Tibetan
་འཇུག་པ་འདི་ཉིད་ལ་དང་པོར་འཇུག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དང་པོར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་མི་མཛད་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཁམས་བརྟས་པའི་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐག་རིང་བ་ནི། ལེ་ལོའམ། རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། སྔར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་ཁམས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དང༌། ལེ་ལོ་དང་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ནས་འདི་ལྟར་དེ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པ་ཐག་རིང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དག་པ་ཐག་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་མི་རྩོམ་པའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་སོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་མི་གཡོ་བའི་གཏེར་མི་འཕྲོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཟོད་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་གིས་རྟོགས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་རྟོགས་པ་ནས་རང་གི་དོན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་དད་པས་གཡོ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །སྦྱོར་བ་དང་བསམ་པ་ནི་འདི་དག་གོ །ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་བཤད་པ་ནི། དེ་ལ་ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་ ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དང༌། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འཛིན་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །བསམ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བཤད་པ་ནི་ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའོ། །སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་བཤད་པ་ནི། ཟང་ཟིང་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐབས་དྲུག་གོ །ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་འདི་ལ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ནི་བཤད་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་དེ། འདི་ལྟར་འོན་ཀྱང་གཞན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་མ་ལུས་པའི་བཤད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཟང་ཟིང་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་ཆོས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འདུན་པར་བྱེད་པ་ནི། འདུན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། མ་དད་པ་དད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསམ་པ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྦྱོར་བ་དག་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །འདི་ལྟར་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཡང་གཉིས་
Chinese
進入此即稱為最初進入。非最初進入者，如云依賴佛陀及菩薩之不捨，此乃依於界性增長之解說。其中，極遠之清淨者，謂懈怠或不具足因緣，即依於先前策勵之界性，以及懈怠與不具足因緣。如是，因與彼不具足，故由清淨極遠之故，應知非清淨極近。加行者，謂見不作者之過患。所謂依於如實思維之忍，意謂由思擇法之因所生之忍。所謂由此律中，意謂由佛陀之教法。為使對三寶之信心成為不可動搖之寶藏，不被奪取，故作忍。若信賴他人之證悟，及由證悟功德之生起，於獲得自利不信，則動搖性即生。加行與意樂即此等。今說現時之緣，彼現時之緣 亦有三種，謂宣說於法不顛倒之法，及於彼執持顛倒，及如實精勤於與法相順之法，其中，即是執持不顛倒。以意樂之方便宣說者，謂法及與法相順之法精勤。以加行之方便宣說者，謂資具親近成辦等，即六種方便。於此現時之緣親近成辦中，示現所見之法不顛倒者，即是宣說。然亦非唯獨宣說法，如是，然亦為其他一切事業之無餘方便之宣說。資具親近成辦與法親近成辦，乃是攝受之方便。以神變而欲求者，乃是欲求之方便，為使不信者生信，及為使意樂清淨，及為使加行清淨之義故。如是，欲求之必要亦有二。
English
Entering this is called the initial entry. Non-initial entry, such as relying on the non-abandonment of the Buddhas and Bodhisattvas, is explained as relying on the growth of the element. Among them, the extremely distant purity refers to laziness or the lack of conditions, that is, relying on the element of previous diligence, as well as laziness and the lack of conditions. Thus, because it does not possess that, it should be known that it is not extremely close to purity because of the extremely distant purity. Exertion means seeing the faults of not acting. The so-called reliance on the patience of correct thinking means the patience arising from the cause of contemplating the Dharma. The so-called "from this Vinaya" means from the teachings of the Buddha. In order to make the faith in the Three Jewels an unshakable treasure, not to be plundered, patience is made. If one trusts the realization of others, and from the arising of the realization of merits, one does not believe in obtaining one's own benefit, then the nature of wavering arises. Exertion and intention are these. Now explaining the present condition, the present condition also has three aspects, namely, explaining the Dharma that is not inverted in the Dharma, and holding it inverted, and diligently striving for the Dharma that is in accordance with the Dharma, among which is holding it not inverted. Explaining by means of intention means diligently striving for the Dharma and the Dharma that is in accordance with the Dharma. Explaining by means of exertion means accomplishing the proximity of resources, etc., that is, the six means. In this accomplishment of proximity of the present condition, showing the Dharma that is seen not inverted is explanation. However, it is not only explaining the Dharma, but also explaining the complete means of all other activities. Accomplishing the proximity of resources and accomplishing the proximity of the Dharma are the means of gathering. Wanting by means of miracles is the means of wanting, in order to make the unbelieving believe, and in order to purify intention, and for the sake of purifying exertion. Thus, the necessity of wanting is also twofold.
