Tibetan
་པ་ཉིད་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཉིད་སྒྲིབ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒོལ་ཞིང་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་ཡང་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལན་གདབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅི་ཆོས་དེ་ལས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དམ་བཅས་པ་སྔ་མ་ལ་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གནོད་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཉིད་ནས་མངོན་པར་གསལ་བའི་ ཆོས་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཡིན་ན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་བྱ་བ་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེས་ཀྱང་གནོད་པ་ཁོ་ནར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་མེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་གསལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་མེད་ན་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བྱུང་བའིའོ། །སྒྲའི་མཚན་ནི་ཇི་སྐད་འདོགས་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱབས་དང་འཇིག་པ་དང་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པར་ལྟ་བའོ། །ཡང་ན་དོན་དང་འགྲེལ་བ་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་ནི་མི་རྟག་པའོ། །ཡང་ན་བརྗོད་པས་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་ལ་བྱའོ། །རྣམ་པར་གནས་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ཡང་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁོ་ནར་ལྟའོ། །འདིར་མངོན་པར་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་བརྗོད་པར་བྱས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། །འདི་ལྟར་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེའམ་ཆོས་འདི་པ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་འདི་པ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད། ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱིས་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བའམ། དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བཞིན་ནོ། །ཆོས་མཐུན་པ་ནི་བུད་བུའི་རས་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་གི་རྣམ་པར་ གནས་པ་དེ་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་པོའི་མ་གྲུབ་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་དེས་ན་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ནའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དེས་སྐྱོན་ཐོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་དུ་ཟིན་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་དེའི་མཚན་ཉིད་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཟུགས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་མཚན་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དུས་རྣམས་སུ་འཕོ་བ་ན་སྐྱེ་བའམ། འབྲི་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བཞིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གིས་གཟུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟས་ལྷག་མའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་སྟེ། དེས་ནི་མ་གྲུ
Chinese
是遮蔽有之因，还是遮蔽果之因等，以此进行反驳和思考。如果是有本身遮蔽之因，那么因也是有的，有则不是在任何时候都显现，这样是不行的。因也是有的，因为那也是被遮蔽的，所以应该是显现的，这是所要表达的意思。这两者都说是不确定的。因此，无法回答不遮蔽本身。如果法与从那显现的法不是他体的，或者认为是它体的，这说明对先前的承诺，自己的比量造成了损害。如果因是不存在的，那么不存在的因是不可能显现的，因为因缘已经临近，所以会成为最初就显现的法。如果是要使果显现，那么因为是果，所以在显现上需要显现，因此还需要其他的行为，这样就会没有尽头。如果它从不显现而使其显现，为什么不认为果也是使其显现的呢？那个比量也只是说了损害。不存在的不存在本身就是不显现，这意味着在因的时期，如果果不存在，那就是不存在。存在的存在本身就是显现，这是指果产生的时候。声音的名称就像所说的那样，因为没有救护、毁灭和变化等，所以是恒常存在的。或者，意义、解释和术语都是无常的。或者，言说能使根和境显现，这是指所说的话。认为安住不变，这意味着先前也认为声音的体性是安住不变的。这里所说的显现的差别，是指所说的显现的造作，差别就是那个。谁说过去和未来是实有的呢？
English
Is it the cause of obscuring existence itself? Or is it the cause of obscuring the fruit itself? They argue and contemplate with these and other questions. If existence itself is the cause of obscuration, then the cause is also existent, and existence would not be manifest at all times, which is unacceptable. The statement that the cause is also existent implies that it is also obscured, and therefore it should be made manifest, which is the intended meaning. Both of these assert that it is uncertain. Therefore, it is impossible to answer the non-obscuration itself. Is the dharma not different from that which is manifest from it, or do you consider it to be different? This statement indicates that one's own inference harms the previous commitment. If the cause is non-existent, then it is impossible for a non-existent cause to be made manifest, because the conditions are close, it would follow that it is a dharma that is manifest from the very beginning. If it is to make the fruit manifest, then because it is the fruit, it would be necessary to make the manifest manifest, and therefore other actions would be needed, which would be endless. If it makes something manifest from that which is not manifest, why not consider that the fruit also makes it manifest? That inference only speaks of harm. The non-existence of the non-existent itself is non-manifest, which means that if the fruit does not exist at the time of the cause, then it is simply non-existent. The existence of the existent itself is manifest, which refers to the time when the fruit arises. The name of sound is just as it is said, because there is no protection, destruction, change, etc., so it is regarded as eternally abiding. Alternatively, meaning, explanation, and terminology are all impermanent. Alternatively, speech makes the senses and objects manifest, which refers to what is said. The view of abiding, which means that the previous also considers the nature of sound to be only abiding. The distinction of manifestation here refers to the manifestation of fabrication that is spoken, the distinction is that. Who says that the past and future are substantially existent?
