Tibetan
གྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ནི་དེ་ལྟར་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ངོ་ཚ་མེད་པ་ངེས་ཀྱང་མ་གུ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མི་སྤང་བས་ན་དགའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཉེས་དམིགས་སུ་མི་ལྟ་བས་ན་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཅན་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ན་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཆད་པར་གྱུར་ན་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་དྲག་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཉམས་པར་བྱས་པས། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་སྐལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་ཕྱིར་མ་ནོད་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་དོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་དུ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྨོན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་གཏོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་ཚེའི་མཐའ་དང་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་ཟད་དོ། །ཤི་བའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་གི་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་ལུས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་ལ་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཅས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་བློ་གྲོས་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་པའི་བར་གྱི་སྡོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཚེ་བ་བརྗེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངན་སོང་རྣམས་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་དང༌། དབང་གི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན་ཡང་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མེད་དེ། གཏོང་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་
Chinese
转变。这由“那是因为什么”等来显示。像失败处一样的法类，不间断地普遍行持，那样羞耻和惭愧就会完全丧失。因此说了“即使是小小的”等，即使确定没有羞耻，也不会满足。因为他不舍弃普遍行持，所以高兴。而且，因为不视为过患，所以是有视为功德者。要知道，通过这些方式，就是极大的缠缚。声闻的别解脱戒，因为是所有善法的处所，所以称为根本戒。如果它断了，由于猛烈地普遍行持无惭无愧，从而丧失了羞耻和惭愧，那么此生就没有如实受戒的资格了。菩萨不是那样，即使此生已经完全舍弃了菩萨戒，此生仍有重新获得的资格。因为没有丧失羞耻和惭愧。为了显示永远舍弃的原因，说了“完全舍弃发愿”等。由于普遍行持极大的缠缚，普遍行持像失败处一样的法，就会舍弃。声闻的戒律只是存在于寿命的尽头和一日一夜的尽头之间。死后，他们没有记忆，并且获得极其不相似的身体，因此不会追随来世，所以就这样规定了。菩萨们获得了忆念和智慧以及辨别的力量，并且获得了所依的殊胜，因此会成为直至菩提心的戒律。因此说了“即使已经更换了生命”等。“下”是指恶趣。即使为了通过愿力的力量和灌顶的加持，使众生完全成熟而在恶趣中出生，也不会舍弃戒律，因为没有舍弃的原因。菩萨戒舍弃的两种原因已经显示完毕。别解脱戒
English
It transforms. This is shown by "What is the reason for that" and so on. Practices like defeat places are constantly practiced, so that shame and embarrassment will be completely lost. Therefore, it is said, "Even the smallest," etc., even if it is determined that there is no shame, it will not be satisfied. Because he does not abandon the practice, he is happy. Moreover, because it is not regarded as a fault, it is regarded as a virtue. It should be known that through these methods, it is a great entanglement. The Pratimoksha vows of the Hearers are called the root vows because they are the place of all virtuous dharmas. If it is broken, due to the intense practice of shamelessness and shamelessness, shame and embarrassment will be lost, then in this life there will be no qualification to properly take the vows. Bodhisattvas are not like that, even if they have completely abandoned the Bodhisattva vows in this life, they still have the qualification to regain them in this life. Because there is no loss of shame and embarrassment. In order to show the reason for abandoning forever, it is said, "Completely abandoning the aspiration," etc. Due to the universal practice of great entanglement, the universal practice of dharmas like defeat places will be abandoned. The vows of the Hearers only exist between the end of life and the end of one day and one night. After death, they have no memory and obtain extremely dissimilar bodies, so they do not follow the next life, so it is stipulated in this way. Bodhisattvas have obtained the power to generate memory, wisdom, and discrimination, and have obtained the superiority of the support, so they will become vows until the essence of Bodhi. Therefore, it is said, "Even if life has been exchanged," etc. "Lower" refers to the evil realms. Even if one is born in an evil realm in order to fully mature sentient beings through the power of aspiration and the blessing of empowerment, one will not abandon the vows, because there is no reason to abandon them. The two reasons for abandoning the Bodhisattva vows have been shown. Pratimoksha vows
