Tibetan
ཕྱིར་བ་དང༌། དུས་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། དོན་ཡོངས་སུ་བཙལ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུན་ལས་བསམས་ཏེ་སྨྲ་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་བཙུན་པ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར། དགེ་སློང་རྒྱུན་གྱིས་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ན་སེམས་གཅིག་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི། སྐྱེ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཞེ་ན། མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་བས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལས་ནི་དེ་དག་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཁོ་ནས་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེའི་དོན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོའོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་ཞིང་སྒྲོ་འདོགས་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དཔེར་ན་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ངས་འདི་ལྟ་བུ་དང་མངོན་བར་རྫོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངོན་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ཀྱང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་རུང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐབས་བྱུང་བ་དེ་དག་གིས་ རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མྱོང་བ་དང་བརྡའི་ཐབས་ཀྱིས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བྱུང
Chinese
因为返回，并且没有不一致的时候的缘故。分别和伺察二者不是，因为是事物一体的自性之缘故，以及完全寻得意义后在其下分别伺察的缘故。如果从相续思虑而说，那么因为那个缘故是有的。对此，还是那个经中说，诸位，分别和伺察如何随行？比丘，相续以分别和伺察，则于一个心中随行，由生则不是。对于分别和伺察的所缘是什么呢？依赖于名称的集合、语句的集合和文字的集合的意义是所缘，名为依赖于集合的意义，是它们所要表达的。如何它们是所缘呢？那是由于与相连而进入境，因此名为心中所说。对于眼识等如何可以呢？由意识所抛，如嗔恨等。有些人说，从近住生起的那些是不可能的。又有些人说，从近住生起的也仅仅是与显说相连而进入意义，如果不是这样，对于与其意义的显说的一切相分离的，意识确定为蓝色并且进行增益也是不合理的。例如，由后得智，我如此这般完全通达，虽然显现证悟，但对于显现证悟没有分别，这样对于此也是可以的吗？如此瑜伽士的后得智不是仅仅如此这般证悟，然而以方便生起的那些证悟。前者也是如此，如此意识不是仅仅如此这般证悟，那是通过体验和符号的方式在其下进行安立，如果这样说，那是不可以的，在眼识中显现蓝色的末尾生起。
English
Because of returning, and because there is no time of inconsistency. Discrimination and analysis are not, because they are the nature of one substance, and because after completely searching for the meaning, one separately analyzes and examines it. If one speaks from the perspective of continuity, then it exists for that reason. Regarding this, the sutra itself says, 'How do monks, discrimination and analysis follow?' 'Monk, continuity follows discrimination and analysis, then it follows in one mind, but not by birth.' What is the object of observation for discrimination and analysis? The meaning that relies on the collection of names, the collection of sentences, and the collection of letters is the object of observation, and the meaning called 'relying on the collection' is what they are to express. How are they the object of observation? That is because it enters the object in connection with the appearance, therefore it is called 'spoken in the mind.' How is it possible for eye consciousness and so on? Because it is thrown by mind consciousness, like hatred and so on. Some say that those arising from close abiding are simply impossible. Others say that even what arises from close abiding only enters the meaning in connection with explicit expression. If it is not so, then for that which is separated from all characteristics of explicit expression of its meaning, it is unreasonable for mind consciousness to determine it as blue and also to superimpose. For example, by the wisdom attained from the aftermath, I have completely understood in this way, although it manifests realization, but there is no discrimination for manifest realization, so is it not possible for this as well? Thus, the wisdom attained from the aftermath of a yogi does not only realize in this way, but those that arise from skillful means realize. The former is also like that, thus mind consciousness does not only realize in this way, but it establishes it afterwards through experience and symbolic means, if you say so, that is not possible, in eye consciousness, the end of appearing blue arises.
Tibetan
་བ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ལ་ཡང་མངོན་བར་བརྗོད་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་ཏུ་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལ་ནི་འདྲ་བ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གཅིག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གཏོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་སྟེ། ངེས་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་གཏོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ནི་ཡོངས་སུ་བརྩལ་བ་ལས་ངེས་པར་རྟོག་གོ །མངོན་པར་མི་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྩལ་བ་ལས་ངེས་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ནི་ཤེས་རབ་དང་སེམས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ངག་ཀུན་ནས་སློང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ལ་བྱའོ། །ཡང་ན་དེ་དག་ལས་ངག་ཀུན་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། མཚན་མ་ཅན་དང་མཚན་མ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ཅན་དང༌། མཚན་མ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། ཚོལ་བ་པ་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ཅིག་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལངས་པ་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་བྱའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཤེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡུལ་མི་འདོད་པ
Chinese
再说，意识的行相也因为承认与那个行相相似的缘故。因为与它相符的缘故，也可以推测先前的也有显现的表达。同样，如实智和后得智二者没有丝毫相似之处，因为一个是完全不分别的，另一个是执著能取和所取的。所谓“专注于那个所缘”，是指心对相的完全寻求，也就是任何确定的分别。所谓“个别施舍”，是指同样地个别分别并总结。在现观的时候，是从完全的勤奋中确定分别。对于不现观来说，没有从完全的勤奋中确定分别，仅仅是发起而已。这样，那二者是智慧和思维的随行，并按照顺序显示。所谓“语发起”，是指词语发起。或者，语言从那些中产生，因为那些是先行的，并且是名言的因。详细区分有七种，从有相和无相，直到非烦恼，如前所述，是指有相、无相、自性进入、寻求者、个别分别、非烦恼。所谓超世间智，因为有些世间人也没有分别，所以三界也没有分别，也有没有分别和考察的。如果现观和个别分别在二禅等中也有，为什么那些也不是具有分别和考察的呢？因为仅仅在出定时有，而在入定时没有。所谓“从那以外”，是指从分别和考察以外的那些。所谓“痛苦的行相”，是指从痛苦所损害的那些中产生的。所谓“具有不适意”，为什么说具有痛苦呢？有些人说，因为不想要的境
English
