Tibetan
པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པའི་བར་དག་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་དང་མི་འཚེ་ཡང་དག་སྡོམ། །དུལ་དང་ཕ་མ་བསྙེན་བཀུར་དང༌། །ཞི་བ་ཉིད་དང་ཚངས་སྤྱོད་ནི། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། །གང་དག་མཁས་པས་བསྟན་བྱའི་གནས། །དེ་དག་ཡང་དག་མཐོང་ན་ནི། །མཐོང་བ་རྫོགས་པའི་འཕགས་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཁས་པས་བསྟན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པར་ཁས་བླང་བ་བཞི་པོ་རྣམས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བོ་ཡོངས་ལ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཁས་བླང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐྱེ་བོ་ཡོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་སྟེ། ཡོངས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཀུན་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་པར་འདུ་འོས་ལ་མཐུན་པར་འཇུག་པར་ཁས་བླང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚོགས་པར་འདུ་འོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་ཕན་གདགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་མའི་འབྲས་བུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་པ་དང༌། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་ཚིག་མཐོང་བ་རྫོགས་པའི་འཕགས་ བར་འགྱུར། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པས་མཐོང་བ་རྫོགས་པའི་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཞི་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ན་སྟེ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དམ་པ་དེ་དང་ལྡན་ཞིང༌། ཤིང་དྲུང་དག་གམ་གྲོང་སྟོང་དག་གི་གནས་མལ་དབེན་པ་དག་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་དེ། དེར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བར་དུ་བྱས་ཏེ་འདུག་ནས། དེས་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྣབ་སེམས་སྤངས་ཤིང་བརྣབ་སེམས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལེན་མང་དུ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མ་ནུར་ལས་རྒལ་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་ལས་རྒལ་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་དག་སྤངས་ནས་འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དག་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ།
Chinese
那些不被智者责备的，是布施、不害和正确的戒律，调伏、侍奉父母，寂静和梵行，是圣者所教导的。如果智者能正确地看到这些教导之处，就会成为见圆满的圣者。这就是所谓的世间。与智者所教导的这四种方式相符，并承诺遵循这四种方式，应按顺序对应。其中，承诺与所有人相符，这里所说的“所有人”指的是一切有情，因为“所有”这个词的意思是“全部”。承诺与值得聚集的群体相符，这里所说的“值得聚集”指的是那些安住于此戒律的人。拥有大的受用等果报，应按顺序与利益等对应。承诺与平等者相符，最终的果报是获得涅槃，以及前往善趣等，也应与经部中所说的“成为见圆满的圣者，那就是世间”相对应。因此，获得涅槃者是见圆满的圣者，其余的则被认为是依赖于世间的寂静。智者们认为，智者的特征是这三个，等等，这也像前面一样，是从属于戒律之蕴的经典中所说的。特别是，具有正念和正知，住在树下或空旷的村庄等寂静的地方。在那里，结跏趺坐，直到安住正念，然后坐下。他舍弃了对世间的贪婪，以远离贪婪的心安住于广大的境界。同样，对于五盖也应如此说。他超越了愚昧，超越了怀疑，对于善法没有怀疑，并完全清净了心中的怀疑。他舍弃了五盖，从远离欲望开始，直到修成四禅并安住其中。
English
Those not blamed by the wise are giving, non-harming, and correct discipline; taming, serving parents, peacefulness, and celibacy are taught by the noble ones. If the wise can correctly see these places of teaching, they will become noble ones with complete vision. This is said to be the world. In accordance with these four ways taught by the wise, and promising to follow these four ways, they should be applied in order. Among them, promising to conform to all beings, "all beings" refers to all sentient beings, because the word "all" means "everything." Promising to conform to those worthy of gathering, "worthy of gathering" refers to those who abide in this discipline. The fruits such as having great enjoyment should be correspondingly applied in order to benefit, etc. Promising to conform to those who are equal, the final result is obtaining Nirvana, and going to happy realms, etc., should also correspond to the words spoken in the Sutras, "becoming a noble one with complete vision, that is the world." Therefore, those who attain Nirvana are noble ones with complete vision, and the rest are said to rely on the peace of the world. The wise consider the characteristics of the wise to be these three, etc., which, like the previous ones, are spoken from the scriptures belonging to the aggregate of discipline. In particular, being endowed with mindfulness and clear awareness, dwelling in secluded places such as under trees or in empty villages. There, sitting in the lotus position, having established mindfulness, and then sitting down. He abandons greed for the world and dwells in a vast state with a mind free from greed. Similarly, the five obscurations should also be spoken of in this way. He transcends ignorance, transcends doubt, has no doubt about virtuous dharmas, and completely purifies the doubt in his mind. Having abandoned the five obscurations, from being secluded from desires, he cultivates and abides in the four dhyanas.