Tibetan
སུ་བསྟན་ཏེ། རང་གིས་བདག་གི་དོན་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང༌། དབང་པོ་རྣོན་པོ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་དག་གིའོ། །གསང་སྟེ་ཆོས་བརྗོད་པ་ནི། སེམས་ཅན་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱིས་པའོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཆོས་བརྗོད་པ་ནི། ཤེས་རབ་རྒྱ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ད་ལྟར་གྱི་སྐྱོན་སྦྱོར་བ་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལས་བརྩམས་ནས། ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དང༌། གུས་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་མེད་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་དག་དང་ལྡན་པ་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། སྔར་གྱི་ཟང་ཟིང་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དག་གོ །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་ནི་ཚར་བཅད་པའོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་གིས་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་དག་གིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་གཉི་ག་ ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་གི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་དང༌། ངེས་པ་བ་དང༌། ངེས་པའི་ས་ལ་གནས་པ་གསུམ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་གསུམ་སྟེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ནི། བསམ་པ་དག་པའི་ས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་དང་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཐ་མ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན་སློབ་དཔོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདུན་པ་ཆུང་བར་གྱུར་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཆུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །ལེའུ་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ནི་མ་བྲིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་ཡང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་གཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གནས་ལས་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་དྲུག་པ་རྫོགས་སོ།། །།མདོར་བསྡུ་ན་སྤངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ
Chinese
所说的是，自己不能获得自身利益的是根器迟钝者，以及根器敏锐、现证快速者。秘密地讲法，是就心怀幼稚行为的众生而言。分别地讲法，是就智慧广大者而言。现在所说的过失，是从努力修持与法相符的法开始。小等三者，总是没有结合，没有恭敬地结合，以及两者之中任何一个都没有，以及与两者都具备，这是按照顺序说的。与听闻等三者结合，是以前的杂乱接近修持。使之成熟分为两种，即如实进入和颠倒进入。其中没有如实进入的是被折伏者。其中，在可见之法中，依赖于他者的成熟有三种：自己所作，他人祈请，以及两者都是。 使之成熟的六种菩萨的摄义是：清净的增上意乐，决定者，以及安住于决定地者三种，以及这三种菩萨安住于加行道有三种：安住于胜解行地，是为了进入意乐清净地而安住于加行道。同样，其他的也应如此类推。声闻和差别是这样的：在没有获得最后身时，在没有老师的情况下，获得大阿罗汉的果位。现证的缘故，所以称为独觉佛。意愿变得微小以及加行微小，是因为意乐和加行两者都微小，所以是微小。同样，其他的也是如此。本章的摄义次第没有写，因为其自身也说，在此处也应知成熟有六种等所阐述的缘故。菩萨地根本瑜伽处次第分别第六完毕。 简而言之，断除两种和智慧两种就叫做菩提。
English
It is said that those who cannot attain their own benefit are those with dull faculties, and those with sharp faculties who quickly realize manifest knowledge. Teaching the Dharma secretly is for the sake of sentient beings with childish behavior. Teaching the Dharma distinctly is for the sake of those with vast wisdom. The faults now mentioned arise from diligently practicing the Dharma that accords with the Dharma. The three, such as the small, are always without combination, without respectful combination, and without either of the two, and with both of the two, which is said in order. Combining with the three, such as listening, is the previous confused approach to practice. Causing to ripen is divided into two types: entering correctly and entering perversely. Among them, not entering correctly is being subdued. Among them, in the visible Dharma, the ripening that depends on others is of three types: done by oneself, requested by others, and both of them. The meaning of the six Bodhisattvas who cause ripening is: pure higher intention, the determined one, and the three who abide in the determined ground, and these three Bodhisattvas abide in the path of application, there are three: abiding in the ground of adhimukti-caryā (the stage of aspirational conduct), it is abiding in the path of application in order to enter the ground of pure intention. Similarly, others should also be applied in this way. The difference between a Pratyekabuddha and others is this: when the last body is not obtained, without a teacher, one attains the state of a great Arhat. Because of direct realization, it is called a Pratyekabuddha. Becoming small in aspiration and small in application means that both intention and application are small, so it is small. Similarly, it is the same for others. The order of the condensed meaning of this chapter is not written, because it itself also says that here too, it should be known that ripening has six aspects, etc., as explained. The sixth chapter, the sequential division from the place of the fundamental yoga of the Bodhisattva ground, is completed. In short, the abandonment of two types and the two types of wisdom are called Bodhi.