Tibetan
པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་བསྟན་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་དང་ཤི་འཕོས་པ་དང༌། མཚན་གཉིས་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་དང༌། ཉིན་ཞག་འདས་པའོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དུས་ངེས་པ་དང༌། གཏོང་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚེ་བརྗེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྟེང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའོ། །ཐད་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའོ། །གཏོང་བའི་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །མི་དྲན་དུ་ཟིན་ན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཚམ་པ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་ན་དེ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དྲན་པ་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མནོས་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་ལ་ཞིག་ལ་རེས་འགའ་ཙམ་དངོས་པོའི་འགལ་བ་བྱུང་ན་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་འདྲ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་དེ་བྱས་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཉེས་པ་བྱེད་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། བསགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕམ་པ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །དེ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ཆུང་ངུའོ། །ཡང་ན་ཕམ་པ་རྣམས་དང༌། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཉེས་པ་ལྕི་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །ཉེས་བྱས་ནི་ཡང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མི་ཤེས་པའམ། བག་མེད་པས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆུང་ངུའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །མ་གུས་པས་བྱ
Chinese
舍弃之因有五种显示：无差别之学处已舍、已去世、一时生二根、善根已断、日夜已过。因此，菩萨因为有时间规定，并且没有舍弃之因，即使已转生，也唯有不舍戒律。所谓“上”是指诸天之中。所谓“直”是指人类之中。菩萨没有舍弃之因，是由“以何”等来显示的。即使变得不忆念，也自然安住于菩萨的法性，并且不做与菩萨们不相宜之事，因此唯有随顺之。为了恢复忆念而重新受戒也没有过失，是由“善知识”等来显示的。例如，对于某些声闻，偶尔出现事物上的违犯，也会成为该事物的过失，同样，为了显示菩萨们也是如此，所以说了“过失”等。例如，声闻的过失有两种。如果以烦恼心做，则成为烦恼性的；如果以非烦恼心做，则成为非烦恼性的。同样，菩萨们也有烦恼性和非烦恼性。例如，声闻的过失以五种方式变为小、中、大：自性、作过失、意乐、事物、积聚。其中，堕罪等从自性上说是大过失。僧残是中等。不是那些的是小过失。或者，堕罪等和僧残是大的，因为是以重罪来区分的。堕罪是中等。恶作是轻的。这样，从自性的角度来说，就变为小、中、大。从作过失的角度来说，如何呢？凡是不知或不谨慎而做的，这是小的。凡是以强烈的烦恼而做的，这是中等的。凡是不恭敬而做
English
The causes for abandoning are shown in five ways: abandoning the undifferentiated precepts, having passed away, being born with two sets of genitals at once, severing the root of virtue, and the passing of a day and night. Therefore, since bodhisattvas have a fixed time and no cause for abandoning, even if they have transmigrated, they only do not abandon their vows. The term "above" refers to among the gods. The term "directly" refers to among humans. The absence of a cause for abandoning is shown by "by what" and so on for bodhisattvas. Even if one becomes unmindful, one naturally abides in the dharmata of a bodhisattva, and since one does not do what is unsuitable for bodhisattvas, one only follows it. Even if one takes vows again to restore mindfulness, there is no fault, which is shown by "virtuous friend" and so on. For example, if some śrāvakas occasionally have a contradiction in things, it becomes a fault of that thing itself. Similarly, to show that bodhisattvas are also like that, "fault" and so on are mentioned. For example, the faults of śrāvakas are of two kinds. If it is done with an afflicted mind, it becomes afflicted; if it is done with a non-afflicted mind, it becomes non-afflicted. Similarly, bodhisattvas also become afflicted and non-afflicted. For example, the faults of śrāvakas become small, medium, and large in five ways: nature, committing the fault, intention, object, and accumulation. Among these, pārājikas are great faults by nature. Saṃghāvaśeṣa is medium. Those that are not are small. Or, pārājikas and saṃghāvaśeṣa are large, because they are distinguished by heavy faults. Prāyascittika is medium. Duṣkṛta is light. Thus, from the point of view of nature, they become small, medium, and large. From the point of view of committing the fault, how is it? Whatever is done unknowingly or carelessly is small. Whatever is done with strong afflictions is medium. Whatever is done disrespectfully