Tibetan
།དེས་དེ་ལྟར་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བར་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཟག་པ་ཟད་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལ་བྱའོ། །དགེ་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དག་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའི་བར་དག་ལ་བྱའོ། །དགེ་བ་ལ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དགེ་བ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་མི་མཉམ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མདོ་སྡེ་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང༌། བསམ་གཏན་རྣམས་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་བར་དག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གསུམ་པོ་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་མདོ་ལས། དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་དང་བཅས་པ་དང་དེ་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ བཅས་པར་འབྱུང་བ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལར་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་རྟག་པའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དག་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རྟག་པར་ཟས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། ཐེར་ཟུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པ་སྟེ། འདབ་ཆགས་ལས་སོ། །ཡང་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེར་ཟུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བྱའོ། །རྟག་པའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ནི་གོང་མ་གཉིས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་བྲལ་བ་དང༌། རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པ་དང་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཁྱུ་མཆོག་པའི་ཚོགས་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དམར་པོའི་བུ་ལུས་མི་སྡུག་བཅོམ་ལྡན
Chinese
因此，如是心完全清净，乃至现证四圣谛之间，依此而获得漏尽，如是说。其中，所谓“善妙受持”是指“出家”之所说。所谓“于善决定”是指“彼于善法无有疑惑”乃至“修习四禅而住”之所说。所谓“于善开示”是指“现证四圣谛”之所说。如是，善法各自是不共之法性。另外，所谓“三者”也是出自该经部。那些也与出家、诸禅定和漏尽之间依次对应。有些则认为，这三者出自仅属于戒蕴的经中，即彼与禅定相应，彼与现证相应，并依次对应。何为说因中有果者？即“在此，有些沙门或婆罗门，于恒常之时和坚固坚固之时，认为因中唯有果，如是见且如是说。”其中，所谓“恒常”是指不间断，例如“恒常布施食物”等。所谓“坚固”是指无有间断，如鸟类等。又，所谓“思择”是指非先前存在，因为是安住之自性。所谓“坚固”是指不坏之法性。“恒常之时和坚固之时”二者是前二者的解释之词。或者，“恒常”等四词是因为没有分离和，持续和刹那坏灭以及变化的无常等，依次对应。如是见，是因为对所欲之义显现执着。所谓“如是说”，是因为如所显现了知般地也向其他众生宣说。例如，如同牛群之集会，出自经部，其后婆罗门赤子的身体丑陋，世尊
English
Thus, as the mind is completely purified, and up to the realization of the four noble truths, based on this, one attains the exhaustion of defilements, as it is said. Among these, "perfectly taking virtue" refers to what is said as "ordaining." "Definitely in virtue" refers to what is said from "he has no doubt about virtuous dharmas" up to "cultivating and abiding in the four dhyanas." "Showing virtue" refers to what is said as "realizing the four noble truths." Thus, virtues each have their own unique characteristics. Furthermore, the "three" are also mentioned in the same sutra. These also correspond in order to ordination, the dhyanas, and the exhaustion of defilements. Some consider that these three come from the sutra that belongs only to the aggregate of morality, that is, it arises in conjunction with dhyana, it arises in conjunction with realization, and they are applied in order. What is it to say that the cause has the effect? That is, "Here, some ascetics or Brahmins, in constant time and steadfast steadfast time, think that there is only the effect in the cause, thus they see and thus they speak." Among them, "constant" means uninterrupted, such as "constantly giving food." "Steadfast" means without interruption, like birds. Also, "deliberation" means not previously existing, because it is the nature of abiding. "Steadfast" refers to the nature of imperishable dharma. The two phrases "constant time and steadfast time" are explanatory words for the former two. Alternatively, the four words "constant" and so on are because there is no separation, continuity, momentary destruction, and impermanence of change, and they are applied in order. To see in this way is because of the manifest attachment to the desired meaning. "Speaking thus" is because it is spoken to other beings as it is manifestly known. For example, like a gathering of cattle, it comes from the sutra, after which the Brahmin red child's body is ugly, the Blessed One.
