Tibetan
་དེའི་དོན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་དེ་དག་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་དེ་དག་ལས་འབྱུང་གི་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལས་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་ལ་གལ་ཏེ་ནུས་པའི་སྒོ་ནས་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་བརྩད་དུ་མེད་པས་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་ནི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཆོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྩིང་བའི་ཕྱིར་མ་སྨྲས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུར་ངེས་པ་དང་འབྲས་བུ་ངེས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་རྒྱུའོ་འདི་ནི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཅི་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཐོབ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེས་ནི་དམ་བཅས་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་མེད་དོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་ས་བོན་དག་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ནུས་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ། ནུས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་པའི་གསལ་བ་གཞན་རྣམས་ནི་ས་བོན་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཡོད་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བར་གནས་སམ་ས་བོན་ཡང་དག་པར་མ་བཅོམ་ཞིང་མ་སྤངས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་ནི་དགག་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྟེན་ལ་དམིགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་
Chinese
为了执持那个意义，并且为了将那些事物结合到那些事物中，那个果也是从那些事物中产生的，而不是从其他事物中产生的，这样连接。如果不是那样，那么“如果已经这样了”等等，就是对相反情况的详细解释。在这里，如果有人认为从能力的角度来说，种子中存在着苗芽，那么就没有必要争论，所以一点也不说。因为重复证明已经成立的事情会成为过失。如果有人认为它具有自己的自性，那么因此应该对他说：“应该这样说”等等，来进行分析。追随的过失，是通过“对于具有特征的法”等等，从意义的角度来说明的。或者，仅仅是因为粗糙而没有说。因为没有确定因和没有确定果，所以“这个是因，这个是果”没有进行区分，因此立宗存在与世间相符等等的过失。在“什么是不生的特征”中，“不生的特征”是指没有获得自己的特征。通过那个比量会推翻立宗，因为自己的特征没有产生，所以自性上就像以前一样，种子中没有苗芽。不相符的法是指种子等具有色等自己的特征。这也是因为对方已经承认，所以对双方来说都是成立的。因此，才说了“如果出生的特征是一个”等等。对于说具有能力的人，也存在同样的过失，因为能力与果不是他体的缘故。如果“已经出生的特征是一个”，那么对于那个，立宗的过失就像以前一样，因为自己的特征已经出生的其他显现不是从种子中产生的缘故。在“如果有因，那么依赖于缘而产生”中，“如果有因”是指具有能力，安住于附近，或者种子没有被完全破坏和舍弃。对于那个，“如果具有五种特征”等等的比喻，仅仅是表达了反驳。以那个所依为目标，例如
English
In order to hold that meaning, and in order to combine those things into those things, that result also arises from those things, and not from others, thus connect. If it is not so, then "if it has already become so" and so on, is a detailed explanation of the opposite situation. Here, if someone thinks that from the point of view of ability, a sprout exists in the seed, then there is no need to argue, so nothing is said at all. Because repeating the proof of what has already been established becomes a fault. If someone thinks that it has its own self-nature, then therefore one should say to him, "One should say this" and so on, to analyze. The fault of following is explained from the point of view of meaning through "for the dharma that has characteristics" and so on. Or, it is only because of roughness that it is not said. Because there is no certainty of cause and no certainty of result, there is no distinction made between "this is the cause, this is the result," therefore the proposition has the fault of conforming to the world and so on. In "what is the characteristic of not being born," "the characteristic of not being born" refers to not having obtained one's own characteristic. Through that inference, the proposition will be refuted, because one's own characteristic has not arisen, so by nature, just like before, there is no sprout in the seed. The dissimilar dharma refers to the fact that seeds and so on have their own characteristics such as form. This is also established for both parties because the other party has already admitted it. Therefore, it is said, "If the characteristic of being born is one" and so on. For the one who says that there is ability, there is also the same fault, because ability is not different from the result. If "the characteristic of having already been born is one," then for that, the fault of the proposition is the same as before, because the other manifestations of one's own characteristic having been born do not arise from the seed. In "if there is a cause, then it will arise depending on the conditions," "if there is a cause" refers to having ability, abiding nearby, or the seed not being completely destroyed and abandoned. For that, the example of "if it has five characteristics" and so on, only expresses refutation. Aiming at that support, for example