Furthermore, the aspect of mind-consciousness is also acknowledged to be similar to that aspect. Because it is in accordance with it, it can be inferred that the former also has manifest expression. Similarly, there is not even a slight similarity between the wisdom of suchness and the wisdom attained thereafter, because one is completely non-conceptual, while the other clings to the grasper and the grasped. "Focusing on that very object" means the mind's complete search for the sign, which is any definite conceptualization. "Specifically giving up" means similarly distinguishing individually and concluding. At the time of manifestation, definite conceptualization comes from complete diligence. For non-manifestation, there is no definite conceptualization from complete diligence, it is merely arising. Thus, those two are shown as following wisdom and thought, and in order. "Speech arises completely" refers to the arising of words completely. Or, speech arises completely from those, because those are prior and are the cause of terms. There are seven types of detailed distinctions, from the one with signs and the one without signs, up to the non-afflicted, as before, referring to the one with signs, the one without signs, entering by itself, the seeker, individual distinction, and the non-afflicted. As for the wisdom that transcends the world, because some worldly people also have no conceptualization, so the three realms also have no conceptualization, and there are also those without conceptualization and examination. If manifestation and individual distinction are also present in the second dhyana and so on, why are those not also with conceptualization and examination? Because it is only present when rising, but not present when in equipoise. "Other than that" refers to those other than conceptualization and examination. "The conduct of suffering" refers to those arising from being harmed by suffering. As for "having unpleasantness," why is it said to have suffering? Some say, because the undesirable object
Tibetan
་ལ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་མོད་ཀྱི་བརྗོད་པའི་གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ནི་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡི་དགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུད་འགྲོ་ཁ་ཅིག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བས་ན་སྔར་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ནང་གི་སྡུག་པའི་ཡུལ་གྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ནང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམས་དང་མཚན་ཉིད་ཚུལ་བཞིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་འདིར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གནས་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ངེས་པའི་དུས་དང༌། ལྡོག་པའི་དུས་དང༌། ལས་ཀྱི་དུས་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དུས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དུས་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོ་ནི་དད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཉིས་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གསུམ་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བཅས་ཤིང་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བཞི་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ལྔ་པ་ནི་བག་ཡོད་པ་ དང་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དྲུག་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པའི་དུས་དང་དད་པའི་གནས་ཡིན་ཞེ་ན། དད་པས་ནི་མོས་པར་དཀའ་བ་ལ་ཡང་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མོས་པར་བྱེད་ལ་མོས་པ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་བརྒྱད་དེ། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌།
Chinese
因为种种不断产生，所以眼识等不会猛烈地进入，他们是这样说的。又有些人说，眼识等虽然有痛苦，但因为有言说的损害，所以在它们那里不会猛烈地产生思和伺察，因此不应说它们具有痛苦。名为“夜叉具有大神通”也可以用在某些旁生身上，因为与此相似，所以以前也曾做过类似的归类，因此仅仅是言说而已。所谓“唯一确定内在痛苦之境的集合而产生的触”，其中的“内在”是因为它是由禅定所生的缘故。所谓“唯一确定想要不离于快乐”，是因为已经获得了快乐的缘故。那么，什么是如理作意、施设、安立呢？其中的“那么”是指：界和体性如理等，这里“什么是如理作意、施设、安立呢”应如前一样连接。处所有六种，即：决定的时、退转的时、业的时、脱离世间贪欲的时、超越世间的脱离贪欲的时、利益有情的时。第一种是与信相同并具有思和伺察的那些。第二种是与知惭和有愧相同并具有的那些。第三种是具有精进且与不执著等相同并具有的那些。第四种是与极度调柔相同并具有的那些。第五种是与谨慎和舍相同并具有的那些。第六种是与不害相同并具有的处所。如果问：如何是决定的时和信的处所呢？因为信即使对于难以信服的事也会相信“这是薄伽梵所说的”，而信服就是决定的缘故。那么，具有如理作意的思和伺察的对境是什么呢？对境有八种，即布施所生的福德之事等。
English
Because various things constantly arise, the eye consciousness, etc., do not enter intensely, so they say. Some also say that although eye consciousness, etc., have suffering, because there is harm from speech, there is no intense thought and investigation in them, so they should not be said to have suffering. The term "Yakshas with great magical powers" can also be used for some animals, because it is similar to this, so it has been classified in one way before, so it is only a statement. The term "touch that is definitely the gathering of the inner painful realm" means that "inner" is because it is born from meditation. The term "definitely wanting to be inseparable from happiness" is because happiness has been obtained. Then, what is appropriate attention, imputation, and establishment? The "then" refers to: realm and characteristic, appropriately, etc., here "what is appropriate attention, imputation, and establishment" should be connected as before. There are six kinds of places, namely: the time of certainty, the time of reversal, the time of karma, the time of detachment from worldly desire, the time of detachment from desire beyond the world, and the time of benefiting sentient beings. The first is those that are similar to faith and have thought and investigation. The second is those that are similar to knowing shame and having embarrassment. The third is those that have diligence and are similar to non-attachment, etc. The fourth is those that are similar to extreme training. The fifth is those that are similar to carefulness and equanimity. The sixth is the place of those that are similar to non-harming. If you ask: How is it the time of certainty and the place of faith? Because faith even believes in things that are difficult to believe, saying "This was said by the Bhagavan," and believing is certainty. Then, what is the object of thought and investigation that has appropriate attention? There are eight objects, namely, the object of merit arising from giving, etc.