净，或作羞愧，了知为不和合而作意，则虽不以悔除令清净亦无过失。所谓诤讼所生之过失等者。
English
He is a Bodhisattva, because he possesses great wisdom and great power. A Bhikshu Arhat is not like that. The very understanding of good and bad is explained by "inquiry" and so on. "Not guarding" means not completely abandoning. It is synonymous with not acting with untruth. One should connect true things and untrue things in order. The Tirthikas are extremely attached, because they cannot rejoice. If children do not completely abandon questions that are established through non-illegal means with the thought of non-inquiry, there is no fault. The so-called fierce means refers to those who are disciplined by punishment because of the unpleasant actions of body and speech. The so-called guarding against becoming displeased is a synonym for completely eliminating the suffering of one's own mind. If a small matter for others becomes a great burden for oneself, there is no fault in not doing it. The four qualities of a Bhikshu and the faults of separation have been shown. Scolding is synonymous with rebuking in anger. Anger is the unpleasant behavior of one who intends to indulge in anger. Beating is striking with the intention of causing pain. Revealing faults is speaking of faults to one another. The fault of not purifying sins through confession has been shown. Whether a sin has been committed or not, if one is still arrogant, it is suspected that it has been committed, because one holds it in that way. The so-called all-around tormentor is because of great jealousy. The so-called holding on with pride is because of being ashamed in a humble manner. Even if a sin is committed, it is not purified through confession, and it is abandoned when necessary. The so-called contentious person is one who turns into a dispute even after being purified through confession. The one who argues is because he argues through that door. The so-called having the aspect of patience is knowing without change. Whether one purifies through confession or does not purify, one knows that the other's mind does not change, or one does not want to purify through confession, or one feels ashamed and knows that one is thinking of disharmony, then there is no fault even if one does not purify through confession. The so-called faults arising from disputes, etc.
Tibetan
་བ་ནི་རྩོད་པ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། རྩོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ། ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་བྱེད་པའོ། །མི་ཉན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་མི་དགའ་བའམ། མི་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་པའོ། །ཁྲོ་བའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བའི་སེམས་ཏེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བའོ། །འཛིན་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཚོགས་སྡུད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྨས་པ་ནི། རིམ་གྲོ་བྱ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་ལྡན་པས་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་བདག་གིར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བསམ་པ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲེ་མོ་གཏམ་ལ་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་བྲེ་མོ་གཏམ་ལ་འདུས་པའི་ནང་དུ་རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་ངན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །བརྗེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའོ། །དྲན་པ་ལ་གནས་ཀྱང་ཕ་རོལ་གྱི་ངོར་ཉན་པ་དང༌། ཡ་མཚན་དུ་འཛིན་པ་དང་དྲིས་པའི་ལན་འདེབས་པ་ཙམ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། །སློབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལ་ནི་དེ་ཡང་ཉེས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །སེམས་གནས་པ་ཉིད་ནི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པར་འདོད་ལ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏོ། །བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་པ་ཁོ་ནའི་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། །འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ན་ཡང་བསམ་གཏན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་བསླབ་པར་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དོན་མེད་པ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དེ་ལ་བརྩོན་པའི་འདུན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ན་ ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཕལ་པོ་ཆེའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསླབ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡུན་ཐུང་དུས་ཀྱང་དྲན་པར་ནུས་པ་དང༌། སེམས་རྣོ་ཞིང་ཤེས་རབ་གསལ་བས་དོན་སེམས་པ་དང
Chinese
是对于发生的争论和参与争论的人，用“ཤད”来清净。所谓“不听”，是因为心不悦或具有不能忍受的态度。所谓“不如法”，就是不合理。所谓“愤怒的想法”，就是愤怒的心，持续不断地产生。所谓“执着”是种种名称。就聚集僧众而言，如果仅仅是为了供养和恭敬，并且为了这个目的而没有杂念，那么以有心的状态来供养和恭敬，自己来做，就没有过错，因为即使行为完全完成，心也是清净的。以总是执着于玩笑的心，就是在玩笑的聚会中，参与国王和盗贼等恶劣的谈话。所谓“遗忘”，就是心散乱。即使安住于正念，仅仅是在他人面前倾听、感到惊讶和回答问题，也没有过错。努力学习和接下来要讲的，也是过错之处。所谓“心安住”，用“想要平等地安住心”来表示。仅仅以努力禅定的修行而言，说了“生起”等等。即使获得了三摩地，如果认为仅仅禅定就足够了，那就会变成过错，用“视为功德”来表示。就智慧显现的修行会变成过错而言，说了“菩萨是谁”等等。所谓“也不应该学习”，就是不要努力修行的同义词。所谓“无意义”，表示要做什么等等。特别努力于此，用“如此”等等来表示。为了遣除一定努力于此的意愿，所以没有过错。菩萨的藏经是引导广大福德和智慧资粮之路，因此必须特别学习它，所以说了“菩萨的藏经”等等。即使在短暂的时间内也能忆念，并且心敏锐、智慧清晰，能够思考意义
English
It purifies with "shad" those disputes that have arisen and those who have engaged in disputes. The so-called "not listening" is because the mind is not happy or has an intolerable attitude. The so-called "not according to Dharma" is unreasonable. The so-called "angry thought" is the angry mind, which arises continuously. The so-called "attachment" is various names. In terms of gathering the Sangha, if it is only for the sake of offering and respect, and for that purpose without distraction, then there is no fault in offering and respecting with a mindful state, doing it oneself, because even if the action is completely finished, the mind is pure. With a mind that is always attached to jokes, one participates in bad talks of kings and thieves, etc., in the gathering of jokes. The so-called "forgetting" is a distracted mind. Even if one abides in mindfulness, there is no fault in merely listening in front of others, being surprised, and answering questions. Diligent study and what will be said next are also places of fault. The so-called "abiding of the mind" is expressed by "wanting to abide the mind equally." In terms of the practice of merely striving for meditation, it is said "arising" and so on. Even if one obtains samadhi, if one thinks that meditation alone is enough, it will become a fault, which is expressed by "regarding as merit." In terms of the practice of manifesting wisdom becoming a fault, it is said "who is the Bodhisattva" and so on. The so-called "should not be studied either" is a synonym for not striving to practice. The so-called "meaningless" indicates what to do and so on. To make special effort in this, it is expressed by "like this" and so on. In order to dispel the intention to definitely strive for this, there is no fault. The Bodhisattva's canon is the path that guides the vast accumulation of merit and wisdom, so it must be specially studied, so it is said "Bodhisattva's canon" and so on. Even in a short time, one can remember, and the mind is sharp and the wisdom is clear, able to think about the meaning.