Chinese
就像这样，这里有些沙门或婆罗门，或者一些持此法者，被称为。一些持此法者，受到所有人的尊敬，并且说一切都存在，例如有部宗的分别说者。过去也存在，未来也存在。就像现在发生的一样，通过自性完全成立，是实有，而不是假立的有。因为不如理，所以像那样说的人也存在。对此的解释是，过去和未来是实有，因为是通过自己的自性完全成立的，或者因为是时间，就像现在发生的一样。相似的法就像棉布一样被解释。他们这样想，法和自己的自性以何种方式存在，那就是完全成立的。因此，第一个理由的不成立被消除。如果未来不存在，那么“那时”这个词，指的是未来的时间。如果不能把握自己的自性等等，那么反驳者想要的是，怎样才能构成过失呢？他们这样想，如果在未来的状态中，它的自性不存在，那么在现在的状态中，它的自性就会突然出现。因为自性是突然出现的，所以是假立的，因此，意欲等等也必然是具有色法的。对于未来状态的法，也只能说是色和声等等，因为它们脱离了自性。如果不是不同的自性，那么自性就不能在三个时间中安立。因为在这些时间中变化时，没有丝毫的生灭，因此就像现在发生的一样，为了反驳未来，这是相违的。如果因为不同而是自性，那么就不能说是完全成立的自性。如果仅仅是用眼睛所能把握的，如果不是那样，因为没有比那更多的色法的自性，所以就不能说是完全成立的，因为它没有成立。
English
Just like this, here there are some ascetics or Brahmins, or some who hold this Dharma, who are called. Some who hold this Dharma are respected by all, and say that everything exists, such as the Vaibhashikas of the Sarvastivada school. The past also exists, and the future also exists. Just as it happens now, it is completely established through its own nature, it is substantially existent, and not nominally existent. Because it is not in accordance with the truth, those who speak in that way also exist. The explanation for this is that the past and the future are substantially existent, because they are completely established through their own nature, or because they are time, just like what happens now. Similar Dharma is explained like cotton cloth. They think like this, in whatever way Dharma and its own nature exist, that is completely established. Therefore, the non-establishment of the first reason is eliminated. If the future does not exist, then the word "at that time" refers to the future time. If one cannot grasp one's own nature, etc., then what the opponent wants is, how can it constitute a fault? They think like this, if in the future state, its nature does not exist, then in the present state, its nature will suddenly appear. Because the nature suddenly appears, it is imputed, therefore, volition, etc., must also be substantial. For the Dharma of the future state, one can only say form and sound, etc., because they are separated from their nature. If it is not a different nature, then the nature cannot be established in the three times. Because when changing in these times, there is not the slightest arising or ceasing, therefore, just like what happens now, in order to refute the future, this is contradictory. If it is nature because of being different, then it cannot be said to be a completely established nature. If it is only what can be grasped by the eyes, if it is not like that, because there is no other nature of form more than that, it cannot be said to be completely established, because it is not established.