Tibetan
་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་འདི་ལ་བདག་གི་སློབ་མ་ཁྱུ་མཆོག་གི་ཚོགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དེ་འཁོར་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་མེད་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །མེད་པ་ལ་ནི་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་མཆིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་རྣམ་པར་འཇོག་ལ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྟ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་འཇོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་བཅོས་བཞག་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་གཞན་དག་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པས་སོ། །འདི་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པས་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལུང་ནི་ཐོས་པ་དང་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་ཐོས་པ་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐོས་པ་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་བསྟན་བཅོས་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ པ་སྟེ། སྡེ་སྣོད་བྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་རྟོག་གེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་ནི་དཔྱོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་གང་སློང་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་པ་ལ་བྱའོ། །རྟོག་གེ་ལ་རྟོག་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་སྤོབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་པ་ཞེས་བྱའོ།། མངོན་པར་བརྟགས་ཤིང་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པའི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་གང་དག་ལས་དངོས་པོ་གང་དག་འབྱུང་བ་དེ་དག་ནི་ངག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྲགས་ཤིང་འདོགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དེ་དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་མཇུག་བསྡུས་པ་ནི་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་ཡོད་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་མྱུ་གུ་མེད་པ་དེ་ནི་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་མི་གཞག་སྟེ། དཔེར་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན
Chinese
走到已逝者面前，这样禀告道：‘哦，乔达摩（གཽ་ཏ་མ་，梵文天城体：गौतम，梵文罗马拟音：Gautama，汉语字面意思：乔达摩），对于我的弟子，那些属于殊胜群体之种姓的眷属们，凡是存在的，就仅仅是存在；凡是不存在的，就仅仅是不存在；对于不存在的事物，也不会产生。’像这样宣说，从而进行阐释。 那么，他们为何认为果存在于因中，并进行辨别和全面阐释呢？’对于这个问题，‘认为’是指执持自己的观点为最殊胜。‘进行辨别’是指安立不与名言相违背的论典。‘全面阐释’是指通过理由等向他人陈述。 像这样，通过圣教和理证来进行。 圣教是指听闻和忆念。 其中，忆念是指听闻的单一传承。 听闻是指为弟子们善妙地、彻底地阐释论典，即以布施经藏的方式。 什么是理证呢？ 就像沙门或婆罗门，论理学家，这是通过类别和特征来指出的。 其中，类别是指‘具有思辨’。 特征是指，就像‘凡是寻求的，也就是进行思辨的’，对于陈述这种情况，不成为类似的状态。 论理学中的‘思辨之地’是指未入定的状态，那也是因为没有圣教，所以说是从自己的勇气中产生的。 因为没有思辨，所以说是异生。 因为明显地考察并以合理的理证来安立，所以说是随顺思辨而行。 从哪些事物中产生哪些事物，那些事物被称为是语言的因，并且施加，这指的是对理由进行详细解释。 与此不同的那些事物则不是，这指的是反驳。 因此，总结说‘果存在于因中’，这是立宗之词。 因此，对方的陈述是，种子中存在芽，因为它是产生的因。 凡是不存在芽的，就不会被认为是芽产生的因，例如存在知识一样。 像这样，
English
Having approached the departed, he pleaded thus: 'O Gautama, for my disciples, those of the lineage of the supreme assembly, whatever exists, exists only; whatever does not exist, does not exist only; for what does not exist, there is no arising.' Saying thus, he elucidates. Why do they regard the fruit as existing in the cause, and distinguish and fully elucidate? 'Regarding' means holding one's own view as supreme. 'Distinguishing' means establishing treatises without contradicting terminology. 'Fully elucidating' means stating to others through reasons and so forth. Thus, it is done through scripture and reasoning. Scripture is hearing and recollection. Among them, recollection is said to be the single transmission of hearing. Hearing is the excellent and thorough exposition of treatises to the disciples, that is, in the manner of bestowing the Pitaka. What is reasoning? Like the Shramana or Brahmin, logician, this is indicated by category and characteristic. Among them, the category is called 'having speculation.' The characteristic is, like 'whatever is sought, that is also speculated,' for stating this situation, it does not become a similar state. 'The place of speculation' in logic refers to the state of not being in equipoise, and that is because there is no scripture, so it is said to arise from one's own courage. Because there is no speculation, it is called an ordinary being. Because it is clearly examined and established with reasonable reasoning, it is said to follow speculation. From which things do which things arise, those things are known as the cause of speech, and are applied, which refers to the detailed explanation of reasons. Those other than that are not, which refers to refutation. Therefore, concluding that 'the fruit exists in the cause' is the word of the proposition. Therefore, the opponent's statement is that the sprout exists in the seed because it is established as the cause of arising. Whatever does not have a sprout is not considered the cause of the sprout arising, just as knowledge exists. Like this,