Tibetan
མིག་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རང་གི་ལས་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་རྒྱུ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཞིང་འབྲས་བུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ལས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ས་བོན་སྐམ་པོ་ལ་ནི་མྱུ་གུ་མེད་དེ། བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་ཀྱང་མྱུ་གུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སེམས་སམ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་མངོན་པར་གྲུབ་པའོ། །ལས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུར་འགྱུར་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་ བར་བསམས་པའོ། །ཡང་ན་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་འགྱུར་བར་འོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་ཡང་ངོ༌། །དེ་དག་འདི་ཉིད་དུ་སེམས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་ན་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་དེ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབད་པར་མི་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡོངས་སུ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །ཅི་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་མེད་པའམ་སྲིབ་པ་ཡོད་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ན་ནི་ཡོད་པར་ཡང་འདྲ་ན་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པར་མི་བྱེད་དེ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཕ་རོལ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་རིག་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ས་བོན་ལ་མྱུ་གུས་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེའམ་ཆོས་འདི་པ་ཁ་ཅི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་འདོད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཡོད
Chinese
所謂如眼之眼識，雖非有色，然以能見其作用故，知其存在。如是，此以自性為所緣，謂因非可追隨推測者，如其作用，譬如因不可追隨推測之時，果亦如是轉變，果亦如是作用。是故存在，如因一般。又或如是作，乾枯之種子無有苗芽，雖無有間隔，然以無可執取為具苗芽之故。譬如心或識之存在，異法乃從種子顯現苗芽。於業亦當如是說。所謂轉變為因者，譬如大米飯等，亦思苗芽亦將衰損。 又或謂由轉變之緣而將轉變者，謂除轉變為因之緣外亦然。彼等如是思惟，若因無果，則不容生，謂如是唯於存在者顯現，以成立故，如瓶等。為成立果故，亦非不作努力，謂能遣除與世間等之相違。如是如是完全觀察之後，謂完全觀察之後，乃從顯現執著而來，乃是未完之語。所謂何者無有遮蔽之因，或欲言有遮蔽等，是說因不成也。若謂存在，則存在亦相同，何故不遮蔽與果相關之因，是不容許的。所謂與果相關者，謂以境等相同之故。若他者知曉因不成而作成立，謂種子為苗芽所遮蔽，若存在則是果故。譬如彼者轉變一般，若如是說，則如是此處沙門或婆羅門或此法者等，不欲說從自性而來，是故有何者？
English
That which is called the eye-consciousness of the eye, although it is not material, it is known to exist because its function is visible. Likewise, this focuses on its own characteristics, meaning that the cause is not something to be followed and inferred. Like its function, for example, when the cause cannot be followed and inferred, the effect also changes in the same way, and the effect also functions in the same way. Therefore, it exists, like the cause. Or it can be done like this: a dry seed has no sprouts, although there is no separation, it cannot be grasped as having sprouts. For example, like the existence of mind or consciousness, different dharmas are the manifestation of sprouts from seeds. The same should be said of karma. What is meant by becoming a cause is that, like cooked rice, it is also thought that the sprout will also deteriorate. Or it is said that what will be transformed by the conditions of transformation is also true except for the conditions of transformation into a cause. They think like this, if there is no effect in the cause, then it is not allowed to be born, which means that it only appears in what exists, because it is established, like a vase, etc. It is not that no effort is made to establish the effect, which means that it can eliminate the contradictions with the world, etc. After such a complete examination, it is said that after a complete examination, it comes from manifest attachment, which is an unfinished word. What is meant by what has no cause of obscuration, or wanting to say that there is obscuration, etc., is saying that the reason is not established. If it is said that it exists, then existence is also the same, why not obscure the cause related to the effect, it is not allowed. What is meant by being related to the effect is that it is the same as the object, etc. If the other party knows that the reason is not established and makes it established, it means that the seed is obscured by the sprout, and if it exists, it is the effect. For example, if it changes like that, then if it is said like this, then here, a Shramana or a Brahmin or this Dharma practitioner, etc., does not want to say that it comes from its own nature, so what is there?